CD-nieuws december 2012

AMPARO SÁNCHEZ  – Alma De Cantaora

AMPARO SÁNCHEZ – Alma De Cantaora

Amparo Sànchez is de voormalige, zeer geëngageerde en getalenteerde zangeres van de Spaanse mestizo-band Amparanoia. Twee jaar geleden verscheen haar solo-debuut ‘Tucson-Habana’, passioneel en meeslepend wereldchanson par excellence, geïnspireerd door haar grote voorbeelden Billie Holiday, Chavela Vargas en Nina Simone. Voor de opnames van deze cd trok ze nu niet naar Cuba maar bleef ze gewoon in haar homestudio La Mamita, in de bergen ten zuiden van Barcelona. Een pleiade aan gasten komt haar vergezellen: Mane Ferret, Calexico, Howe Gelb zijn er enkelen van. ‘Alma De Cantaora’ is een akoestisch, ingetogen, fragiel en (te?) rustig album. Voorwaar: hier wordt voortreffelijk gezongen en gemusiceerd en ook de composities zijn dik ok, maar we missen hier vooral de passie en de intensiteit van ‘Tucson-Habana’ en van haar werk bij Amparanoia: hier kabbelt het voor ons vaak te rustig voort.
publieksprijs: 18,75


MADREDEUS – Essência

MADREDEUS – Essência

Van Spanje naar Portugal, het is maar een kleine stap. Het gaat al een tijd niet meer zo goed met de (gewezen?) topformatie Madredeus, goed voor meer dan drie miljoen verkochte albums wereldwijd en aldus de grootste ambassadeur van de Portugese muziek. Twee jaar geleden serveerden ze ons hun absolute dieptepunt: het (f)lauwe ‘Castelos A Nareia’, het derde en laatste luik in hun samenwerking met A Banda Cósmica, waarbij ook electrische gitaar en percussie hun intrede maakten. Het leek er steeds meer op dat ze het vertrek van enkele sterk- en smaakmakers nooit verteerd hadden: zo was het opstappen van sterzangeres Teresa Salgueiro net iets te veel van het goede. Met dit album en de bijhorende toernee wil Madredeus terug naar de klassieke basisformule en moest dit dus de herkansing en rehabilitatie worden. De hoogtepunten uit 25 jaar Madredeus werden in een nieuw kleedje gestoken en voorzien van het voortreffelijke en engelachtige stemgeluid van nieuwe zangeres Beatriz Nunes, een ware ontdekking: ze slaagt er in Teresa Salgueiro te doen “vergeten” en dat is een prestatie op zich. ‘Essência’ is een heerlijk album met wondermooie remakes van pareltjes uit hun unieke oeuvre. Hopelijk is dit een opstapje en is het wachten of ze kunnen overtuigen en bevestigen met nieuw materiaal. Wat er ook van zij: welcome back, Madredeus. Eén minpunt: zoals bij zoveel mediterraanse artiesten is het infoboekje ééntalig, en ons Portugees is niet meer wat het geweest is.
publieksprijs: 14,35


OORLOGS- EN VREDESLIEDEREN van WANNES VAN de VELDE’

OORLOGS- EN VREDESLIEDEREN van WANNES VAN de VELDE’

11 november is weer eens geweest en we werden nog eens herinnerd aan de diepe littekens die twee wereldoorlogen ook hier geslagen hebben. Wannes Van de Velde heeft die tweede wereldoorlog ook op een haar na overleefd: toen hij zeven was werd het huis waar hij lag te slapen gebombardeerd. Een aanzienlijk deel van Wannes’ nagelaten oeuvre handelt dan ook over oorlog en vrede. Negentien van die liederen werden voor deze cd geselecteerd, waarvan 3 in een uitvoering van Wannes zelf. De initiatiefnemers van dit project zijn Dree Peremans, Marnique Deswarte (Dranouter Festival) en labeleigenaar Hans Kusters. Peremans besluit de inleiding van het cd-boekje met de stelling dat deze hommage meer betekent dan een standbeeld op de Grote Markt van Antwerpen. Een deel van de opnames zijn al langer bekend maar andere zijn nieuw en soms ook uit onverwachte hoek. Wannes zelf prijkt hier met drie liederen: ‘Al Kol Ele’, een Hebreeuws lied waaraan hij drie Antwerpse strofen toevoegt, in duet met de Israëlische zangeres Ora Sitner. Natuurlijk staat hier ook zijn oerklassieker ‘Oorlogsgeleerden’ in een onwaarschijnlijk sterke live-versie; de cd sluit af met ‘Von Braun’, met reminiscenties aan Theodorakis’ ‘Mauthausen’. We zijn ook bijzonder gecharmeerd door Luka Bloom (‘Dublin Bay’), Patricia Beysens (met een Lotte Lenya-like-versie van ‘Soldatengrab’), dichter Ramsey Nasr (met een verkillende a capella-versie van ‘Het Jong Soldaatje’ in onvervalst echt Antwaarps), Jackobond (met een zeer persoonlijke versie van ‘Ontmoeting Met Een Mens’), Sioen (met een fraaie Gentse versie van ‘Kerstmis Is Dien Dag Dat Ze Niet Schieten’). Verder horen we ook nog Guido Belcanto, Water En Wijn, Stefan Wellens, Gorki, Alain Louie & Les Talons Gitans, Koen De Cauter, Kris De Bruyne, George Carver feat. Dwayne, Jan De Smet, Gé Reinders, Tom Pintens. De release van deze cd ging vorige maand gepaard met een korte toernee (Dranouter, Borgerhout, Dilbeek, Turnhout, Brugge): van de partij waren Luc De Vos, Karel Vingerhoets, Tom Pintens, Kris De Bruyne, Jan De Smet, Jackobond, Stefan Wellens, Water En Wijn. We kunnen deze cd warm aanbevelen: dit project situeert zich in die mooie, lange traditie van o.m. ‘De Ijslandliederen’, ‘Het Zwarte Goud’ en ‘Passendale Vredesconcerten’.
publieksprijs: 19,70


