CD-nieuws juli 2013

NATACHA ATLAS – Expressions   Live In Toulouse

NATACHA ATLAS – Expressions Live In Toulouse

Natacha Atlas heeft er al een rijkgevulde carrière op zitten, waarbij ze veel hoge toppen scheerde maar ook enkele diepe dalen. Ze doorzwom vele stijlwateren en werkte daarbij ook samen met muzikanten van zeer uiteenlopend allooi. Ze werd bekend als zangeres/buikdanseres bij Transglobal Underground en debuteerde solo in 1995 met de cd ‘Diaspora’. Nu, 9 studio-albums en 18 jaar later, verschijnt er voor het eerst een live-cd. En wat voor één! In Frankrijk is ze ‘un big star’ en toch maakte ze voor deze live-cd enkele moedige keuzes. ‘Expressions’ is geen best of-live-cd geworden, er staan zelfs verscheidene nieuwe songs op. Ze liet zich niet enkel begeleiden door haar eigen band maar ook door Orchestre De Chambre De Toulouse, wat toch niet vanzelfsprekend is in deze context. De band en het kamerorkest zorgen voor een bijzondere wisselwerking. ‘Expressions’ opent zeer ingetogen met ‘Rise To Freedom’, een eresaluut aan de Egyptische revolutie (Natacha Atlas is een Belgische zangeres met Egyptische roots). Die ingetogen toon zet zich in een groot deel van dit album door. We horen hier ook enkele opvallende covers, zoals ‘Fayek Walla Nassi’ van Fairuz en ‘River Man’ van poète maudit Nick Drake (deze song was ook al te horen op haar laatste studio-album ‘Mounqaliba’): deze straffe versie is voor ons het hoogtepunt van deze uitstekende live-cd waarop la Atlas nog maar eens aantoont welke uitzonderlijke zangeres ze is. Hierbij zijn haar misstappen meer dan ooit vergeven. En zo verdient Natacha veel banken vooruit en veel kussen van de meester en is haar ‘Expressions’ meteen de tiende titel voor de verplichte leerstof van 2013.
publieksprijs: 17,15



RED BARAAT – Shruggy Ji

RED BARAAT – Shruggy Ji

Maart 2012: we worden van ons paard gebliksemd door de cd ‘Chaal Baby’ van Red Baraat. Deze Indo-New Yorkse band rond percussionist Sunny Jain mixte bhangra met New Orleans-brass, funk, jazz en latin. Aan dit brouwsel gaven ze de naam dhol ‘n’ brass, waarbij de drie percussionisten en de zes blazers voor zeer aanstekelijk en opzwepend feestgedruis zorgden. ‘Chaal Baby’ klonk als het Indo-New Yorkse antwoord op Balkan brass. En dan is er nu ‘Shruggy Ji’, het “moeilijke” tweede album. Moeilijk, want hoe bevestig je na en brei je een vervolg aan zo’n bliksemschicht? Ook nu krijgen we van hetzelfde kwaliteitslaken een exquis pak, zij het dat het bhangra-element iets meer naar de achtergrond verschoven is, maar dat deert de pret niet. Naar verluidt klinkt Red Baraat live nog veel straffer dan op hun debuut en dan wordt het wel een hele krachttoer om dat in de studio vast te leggen. Wij zagen ze nog niet live maar we kunnen er ons wel iets bij voorstellen na beluistering van ‘Shruggy Ji’; bij deze denken we dat de missie geslaagd is want deze studio-opnames klinken zo live als maar kan. De energie die deze unieke combinatie van zes blazers en drie percussionisten genereert spat werkelijk van iedere track af. Brassbands zijn een belangrijk gegeven in de Noord-Indiase cultuur, meer specifiek bij de traditionele huwelijksceremonie. Zij begeleiden de baraat, de ceremonie waarbij de bruidegom naar het huis van de bruid trekt. Ook uniek in de sound van Red Baraat is de vermenging van deze Noord-Indiase klanken met Noord-Amerikaanse, meer bepaald die van de brass- en funkbands uit New Orleans. Het resultaat van dit alles is een onweerstaanbaar, veelzijdig, zinderend, uitzinnig, volstrekt uniek en ultra-energiek dansalbum: blijven zitten bij beluistering van deze cd heeft veel weg van een mission impossible. ‘Shruggy Ji’ is een bevestiging van het immens talent van Red Baraat zoals we dat te horen kregen op ‘Chaal Baby’ (ook al was die cd nog net een beetje straffer dan deze nieuwe).
publieksprijs: 14,95



