CD-nieuws november 2011

FATOUMATA DIAWARA – Fatou

FATOUMATA DIAWARA – Fatou

Fatoumata Diawara is de zoveelste nieuwe ster aan het Malinese firmament. Oorspronkelijk is ze actrice en aldus wordt ze ook op handen gedragen in West-Afrika. Ze woont al een tijd in Frankrijk en oogstte de voorbije jaren succes in Europa met de straattheatergroep Royal de Luxe. Daarnaast begint ze ook te componeren, zingen en gitaar spelen. Ze begeleidde (live en in de studio) artiesten als Afrocubism, Vieux Farka Touré, Dee Dee Bridgewater, Oumou Sangaré, Youssou N’Dour, Cheikh Lô, Angélique Kidjo, Rokia Traoré: referenties die kunnen tellen. Ze is nu 29 en ‘Fatou’ is haar internationaal debuut, op het vermaarde World Circuit. Ze laaft zich aan de jagerritmes en de klagende melodieën van haar voorouderlijke Wassoulou-traditie. We horen sporen van haar mentor Oumou Sangaré, maar ze klinkt actueler, als een nouvelle-Africaine chanteuse met een hedendaagse folky sound met toetsen van jazz en funk en met een instinctieve pop-feeling, waarbij de sporen van haar goede vriendin Rokia Traoré nog duidelijker aanwezig zijn dan die van Sangaré. Toch heeft ze een eigen stijl en een persoonlijke verkenning. Ze heeft een warme, lichte, sensuele en aantrekkelijk hese stem die de luisteraar raakt en een zeer aangenaam gevoel bezorgt. Haar gitaarspel is bijzonder ritmisch. De meeste songs hebben een meeslepende melodie en krijgen een frisse begeleiding (akoestische en electrische instrumenten, moderne en traditionele). ‘Fatou’ brengt een evenwichtige mix tussen traditionele en moderne Malinese muziek. Daar bovenop komen geëngageerde teksten over Afrikaanse mistoestanden zoals vrouwenbesnijdenis. ‘Fatou’ bevat 12 korte, heerlijke, sterke songs; de productie ademt een ‘less is more’-sfeer uit en de arrangementen zijn zeer sober en ook subtiel. ‘Fatou’ is wellicht de ontluiking van grote klasse.
publieksprijs: 19,45

FADO PORTUGAL 200 Anos De Fado

FADO PORTUGAL 200 Anos De Fado

“Fado Portugal” is een prachtig uitgegeven hardcover boek (240 pag., Portugese tekst met Engelse vertaling) annex 50 fado’s op 2 cd’s, en dit om 200 jaar fado te vieren. We krijgen hier een chronologische reis doorheen de fado vanaf de oorsprong tot op vandaag. Het boek bevat ook een fado-gids met fado-huizen in Portugal maar ook daar buiten, bezienswaardigheden, essentiële cd’s, boeken, films, websites. De tekst is van de hand van Samuel Lopes, de beelden van Susana Pereira. En dan is er natuurlijk ook nog de muziek. Cd1 bevat traditionele fado (en opent niet toevallig met Amália Rodrigues), cd 2 hedendaagse (en opent ook niet toevallig met Mísia, de ongekroonde troonopvolgster), of wat had u anders gedacht. Dé opvallende afwezige op deze compilatie is de populairste hedendaagse fadozangeres, Mariza: wellicht liggen extra-artistieke (lees: commerciële) redenen hierbij aan de oorsprong. Deze bloemlezing is een bijzonder tijdsdocument en een kleinood voor de onvoorwaardelijke fan van het genre.
publieksprijs: 39,20 (boek + 2 cd)



