CD-nieuws mei 2013

We steken deze maand van wal met een parade van 5 absolute topartiesten. Benieuwd hoe ze het er van af brachten.

ROKIA TRAORÉ – Beautiful Africa

ROKIA TRAORÉ – Beautiful Africa

We starten in de damesafdeling. Zangeres, multi-instrumentaliste en schrijfster Rokia Traoré heeft weer een nieuw exemplaar toegevoegd aan haar kwartet indrukwekkende meesterwerkjes. Na ‘Mouneïssa’, ‘Wanita’, ‘Bowmboï’ en ‘Tchamantché’ is er nu na 5 jaar wachttijd ‘Beautiful Africa’. Zeer productief is ze niet (5 albums in 15 jaar), maar de kwaliteit is omgekeerd evenredig en haar werk staat als een huis. Inhoudelijk is ‘Beautiful Africa’ een statement van formaat: in de teksten houdt ze een pleidooi voor Afrika en wil ze een hart onder de riem steken van de vele slachtoffers van de vele burgeroorlogen en conflicten, vanuit haar bewustzijn dat zij er veel beter vanaf is gekomen dan het leeuwendeel van de Afrikanen: ‘Beautiful Africa’ is een waarachtige liefdesverklaring. Ze is ondertussen gevlucht uit Mali maar blijft zich verder engageren voor haar compatriotes: in Bamako heeft ze de Foundation Passerelle opgericht, die de ontwikkeling en de organisatie van muziek en podiumkunsten in Mali wil stimuleren en ondersteunen. De keuze voor producer John Parish (bekend van zijn werk met o.m. PJ Harvey, Eels, Arno….) is verrassend: hij zorgt voor een bijzonder heldere en zuivere klank en doet dit met veel respect voor Traoré en haar muziek. ‘Beautiful Africa’ klinkt even rijk, verrassend en opwindend als de 4 voorgangers maar klinkt vooral rijper dan ooit; haar stem klinkt vastberadener en uitmuntender dan ooit. De teksten worden gezongen in Bambara, Frans en Engels. Ze gebruikt zowel West-Afrikaanse als westerse instrumenten en de koortjes en de human beatbox zorgen voor funky accenten. Traoré integreert veel westerse stijlen in haar West-Afrikaanse traditie maar dat kan de pret niet deren want alles klinkt perfect uitgebalanceerd. Toch steekt één song er bovenuit: het uiterst beklijvende ‘N’Téri’ dat 9 minuten duurt en een bijzondere opbouw heeft: in het eerste deel horen we enkel bescheiden getokkel van de n’goni en de stem van Traoré die fluisterend en met trilklanken een verhaal zingt; naar het einde vallen de andere muzikanten in en gaat het plots crescendo waarna er zeer abrupt afgebroken wordt. ‘Beautiful Africa’ is zeer grote internationale klasse en zou (hopelijk) wel eens de internationale doorbraak van Rokia Traoré kunnen worden: a Malian superstar is born? Zéér gráág! U kon het wellicht al raden: wij kennen voor de zesde keer dit jaar het predicaat VOLTREFFER toe.
publieksprijs: 20,00