FEMI KUTI – No Place For My Dream

FEMI KUTI – No Place For My Dream

Daar zijn de onvermijdelijke Kuti’s weer: deze keer niet vader Fela of de jongste muzikale zoon Seun, maar wel zijn broer Femi, met zijn negende album. In de allerbeste Kuti-traditie blijft Femi ontzettend boos over wat er misloopt in zijn thuisland Nigeria: de teksten en de hoes spreken boekdelen. Zijn boosheid blijft niet beperkt tot Nigeria: ook wantoestanden op andere plaatsen (t/m de Europese crisis) gaan hier voor de hakbijl, waarbij hij vooral fulmineert tegen het meedogenloos kapitalisme (cfr. de veelzeggende titel). Ook muzikaal haalt Femi hier de allerbeste Kuti-traditie te voorschijn: wat we te horen krijgen is messcherpe afrobeat van het allerhoogste niveau. Vader Fela zou zeer fier geweest zijn en kan in zijn graf op beide oren slapen, zijn erfenis is zowel bij Femi als bij Seun in uitstekende handen. Femi’s opwindende orgel-, sax- en trompetspel en zang wordt in dit huzarenstuk voortreffelijk ondersteund door zijn overweldigende en verjongde begeleidingsgroep Positive Force, een verzameling klassemuzikanten. Afrobeat staat -terecht- terug helemaal boven op de kaart en daar zullen we nu niet over uitweiden, dat hebben we de voorbije maanden al voldoende gedaan. ‘No Place For My Dream’ is een muzikale orkaan: deze muziek raast door je hoofd en bijt er zich vervolgens in vast. Deze cd is meteen de elfde titel die op de erelijst van 2013 terechtkomt. Verder hopen we nog dat broer Seun dra met nieuw werk komt.
publieksprijs: 18,50



SAMBA TOURÉ – Albala

SAMBA TOURÉ – Albala

De Malinese zanger/gitarist Samba Touré speelde destijds als leerling in de begeleidingsband van Ali Farka Touré. Vier jaar geleden bracht hij zijn internationaal solodebuut uit, ‘Songhaï Blues’, een eerbetoon aan zijn leermeester en inspirator. Twee jaar later was er dan ‘Crocodile Blues’, een album met al meer een eigen gezicht. Samba Touré is een begenadigde gitarist en zingt krachtig en bezwerend. Het optimisme en de relaxte sfeer van zijn 2 vorige albums hebben op ‘Albala’ plaats gemaakt voor een uitdagende en donkere kant. In de Songhaï-taal betekent ‘Albala’ gevaar/risico: Samba Touré maakt zich zorgen over de wereld en meer specifiek over de situatie in het noorden van zijn thuisland Mali. Deze zorgen laten zich ook voelen in de klank van dit album: ‘Albala’ is bij uitstek een donkere plaat in een subtiele en sobere productie van Chris Eckman (The Walkabouts) en met atmosferische bijdragen van Hugo Race (The Bad Seeds) op gitaar en keyboards. In zijn stem klinkt vooral verontwaardiging. ‘Albala’ is woestijnblues met een uiterst scherpe rand die de luisteraar met de neus op de feiten drukt en waarbij de aaibaarheidsfactor nihil is: Samba Touré is duidelijk hoorbaar kwaad. Muzikaal vertaalt zich dit in complexe, dreigende, hypnotiserende en repetitieve ondertonen in de arrangementen en vooral in een compromisloze sound zonder franjes. ‘Albala’ is woestijnblues zoals we die nog maar zelden gehoord hebben. Het moge duidelijk wezen: Samba Touré gaat steeds dichter aanleunen bij de top van de West-Afrikaanse muziek en is m.a.w. misschien wel een hele grote in wording.
publieksprijs: 17,30



