CD-nieuws maart 2013

FANFARA TIRANA MEETS TRANSGLOBAL UNDERGROUND – Kabatronics

FANFARA TIRANA MEETS TRANSGLOBAL UNDERGROUND – Kabatronics

Over experiment gesproken: dan kan deze wel tellen. FANFARA TIRANA werd in 2002 opgericht door leden van van de muziekkapel van het Albanese leger, die alle bruggen achter zich verbrandden en de dingen op hen lieten afkomen. Hun repertoire bestond uit huwelijksliederen en muziek uit de kabà-traditie die geworteld is in het zuiden van Albanië en die vooral gespeeld wordt op klarinet en viool; de nadruk in deze traditie ligt op individuele interpretatie en improvisatie. Ze kwamen in contact met Hysni Zela, Albanië’s bekendste volkszanger, die meer dan 30 jaar bij het Albanian National Folk Song and Dance Ensemble speelde maar al een tijd op non-actief stond. Fanfara Tirana kon hem er toe verleiden de draad terug op te nemen. In hun basisrepertoire verwerken ze ook andere Balkan-ritmes maar ook dub reggae en jazz. In 2007 debuteerden ze met ‘Albanian Wedding’ en ondertussen zijn ze graag geziene gasten in het festivalcircuit. TRANSGLOBAL UNDERGROUND kennen we hier al veel langer. Dit Londens multicultureel collectief is samen met o.m. Asian Dub Foundation één van de buitenbeentjes en ‘lelijke eendjes’ in de wereldmuziek. TGU staat reeds meer dan 20 jaar voor een fusie van westerse, oriëntaalse en Afrikaanse muziek met bijzondere aandacht voor dub, techno en bhangra. Ze zijn verantwoordelijk voor 2 sublieme parels, met name de cd’s ‘Dreams of 100 Nations’ (hun debuut) en ‘Psychic Karaoke’, hun artistiek hoogtepunt. Bekende ex-leden van dit steeds wisselend collectief rond spilfiguren Tim Whelan, Tuup, Sheema Mukherjee en Hamid ManTu zijn o.a. Natacha Atlas, Nick Page (zie ook Syriana, Dub Colossus), Doreen Thobekile, Johnny Kalsi. Met deze achtergrondinformatie in de hersenpan is ‘Kabatronics’ dus wel een voor de hand liggende titel voor deze cd. Deze opwindende combinatie staat dan ook garant voor een heerlijke symbiose van Albanese brassmeesters en de eclectische sound van Transglobal Underground. ‘Kabatronics’ is een dynamische, energieke, grens- en cultuuroverschrijdende onderneming waarbij ideeën, melodieën en teksten worden uitgewisseld; aldus komen nieuwe verhalen tot stand, verhalen over mysterie en verbeelding, in een bruisende viering van leven, liefde en solidariteit., met de wortels in het verleden en de blik op de toekomst. Hier vinden prachtige ontmoetingen plaats: kabà met reggae, drums met electronische beats, de stem van Hysni Zela met die van Tuup. En alsof hier nog niet voldoende muzikaal talent aantreedt komen daar ook nog wat fijne gasten bij zoals o.a. Johnny Kalsi, Frank London, Marko Markovic, Dr Das.... Deze zomer op Dranouter! We zouden zeggen: allen daarheen, wij staan daar nl. ook met 2 bars.
publieksprijs: 18,00