RUMI ENSEMBLE & SALAR AGHILI – In the footprints of RUMI

RUMI ENSEMBLE & SALAR AGHILI – In the footprints of RUMI

Rumi Ensemble werd opgericht door Javid Afsari Rad, lid van het vermaarde percussie-ensemble Zarbang. Rumi Ensemble bestaat uit leden van Zarbang en andere Iraanse muzikanten, een Noors strijkersquintet en de jonge Iraanse zanger Salar Aghili, één van de belangrijkste vertegenwoordigers van zijn generatie Ze worden hier ook nog bijgestaan door het kruim van de jonge Iraanse vocalisten. De composities zijjn een eerbetoon aan de poëzie van Jalaleddin Rumi, een Sufi uit de 13de eeuw die vereerd wordt in Iran maar daarnaast ook beschimpt door de clerus van de harde lijn. Als componist en arrangeur benut Rad alle hier aanwezige vocale en instrumentale talent en ervaring. Hij werkt binnen de klassieke Perzische muzikale schema’s, met metrumloze introducties en instrumentale en vocale improvisaties. Hij voegt daar westerse harmonieën aan toe en wijkt daarbij deels af van de oosterse toonschaal. Vooral in de solo- en in de duo-improvisaties en met nadruk in de lange ensemble-compositie ‘Jané Ashegh’ krijgen we een uitmuntende demonstratie van hoe er prima interactie kan zijn tussen de diverse stijlen als er voldoende ruimte is om zich ook afzonderlijk te manifesteren. Salar Aghili alsook de solo-instrumentalisten overtreffen vaak de som van de samengestelde delen in de bijzondere melodieën en in de typerende ritmepatronen waarvoor Zarbang zo gekend is: niet aflatende ostinato’s van alternerende ritmesecties. ‘RUMI’ is een demonstratie van tekstueel en muzikaal meesterschap. Deze zeer intense luisterervaring is dan ook de zestiende top-cd in 2012 en maakt bijgevolg deel uit van de verplichte leerstof.
publieksprijs: 19,50


JIMI TENOR AND KABUKABU – The Mystery Of Aether

JIMI TENOR AND KABUKABU – The Mystery Of Aether

In wereldmuziekland kennen we de Finse jazzsaxofonist en electro-guru vooral door zijn uitstekende samenwerking met Tony Allen op deel 4 van de Inspiration Information-reeks van het Strut-label. Drie jaar geleden werkte hij al eens samen met de in Berlijn gevestigde afrobeatband Kabukabu (met een voormalige percussionist van Fela Kuti in de rangen). Het resultaat was de cd ‘4th Dimension’, een waar dansfestijn. En dat doen ze nu nog eens over: ‘The Mystery Of Aether’ is een zinderend album met veel afrobeat en Afro-Cubaanse ritmes, waarbij ook de geesten van Sun Ra en Fela Kuti nadrukkelijk rondwaren. De energieke percussie en de superbe big band-arrangementen doen de rest. Deze cd is fusion in de allerbeste zin van het woord. Van harte aanbevolen.
publieksprijs: 15,85