DJELI MAH DAMBA KOROBA & BABA SISSOKO – Baba Et Sa Maman

DJELI MAH DAMBA KOROBA & BABA SISSOKO – Baba Et Sa Maman

We blijven nog even in Mali en houden het nu geheel akoestisch met zangeres Djeli Mah Damba Koroba en haar bij ons meer bekende zoon, ngonispeler en zanger Baba Sissoko. De traditionele Malinese muziek die we hier horen is een eerbetoon aan de geschiedenis en de roots van de griots, in het bijzonder de vader en grootvader van Baba. Sissoko wou al langer deze cd opnemen met zijn moeder maar o.m. de geografische afstand tussen moeder en zoon, die in Italië woont, zat dit project een hele tijd in de weg. Als kind begeleidde Baba zijn moeder op grote ceremonies en op ‘Baba Et Sa Maman’ hernemen ze een aantal van die oude melodieën en dat doen ze met bijzonder veel stijl en klasse. Toegegeven, dit is moeilijke kost maar het loont toch wel meer dan de moeite om ze te ontdekken. Deze pure, akoestische muziek werd opgenomen zonder overdubs of andere truken van de studiofoor. De schaarse en sobere extra-begeleiding komt van een soku (een Afrikaanse viool), een kleine ngoni en traditionele percussie. De cd duurt welgeteld slechts 30’, maar de prijs is wel navenant.
publieksprijs: 12,70



KOBO TOWN – Jumbie In The Jukebox

KOBO TOWN – Jumbie In The Jukebox

Calypso komt nog weinig aan bod. Ooit was dat anders: denk maar aan de gloriedagen van o.m. Harry Belafonte en The Mighty Sparrow. Maar gelukkig hebben ze bij Cumbancha een neus voor vergeten genres. Calypso ontstond in Trinidad uit big bandmuziek en jazz van tussen de twee wereldoorlogen: daarin kwam een flinke scheut funk en een nieuw genre was geboren. De songteksten zijn vaak maatschappelijk geëngageerde commentaren. Kobo Town is opgericht door Drew Gonsalves die zijn kindertijd in Trinidad doorbracht maar ondertussen al lang in Canada woont. Kobo Town is ook de naam van een historisch belangrijke buurt in Port Of Spain, Trinidad. De groep debuteerde in 2006 met het album ‘Independence’ en nu is er eindelijk de opvolger, ‘Jumbie In The Jukebox’. De groep serveert zijn calypso met side plates van roots reggae, dancehall, son, soca en dubstep en komt zo tot een hedendaagse invulling van het genre. ‘Jumbie In The Jukebox’ is één brok vrolijke, aanstekelijke en heupwiegende dans- en feestmuziek die hopelijk het genre weer onder de aandacht kan brengen.
publieksprijs: 18,55



BUIKA – la noche más larga

BUIKA – la noche más larga

Concha Buika, zoals ze voluit heet, werd geboren op Mallorca en is dochter van politieke vluchtelingen uit de voormalige Spaanse kolonie Equatoriaal Guinea. Ze is wellicht de eerste artieste van Afrikaanse afkomst die succes heeft in het flamenco-milieu (en dat succes wordt ook vertaald in de verkoopcijfers). ‘la noche más larga’ is, naast een compilatie en samenwerkingen met Chuco Valdez en Jacob Sur, haar vijfde album. Met haar donkere, hese stem vermengt ze de Moorse roots van de flamenco met de vocale behendigheid van de grote jazzvocalisten. Sinds haar debuut is ze geëvolueerd van nuevo flamenco-zangeres naar een artieste met een brede muzikale horizon en visie, waarbij de jazzinvloeden cd na cd nadrukkelijker worden. Naast 5 eigen composities (waarvan 1 samen geschreven met Pat Metheny) staan hier 7 covers, waarvan de bekendste ‘Ne Me Quitte Pas’ van Jacques Brel (hier in een zeer flauwe en overbodige versie gebracht), ‘Don’t Explain’ van Billie Holiday (hier in een haast onherkenbare en zeer gedegen semi-flamencoversie) en ‘Throw It Away’ van Abbey Lincoln zijn. Het hoogtepunt op deze cd is voor ons haar eigen compositie ‘Los solos’, een ingetogen parel, ware schoonheid. Buika laat ons achter met een dubbel gevoel: ze zingt als een gepassioneerde vocale acrobate maar helaas is de klank op een groot deel van het album koel en klinisch. Dat zorgt ervoor dat wij het van deze muziek meestal niet warm en ook niet koud krijgen.
publieksprijs: 17,05