 DANIEL KAHN & THE PAINTED BIRD – Bad Old Songs

DANIEL KAHN & THE PAINTED BIRD – Bad Old Songs

Daniel Kahn is een Amerikaanse acteur, toneelauteur, dichter, zanger, muzikant en componist die in 2005 naar Berlijn verhuisde, waar hij werd opgenomen in de klezmerscene. Hij stichtte er ook zijn eigen band, The Painted Bird. ‘Bad Old Songs’ is hun vierde worp. Vier jaar geleden verblijdden ze ons met de prachtige cd ‘Partisans & Parasites’ en 2 jaar geleden werd dat resultaat ruimschoots overtroffen met ‘Lost Causes’, één van de beste cd’s in 2011. Kahn en zijn band hebben in korte tijd een geheel eigen sound opgebouwd, een eigenzinnige mix van hedendaagse klezmer, traditionele jiddische liederen, cabaret en geëngageerde teksten, met als gevolg een uitstekende reputatie. ‘Bad Old Songs’ klinkt introverter en duisterder dan ‘Lost Causes’, dat baadde in (zwarte) humor en passie. En dan komen we bij het grote songschrijverstalent van Kahn: hier staan weer enkele pareltjes van jewelste, met als uitschieter ‘Good Old Bad Old Days’, een spitse en gevatte “ode” aan de Berlijnse Muur, verpakt in een gezellige wals. Naast eigen werk zijn hier nog 2 bewerkte traditionals te horen maar vooral 3 opvallende covers. ‘Die Alten Lieder’ van de Duitse politieke zanger Franz Josef Degenhardt wordt hier in een sobere, ingetogen versie gebracht en het met volle overgave gezongen ‘Story Of Isaac’ van Leonard Cohen staat hier groots te wezen. Het orgelpunt op ‘Bad Old Songs’ is de indrukwekkende bewerking van ‘Die Alten Bösen Lieder’, een gedicht van Heinrich Heine op muziek gezet door Robert Schumann, in een uitstekend arrangement van Kahn. Een constante in het werk van Kahn is het aftasten van allerlei grenzen en dat doet hij ook nu weer met verve. ‘Bad Old Songs’ is een kanjer maar haalt net niet het torenhoge niveau van voorganger ‘Lost Causes’.
publieksprijs: 20,35



EL JUNTACADAVERES – De Platino

EL JUNTACADAVERES – De Platino

El Juntacadaveres is een achtkoppige Belgisch-Argentijnse formatie, opgetrokken rond de Argentijnse multi-instrumentalist, componist en producer Enrique Noviello die ook voor bijna alle composities en teksten tekent (we horen ook nog een zeer bezielde cover van ‘Hasta Siempre’). In 2011 wonnen ze de Mano Mundo Muziekwedstrijd en sindsdien ging het pijlsnel vooruit, zeker sinds ze het voorprogramma voor Gotan Project verzorgden. De muzikanten komen uit diverse muzikale stromingen en dat is er ook aan te horen. Allen maakten ze ook al deel uit van orkesten uit Buenos Aires en enkelen werkten ook jaren aan de zijde van Alfredo Marcucci (ondanks hij in 2010 stierf is de man hier op 3 nummers te horen die in 2012 opgenomen zijn: de wonderen der techniek). Et voilà, hier is hun debuut. Op ‘De Platino’ horen we een stomende, dampende, krachtige en energieke mix van tango, rock, hiphop, electro, reggae.... Het resultaat is een fijne en eigenzinnige mix van de traditionele stijl van de tango-orkesten en de opstandige stijl van de hedendaagse tangoscene. Vanuit de tango hebben ze een geheel eigen universum uitgebouwd. Gotan Project, Otros Aires en consoorten hebben er 8 toffe broers/neven/ooms bij.
publieksprijs: 20,35