RÉGIS GIZAVO – Ilakake

RÉGIS GIZAVO – Ilakake

De Malagassiër Régis Gizavo is naast zanger en gitarist vooral accordeonist, en wat voor één: op dit instrument behoort hij tot de wereldtop en is hij ook een vaak gevraagde en graag geziene gast voor andermans werk. Hij laat zijn instrument klinken als een klein orkest: bas, ritme, melodie: het zit er allemaal in en het komt er allemaal ook uit. Zijn muziek is gebaseerd op de traditionele ritmes van tsapiki uit Zuid-Madagascar, die hij in jazz-, blues- en chanson-structuren giet. Zijn productie is spaarzaam: op zestien jaar tijd is dit pas zijn vierde album. Bij de uitgebreide begeleidingsgroep treffen we zoals steeds zijn trouwe en belangrijkste kompanen Louis Mhlanga (gitaar) en David Mirandon (percussie). ‘Ilakake’ is van uitstekende makelij; al is het geen spek voor onze bek, de fans van Gizavo zullen hier weer enkele jaren zoet (moeten?) mee zijn.
publieksprijs: 20,35


PUTUMAYO KIDS

“‘WORLD

‘WORLD SING-ALONG’ (compilatie)

Deze nieuwe compilatie wordt naar voor geschoven als opvolger voor ‘Sing Along with Putumayo’ uit 2004. Bij deze gelegenheid doneert Putumayo 5000 dollar aan Population Services International (PSI) als steun voor hun Five & Alive@ campagne die als doel heeft dat alle kinderen, waar ook in de wereld, van een gezonde levensstart kunnen genieten en waarbij de ‘five’ symbool staat voor het levensjaar. Meer info hierover vind je op www.psi.org . De artiesten op deze cd komen uit zowat alle windstreken: El Salvador, Australië, Brazilië, Trinidad, USA, China, Jamaica, Cuba, Benin.
publieksprijs: 13,75





GOUD VAN OUD

“MARIA

MARIA FARANTOURI – 17 Songs

Maria Farantouri werd in Le Monde ooit omschreven als de mediterraanse Joan Baez. Mooie woorden, maar ze is natuurlijk zoveel meer dan dat. Zo is ze wellicht de beste Theodorakis-vertolk(st)er op deze aardbol. Mikis Theodorakis ontdekte haar toen ze zestien was en zei toen: “jij zal mijn priesteres worden”. Er groeide een artisiteke en persoonlijke vriendschap die tot op de dag van vandaag standhoudt en die resulteerde in opnames, opnames en nog eens opnames. Veel van deze opnames waren muzikale bewerkingen van gedichten, zowel van auteurs uit Griekenland als ver daarbuiten (Pablo Neruda, Federico Garcia Lorca, om die maar te noemen....). Tijdens de militaire junta in Griekenland (1967-1974) leefde ze in verbanning en werd ze een symbool van verzet en democratie door de vele concerten die ze bracht met liederen van Mikis Theodorakis, die toen in de gevangenis zat. Na haar terugkeer ging ze veel internationale samenwerkingen aan met artiesten zoals John Williams, Zülfü Livaneli, Leo Brower, Lucio Dalla, Maria del Mar Bonet.... Ze vertolkte muziek van belangrijke componisten als Manos Loizos, Eleni Karaindrou, Manos Chatzidakis, Bertold Brecht en natuurlijk ook Mikis Theodorakis. Bij deze laatste denken we vooral aan haar magistrale vertolking van zijn “Mauthausen”-cyclus, schandalig genoeg niet meer verkrijgbaar. Farantouri verenigt de werelden van moderne klassieke muziek, wereldmuziek en Griekse traditie met haar unieke en fascinerende contra-altstem en interpretatie.
Bouwjaar: 1990
Hoogtepunten: helaas is ’17 Songs’ nog één van de zeer weinige verkrijgbare klassiekers -en tout court één van de weinige cd’s- van deze grote diva. De cd bevat een zeer brede waaier aan stijlen en de 17 songs zijn afkomstig van componisten van zeer uiteenlopend pluimage alsook niet van de minsten: zo horen we hier interpretaties van werk van o.m. Lucio Dalla, Milton Nascimento, Michel Legrand, Caetano Veloso, Vangelis Papathanassiou, Manos Chatzidakis, Kurt Weil. Daarnaast zijn ook nog 2 Sefardische en 1 Napolitaanse traditional te horen. Alle liederen worden in de originele taal gezongen, maa r helaas staan in het tekstboekje de teksten in het Duits vertaald; ook alle andere hoesinfo is ééntalig Duits (deze cd is een uitgave van een Duits label). Er staan 2 duetten op, 1 met Dionyssis Savopoulos en 1 met Mercedes Sosa; deze laatste neemt ook 1 lied voor haar volle rekening. Zoals zo vaak bij een klassieker is het ook hier een hele klus om er de hoogtepunten uit te lichten. Maar omdat het jullie weer zo mooi vragen gaan we ons aan een verdienstelijke poging wagen. Er wordt met stijl en con brio afgetrapt in het statige ‘Caruso’, in duet met Dionyssis Savopoulos. Meteen daarna gaan we naar een tweede hoogtepunt: ‘San Vicente’. Verder zijn we bijzonder gecharmeerd door ‘Once Upon A Summertime’, ‘Tora Xero’, ‘Youkali’ van Kurt Weil -voor ons hét hoogtepunt op ’17 Songs’-, ‘I Kikni’en Sarracini (een Napolitaanse traditional en hier bijzonder majestueus geïnterpreteerd). Tot slot geven we nog een zeer dikke pluim aan de Cubaanse producer LEO BROWER voor zijn muzikale directie: die is op en top áf!
publieksprijs: 19,45