SALIF KEITA – Talé

SALIF KEITA – Talé

Over naar de heren, maar we blijven in Mali, waar muziek thuis is. Dit monument van de West-Afrikaanse muziek (hij zette destijds Mali muzikaal op de kaart) is net als Rokia Traoré de eigenaar van een collectie indrukwekkende meesterwerkjes, denken we maar o.m. aan ‘Soro’, ‘Papa’, ‘M’Bemba’, ‘La Différence’…. Keita heeft vaak weten te verrassen door diverse muzikale richtingen in te slaan, van zijn experimenteel doorbraakalbum ‘Soro’ over jazzfusie tot exquise akoestische albums. Ook nu kunnen we weer van een experiment gewagen, met producer Philippe Cohen Solal (Gotan Project) in de hoofdrol. Hij geeft de muziek van Keita een hedendaagse dance-behandeling en speelt daarbij Afrikaanse instrumenten uit tegen drums, bas en keyboards. Maar dat valt ons dik tegen: nergens haalt ‘Talé’ het niveau van dat andere experiment, ‘Soro’. Een groot deel van dit geëxperimenteer en van de improvisaties lijkt ons doelloos, richtingloos en te geforceerd. Ook de indrukwekkende gastenlijst (Manu Dibango, Bobby Mc Ferrin, Roots Manuva….) kan de boel niet redden. Het experiment komt te veel over als experiment om het experiment en het gebruik van samples klinkt ons te gratuit in de oren. Het bijzonder en zeer soulful stemgeluid van Salif Keita verzuipt te vaak in de brij. De beste tracks zijn wellicht niet toevallig die waarin de stem niet in de verdrukking raakt, zoals ‘Yalla’, ‘Talé’ en het Cubaans klinkende ‘Tassi’. Een misstap is een grootheid vergeven, maar laat het niet meer gebeuren, Salif!
publieksprijs: 18,00



RACHID TAHA - Zoom

RACHID TAHA - Zoom

We blijven in Afrika, maar dan meer noordwaarts, want het uiteindelijke doel van onze rondreis is Zuid-Europa. Reeds meer dan 30 jaar brengt “mister rock’n’raï”, ofwel de Frans-Algerijnse “versie” van “onze” Arno, muziek met soms zeer scherpe randjes, waarin veel woede (sociaal, cultureel, politiek) verwerkt zit. Drie jaar geleden tapte hij op ‘Bonjour’ uit andere vaatjes: hij verkende en verlegde de grenzen, wat verdienstelijk was maar helaas ook resulteerde in één van zijn mindere albums. Zijn belangrijkste troef, die bijzondere keelklank, werd te vaak weggemoffeld tussen propere arrangementen die bijna alle ruwe kantjes wegschaafden. Bovendien vielen ook de meeste songs erg magertjes uit. Na deze miskleun probeert Taha zich op ‘Zoom’ te rehabiliteren en dat doet hij met de hulp van veel schoon volk, zoals Justin Adams (die ook voor de productie tekende), Mick Jones (Taha bracht jaren terug een superbe Arabische versie van ‘Rock The Casbah’), Cheba Fadela en Brian Eno. ‘Zoom’ zal vast niet de geschiedenis ingaan als een Taha-klassieker, maar na ‘Bonjour’ is het een grote stap vooruit. De muzikanten zijn in zeer goede doen en ook compositorisch zit Taha weer op het goede spoor. Het grote probleem op deze cd is dat Taha op diverse songs meer declameert dan zingt: dat wordt pijnlijk op ‘Zoom Sur Oum’, een ode aan de Egyptische gigant Oum Kalsoum, waarbij dat declameren in schril contrast komt te staan met de samples van Kalsoum’s onwaarschijnlijke stem. Maar als hij zingt met die onnavolgbare stem dan sluiten we hem weer helemaal in de armen. Als vanouds slingeren Taha’s wegen van oost naar west en terug, van Arabische muziek over rock, cajun en rockabilly tot Noord-Afrikaanse traditie. Ronduit hilarisch maar ook uiterst geslaagd is de Noord-Afrikaanse behandeling die hij Elvis’ ‘Now Or Never’ geeft. ‘Zoom’ sluit zeer overtuigend en ziedend af met een nieuwe versie van ‘Voilà, Voilà’, zijn anti-racisme-statement uit 1993: hier zijn Taha en alle muzikanten in zeer grote doen en is er een glansrol voor Brian Eno. En o ja, bij deze mediterraan staan de teksten afgedrukt in het Arabisch, Spaans en Frans. Wree wijs, Rachid! En de hoes is dan weer een vette knipoog naar de film ‘Casablanca’; nogmaals wree wijs. Zo, bij deze is Rachid Taha gerehabiliteerd maar voor wie nog niets van de man in huis heeft en dat wel eens zou willen raden we de cd’s ‘Diwan 2’ en ‘Tékitoi’ aan. En wie hem echt wil ontdekken kan dat nog beter doen op een concert, want live is hij op zijn allerbest en vaak niet te evenaren.
publieksprijs: 20,40