THE HELIOCENTRICS – 13 Degrees Of Reality

THE HELIOCENTRICS – 13 Degrees Of Reality

The Heliocentrics is een Brits eigenzinnig muziekcollectief dat we leerden kennen door hun samenwerkingen met Quantic en Mulatu Astatke. Zes jaar na hun debuut ‘Out There’ is er nu de opvolger ’13 Degrees Of Reality’. De muziek van The Heliocentrics definiëren is onbegonnen werk: veelzijdigheid, creativiteit, avontuur en muzikale vrijheid zijn de keywords in hun grensverleggend muzikaal universum. The Heliocentrics spelen helemaal geen wereldmuziek in de strikte zin van het woord, maar hun spannend en meeslepend electronisch knipselboek en lappendeken is wel rijkelijk doorspekt met oosterse, latijnse en Afrikaanse invloeden.
publieksprijs: 17,05



FOCUS OP BELGIË

 SHAKARA UNITED – Shakara United

SHAKARA UNITED – Shakara United

Afrobeat uit België? Jawel, jazeker! Afrobeat beleeft zijn tweede jeugd en dat laat zich voelen tot in de Lage Landen. Vorig jaar werden we nog getracteerd op de exuberante cd ‘Hidden’ van het Amsterdams piepkuikencollectief Jungle By Night en dan is het nu de beurt aan de Belgische tak. Shakara United begon als een gelegenheidsproject van 5 muzikanten die voorheen het mooie weer maakten bij Belgian Afrobeat Association. Ondertussen is dit project, met het gezelschap van 5 extra muzikanten, een heus afrobeatorkest geworden. Aanvankelijk speelden ze vooral covers van Fela Kuti maar op hun debuut zijn op 1 na alle composities eigen werk. Het is niet al afrobeat wat de klok slaat: Latin, jazz en township jive zijn ook zijdelings van de partij. Wij kunnen ons helaas niet aansluiten bij de vele lovende recensies die dit album te beurt vallen, maar dat zal dan wel aan ons liggen. Jazeker, hier wordt uitstekend en zeer groovy gemusiceerd maar het merendeel van de composities en improvisaties laten ons een zout- en stuurloze indruk na waardoor we op onze honger blijven zitten. Misschien is het dan niet toevallig dat wij de enige cover op dit album, ‘Bukom Mashie’ van Oscar Sully, het hoogtepunt vinden, al zijn we ook gecharmeerd door ‘Meanwhile Back South’en ‘Afrofolk’. De cd wordt afgesloten met ‘Bye WCC Zuiderpershuis Bye’, een eresaluut. Afrobeat in de Lage Landen? Ok, maar geef ons dan maar een portie Jungle By Night.
publieksprijs: 18,75