RICARDO RIBEIRO – Porta do Coração

RICARDO RIBEIRO – Porta do Coração

We blijven nog even in Portugal, met nog wat meer fado. Deze jongeman kwam 3 jaar terug aan de oppervlakte met de cd ’Em Portugues’, een samenwerking met de Libanees Rabih Abou-Khalil die van Ribeiro een soort van Portugese Nusrat Fateh Ali Khan probeerde te maken. Op ‘Porta do Coração’ tapt Ricardo Ribeiro uit het fado-vaatje. In tegenstelling tot veel van de nieuwe fado-artiesten die als paddestoelen uit de grond schieten weert hij de popinvloeden en houdt hij zich ook ver weg van de exotische benadering: dit is traditionele fado pur sang. Iedere noot, iedere lettergreep ademt Lissabon en ruikt er ook naar: je waant je in de steegjes van Alfama en Mouraria met een bord sardienen en een fles goekope wijn. Ribeiro klinkt zo ‘straat’ als goede fado maar kan zijn en treedt hierbij in de voetsporen van Fernando Maurício en Alfredo Marceneiro. Zijn uitzonderlijke stem klinkt diep en droevig. Drie maanden geleden schreven we bij de bespreking van ‘Fado’ van Carminho dat het geleden was van bij het debuut van Camané dat een fado-debuut nog zo had overrompeld: welnu, het is wéér van dat. En dan is er nog een grappig, anachronistisch maar vooral nietszeggend fait divers: het moet wellicht van Serge Gaisbourg geleden zijn dat een zanger met een sigaret poseert op de hoesfoto. Wel veelzeggend is dat dit een sublieme plaat is.
publieksprijs: 15,75



RODRIGO Y GABRIELA – Live In France

RODRIGO Y GABRIELA – Live In France

Alweer een liveplaat van Rodrigo Y Gabriela, zal u misschien zeggen. Feit is wel dat dit uiterst getalenteerde gitaarduo bovenal een live-band is. Maar toch: 3 live-albums in 6 jaar tijd: is dit niet wat van het goede teveel, ook al gezien de vaststelling dat het gros van de nummers uit de cd’11:11’ komt en dat we hier de zoveelste versie van het weliswaar sublieme ‘Tamacun’ voorgeschoteld krijgen? R y G tokkelen er hier weer virtuoos op los maar de enige bonus die de cd biedt is één solonummer van zowel Rodrigo als Gabriela. Slotsom: ‘Live In France’ is een intense en overweldigende live-cd met heerlijke gitaarduels maar toch ook een beetje een overbodige.
publieksprijs: 15,10



TUUR FLORIZOONE – Mixtuur

TUUR FLORIZOONE – Mixtuur

Accordeonist Tuur Florizoone is bij het brede publiek in de eerste plaats bekend als componist van de soundtrack bij “Aanrijding in Moscou”. Hij is vooral actief in de Vlaamse folk-, world- en jazz-scene. Met ‘Mixtuur’ (what’s in a name) gooit hij zich in een mix van culturen, stijlen en instrumenten. De composities schreef hij n.a.v. Mixed 2010, het project rond de Congolese bastaardkinderen (métissen) van blanke vaders en zwarte moeders die in alle stilte terechtkwamen in Belgische pleeggezinnen. Florizoone schreef deze composities vorig jaar in opdracht van de Gentse Feesten n.a.v. de herdenking van 50 jaar Congolese onafhankelijkheid. Hiervoor verzamelde hij enkele van zijn Belgische muzikale vrienden (Chris Joris, Laurent Blondiau, Michel Massot, Marine Horbaczewski, Nicolas Thys) en een aantal zeer bijzondere muzikanten uit Afrika: het Congolees traditioneel polyfoon koor Nabindibo (waarin ook de moeder van ‘Zap Mama’ Marie Daulne zingt), de uitmuntende Malinese balafonspeler Aly Keita, de Burkinese drummer Wendlavim Zabsonre en de absolutely fabulous Zuid-Afrikaanse jazz-zangeres Tutu Puoane (zij vervangt Sabine Kabongo, die de eerste zangeres van Mixtuur was). Voor zijn composites liet Tuur Florizoone zich inspireren door de verhalen van de métissen die hij ontmoette. Wat we hier te horen krijgen is een weelderige, rijke, krachtige melting pot van jazz, wereldmuziek en traditionele Congolese polyfonie, gebracht door 12 schitterende muzikanten uit zeer uiteenlopende achtergronden. Er wordt gemusiceerd en geïmproviseerd dat het een lieve lust is. Mixtuur staat bol van sterke composities en muzikale hoogstandjes met als hoogtepunt het ingetogen ‘Change’, waarin de uitzonderlijke zang en blazers excelleren. ‘Mixtuur’ is een productie van het Gentse productiehuis Trefpunt en een uitgave van het Brugse kunstencentrum De Werf en wordt gesteund door de Vlaamse Gemeenschap.
publieksprijs: 20,55



