CD-nieuws oktober 2012



STAFF BENDA BILILI – Bouger Le Monde

STAFF BENDA BILILI – Bouger Le Monde

Het verhaal van Staff Benda Bilili leest als een modern sprookje. Drie jaar geleden kropen deze straatmuzikanten met een handicap -zoals elke ochtend- van onder hun slaapkarton. Die dag echter vertrokken ze met hun krakkemikkige rolstoelen, hun zelfgemaakte instrumenten en hun aanstekelijke rumba-blues én gewapend met het ijzersterke (what’s in a name) album ‘Très Très Fort’ en de dito documentaire ‘Benda Bilili!’ (een absolute klassieker) richting rest van de wereld. Om een lang verhaal kort te maken: drie jaar later kunnen we gewag maken van een ware internationale zege- en veroveringstocht. Wie het verhaal nog eens uitgebreid wil uit de doeken zien verwijzen we bv. naar de documentaire-reeks ‘Het uur van de wolf’ op www.hollanddoc.nl . De basis van hun muziek is dezelfde gebleven maar het resultaat is -mede door het vele toeren, de podiumervaringen en de toevoeging van een drummer, een percussionist en een leadgitarist- rijker, meer uitgediept, explosiever en nog strakker. Bijna iedere muzikant is om beurten leadzanger. Wat verdwenen is zijn de lange, trage intro’s: de muziek barst nu van meet af aan los. Daar waar hun debuut nog werd opgenomen in de zoo van Kinshasa (hun toenmalige repetitieruimte), met kwakende kikkers er bovenop, hebben ze nu geopteerd voor de oude Renapec-studio waar legendes als Franco en Papa Wemba nog opgenomen hebben. En gelukkig ook nog steeds van de partij is de jonge Roger Landu met het unieke geluid van zijn zelfgemaakte satongé, een blik met één snaar waaruit hij virtuoze klanken te voorschijn tovert. Her en der werd de jongeman al vergeleken met Jimi Hendrix, niet enkel omwille van de klank die hij genereert maar ook omwille van zijn podiumact. De muziek is één groot feest maar de teksten zijn niet zo vrolijk: onderwerpen als straatbendes, machetes, werkloosheid, scheiding en ander fraais sieren deze. Toch brengen ze positieve boodschappen en roepen o.m. op om een einde te maken aan de praktijken van straatbendes van kinderen die Kinshasa onveilig maken met hun machetes. Met hun onwaarschijnlijk succesverhaal proberen ze ook anderen te motiveren en dit niet enkel muzikaal. Nu ze een goed inkomen en goede huisvesting hebben zijn ze hun armoedige verleden niet vergeten: ze hebben in Kinshasa een ngo voor straatkinderen en mensen met een handicap opgericht. Ze hebben een opleidingsaanbod in schrijnwerkerij, muziek en informatica. Terwijl u dit leest is de kans reëel dat SBB vorige maand op Leffingeleuren de menigte heeft omvergeblazen en dat ze dit deze maand nog eens zullen herhalen in de KVS. ‘Bouger Le Monde’ van Staff Benda Bilili is de zoveelste illustratie van het DIY-succesverhaal van het Brusselse label Crammed Discs (zie ook: Jagwa Music, Chicha Libre, The Karindula Sessions, Congotronics, Konono N°1 en vooral nog die vele, vele anderen….). In de muziekwereld wordt een tweede album van een artiest omschreven als “the difficult second album” (de bevestiging, weetjewel): Staff Benda Bilili heeft deze test moeiteloos doorstaan. En live zijn ze nog een pak straffer!
publieksprijs: 18,70