MAGUARÉ – Cumbia Insomnia

MAGUARÉ – Cumbia Insomnia

Cumbia uit België? Jawel, jazeker! Voor meer duiding rond cumbia verwijzen we jullie graag naar http://www.oxfambrugge.be/site/cd-nieuws/cd-nieuws-april-2013 , meer bepaald naar de bespreking van ‘Rough Guide to Cumbia’. Maguaré werd in 2009 opgericht aan het conservatorium van Gent, als latin bigband. De groep wordt gevormd door de uitstekende Colombiaanse zangeres Paola Marquez, een vijfkoppige blazerssectie, een bassist, een accordeonist/toetsenspeler en 3 traditionele percussionisten uit Colombia en Chili. Tot daar de feiten, maar wat met de muziek? Die is meer dan dik ok. De groep is er in geslaagd een eigen invulling van het genre te brengen en geeft het ook een eigen gezicht, wat niet betekent dat er veel buiten de lijntjes gekleurd wordt, op wat afrobeat- en ska-invloeden na. Het repertoire bestaat uit eigen werk, bewerkingen van Colombiaanse klassiekers én 2 covers van Belgische culthits, ‘Jungle Fever’ (héérlijk!) en ‘Dominique’ (zéér flauw en het enige minpunt op deze fantastische cd). Op ‘Cumbia Insomnia’ wordt zeer bruisend en zeer enthousiast gemusiceerd: de vreugde in het spel is nadrukkelijk te horen. Maguaré is een verrijking en een aanwinst. Waar cumbia en Maguaré zijn langs geweest, daar is het feest! feest! feest! geweest.
publieksprijs: 17,80


FESTIVALOPNAMES

‘LIVE AT AMARRASS DESERT MUSIC FESTIVAL 2011’

‘LIVE AT AMARRASS DESERT MUSIC FESTIVAL 2011’

Vorige maand staken we hier zeer uitgebreid de loftrompet over de live-cd die Madou Sidiki Diabaté opnam op het Indische Amarrass Desert Music Festival 2011en werd uitgegeven op het eigen label van dat festival. Op deze cd horen we nog meer opnames van diezelfde tweede festivaleditie en worden muzikanten uit de Tharwoestijn in Rajasthan (Lakha Khan, Nihal Khan, Barmer Boys) en uit Mali (Vieux Farka Touré, Madou Sidiki Diabaté) bij elkaar gebracht. Na de individuele bijdragen wordt de cd afgesloten met een gezamenlijk optreden onder de noemer ‘Meeting of the Minstrels’. Deze combinatie is niet zo vreemd als misschien op het eerste zicht kan lijken. De migratie van de Indische zigeuners stopte niet in Andalusië en bij flamenco: via verdere kruisbestuiving bereikte ze ook Mali en stond zo mee aan de wieg van de Sahara blues. Veel van deze traditionele muziek en later ook muziek uit de Andes en de Mississippi-delta is gebaseerd op pentatonische harmoniereeksen. De 2 Malinezen in dit gezelschap zijn hier ondertussen genoegzaam bekend. De namen van de Indiërs doen hier minder belletjes rinkelen. Lakha Khan wordt beschouwd als één van de voornaamste levende bespelers en bouwers van de Sindhi sarangi (een snaarinstrument). Nihal Khan is een blinde zanger die vooral bekend staat om zijn interpretaties in de Maand-stijl en Barmer Boys is een jong kwartet (zang, harmonium, joodse harp, percussie) en vertolkt vooral Marwari-liederen en Sufi qawwali. De Malinese bijdragen klinken ons vertrouwder en toegankelijker in de oren dan de Indische, die veel meer inspanning vragen maar die dubbel en dik waard zijn. Het orgelpunt van deze uitstekende cd is de lange, gezamenlijke ‘Desert Jam #2’, een zeer geslaagde symbiotische stijloefening die zowaar haast een nieuw genre creëert.
publieksprijs: 19,55


 ‘LIVE FROM FESTIVAL AU DÉSERT TIMBUKTU’

‘LIVE FROM FESTIVAL AU DÉSERT TIMBUKTU’