EARTH – WHEEL – SKY BAND – Trans Rromano

EARTH – WHEEL – SKY BAND – Trans Rromano

EWSB is een Roma-groep uit het Servische Novi Sad met als spilfiguur en frontman de legendarische Roma-activist Vince Olah. ‘Trans Rromano’ verscheen reeds in 2009 maar wordt pas nu op de Benelux-mens losgelaten. Ze brengen eigentijdse zigeunermuziek in een eigenzinnige, experimetele, frivole en opzwepende mix met andere stijlen (jazz, Indiase muziek, ska....). De groepsnaam verwijst naar de elementen van de Roma-vlag: deze elementen zijn ook symbolen voor het zigeunerleven. Voor meer duiding rond zigeunermuziek -en om niet in herhaling te vallen- verwijzen we jullie graag nog eens naar het cd-nieuws van vorige maand op http://www.oxfambrugge.be/site/cd-nieuws-9 en meer bepaald naar de rubriek Goud Van Oud. Zoals bij veel Balkanmuziek wordt ook hier de klank grotendeels bepaald door zinderende blazers. Wat EWSB onderscheidt van velen van hun collega’s en waarmee de band ook zo excelleert zijn hun zeer hedendaagse arrangementen en de wijze waarop ze diverse invloeden in hun muziek inpassen. ‘Trans Rromano’ is een uitermate boeiend en avontuurlijk werkstuk. En we eindigen graag met een quote van Vince Olah himself: “It is hard to be Roma. The fight for human and civil rights begins when Roma realise who they are.” En nog ééntje om het af te leren: “We are Roma and this is a nation. Maybe that is what we want to tell Europe in order to be accepted as we are.” Olah en de zijnen wakkeren deze identiteit en deze trots aan en dit album brengt deze boodschap van de vitaliteit en de bekoorlijke rijkdom van de Romacultuur én doet ons vooral verlangen naar meer van dit.
publieksprijs: 15,20



BALLAKÉ SISSOKO – At Peace

BALLAKÉ SISSOKO – At Peace

In 2010 tekende deze Malinese koraspeler (zoon van Djelimady Sissoko) samen met de Franse cellist Vincent Segal voor één van de allermooiste cd’s van dat jaar, met name het adembenemende ‘Chamber Music’. Ook nu is Segal, naast nog 3 andere muzikanten, weer van de partij. De opnames gebeurden deze keer in Frankrijk, met uitzondering van 1 track die werd opgenomen in Sissoko’s binnenhof in Bamako. Ook nu betreft het 100% instrumentale composities. In vele opzichten is ‘At Peace’ een vervolg op ‘Chamber Music’ zonder dat het daarom een doorslag ervan is, mede door het meer uitgebreide instrumentarium. De cd ademt wel dezelfde sferen uit: ingetogen, klassiek, pastoraal, haast sacraal. Deze muziek straalt vooral een immense rust en schoonheid uit. Hiervan wordt een mens, en ook alles er omheen, helemaal stil. ‘At Peace is net als ‘Chamber Music’ adembenemend: het is de definitie van de absolute schoonheid van eenvoud. Na ‘The Arch’ van Eva Quartet & Hector Zazou is dit de tweede top-cd in 2013. Het maakt ook nog eens duidelijk dat Ballaké Sissoko op dezelfde eenzame hoogte staat als die andere kora-grootmeester, Toumani Diabaté; beiden zijn ze de best denkbare ambassadeurs voor de koramuziek als klassieke vorm van Afrikaanse muziek.
publieksprijs: 18,70



ABDOU DIOP – Nootee

ABDOU DIOP – Nootee

Abdou Diop komt uit de Casamance-regio in het zuiden van Senegal. ‘Nootee’ is zijn tweede cd (zijn debuut ‘Maaje Kawri’ dateert al van 2001). Hij zingt zijn liederen in het Pulaar. Zijn muziek is geworteld in de tradities van de streek waar hij opgroeide: de melodieën gaan terug naar die van rondtrekkende herders en naar de muziek bij worstelcompetities. Door zijn reizen en zijn contacten met andere muzikanten kreeg zijn muziek een ruimere dimensie. In Dakar moest hij wel optornen tegen de overheersende Wolofmuziek uit het noorden. Het was evenwel de grote Baaba Maal die hem overtuigde om desondanks vast te houden aan zijn zuiderse roots en dat heeft hem geen windeieren gelegd. Hij schopte het van de kleine clubs naar de radio, de studio en Europa. Met zijn mooie, warme, wat knarsende (denk hierbij aan Boubacar Traoré) zangstem vertelt hij over respect, familie, kwetsbare mensen, criminaliteit, vrede, liefde, werken op het land. Diop wordt daarbij fris, open en transparant begeleid door 12 muzikanten, grotendeels op akoestische instrumenten, waaronder de hoddu (de Pulaar-benaming voor de ngoni-luit), een zeer kenmerkend instrument bij de Pulaar. Waarom het zo lang heeft geduurd om een tweede album te maken is eenvoudig te verklaren: Abdou Diop kampte lange tijd met malaria-aanvallen. ‘Nootee’ is een zeer genietbaar album van een groot talent.
publieksprijs: 18,10



FOCUS OP BRAZILIË

Brazilië is zoveel meer dan samba, bossa nova, batucada, forró en choro alleen, om maar die te noemen. Wij stellen je 2 genres voor die hier zeer weinig gekend zijn, brega en axé.