THE TOURÉ-RAICHEL COLLECTIVE – The Tel Aviv Session

THE TOURÉ-RAICHEL COLLECTIVE – The Tel Aviv Session

Op ‘The Tel Aviv Session’ bundelen twee aanstormende talenten hun krachten. Zanger-gitarist Vieux Farka Touré, die steeds nadrukkelijker uit de schaduw van zijn wereldberoemde vader treedt, slaat hier de handen in elkaar met de Israëlische singer-songwriter en pianist Idan Raichel, die vooral bekend werd met het multiculturele The Idan Raichel Project. Ze doen dit in het voortreffelijke gezelschap van bassist Yossi Fine, kalebas-speler Souleymane Kane en nog een aantal gastmuzikanten. Dit album ontsproot aan jamsessies, oorspronkelijk enkel bedoeld voor het spelplezier. Touré en Raichel zetten slechts op 2 nummers hun kelen open, voor de rest is dit een instrumentaal album. In zijn thuisland is Idan Raichel een grote ster, maar daarvan strooit hij niet de allures uit. Vieux Farka Touré verlaat hier zijn rockpatroon: zo gecontroleerd en zo bluesy hoorden we hem voorheen nooit spelen. Vader Ali zou best fier geweest zijn. Het eindresultaat is een krachtig, hecht en bezwerend album met bijzonder emotieve melodieën in een heerlijke blend van Midden-Oosten-vibes en Mali-meets-Mississippi-blues naast nog tal van andere invloeden. The Touré-Raichel Collective is een collectief in de ware zin van het woord en dus géén optelling van ego’s. ‘The Tel Aviv Session’ is een verrukkelijk album dat smaakt naar veel meer.
publieksprijs: 18,55



THE SOULJAZZ ORCHESTRA – Solidarity

THE SOULJAZZ ORCHESTRA – Solidarity

The Souljazz Orchestra is een Canadees orkest dat een fusie van afrobeat, Latijnse stijlen, soul, jazz en funk brengt. In 2008, 2009 en 2010 verrasten ze ons met de uitstekende, warmbloedige, stomende, opzwepende en zeer aanstekelijke cd’s ‘Freedom No Go Die’, ‘Manifesto’ en ‘Rising Sun’, waarbij de geesten van Fela Kuti, Tito Puente, Mulatu Astatke, Pharoah Sanders en James Brown nooit veraf waren. Hun teksten zijn militant, met het hart op de goede plaats. ‘Solidarity’ is de vijfde cd van TSO en alle voornoemde lofbetuigingen zijn ook hier weer van toepassing, en nu wel meer dan ooit. We krijgen hier een royale mix van afrobeat, afrojazz, salsa, reggae, ska, mambo, rumba en nog veel meer geserveerd en dit met een meer dan aanstekelijk enthousiasme waar de spelvreugde zo van afdruipt. De fantastische afsluiter is een overheerlijke Orchestra Baobab-pastiche en tevens een rustpunt op deze stomende cd. Mede door het gebruik van enkele vintage instrumenten (zoals een Italiaanse electrische Elka-piano) klinkt het geheel zeer sixties en seventies. Ook de hoes oogt zo. ‘Solidarity’ van The Souljazz Orchestra maakt deel uit van de verplichte leerstof van dit kalenderjaar en is meteen ook de veertiende top-cd uit 2012.
publieksprijs: 17,05



AL ANDALUZ PROJECT – Abuab Al Andalus (Live In München 2011) (cd-dvd)

AL ANDALUZ PROJECT – Abuab Al Andalus (Live In München 2011) (cd-dvd)

Al Andaluz Project is een mulitcultureel fusie-experiment van 2 groepen die zich toeleggen op oude muziek: het Duitse Estampie en het Spaanse L’Ham de Foc. Hun respectievelijke zangeressen Sigi Hausen en Mara Aranda vormen samen met de Marokkaanse zangeres Iman Kandoussi de sublieme en krachtige centrale as van Al Andaluz Project. De voorbije jaren tracteerden ze ons al op 2 voltreffers van formaat, ‘Deus Et Diabolus’ en ‘Al-Maraya’, en dat doen ze nu nog eens glorieus over met ‘Abuab Al Andalus’. Deze 3 charismatische vrouwenstemmen brengen frisse interpretaties van Joods-Sefardische, Arabische en christelijke muziek uit de Middeleeuwen, verweven met de fascinerende klank van middeleeuwse en oosterse instrumenten. Het resultaat is weer van een ongehoorde schoonheid; het concept is onveranderd gebleven maar dat kan het genot niet derven: de klank is tegelijk mediterraans, oosters en middeleeuws. Het instrumentarium is zeer klassiek maar de levendige interpretaties klinken hedendaags. De dvd (130’) bevat o.m. concertopnames, interviews en foto’s.
publieksprijs: 21,00 (cd-dvd)