Het Festival Au Désert is ondertussen een legendarisch en mythisch festival geworden. Maar vorig jaar was de twaalfde editie wel een heel bijzondere: de toestand in het land is op zijn zachtst gezegd turbulent. Artiesten roepen op tot vrede, democratie en verdraagzaamheid maar konden toen wellicht nog niet echt vermoeden wat er drie maanden later zou gebeuren in hun land, één van dé muzikale goudmijnen bij uitstek. Mali is een land waar huwelijken, doopfeesten en vieringen van allerlei slag steevast muzikaal opgeluisterd worden met muziek. Tenminste tot daar vorig jaar een bloedig einde aan werd gemaakt door een netwerk van fundamentalistische moslims. Muziek werd verbannen, muzikanten moesten vluchten, instrumenten werden vernield en een muzikale ringtone op een gsm volstond al voor foltering. Maar ondanks de pogingen van extremisten om alle muziek te bannen uit het leven in Mali blijft dit festival vechten voor vrije muzikale expressie en strijdt het ook voor de overleving ervan. In die zin is de verkoop van deze cd ook belangrijk aangezien een deel van de opbrengst naar het festival gaat. Organisatoren en muzikanten zijn ondanks alles ook vastberaden om met dit festival door te gaan en het zelfs uit te breiden. Het festival wil niet enkel muziek uit de Sahara promoten maar ook van ver buiten de grenzen. Zo is hier o.m. de Indisch-Canadese zangeres Kiran Ahluwalia van de partij, begeleid door Tinariwen. Naast bekende namen zoals Habib Koite, Tartit, Bassekou Kouyate, Samba Toure, Kiran Ahluwalia en Tinariwen komen hier ook veel -alvast voor onze oren- onbekende namen voor. Hoogtepunten op deze cd zijn voor ons alvast Habib Koite, het klagerige en repetitieve ‘Hanin Ekrachar’ van Imharhan, het spectaculair stemwerk van de Mauretanische Noura Mint Seymali, het repetitieve en zeer hypnotiserende ‘Anbafo’ van Samba Toure, de fascinerende versie van ‘Mustt Mustt’ door Kiran Ahluwalia & Tinariwen en de meeslepende afsluiter, ‘Taghlamt’ door Koudede. Niet alle bijdragen op deze cd zijn van hetzelfde hoge niveau maar onthou vooral dat de verspreiding ervan een meer dan welgekomen ondersteuning is voor het voortbestaan van muziek in het toch wel zeer wonderlijk muziekland dat Mali is.
publieksprijs: 19,30


RIVERBOAT RECORDS

 ETRAN FINATAWA – The Sahara Sessions

ETRAN FINATAWA – The Sahara Sessions

Moet er nóg zand zijn? ‘The Sahara Sessions’ werd, zoals de titel suggereert, diep in de Saharawoestijn in Niger opgenomen, in een tent gemaakt uit dierenhuiden. Deze werkwijze staat in schril contrast met de trend binnen de West-Afrikaanse muziek om het mooi weer te maken met een indie rock ‘n’ roll makeover, zie o.m. Rokia Traoré en Bombino, waarmee we niets kwaads willen gezegd hebben over deze producties: het is een vaststelling en geen waardeoordeel. Ook het gebruikte instrumentarium is zeer back to basics: stemmen, akoestische gitaren, kalebassen, handgeklap. Deze kampvuursetting resulteert, ondanks de beperkingen of misschien wel dankzij, in een grote, indrukwekkende klankdiversiteit en een mysterieuze, magische sfeer. Een deel van de songs werden vooraf gecomponeerd: de andere zijn spontane improvisaties die uitstekend en accuraat de opname-omstandigheden vertolken. Muzikaal put Etran Finatawa uit de nomadische erfenis van zowel de Touareg- als de Wodaabe-cultuur: de groep roept ook op tot het behoud en de bescherming van die erfenis. ‘The Sahara Sessions’ ademt waarachtige en warme spontaneïteit uit. Ook de gastvertolkingen hadden een spontaan karakter: zo gebeurde het dat toevallige passanten werden uitgenodigd om deel te nemen aan de sessies. Dat de tekstonderwerpen de politieke en economische problemen van de regio behandelen kan geen verbazing wekken. Deze droevig klinkende woestijnblues is dan ook een zeer geschikt klankbord op een album met overleven als hoofdthema. Maar niet alles is hier kommer en kwel, sommige songs ademen ook een aanstekelijke levensvreugde. ‘The Sahara Sessions’ is hedendaags veldwerk van de bovenste plank.
publieksprijs: 13,15