 GABY AMARANTOS – Treme

GABY AMARANTOS – Treme

Tot voor kort was de zangeres Gaby Amarantos ons volslagen onbekend tot we haar in een reportagereeks van Michael Palin een wel zeer wellustige verschijning zagen maken. Meteen was onze belangstelling gewekt. Brega is een populair genre in het noorden en noordoosten van Brazilië. Oorspronkelijk had de term een pejoratieve en discriminerende connotatie als synoniem voor bordello. De muziek van Amarantos klinkt als een mashup van moombathon (electrohouse op het tempo van reggaetón), cumbia, rave en Spaanse electropop; kortom: Belle Perez en Gloria Estefan zijn nooit ver uit de buurt. En toch: het heeft iets, maar vraag ons niet wat. Ondanks de ondraaglijke lichtheid klinkt deze muziek aanstekelijk. Maar live lijkt ze ons, afgaande op het weinige wat we gezien hebben, een pak interessanter en rauwer.
publieksprijs: 19,35


 IVETE SANGALO – Real Fantasia

IVETE SANGALO – Real Fantasia

Ivete Sangalo is één van de populairste zangeressen in Brazilië; daarnaast is ze ook songschrijver, producer, actrice en nog één en ander. Bij ons is ze dan weer nagenoeg onbekend. Zij bedrijft dus de axé, een muziekstijl en ook een dans, zo’n 20 jaar geleden ontstaan in Bahia. Axé is een feestelijke mix van merengue, reggae, samba, salsa, marcha, calypso, forró en Afrikaanse percussie. Het genre zou bijzonder populair zijn bij Braziliaanse jongeren. De enige axé-artiesten die in Europa enige bekendheid verwierven zijn Daniela Mercury en Olodum en recent ook deze Ivete Sangalo, met name in Nederland. Ze heeft een krachtige stem en zou vooral zeer populair zijn omwille van haar charismatische performances. In onze oren klinkt dit echter als platte amusementspop en om het met de Engelsman te zeggen: dit is absoluut niet onze piece of cake en nog minder onze cup of tea.
publieksprijs: 20,45



BEGINNER'S GUIDE

‘LATIN JAZZ’ (compilatie)

‘LATIN JAZZ’ (compilatie)

Latijnse ritmes hebben steeds hun weg gevonden op de paden van de jazz. Deze collectie biedt daarvan een bloemlezing uit de immense catalogus van Blue Note Records waarbij we invloeden horen uit Cuba, Puerto Rico, Mexico en Brazilië.
Cd 1: ‘Afro Cuban Routes’: met o.m. Art Pepper, Kenny Burrell, Art Blakey & The Jazz Messengers.
Cd 2: ‘Bossa Nova USA’: met o.m. Dexter Gordon, Cannonball Adderley, Lou Rawls.
Cd 3: ‘Fusions - Latino Con Soul’: met o.m. Kenny Burrell, Horace Silver, Lonnie Smith.
publieksprijs: 11,60 (3 cd)