CHARIS ALEXIOU – I Tripla

CHARIS ALEXIOU – I Tripla

Terug naar de dames. Charis Alexiou, één van de grote dames van het hedendaags Grieks chanson, presenteert ik-weet-niet-haar-hoeveelste-album, I Tripla. Charoula is haar koosnaampje in Griekenland. We kennen haar o.a. van ‘Ellada (Lengo-Lengo)’ (uit 1975), één van dé kippevelmomenten uit de Europese volksmuziek. In 1994 tilde ze zichzelf met haar chef d’oeuvre ‘Odos Nefelis ‘88’ (een meesterwerk uit de Griekse muziek) op dezelfde eenzame hoogte van Maria Farantouri. Twee jaar later herhaalde ze die krachttoer met de live-cd ‘Jirizontas Ton Kosmo (Live ’92-’96)’ waarop ze een adembenemende (en in het Frans gezongen!) cover van Brel’s ‘Ne Me Quitte Pas’ brengt. Zelden een cover gehoord die zo indrukwekkend het origineel evenaart. Helaas, helaas….deze beide cd’s zijn al lang niet meer verkrijgbaar. Dit tweeluik blijft tot op vandaag haar artistiek hoogtepunt, want nadien is de kwaliteit van haar werk ongelijk en onevenwichtig en dat is niet anders op deze cd. Ze blijft natuurlijk een onwaarschijnlijk goede zangeres, met haar zeer warm, emotief en melancholisch stemgeluid; helaas kruipt hierin soms te veel pathos en hierbij komt de factor kitsch wel eens te nadrukkelijk om de hoek kijken. Maar toch: ze blijft één van onze favoriete Grieken. Op ‘I Tripla’ zingt ze composities van Manolis Rasoulis; het is een eerbetoon aan de in 2011plots overleden componist. Hij componeerde al eerder voor Alexiou en zijn liedjes maken deel uit van het cultureel erfgoed van de Griekse samenleving. Muzikaal wordt Alexiou hier begeleid door oude vrienden van Rasoulis: componisten die zijn muziek waardeerden en die elkaars inspiratie deelden. En ja: we gaan nog eens zeuren, want ook nu staan weer alle hoesinfo en teksten enkel in het Grieks afgedrukt. Het is goed en wel dat ik dat kan lezen, maar ik weet niet hoe het bij de meesten van jullie is gesteld.
publieksprijs: 20,00



CRISTINA BRANCO – Alegria

CRISTINA BRANCO – Alegria

We blijven bij de dames en in Zuid-Europa. Samen met o.m. Mísia en Mariza behoort Cristina Branco tot de coryfeeën van de hedendaagse fado: deze nieuwe generatie ontdekte in de jaren 90 in de fado een nieuwe expressievorm en gaven hieraan een eigen, vaak verrassende interpretatie, met respect voor de traditie maar vooral met een onweerstaanbare drang om die traditie te vernieuwen en te verrijken.. Ze heeft een geweldige live-reputatie en een warme en doorleefde stem, maar in de studio wou het niet steeds zo best lukken. Wij associëren fado bijna steevast met melancholie en nostalgie, maar zoals de albumtitel al suggereert betekent fado voor Branco ook vreugde en blijdschap, vanuit haar visie dat fado moet evolueren wil het genre niet verdwijnen. Zo horen wij het graag. Voor dit album vroeg ze diverse Portugese componisten en tekstdichters liederen voor haar te schrijven. Dit resulteerde in een collectie veelal vrolijke, lichtvoetige en hoopvolle werkstukjes met in een groot deel van de liederen een duidelijk politiek engagement aangaande de huidige situatie waarin Portugal zich bevindt. Naast deze liedjes op bestelling covert ze nog ‘Cherokee Louise’ van Joni Mitchell: dit nummer sluit (vreemd genoeg?) haast naadloos aan bij de andere songs. De cd sluit af met het volledig gesproken ‘O desempregado com filhos’ (‘De werkloze met kinderen’); ook al begrijpen we er geen snars van -naar aloude traditie drukken onze mediterraanse vrienden de teksten enkel in de originele taal af-, toch grijpt de zeer intense en beheerste dictie van Cristina Branco danig naar de keel. De instrumentale begeleiding op ‘Alegria’ is sober en conventioneel, de zang doorleefd en rijk aan emoties, gaande van breekbaar tot strijdbaar. Cristina Branco zet op ‘Alegria’ studiogewijs een grote stap vooruit, maar wij kijken nog steeds reikhalzend en verlangend uit naar live-werk: haar laatste live-opnames op cd dateren van 2006 en dat vinden wij nu net iets te lang.
publieksprijs: 18,00