JANKA NABAY & THE BUBU GANG – En Yay Sahr

JANKA NABAY & THE BUBU GANG – En Yay Sahr

In het kielzog van zijn illustere landgenoten Sierra Leone’s Refugee All Stars kunnen we nu ook kennismaken met Janka Nabay en zijn internationale The Bubu Gang: deze kennismaking is zeer aangenaam. Op 8 lange tracks met repetitieve patronen en bubu-ritmes brengen ze zeer levendige, bruisende en energieke muziek vergezeld van springerige en scherpe backing vocals. Bubu is een stijl die diep geworteld is in de moslimreligie. Belangrijke instrumenten bij bubu zijn carburatorbuizen (!) en bamboescheuten. Nabay en zijn Gang bewerken deze muziek electronisch met o.m. echo- en drummachines en goedkope keyboards. Hij mixt deze muziek met Ghanese highlife, Nigeriaanse afrobeat, jazz en psychedelische sixties-gitaren. Janka Nabay & The Bubu Gang zijn het zoveelste prima voorbeeld van de huidige trend in de Afrikaanse muziek, waarbij –vaak met minimale middelen- zeer fris van de lever-muziek wordt gegenereerd (denk aan Staff Benda Bilili, Congotronics, Jagwa Music, Dub Colossus, Batida en tutti quanti). Het mag ook een referentie zijn dat hun debuut-cd uitkomt op het vermaarde Luaka Bop-label van David Byrne. Dit geweldig debuut is psychedelisch Afrika op zijn allerbest.
publieksprijs: 16,95



NAZAKET TEYMUROVA – Mugham

NAZAKET TEYMUROVA – Mugham

De Azerbeidjaanse zangeres Nazaket Teymurova staat geboekstaafd als één van de allerbeste levende mugham-vertolkers. Mugham is traditionele muziek uit Azerbeidjan en is gebaseerd op het Iraans-Arabisch-Turkse maqam en ook verwant met het Centraal-Aziatische shashmaqam. Zowel de mughamtaal als de muziek werden in 2003 opgenomen in de ‘Meesterwerken van het orale en immateriële erfgoed van de mensheid’ van UNESCO. Teymurova heeft een warme en bijzonder expressieve stem. Op dit album staan welgeteld 4 composities, waarvan de opener ‘Dastgah Kharidj Segah’ maar liefst 37’ beslaat. Het instrumentarium bestaat louter uit traditionele instrumenten: tar, kamancha, balaban (Azeri-versie van de duduk), naqara, drone naqara, gosha naqara, kanun, ud. Op deze cd horen we traditionele muziek van uiterst hoge kwaliteit die wel bijzondere concentratie vergt. ‘Mugham’ kwam mede tot stand met de steun van het Azeri ministerie van cultuur.
publieksprijs: 16,30



LO’JO – CINÉMA el MuNdo

LO’JO – CINÉMA el MuNdo

Dit is het dertiende album van deze Franse veteranen die al sinds 30 jaar pioniers van global fusion zijn. Ze zijn niet enkel pioniers, ze behoren ook nu nog steeds tot de top van de global fusion en blinken hierin uit door hun originaliteit, in tegenstelling tot vele nieuwe global fusion bands die weer net klinken als de vorige nieuwe. Lo’Jo absorbeert al die invloeden en creëert daaruit een geheel eigen stijl, die je nog het best kan omschrijven als een weelderige breedklank waarbij ze tappen uit zeer uiteenlopende vaatjes als Roemeense Jazz, Frans chanson, Afrikaanse folk, Japanse sferen en dies meer. ‘CINÉMA el MuNdo’ brengt weinig nieuws onder de zon in het repertoire van Lo’Jo maar is wel een heerlijk en verademend schijfje. Opgemerkte gasten op hun 30ste verjaardagsfeest zijn Robert Wyatt en enkele leden van Tinariwen (met wie ze in het verleden al samenwerkten). Happy birthday Lo’Jo en doe er nog maar 30 bij!
publieksprijs: 19,30