REGGAE

 ZIGGY MARLEY – In Concert

ZIGGY MARLEY – In Concert

Ziggy Marley is zeker de bekendste en wellicht ook de meest getalenteerde zoon van Bob (en met de jaren begonnen Ziggy’s uiterlijk en stem ook steeds meer op die van zijn vader te lijken). Toch bakt hij er al een behoorlijk lange tijd nog weinig van en lijkt hij mijlenver over zijn creatieve hoogtepunt heen. Zijn laatste noemenswaardige wapenfeit, ‘Jahmekya’, dat voor ons ook zijn moment de gloire is, dateert al van 1991. Eind jaren 80 en begin jaren 90 kwam Ziggy Marley zeer sterk uit de hoek met het drieluik ‘Conscious Party’, ‘One Bright Day’ en vooral dus het klassieke ‘Jahmekya’. Deze cd’s nam hij op met The Melody Makers, waarin verder nog zussen Sharon en Cedella en broer Stephen zongen. Daarna deemsterde hij beetje bij beetje weg en werd hij vooral politiek actief. In 2003 begon hij een kwakkelende solo-carrière waarvan we vorig jaar het dieptepunt, de ongeïnspireerde en slappe cd ‘Wild and Free’ (what’s in a name?) mochten slikken (ook producer Don Was kon dit misbaksel niet redden), en dat van een man die ons superbe reggaesongs schonk zoals ‘Tomorrow People’, ‘One Bright Day’, ‘Look Who’s Dancing’, ‘Raw Riddim’ en ‘Kozmik’. Dan maar de truc met de live-cd proberen? Zou hij het daarmee kunnen redden? Vreemd genoeg laat hij zijn prijsbeesten op stal, afgezien van ‘Tomorrow People’, dat hier een wat routineuze en weinig doorleefde beurt krijgt. De live-sfeer is hier grotendeels weggemoffeld in het voordeel van het opnamegeluid maar dat maakt wel dat het echte live-gevoel wegblijft en dat vinden wij jammer. Dat de man kan zingen staat buiten kijf, maar het gros van de composities zijn lichtgewichten (bijna de helft van de songs komt van ‘Wild and Free’) en daar wringt het schoentje. Hij doet wel iets moois met ‘Justice’ dat hij hier verenigt in een medley met ‘War’, dat we kennen van zijn vader. ‘Is This Love’, het eerbetoon aan zijn vader, mag er ook best wezen (als we even een milde bui inlassen) maar dan hebben we het zowat gehad. We blijven de Ziggy Marley van zijn klassieke drieluik koesteren en aan de borst drukken maar nog meer smetten als deze op zijn blazoen mogen achterwege blijven.
publieksprijs: 18,60


 ‘STUDIO ONE IRONSIDES ORIGINAL CLASSIC RECORDINGS 1963-1979’ (compilatie)

‘STUDIO ONE IRONSIDES ORIGINAL CLASSIC RECORDINGS 1963-1979’ (compilatie)

We hebben hier al meer dan eens de lof van Studio One gezongen, dus zullen we dat nu niet weer eens herhalen. Ironside was een sublabel van Studio One en was vooral actief begin jaren 70. Dit label werd opgericht toen Studio One-cd’s plots minder airplay kregen: het was dus een kunstgreep om hun muziek weer op de radio te krijgen. Op deze compilatie horen we zowel zeer bekende als zeer obscure namen. Doorgaans zijn deze Studio-One-compilaties op Soul Jazz Records opgravingen van ware schatkamers. Deze aflevering is wel niet van hetzelfde hoge niveau als het merendeel van zijn voorgangers. Er bekruipt ons een gevoel van verzadiging en misschien moeten ze zich bij Soul Jazz eens gaan afvragen of Studio One niet uitgecompileerd is (en de citroen niet uitgeknepen?). Ondanks onze bedenkingen moeten we toegeven dat hier toch wel enkele pareltjes op staan: The Paragons, Don Drummond, The Soul Brothers en bovenal The Gladiators krijgen vast en zeker onze gewaardeerde goedkeuring. De zwoele cover van Bob Marley’s ‘I’m Still Waiting’ door Cornel Campbell is een bijzonder charmerende afsluiter. Alsook onze lof voor het zoals steeds goed gedocumenteerde hoesboekje.
publieksprijs: 20,15