Meer van deze artieste:
van het uitgebreide oeuvre van Farantouri is helaas nog zeer weinig verkrijgbaar.
Mosaic (bouwjaar: 2004; 15,10€)
Sings Taner Akyol (2011; 19,25)
Way Home (2007; 18,60)
Samen met MIKIS THEODORAKIS:
Canto General (1975; 24,85)
First Songs (2005; 21,05)
Symphonietta - État De Siège (2009; 14,75)
Asmata (een klassieker) (1998; 12,00)
Birthday Concert ‘95(1995; 19,45).


MUZIEK in MALI in groot gevaar

Sinds kort mag in het islamitische noorden van Mali nog enkel koran-gerelateerde muziek uitgezonden worden. Deze drastische en draconische maatregel leidt er toe dat vele muzikanten hun land ontvluchten om vervolging te vermijden en alsnog ergens anders in hun levensonderhoud te kunnen blijven voorzien. Mali is een muzikale schatkamer met een zeer rijke muzikale traditie die ook veel toeristen naar het land lokt, o.m. om het wereldvermaarde Festival in the Desert bij te wonen. En deze maatregel gaat extreem ver: mobieltjes met een muzikale ringtone worden in beslag genomen en instrumenten van rondtrekkende muzikanten worden langs de weg verbrand. Deze maatregel verwoest in feite de ganse Malinese way of living, waarin muziek en poëzie essentiële communicatiemiddelen zijn. Muziek is voor onnoemelijk veel Malinezen hun dagelijkse realiteit: mensen zonder tv en zonder internet voor wie muziek het enige is dat het leven de moeite waard maakt. Toumani Diabaté heeft ooit gezegd: “cultuur is onze benzine, muziek is onze minerale rijkdom”. Dit MUJAO-regime wil het land en zijn bevolking terug naar de middeleeuwen en nog veel verder schoppen. Het valt te vrezen dat zeer veel muzikaal talent het land zal ontvluchten, als dat al niet gebeurd is. Shame on you, MUJAO, and may you burn in hell.


SONG VAN DE MAAND

“STRANGE

STRANGE FRUIT

Dit is wellicht de bekendste anti-racisme-song, die onsterfelijk werd door de onwaarschijnlijk beklijvende versie van Billie Holiday. Nadien werd het lied nog zeer veel gecoverd en nu staat deze song in een bijzondere, eigenzinnige versie te prijken op het recente album ‘Mutatis Mutandis’ van soullegende Nona Hendryx. De versie van Billie Holiday dateert van 1939 maar ‘Strange Fruit’ werd oorspronkelijk in 1936 gepubliceerd als een gedicht van de blanke joodse leraar Abel Meeropol. Hij schreef het na het zien van een foto van de lynchpartij vanThomas Shipp en Abram Smith. Meeropol vroeg herhaaldelijk maar vruchteloos aan diverse componisten om ‘Strange Fruit’ en ook andere gedichten van hem van muziek te voorzien en tenslotte deed hij het dan maar zelf. Aanvankelijk kende ‘Strange Fruit’ een bescheiden succes als protestlied in en rond New York. Enkele jaren later kwam het lied terecht bij Billie Holiday die het voor het eerst speelde in Cafe Society in Greenwich Village, New York’s eerste geïntegreerde nachtclub. Haar platenlabel en haar producer weigerden om de song op te nemen uit schrik voor de reacties van muziekwinkels en radiostations. Tenslotte kwam Holiday met de song onder haar arm terecht bij het alternatieve jazzlabel Commodore en de rest is geschiedenis.


EN VERDER NOG

-OSCAR D’LEÓN – Live in Caracas

De Venezolaanse zanger, bassist en bandleider Oscar D’León behoort tot de wereldtop in salsaland en is één van de belangrijkste vertegenwoordigers van de salsa romantica. Eén van zijn vele bijnamen is ‘El Diablo de la Salsa’. Zijn benadering van salsa is traditioneel, met invloeden van andere Caraïbische stijlen als rumba en merengue. In 1975 scoorde hij met ‘Llorarás’ zijn grootste hit (dit nummer is ook te horen op deze cd). De opnames voor dit album werden gemaakt in 2002 in zijn geboortestad, kort voordat hij werd getroffen door meerdere hartinfacten. Elk zijn meug: dit is niet ons ding, maar de fans zullen hier wis en zeker pap van lusten.
publieksprijs: 20,35