LA CHIVA GANTIVA – Pelao

LA CHIVA GANTIVA – Pelao

Nu we toch in België zijn, blijven we er nog even. Het Belgische label Crammed Discs heeft van vernieuwing, verrassing en een groot respect voor de artiest haar handelsmerk gemaakt, denk maar aan Congotronics, Kasai All Stars, Konono No.1 en bovenal het wonderbaarlijke Staff Benda Bilili (de film over SBB is één van de mooiste en meest pakkende muziekdocu’s ooit). Het verhaal van La Chiva Gantiva start in Brussel wanneer een groep Colombiaanse percussionisten samen begint te spelen. In hun muziek gebruiken ze veel traditionele Colombiaanse ritmes en instrumenten, in combinatie met Westerse instrumenten. Hun muziek is een samengaan van allerlei invloeden: Colombiaans, latin, afrobeat, funk, rock. Ook de samenstelling van de groep is een allegaartje: Colombia, Frankrijk, België, Vietnam. De productie was in handen van de Engelse producer Richard Blair die in Colombia woont. We kennen Blair vooral als de bezieler van Sidestepper en ook als producer van 2 albums van Peter Gabriel. Hij is ook één van de drijvende krachten achter de digitale cumbia-scene in Colombia. ‘Pelao’ is een héérlijke, warme, swingende plaat. Een dot van een debuut!
publieksprijs: 18,70



MISHALLE/WATTS/DRAMÉ FOLIBA & MAROCKIN’ BRASS – 11 Songs

MISHALLE/WATTS/DRAMÉ FOLIBA & MAROCKIN’ BRASS – 11 Songs

Aangezien het hier goed toeven is blijven we nog wat langer in België. De kruisbestuiving in de wereldmuziek raast onverminderd verder en is niet meer te stuiten. ’11 Songs’ is een project van saxofonisten Luc Mishalle en Trevor Watts, 2 veteranen uit de geïmproviseerde muziek die al langer beïnvloed waren door de Maghreb en West-Afrika. 7 van de 8 composities zijn ook van hun hand. De Burkinees Adama Dramé is één van ‘s werelds beroemdste djembéspelers en bracht zijn groep Foliba mee. Ook het Belgische multiculturele gezelschap Marockin’ Brass (met Luc Mishalle in de rangen) is van de partij. Twee tracks werden opgenomen in Burkina Faso, in de studio van Adama Dramé; de andere tracks zijn live opgenomen in de KVS en het Zuiderpershuis. ’11 Songs’ verbindt Mandinka- en gnawa-ritmes met eigentijdse, geïmproviseerde muziek voor blazers. Dat resulteert in spannende, eigenzinnige, boeiende en originele muziek.
publieksprijs: 20,40



AZIZ SAHMAOUI & UNIVERSITY OF GNAWA – Aziz Sahmaoui & University Of Gnawa

AZIZ SAHMAOUI & UNIVERSITY OF GNAWA – Aziz Sahmaoui & University Of Gnawa

De naam Aziz Sahmaoui zegt je misschien niets, maar als we zeggen dat hij vroeger zanger was bij Orchestre National de Barbes doet dat misschien een bel(letje) rinkelen. Hij was ook nog compagnon de route van jazz fusion-pionier Joe Zawinul. Net als ONB kenmerkt de klank van dit nieuwe ensemble zich door een uitbarsting van complexe en overlappende ritmes, elastisch ud-spel en zeer levendige en bezielde groepszang: dit is de onweerstaanbaar groovy klank van de Marokkaanse chaabi in Parijse ballingschap. Maar University Of Gnawa is meer dan ONB revisited: Sahmaoui absorbeert ook Senegalese invloeden: hij legt de gemeenschappelijke grond bloot en voegt zo een nieuwe dimensie toe. Dit is een zéér fijn en uiterst opwindend schijfje.
publieksprijs: 19,90



AMIRA – Amulette

AMIRA – Amulette

Amira Medunjanin wordt beschouwd als de beste sevdah-zangeres uit Bosnië. Ze leidt deze traditionele stijl naar nieuwe wegen. Voorheen nam ze reeds op met Mostar Sevdah Reunion en met de accordeoniste Merima Kljuco. Voor deze plaat ging ze aan de slag met de Bosnische jazzpianist Bojan Zulfikarpasic. Deze nieuwe samenwerking en de karige begeleiding (piano, double bass, percussie en occasioneel wat gitaar en accordeon) resulteren in een beduidend andere aanpak van sevdah. Er hangt behoorlijk wat schmaltz en lounge in de lucht. Alle songs zijn traditionals, hoofdzakelijk uit Bosnië en Macedonië maar ook enkele uit Servië en Kosovo. Amira heeft een stemgeluid dat tegelijkertijd gedecideerd en ook gevoelig en kwestsbaar klinkt. Het draagt ook de muziek met een groot respect. De vocale factor op deze cd is een streling voor het oor; de begeleiding, hoe sterk ook, kan ons echter iets minder overtuigen vanwege soms iets te steriel en te melig.
publieksprijs: 19,60