PUTUMAYO KIDS

‘LATIN DREAMLAND’ (compilatie)

‘LATIN DREAMLAND’ (compilatie)

‘Latin Dreamland’ is de nieuwste titel in deze succesvolle slaapliedjesreeks. We horen hier een collectie melodieën die Latijns-Amerikaanse moeders door de tijden heen hebben gezongen om hun kinderen in slaap te wiegen. De liedjes worden vertolkt door artiesten uit Argentinië, Brazilië, Colombia, Venezuela, Mexico en Peru. We horen zowel traditioneel als modern materiaal.
publieksprijs: 13,75




ROUGH GUIDES

‘AFRICAN DISCO’ (compilatie)

‘AFRICAN DISCO’ (compilatie)

In de tweede helft van de jaren 70 was disco wereldwijd een dominant fenomeen. Zo ook in Afrika, maar dan met eigen accenten: funk, soul, disco en latin werden geïnjecteerd met Afrikaanse grooves uit o.a. soukous, afrobeat en township jive. Discofans zullen dit wellicht boeiend vinden, wij passen echter. We zijn de voorbije jaren gewend geraakt aan het hoge niveau van de Rough Guides en er ook bijzonder door verwend, maar een uitgave als deze haalt dat niveau naar beneden. Zelfs klinkende namen als Mahlathini & The Mahotella Queens, Manu Dibango en Osibisa vallen door de mand. Enkel Tony Allen & The Afro Messengers weten voldoende te overtuigen met het funky en zeer groovy ‘Love Is A Natural Thing’: 9 minuten bezwerende, zwoele dansmuziek met felle blazers. De bonus-cd is ‘Soul On Fire’ van Vincent Nguini And Maloko. Guini is een Kameroenese gitarist en bij Maloko lopen we ook de Congolese gitarist Syran Mbenza tegen het lijf, die we nog kennen van zijn hommage-cd aan het adres van de gitaarlegende Franco. Deze cd, die in 1988 op vinyl verscheen en met de jaren een heus collector’s item werd, was nu enkel nog digitaal verkrijgbaar. Hier worden zeven Amerikaanse soulklassiekers overgoten met een royale portie soukous-saus, met daarbij een prominente rol voor overvloedig koperblaaswerk. Het album is opgebouwd als een medley. Bij het verschijnen was dit album een novelty en opende het voor Afrikaanse pop de poort naar de internationale dansvloer . In tegenstelling tot veel Afrikaanse muziek die een westerse touch kreeg hadden we nu te doen met all-American klassiekers die een stevige Afrikaanse touch aangemeten werden. Na dit album werd Vincent Nguini gitarist bij Paul Simon bij wie hij meespeelde op 4 albums. Deze schattige en gezellig ouderwetse plaat wettigt de aanschaf van deze Rough Guide, ondanks de slappe was die we op het ‘African Disco’-luik geserveerd kregen.
publieksprijs: 13,15 (2 cd)


 ‘LATIN PSYCHEDELIA’ (compilatie)

‘LATIN PSYCHEDELIA’ (compilatie)