LoKkhi TeRra – Che Guava’s Rickshaw Diaries

LoKkhi TeRra – Che Guava’s Rickshaw Diaries

Lokkhi Terra is een Londens multicultureel (Bangladesh, Cuba, Turkije, UK), eclectisch collectief, opgericht door de klassiek geschoolde en jazz-minded Brits-Aziatische pianist Kishon Khan, die al met god en klein pierke speelde (in casu o.a. Havana Cultura en Hugh Masekela). In 2010 debuteerden ze met ‘No Visa Required’, het resultaat van een concertenreeks onder de noemer ‘From Banglabeat to Afrobeat’. Dit debuutalbum is pas nu ook verkrijgbaar in ons land. Lokkhi Terra brengt een wel zeer eigenzinnige en bijwijlen bijzonder prettig gestoorde mix van Bengali folk (de basis van hun repertoire), Cubaanse rumba, afrobeat, Braziliaanse samba en Indiase klassieke muziek. De cd sluit wondermooi af met een heerlijke, relaxte piano-solo-compositie. We hadden in een recent verleden al Mali-Cuba en Mali-Brazilië, wel dit is Bangladesh-Cuba, op overtuigende wijze.
publieksprijs: 15,35

PUTUMAYO



‘WORLD YOGA’ (compilatie)

‘WORLD YOGA’ (compilatie)

‘World Yoga’ breit een vervolg aan ‘Yoga’, één van de best verkochte Putumayo-albums ooit. Bekendste namen zijn onze landgenoot Quentin Dujardin met de schitterende instrumental ‘1977’, de Kaapverdisch-Portugese nachtegaal Sara Tavares en het Ugandese toptalent Geoffrey Oryema met het zeer pakkend, verstillend en ingetogen ‘Mukumbo’. Andere uitschieters zijn de Gambiaanse griot Sona Jobarteh die hier tweemaal ten tonele verschijnt en een ware ontdekking is, de Malinese kora-speler Balla Tounkara en de Armeen Ara Dinkjian, één van de beste ud-spelers in de wereld.
publieksprijs: 13,75

 35,6 cm x 28 cm)

CHILDREN OF THE WORLD 2013 Calendar (kalender: 35,6 cm x 28 cm)

Voor het eerst presenteert Putumayo een fotokalender (voorheen waren het steeds kalenders met tekeningen van de hand van huisillustrator Nicola Heindl). De foto’s zijn werken van de bekende fotograaf Jon Kaplan en tonen kinderen uit de meest uiteenlopende windhoeken. Deze 13-maanden kalender bevat naast de prachtige foto’s ook nog meer dan 300 internationale feestdagen en is een co-productie met SEVA (www.seva.org) . Deze organisatie ontwikkelt o.a. duurzame gezondheidsprogramma’s voor kwetsbare inheemse bevolkingsgroepen in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Zo bv. helpen ze bij het behandelen van voorkoombare blindheid: ze herstelden het gezichtsvermogen bij meer dan 3 miljoen mensen. 10% van de opbrengst van deze kalender gaat naar Seva.
publieksprijs: 12,95