GOUD VAN OUD

 SHEILA CHANDRA – Weaving My Ancestors’ Voices

SHEILA CHANDRA – Weaving My Ancestors’ Voices

Sheila Chandra is een Britse zangeres van Indiase afkomst. Begin jaren 80 stichtte ze de band Monsoon, die een zeer kort leven beschoren was: ze legden er het bijltje bij neer omdat ze in onmin raakten met hun label dat druk wilde uitvoeren op de muzikale richting. Er verscheen (postuum) 1 album waarop de UK-hitsingle ‘Ever So Lonely’ staat. Deze song wordt op deze Goud Van Oud-cd hernomen. In 1984 start ze een solo-carrière en in de jaren 90 brengt ze 3 albums uit op Peter Gabriel’s Real World label; deze cd was daarvan de eerste. Aanvankelijk is ze enkel een album-artieste, want pas in de jaren 90 gaat ze ook concerten geven. En dat doet ze wel heel erg solo en minimalistisch: de enige begeleiding komt van drones op tape. In haar muziek maakt ze gebruik van de overeenkomsten in de structuren van Indiase ragas en Engelse folkmelodieën en zo gaat ze zich ook Britse en Ierse traditionele songs en technieken eigen maken alsook andere vocale stijlen en technieken uit andere delen van de wereld. Maar ook de concerten zijn geen lang leven beschoren: wanneer ze in 1994 te kampen krijgt met een gebrek aan uithoudingsvermogen van haar stem kapt ze met optreden en keert ze pas in 2007 terug naar de podia. Datzelfde jaar neemt ze ook 2 songs op voor The Imagined Village en gaat ze ook mee toeren met deze band. Sinds 2010 lijdt ze aan een neurologische aandoening die zingen onmogelijk maakt en in datzelfde jaar schrijft ze een boek met deze intrigerende titel: ‘Bannish Clutter Forever – How The Toothbrush Principle Will Change Your Life’.
Bouwjaar: 1992
Hoogtepunten: deze cd is een ode aan het oudste en ultieme instrument, de stem. In dit licht is de openingstrack ‘Speaking In Tongues I’ een aftrap en en schoolvoorbeeld van formaat. In deze konnakol (Indiase vocale percussie) is de stem het enige instrument waarbij ze dus met haar stem als instrument experimenteert. Hierop volgt verrassend een duizend jaar oude Ierse ballad, ‘Dhyana And Donalogue’. Een volgende hoogtepunt vormt de trio-song ‘Ever So Lonely (de hitsingle van Monsoon)/Eyes/Ocean’, het indrukwekkende hoogtepunt van deze cd. Deze drie songs zijn gebaseerd op één en dezelfde raga en krijgen hier een dronebegeleiding. En dan is er ook nog het fascinerende en hypnotiserende tweede deel van ‘Speaking In Tongues’, uiterst opwindende vocale percussie. Ook de indrukwekkende afsluiter ‘Om Namaha Shiva’ bezorgt kippevel: het is een oude chant op een nieuwe melodie, breekbaar in al zijn eenvoud. ‘Weaving My Ancestors’ Voices’ is een weergaloze brok vocale gymnastiek met uiterst spaarzame en minimalistische dronebegeleiding. Deze avantgarde-wereldmuziek was 21 jaar geleden zijn tijd ver vooruit en klinkt ook nu nog vernieuwend.
publieksprijs: 10,05
Meer van deze artieste: Van het omvangrijke oeuvre van Sheila Chandra zijn nog slechts 2 titels verkrijgbaar. Naast deze cd is er nog: ‘Moonsung: A Real World Retrospective’ (bouwjaar: 1999; 10,05€). Dit is een compilatie van haar opnames bij Real World.



KOOPJE VAN DE MAAND

 RAVI SHANKAR – The Collection (compilatie)

RAVI SHANKAR – The Collection (compilatie)

publieksprijs: 10,30 (2 cd)




Verwacht

-‘ROUGH GUIDE to CUMBIA 2nd edition’ (compilatie)
publieksprijs: 13,15 (2 cd)
-‘ROUGH GUIDE to IRISH MUSIC 3rd edition’ (compilatie)
publieksprijs: 13,15 (2 cd)
-NURU KANE – Exile
publieksprijs: 13,15

EN VERDER NOG:

-CUBANITO – My World
‘My World’ is het vierde album van deze Cubaanse reggaetón/cubatón-band. Iemand zin in een flinke portie leeghoofdigheid en gebakken lucht? Wel, dit is het juiste adres.
publieksprijs: 20,40