DAWDA JOBARTEH – Northern Light Gambian Night

DAWDA JOBARTEH – Northern Light Gambian Night

Dawda Jobarteh is de zoon van de Gambiaanse kora-speler Amadou Bansang Jobarteh. Die was in de vorige eeuw één van de belangrijkste ambassadeurs van de Afrikaanse muziek in het Westen. Nu heeft zoon Dawda een prachtige debuutplaat uit, waarop zijn vader (overleden in 2001) wellicht zeer trots zou zijn geweest. Dawda begon als percussionist maar toen hij naar Denemarken vertrok ging hij zich toeleggen op de kora. Vandaag wordt hij erkend als één van de belangrijkste kora-spelers van zijn generatie. Hij werkte al samen met o.m. Youssef Latif, Muktar Samba, Toumani Diabaté, Bassekou Kouyaté. Zijn heerlijke kora-spel wordt vaak op een sublieme en subtiele manier verweven met het spel van de Deense gitarist Preben Carlsen en de Ghanese bassist Nana Osibio en met de exquise percussie. We horen op deze plaat ook veel Scandinavische jazz-invloed. Hoogtepunt van de plaat is ‘Dingding Do’ met overheerlijke vrouwelijke backingvocals (van de band van Salif Keita) en psychedelisch Jimi Hendrix-wise gitaarspel van Preben Carlsen. Dawda Jobarteh beschikt ook over een mooie zangstem. Sommige van zijn songs klinken bedrieglijk vrolijk: de meeste teksten zijn behoorlijk zwaarwichtig. ‘Northern Light Gambian Night’ is een dot van een debuut.
publieksprijs: 18,50



MAMANI KEÏTA – Gagner L’Argent Français

MAMANI KEÏTA – Gagner L’Argent Français

De Malinese zangeres Mamani Keïta streek in 1987 neer in Parijs, als backingzangeres bij Salif Keita. Toen ze er de gesloten deuren van de huizen zag zwoer ze zo snel als ze kon terug naar huis te keren. Anno nu woont ze nog steeds in Parijs. Ze debuteerde in 2002 met ‘Electro Bamako’, waarop op zeer mooie wijze haar heldere, hoge zang en Bambara-liedjes vermengd werden met de electro van dj en producer Marc Minelli. In 2006 verscheen ‘Yelema’, een samenwerking met arrangeur en multi-instrumentalist Nicolas Repac. Dit is beiden zo goed bevallen dat ze voor haar derde album opnieuw de handen in elkaar geslagen hebben. Alle songs werden samen geschreven. De mayonaise pakt zeer goed tussen de Mandinka-traditie van Keïta en de resonerende, hybride poëzie van Repac, die bekend staat als de ‘white wizard’. Dit fraaie album combineert Mandinka-ritmes, rock, dub groove en afrobeat. De klank is gebaseerd op traditionele Mandinka-instrumenten, aangevuld met klassieke rock-instrumenten en met de sampling van Repac. Maar ook een klezmer-klarinet, een Chinese luit en klassieke strijkers vinden hier moeiteloos hun weg. Dit is een fijn plaatje, niet meer maar ook niet minder.
publieksprijs: 19,70