GOUD VAN OUD



ALAN STIVELL – Renaissance De La Harpe Celtique

ALAN STIVELL – Renaissance De La Harpe Celtique

Alan Stivell, in 1944 geboren als Alan Cochevelou, is zonder twijfel een meester van de Keltische harp die hij al vanaf zijn negende bespeelt. Zijn eerste concert gaf hij toen hij elf was. Hij bestudeerde Keltische mythologie, kunst en geschiedenis, de Bretoense taal en traditionele dans alsook traditionele Bretoense, Engelse, Ierse, Schotse en Welshe volksmuziek. Naast de harp bespeelt hiij ook doedelzak, bombarde (een traditioneel Bretoens instrument), trommel, Ierse fluit en tin whistle. Voor ons is ‘Renaissance De La Harpe Celtique’ waarlijk één van de allermooiste en meest meeslepende platen ooit. Dit album introduceerde meteen ook de Keltische harp aan de rest van de wereld. Andere instrumenten op deze plaat zijn basgitaar, bombarde, cello, contrabas, drums, Schotse troms, electrische gitaar, orgel, percussie, tabla en viola. Een jaar later ging Stivell traditionele Keltische muziek combineren met rockinstrumenten; daarbij was o.m. een glansrol weggelegd voor de briljante gitarist Dan Ar Bras. Deze eclectische benadering was nieuw en werd ook als riskant beschouwd maar werd wel een gigantisch succes: van de live-cd ‘Á L’Olympia’ gingen maar liefst meer dan anderhalf miljoen exemplaren over diverse toonbanken. In de jaren ’80 ging de belangstelling voor folk wat verwelken, wat dan ook gebeurde met de gigantische populariteit van Alan Stivell. Toch blijft hij tot op heden toeren en opnemen.
Bouwjaar: 1971 (meteen het oudste album dat al opdook in deze rubriek) Hoogtepunten: het is onbegonnen werk om hoogtepunten te selecteren uit dit meesterwerk, maar als het moet dan gaan we voor het volgende trio. ‘Marv Pontkalleg’ en vooral ‘Eliz Iza’ (met cello en bombarde in de hoofdrol) zijn waarlijk verkillende kippevelmomenten. ‘Port An Deorai’ is dan weer het extatische sluitstuk van de 19 minuten durende cyclus ‘Gaeltacht’, het magistrale en majestatische zwaartepunt van deze plaat. Deze cyclus bevat 11 Keltische melodieën en bestreek op de oorspronkelijke lp-versie de hele B-kant.
publieksprijs: 8,75
Meer van deze artiest (een kleine greep uit zijn zeer omvangrijk oeuvre):
À L’Olympia (bouwjaar: 1972; 8,75€)
Chemins De Terre (1973; 14,55)
E Dulenn (Live In Dublin) (1975; 20,55)
E Langonned (1974; 14,55)
Explore (2006; 20,55)
Master Serie (uitstekende compilatie) (1990; 9,85)
Reflets (1970; 14,55)
Symphonie Celtique (1979; 19,90).

EN VERDER NOG

-‘ORIENT NOIR A West-Eastern Divan’ (compilatie) ‘Orient Noir’ brengt een collectie oriëntaalse ritmes en melodieën waarbij Arabisch-oriëntaalse tradities de rijke erfenis van de Joods-oriëntaalse muziek ontmoeten. Deze muzikale kaleidoscoop wil cultureel inzicht bieden in een regio die recent een revolutionair ontwaken beleefde. Muzikaal horen we hier een brede waaier, gaande van Nubische huwelijksdansen over Turks-Sefardische gezangen, oriëntaalse dansmuziek uit Libanon, Noord-Afrikaanse chaabi tot de electronica die ook zijn weg gevonden heeft in de hedendaagse oriëntaalse muziek. De opvallendste namen op deze compilatie zijn Watcha Clan (met een originele en vernieuwende remake van Ofra Haza’s ‘Im Nin’ Alu’), het koningskoppel Frank London & Boban Markovic, Mahmoud Fadl, Emil Zrihan, Maurice El Médioni, The Klezmatics. De merkwaardigste bijdrage op deze cd is de bonustrack van de Duitse seventies-krautrockband Efendi’s Garden. ‘Orient Noir’ is een boeiende compilatie, en dat is wel het minste wat erover kan geschreven worden. Tot slot nog dit: een groot deel van de ruimte op de binnenhoes wordt in beslag genomen door volgend opmerkelijk citaat uit de bijdrage van The Klezmatics: “I ain’t afraid of your Yahweh, I ain’t afraid of your Allah, I ain’t afraid of your Jesus, I’m afraid of what you do in the name of your God”. Food for thought.
publieksprijs: 17,05