In de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw hebben er zich wereldwijd belangrijke muzikale ontwikkelingen voltrokken Het was niet enkel een tijdperk van politieke, culturele en sexuele (aard)verschuivingen, ook muzikaal werd er zeer intens geëxperimenteerd. Deze experimenten zijn ook in de muziek van vandaag nog aanwezig. ‘Latin Psychedelia’ bevat geremasterde classics uit die periode naast hedendaagse psychedelia-pioniers zoals Brownout en het geweldige en prettig gestoorde Chicha Libre (cfr. cd-nieuws juli 2012). De muziek is hoofdzakelijk uit de VS, Colombia, Venezuela en Peru afkomstig. Kenmerkend aan de meeste van deze muziekjes is het omzetten van traditionele klanken en instrumenten in een psychedelisch universum. De aanpak van toen heeft nog steeds zijn invloed in de huidige Latin psychedelia-scene met vertegenwoordigers als Chicha Libre, Frente Cumbiero, Ondatrópica, Quantic.... Deze beweging heeft de Latijnse muziek fundamenteel veranderd. Eén kleine kanttekening: we missen hier wel de vroege Santana, maar dat is detailkritiek: ‘The Rough Guide to Latin Psychedelia is een essentiële collectie bruisende, dampende en vitale dansmuziek. GREAT STUFF! De bonus-cd is ‘The Rough Guide to LOS DESTELLOS’. Los Destellos was een roemrijke Peruviaanse groep uit de late jaren 60 en de vroege jaren 70. In hun land waren ze ook de grondleggers van het genre. Peru was misschien het belangrijkste epicentrum van de Latin psychedelia. Deze Rough Guide brengt zowel de grote hits als de vergeten schatten van Los Destellos. Hun repertoire bestond uit verschillende stijlen: boogaloo, cumbia en hardcore Afro-Cuban. Los Destellos zijn een duidelijke en nadrukkelijke mosterdpot geweest voor Santana. Na beluistering van dit album zal het jullie wellicht duidelijk worden waarom dit een legendarische groep is.
publieksprijs: 13,15 (2 cd)




A HAWK AND A HACKSAW – You Have Already Gone To The Other World music inspired by Paradjanov’s Shadows Of Forgotten Ancestors

A HAWK AND A HACKSAW – You Have Already Gone To The Other World music inspired by Paradjanov’s Shadows Of Forgotten Ancestors

In 2009 werden we bijzonder aangenaam verrast door ‘Délivrance’ van deze achtkoppige Amerikaanse band rond het spitsduo Jeremy Barnes (ook actief bij Neutral Milk Hotel) en Heather Trost (ook actief bij Josephine Foster). Hoewel dat reeds hun vierde album was betekende ‘Délivrance’ voor ons toch de eerste kennismaking. Twee jaar later presenteerden ze de wereld ‘Cervantine’: de verwachtingen waren hoog en het verrassingseffect moest plaats maken voor bevestiging. En bevestigen en de verwachtingen overtreffen deden ze met de vingers in de neus; het album was meteen een van de toptitels in 2011. Dit duo uit New Mexico exploreert Oost-Europa. Het resultaat is een grote fascinatie voor folk- en zigeunermuziek uit die regio en ook uit Turkije, waar ze al vele concerten gaven. Ze woonden trouwens ook een tijd in Boedapest. Het hele verhaal doet ook denken aan dat van Beirut en van Orchestre International Du Vetex: frisse, originele en uitdagende Balkanmuziek ziet de voorbije jaren vooral buiten die Balkan het licht. AHAAH vertolkt Oost-Europese muziek op eigenzinnige, originele en authentieke wijze. Voor hun zesde album zijn ze terug naar de duo-formule gegaan. En weer weten ze ons uitermate te verrassen. De ene helft van de nummers zijn eigen composities, de andere helft traditionals uit Roemenië, Hongarije en Oekraïne. Hun inspiratie voor dit album haalden ze uit de legendarische film ‘Shadows Of Forgotten Ancestors’ van de Russische filmmaker Sergei Parajanov. Van die film worden hier ook samples gebruikt. De Balkaninvloeden blijven de basis van hun muziek maar worden aangevuld met andere invloeden wat uitmondt in een volstrekt unieke sound. De snerpende en melancholische violen zijn nog steeds de centrale instrumenten maar met hun tweetjes voegen ze er daar nog een hele reeks aan toe. ‘You Have Already Gone....’ is een ware, beklijvende, adembenemende, hypnotiserende en verwondering wekkende ontdekkingstocht met muziek op eenzame hoogte en van een sublieme schoonheid, met heel veel aandacht voor een mooi evenwicht tussen intrieste melodieën en aanstekelijke uptempo muziekjes. Je voelt ons wellicht al komen: ‘You Have Already Gone....’ van AHAAH is de zevende VOLTREFFER die dit jaar is verschenen. En terwijl we toch prijzen uitdelen: doe er nog maar eentje bij voor het fascinerend hoesje.
publieksprijs: 17,10