SIA TOLNO – My Life

SIA TOLNO – My Life

De Guinese zangeres Sia Tolno werd geboren in Kissi, in het grensgebied tussen Sierra Leone en Liberia; ze ontkwam niet aan het oorlogsgeweld. Van jongs af aan hield ze van acteren en al snel maakte ze naam met haar voordracht. Muziek was dus maar een kleine stap, die ze langzaam nam. In kleine theaters en cafés trad ze op met covers van klassiekers als Ne Me Quitte Pas en La Vie En Rose. Aan deze vredige, anonieme routine kwam abrupt een einde toen producent Jose da Silva haar ontdekte en ze twee jaar geleden haar debuutalbum ‘Eh Sanga’ kon opnemen met producer Kante Manfila. Dit album won een Djembé d’Or award. Dan begint Sia Tolno eigen songs te schrijven. ‘My Life’ vertelt het verhaal van een nomadisch, stormachtig en rebels leven. Op deze cd hoor je de aanstekelijke ritmes van Afrikaanse dansen; ze gebruikt hierbij diverse instrumenten als gitaren, congas, balofon, sax, Peul fluit, Trillian double bass, Hammond orgel.... De songs worden hier met veel passie, levensvreugde en strijdkracht gebracht. De invloeden zijn divers: rock, reggae, afrofunk, Caraïbisch, Cubaans, West-Afrikaans.... De arrangementen zijn van François Bréant, die ook al producer was voor Thione Seck en Salif Keita. Met haar repertoire en met haar licht hese stem sluit ze aan bij het werk van Angelique Kidjo (en soms ook wel bij dat van Miriam Makeba). ‘My Life’ is levenslustig, pretentieloos maar ook strijdvaardig entertainment van een uitstekende zangeres: niet meer, maar ook niet minder.
publieksprijs: 20,40



OMAR SOULEYMAN – Haflat Gharbia The Western Concerts

OMAR SOULEYMAN – Haflat Gharbia The Western Concerts

De Syrische zanger Omar Souleyman is een bijzonder en zeer populair fenomeen. Hij startte zijn muzikale loopbaan in 1994 en 17 jaar later zijn bij benadering zo’n vijfhonderd (!) cassettes en cd’s van hem in omloop (80% daarvan zijn opnames die hij maakte op bruiloften als geschenk voor het gehuwde koppel en die dan later gecopieerd werden en verkocht in locale kiosken). Zijn grote doorbraak kwam er in 2005 met het nummer ‘Khataba’. Dank zij het Amerikaanse platenlabel Sublime Frequencies kon hij intensief toeren door Amerika en Europa en ook 3 cd’s opnemen die een internationale release kregen. Dit jaar trad hij op op het Glastonbury Festival en maakte hij 3 remixes voor de nieuwe remix-elpee van Björk. ‘Haflat Gharbia’ is zijn vierde cd met een internationale release. Zijn repertoire bestaat uit traditionele liederen uit het Midden-Oosten, gezongen in het Koerdisch en het Arabisch. Dit is bijzonder aanstekelijke en opzwepende feestmuziek, soms op het randje van de hilariteit: bij momenten is het om in een deuk te liggen. Grote klasse en het ontdekken waard!
publieksprijs: 20,80



Putumayo Presents CELTIC CHRISTMAS

“Putumayo Presents CELTIC CHRISTMAS” (compilatie)

Op ‘Celtic Christmas’ staan Keltische versies van klassieke kerstliederen, naast één nieuwe opname. De vertolkers komen uit Ierland, Schotland, Engeland, Canada en de VS. Andere titels uit de “Putumayo Christmas”-reeks:
-World Christmas Party
-A Jazz & Blues Christmas
-New Orleans Christmas
-Christmas Around the World
-A Family Christmas
publieksprijs: 13,75 (per deel)

REGGAE

DIGITALDUBS - #1

DIGITALDUBS - #1

Het Braziliaanse Digitaldubs werd in 2001 opgericht en was het eerste dub/dancehall sound system in Rio de Janeiro; ze zorgden zo voor een nieuw hoofdstuk in de Braziliaanse reggaecultuur. Digitaldubs is een collectief van DJ’s, producers, toasters en muzikanten. Ze brengen een mix van Jamaicaanse dub, roots reggae en dancehall met baile en carioca funk. Ze zijn graag geziene gasten op party’s (o.a. wekelijks in Rio) en festivals in Brazilië. Ze werkten ook samen met Zion Train, Mad Professor, Ranking Joe, Tippa Irie, Brinsley Forde, Lone Ranger e.v.a. Op ‘#1’ worden de muzikanten van Digitaldubs bijgestaan door enkele gastvocalisten, waarvan de bekendste Ranking Joe, Earl 16 en Brinsley Forde (ex-Aswad) zijn. Op ‘#1” (hun eerste Noord-Amerikaanse en Europese release) staan 13 brokken heerlijk wiegende reggae (weer eens van buiten Jamaica) in de beste traditie van de oude sound systems met een Braziliaanse toets en dit alles van de bovenste plank. IJZERSTERK! ‘#1’ van Digitaldubs is tot op vandaag ongetwijfeld dé reggae-cd van het jaar en meteen ook de zestiende topplaat in 2011.
publieksprijs: 15,40