BEGINNER'S GUIDE

CAMPAIGN 2013

‘Beginner’s Guide’ is een uitstekende, aantrekkelijke en zeer budgetvriendelijke compilatiereeks. Iedere titel bestaat uit 3 cd’s en is thematisch en/of chronologisch samengesteld. De gangbare verkoopprijs is 11,60€. T/m 5 augustus worden enkele titels nu aangeboden aan de nog grotere bodemprijs van 9,85€! We geven hierbij een greep uit dat aanbod:
Latin Jazz, World Cinema, Africa, Ireland, Scotland, Bossa Nova, Flamenco, Salsa, Bellydance, Reggae, Bellydance: Oriental & Tribal, Brass, The Caribbean, Latin America, Timba, African Blues, Celtic, Cumbia, South Africa, India, African Voices, Cuba, Cuban Music, Samba, Fado, ...

REGGAE

CLINTON FEARON – Heart and Soul

CLINTON FEARON – Heart and Soul

Clinton Fearon was jarenlang (van 1969 tot 1987) bassist, ritmegitarist, backingvocalist en occasioneel leadzanger (wanneer Albert Griffiths even de hond moest uitlaten) bij de legendarische roots reggae band The Gladiators. Op ‘Heart and Soul’ blikt hij terug op zijn carrière bij The Gladiators en recycleert hij op geheel eigen en akoestische wijze 12 van hun originals. Het resultaat is uitgeklede versies die wellicht het vroegste stadium van die songs benaderen. Fearon maakt hier ook gebruik van weinig conventionele percussie zoals hamers, bamboestokken, koebellen, houten kikkers en waterglazen naast meer conventionele zoals congas, cuica en talking drum. En net die percussie maakt van ‘Heart and Soul’ iets heel bijzonder: de songs worden a.h.w. opnieuw uitgevonden. En dan is er bovenal nog die héérlijke stem die nog niets van zijn aantrekkingskracht verloren heeft: het uitzonderlijk stemmenwerk was niet voor niets hét handelsmerk bij The Gladiators. ‘Heart and Soul’ is vintage recyclage van hoog niveau en is bovenal een warme en intieme plaat.
publieksprijs: 18,70


REGGAE CLASSICS

Traditiegetrouw openen we de zomer met een 100% subjectief lijstje van reggaeklassiekers, 31 in totaal.

The Abyssinians – Satta Massagana
Horace Andy – Skylarking
Black Uhuru – Black Uhuru
Burning Spear – Social Living
The Congos – Heart Of The Congos
Culture – Two Sevens Clash
Digitaldubs – #1
Dr. Alimantado – Best Dressed Chicken In Town
Fat Freddy’s Drop – Live At Roundhouse London
Gainsbourg – Aux Armes Et Caetera
The Gladiators – Trenchtown Mix Up
Groundation – The Gathering Of The Elders
Ijahman – Are We A Warrior
Bob Marley & The Wailers – Kaya
Bob Marley & The Wailers – Survival
Bob Marley & The Wailers – Uprising (en bij uitbreiding eigenlijk zowat het grootste deel van Marley’s backcatalogue)
Ziggy Marley and the Melody Makers – Jahmekya
Mighty Diamonds – Right Time
Pablo Moses – Revolutionary Dream
Augustus Pablo – King Tubbys meets Rockers Uptown
Poet And The Roots (aka Linton Kwesi Johnson) – Dread Beat And Blood
Specials – Specials
Bunny Wailer – Sings The Wailers
Wailing Souls – Firehouse Rock
Yabby You – Deliver Me From My Enemies
‘Run It Red’ (compilatie)
‘Studio One Rude Boy’ (compilatie)
‘Tougher Than Tough: The Story of Jamaican Music’ (compilatie): de ultieme compilatie-box maar helaas niet meer verkrijgbaar
‘War Ina Babylon: an Island Reggae Anthology’ (compilatie)
‘The Harder They Come’ (original soundtrack)
En dan is er ongetwijfeld nog hét reggae-standaardwerk ‘SONGS OF FREEDOM’, de 4 cd/dvd/boek-box van BOB MARLEY.