MOSTAR SEVDAH REUNION – tales from a forgotten city

MOSTAR SEVDAH REUNION – tales from a forgotten city

Mostar Sevdah Reunion is een ensemble uit Mostar (of wat dacht je) dat sevdahlinka speelt, traditionele volksmuziek uit Bosnië-Herzegovina. De groep werd in 1998 opgericht door producer Dragi Sestic. De band werkte in het verleden al samen met bekende zigeunermuzikanten: ze maakten twee albums met Saban Bajramovic en twee met Ljiljana Buttler. ‘tales from a forgotten city’ is hun achtste cd. De sevdah is de ziel van Bosnië-Herzegovina en dat is de lijm tussen alle albums van MSR. De forgotten city is Mostar, de stad waar Sestic opgroeide. De weemoed druipt van deze plaat af: Sestic denkt terug aan zijn kinderjaren in een stad die nu een totaal ander gelaat heeft. De groep wordt hier bijgestaan door gastmusici en vier vocalisten. De liederen zijn traditionals en gedichten van Aleksa Santic en Osman Dikic die in de vorige eeuw op muziek werden gezet door de zanger Himzo Polovina en nu van nieuwe arrangementen werden voorzien, met Turkse, Slavische en joodse invloeden. Naast weemoed is passie de tweede grote factor op dit album. De melancholie, de tristesse en het sentiment die we hier horen doen ons ook denken aan duende en fado. Aan zij die dit alles zwaar op de hand lijkt raden we toch aan om, zij het dan mondjesmaat, deze bijzondere muziek uit Bosnië te ontdekken.
publieksprijs: 16,35