“JAMAICAN FUNK EXPERIENCE” (compilatie)

“JAMAICAN FUNK EXPERIENCE” (compilatie)

Deze compilatie werd samengesteld door DJ’s Andy Smith en Keith Lawrence. Andy Smith is een toonaangevende funk DJ en is ook de man die Portishead voorzag van samples. Keith Lawrence is een vermaarde reggae-verzamelaar en DJ op Colourful Radio. Hier presenteren ze een superbe collectie rude-boy riddims, skanking blazers, boss reggae en Jamaicaanse funk die een tijdsspanne van bijna 30 jaar overspant (1969-1998). Dit is feest van track 1 tot 21 met veel schoon volk zoals Byron Lee, The Versatiles (met het fantastische ‘Children Get Ready’), (the one and only) Rico, Sly Dunbar, Family Man Barrett, Toots & The Maytals.... En dat alles voor de belachelijke som van 7,40€. We lopen hier graag het risico om onsterfelijk belachelijk over te komen en sluiten dan ook af met de vraag: “waar is dat feestje?” Antwoorden kan met een gele briefkaart.
publieksprijs: 7,40

“THE

“THE LEGENDARY STUDIO ONE RECORDS ORIGINAL RECORDINGS 1963-80” (compilatie)

Studio One is één van de bekendste en belangrijkste platenlabels en opnamestudio’s in Jamaica. Zowat elke Jamaicaanse reggae-artiest van enig belang passeerde er de revue. Studio One werd in 1954 opgericht door Clement “Coxsone” Dodd. Studio One was zeer belangrijk voor de ontwikkeling van de grote bewegingen van de Jamaicaanse muziek van de jaren 60 en 70: ska, rocksteady, dancehall, reggae en dub. Al deze genres komen aan bod op deze uitstekende compilatie: we horen o.m. The Skatalites, The Heptones, Horace Andy, Wailing Souls, Marcia Griffiths, Dub Specialist.... In de jaren 80 verhuisde Studio One naar New York.
publieksprijs: 17,90
Tegelijk met deze cd werd ook het boek (200 pag.) “The Album Cover Art Of Studio One Records” uitgebracht, een definitieve collectie van album cover artwork uit 50 jaar Studio One (publieksprijs: 25,25). Hierbij geven we ook nog een summier overzicht van de belangrijkste releases uit de Studio One-compilatiereeks op Soul Jazz Records: Studio One Story (dvd/cd/boek) /Roots/ Dub/ Rub-A-Dub/ Groups/ Rude Boy/ DJ’s/ Women/ Lovers/ Classics/ Ska/ Rockers.

“ZION

ZION TRAIN – State of Mind

Vier jaar na ‘Live As One’, dat een Grammy won, is Zion Train er nog eens met een nieuw album. Zion Train begon eind jaren ’80 als een sound system en evolueerde later naar een fusie tussen dub en minimal-techno met global-invloeden. Aldus redifinieerden ze dub in de jaren ’90. Zo werden ze ook de onbetwiste en toonaangevende nummer één van de Britse dub en bij uitbreiding ook één van de wereldleiders van het genre. Live zijn ze een dynamische sensatie met on stage dub mix waarbij ze bijgestaan worden door de beste vocalisten uit de dubscene. ‘State of Mind’ is een nieuwe voltreffer in het werk van Zion Train: sterke composities, prima koperblazers, diepe bassen, strijkers (!), dubwise ritmes en harde electronische beats maken van deze cd een juweeltje. Op 3 van de 12 tracks krijgt Zion Train vocale assistentie, en niet van de minsten: Brinsley Forde, Lua, Dubdadda en Jazzmin Tutum.
publieksprijs: 17,10



NASCENTE-nieuwe titel

“KANDA

KANDA BONGO MAN – King Of Kwassa Kwassa: The best of

Kanda Bongo Man is één van de giganten van de Afrikaanse muziek, met fans als Vampire Weekend, Paul Simon en John Peel. Deze opnames dateren uit de “golden age of Parisian soukous”. Kanda Bongo Man staat synoniem voor soukous.
publieksprijs: 10,15 (2 cd)