GOUD VAN OUD

 THE ABYSSINIANS – Satta Massagana

THE ABYSSINIANS – Satta Massagana

Daar is de zomer, daar is de reggae. The Abyssinians zijn te situeren in de grote traditie van de close harmony roots reggaegroepen uit de jaren 60 en 70. De groep hield op te bestaan in 1980 maar in 1998 was er de reünie van de originele line-up. Hun eerste opname was de song ‘Satta Massagana’, meteen ook de sleutelsong van deze cd. De opname dateert van 1969 maar producer Clement “Coxsone” Dodd weigerde die uit te brengen omdat hij de song te subversief vond en er ook geen commercieel potentieel in zag. Twee jaar later kocht de groep de tapes en bracht de single uit in eigen beheer en met massaal succes. Ook de opvolger ‘Declaration of Rights’, de tweede sleutelsong op dit album, werd een enorme hit in Jamaica. De eerste lp, deze dus, kwam er pas in 1976 en is één van de meest legendarische debuten ooit. Ook nu klinkt dit album absoluut nog niet gedateerd en heeft het nog niets van de oorspronkelijke aantrekkingskracht verloren. De song ‘Satta Massagana’ kan beschouwd worden als een nationale reggae-Rastafari hymne en wordt deels gezongen in een oude Ethiopische taal. De grote magie van The Abyssinians ligt verscholen in hun wondermooie, krachtige en unieke vocale harmonieën, maar ook in hun heerlijke melodieën en krachtige boodschappen. In de instrumentatie zijn het vooral de blazers die hoge ogen gooien en de sound bepalen.
Bouwjaar: 1976 (de dure re-issue-cd uit 2007 met 8 bonustracks is de enige nog verkrijgbare versie) Hoogtepunten: naast de reeds vermelde sleutelsongs ‘Satta Massagana’ en ‘Declaration of Rights’ werden we vooral bekoord door ‘Know Jah Today’, ‘Y Mas Gan’ (enkele jaren geleden nog uitstekend gecoverd door Sinéad O’Connor) en de geschiedenisles ‘African Race’. Van de bonustracks onthouden we vooral ‘Peculiar Number’ en de onuitgegeven extended mix van ‘Abendigo’: verder dragen deze bonustracks helaas geen essentieel materiaal bij aan deze klassieker.
publieksprijs: 22,25
Meer van deze artiesten:
Arise (bouwjaar: 1978; 9,20€)
Tree of Satta (2003; 16,50).


SONG VAN DE MAAND

NATACHA ATLAS – River Man

EN VERDER NOG:

-‘MIRROR TO THE SOUL Music, Culture and Identity in the Caribbean 1970-72’ (compilatie) (cd-dvd-boek)
Deze box omvat een documentaire (2 uur + 1 uur extra’s), 2 cd’s en een boekje (72 blz.). De film bevat fragmenten uit de periode 1922-1972 en toont in korte fragmenten de vele aspecten uit het leven op de Caraïben. De cd’s bieden een zeer breed muzikaal palet waarin de diverse Caraïbische stijlen aan bod komen: deze hebben een eeuwenoude hartslag. Een greep uit het aanbod dat de periode 1954-2013 omspant: Irakere, Celia Cruz, Lord Brynner, Edmundo Ros, Lord Flea, Bebo Valdes, Tradition Ka, Rara Group. Deze uitgave is een mooie aanwinst voor liefhebbers van Caraïbische muziekstijlen. publieksprijs: 29,20 (2 cd-dvd-boek)
-YOUSSOU N’DOUR – Senegal Superstar
Ter kennisgeving: dit is de zoveelste compilatie van de man, zij het wel aan een zeer zachte prijs. publieksprijs: 11,15 (2 cd)