GOUD VAN OUD

“DJIVAN

DJIVAN GASPARYAN – I Will Not Be Sad In This World

Deze keer trekken we naar Armenië. Het bekendste instrument aldaar is de duduk en de beroemdste dudukspeler is Djivan Gasparyan. De duduk (verwant aan de hobo) is een dubbelriet blaasinstrument gemaakt uit Armeens abrikozenhout, en is zo’n drieduizend jaar oud. Er zijn verschillende soorten duduks. De duduk wordt traditioneel begeleid door een tweede duduk. Vrolijke volksmelodieën begeleid door de dhol trommel, maar ook klagende, droevige melodieën en polyfonie (soms zelfs in een kwintet van duduks) behoren tot het dudukrepertoire. De duduk heeft in Armenië een belangrijke functie: het instrument wordt gebruikt bij bruiloften en feesten. Djivan Gasparyan werd geboren in 1928 en toen hij zes jaar was begon hij duduk te spelen. In 1948 werd hij solist bij Armenian Song and Dance Popular Ensemble en bij Yerevan Philharmonic Orchestra. Hij won verschillende prestigieuze prijzen (4 x UNESCO, People’s Artist of Armenia, WOMEX Lifetime Achievement Award). Hij was ook vele jaren als professor verbonden aan de Yerevan State Musical Conservatory. Hij werkte samen met artiesten van zeer uiteenlopend pluimage: Hossein Alizadeh, Sting, Erkan Ogur, Michael Brook, Peter Gabriel, Ludovico Einaudi, David Sylvian.... ‘I Will Not Be Sad In This World’ was zijn internationaal debuut. Hij wordt hier enkel nog begeleid door Vachagan Avakyan op ‘drone’ (= gons) duduk. Het werd oorspronkelijk in 1983 uitgebracht op het Russiche label Melodya. Een citaat van niemand minder dan Brian Eno: “Without doubt one of the most beautiful and soulful recordings I have ever heard”. Meer moet dat niet zijn. In 1989 zorgde Brian Eno dan ook voor de internationale release op zijn eigen label Opal Records. ‘I Will Not Be Sad In This World’ werd opgedragen aan de slachtoffers van de verwoestende aardbeving in Armenië op 7 december 1988. Gasparyan schonk de volledige opbrengst aan de hulpacties voor zijn getroffen landgenoten. Met dit album verwierf Gasparyan wereldwijde erkenning.
Bouwjaar: 1983
Hoogtepunten:
I Will Not Be Sad In This World bulkt van emotionele expressie. Gasparyan tovert pijnlijk mooie, uiterst melancholische, transcendente, contemplatieve en spiritueel intense klanken uit zijn duduk: het is alsof hij de menselijke ziel blootlegt, waarbij hij doet denken aan de manier waarop John Coltrane de saxofoon bespeelde. Deze cd is één langgerekt hoogtepunt.
publieksprijs: 19,25
Meer van deze artiest:
Apricots From Eden (bouwjaar: 1996; 17,75€)
Armenian Fantasies (2000; 13,25)
Ask Me No Questions (1996; 17,75)
Black Rock (met Michael Brook: één van de allerbeste crossover-cd’s ooit) (1998; 19,95)
Endless Vision (met Hossein Alizadeh; dit album kreeg een nominatie voor de Grammy Award) (2006; 20,30)
Fuad (met Erkan Ogur) (2001; 16,90)
Heavenly Duduk (1999; 13,25)
Moon Shines At Night (2000; 17,80)
The Soul of Armenia (2 cd-compilatie) (2007; 21,05)
The World of the Duduk (2 cd-compilatie) (2009; 34,10)



Verwacht

DRC MUSIC – Kinshasa One Two

DRC Music is een bijzonder muzikaal project. DRC staat hier voor Democratic Republic of Congo. Een collectief producers o.l.v. Damon Albarn (Blur, Gorillaz) trok naar Congo om er een nieuw album voor Oxfam op te nemen. Hiervoor werd een samenwerking met Congolese artiesten opgezet. De producers werkten gratis en zullen ook hun royalties afstaan aan dit project. De Congolese artiesten werden wel betaald. De volledige winst van ‘Kinshasa One Two’ gaat naar projecten van Oxfam in Noordoost-Congo. Vanaf 3 oktober is de digitale versie van het album beschikbaar en 7 november verschijnen de cd en de vinylversie. Warm aanbevolen dus! Op de site van Oxfam Solidariteit kan je al enkele tracks beluisteren. publieksprijs: 17,05