ORCHESTRA SUPER MAZEMBE – Mazembe @45RPM Vol. 1

ORCHESTRA SUPER MAZEMBE – Mazembe @45RPM Vol. 1

Sinds enkele jaren werkt Doug Paterson samen met Stern’s Music aan een reeks compilaties met vergeten schatten en parels die put uit de rijke archieven van het Keniaanse label AIT Records. Deze uitgave is de zesde in de reeks. Na een jarenlange tocht van Zaire over Zambia tot Tanzania kwam de Congolese band Orchestra Super Mazembe aan in Nairobi. Het Keniaanse publiek was niet meteen laaiend enthousiast maar in 1977 scoorden ze wel een gigantische hit met hun single ‘Kassongo’ en dat was het startpunt voor roem en fortuin in Oost-Afrika. De band was ook onwaarschijnlijk productief en bracht de ene na de andere single uit en werd uitzinnig populair in Kenia. In de jaren 80 stonden ze even aan de rand van een internationale doorbraak na de wereldwijde release van een lp op Virgin, toen er in het zog van de new wave een plotse belangstelling kwam voor Afrikaanse muziek. Helaas, het mocht niet zijn. Er is nog weinig materiaal van OSM beschikbaar en in dit licht is deze release een ware zegen. Deze compilatie is een verzameling van singles; in de jaren 60, 70 en 80 was de single koning op de Afrikaanse markt, omdat deze formule, in tegenstelling tot de lp, nog betaalbaar was: een single kostte 10 shilling, een lp 55. De zes lp’s van OSM waren destijds niets meer dan compilaties van singles, met uitzondering van hun Virgin-lp ‘Kaivaska’. Opvallend aan deze singles is de duur: gaande van 6’16” tot 9’31”. De structuur van de songs zijn standaard: ze zijn opgedeeld in 2 delen, voor de A- en de B-kant. Ook de muzikale structuur is identiek: we gaan hier niet over uitweiden want het loont echt wel de moeite om dit fenomeen zelf te ontdekken. Alleen jammer dat de fade-out en de fade-in van de originele singles hier niet behouden zijn. De groep deemsterde later weg maar heeft nooit echt opgehouden met bestaan en staat er nu in een jongere line-up met o.m. zonen van enkele originele bandleden. ‘Mazembe @45RPM Vol. 1’ is een waar godsgeschenk en een ontdekkingstocht en schattenjacht van zéér véél karaat. Van ons krijgen ze nu al de nominatie voor compilatie van het jaar. Kopen die handel! En terwijl ze toch bezig zijn bij Stern’s Music hebben we nog een verzoekje: voor ons mag er ook een compilatie komen van Orchestra Makassy. Dóen!
publieksprijs: 18,10



FELA KUTI – The Best Of The Black President 2 Deluxe Edition (cd-dvd)

FELA KUTI – The Best Of The Black President 2 Deluxe Edition (cd-dvd)

Lieve luisterpaalkinderen, om met een vreselijk cliché in huis te vallen: Fela Kuti is een man die niet meer hoeft voorgesteld te worden. Maar misschien zijn er onder jullie toch enkelen die de voorbije halve eeuw op een andere planeet geleefd hebben. Daarom een poging tot duiding. Deze Nigeriaanse muzikant en politieke activist ontwikkelde in de loop van zijn zeer rijke loopbaan een eigen genre, de afrobeat. Hij debuteerde in het jaar 69 van de vorige eeuw met de lp ‘The ’69 Los Angeles Sessions en maakte 23 jaar later, 1 jaar voor hij stierf, zijn laatste, ‘Underground System’. Zijn discografie telt meer dan 50 albums! In 1969 trekt hij met zijn band Nigeria 70 naar de US of A en daar werd hij sterk beïnvloed door de ideeën van Malcolm X en andere zwarte activisten. Bij zijn terugkeer naar Nigeria werd zijn afrobeat een groot succes aldaar. Via zijn muziek promootte hij zijn politieke ideeën en zijn Afro-Shrine-club werd al snel een politiek centrum. Zijn politiek activisme was zijn tijd ver vooruit: hij dacht al globalistisch nog voor die term werd uitgesproken. In 1974 richtte hij de Kalakutu Republic op en plaatste hij een hek om zijn huis: een staat binnen de staat was geboren en werd een doorn in het oog van de machthebbers: ook Occupy was hij ver vooruit. Kuti werd vaak opgepakt en gevangen genomen. Kuti werd steeds radicaler en zijn aanhang groeide tot ongeziene hoogtes. In 1978 werd zijn republiek vernield en de bewoners gemolesteerd, waarbij Kuti’s moeder overleed. Een jaar later was Kuti presidentskandidaat maar zijn kandidatuur werd geweigerd; 4 jaar later gebeurde nog eens hetzelfde. Kuti herdoopte zijn band Africa 70 tot Egypt 80, die ook uit zo’n 80 leden bestond, en toerde all over the world: dit leidde tot een brede appreciatie van Afrikaanse muziek en cultuur. Hij groeide uit tot een belangrijke vertolker van de gevoelens van miljoenen Afrikanen. In 1997 overleed hij en zijn begrafenis bracht maar liefst een miljoen mensen op de been. Vandaag de dag leidt zijn jongste zoon, Seun, Egypt 80 in goede banen. Dit jaar wordt het volledig werk van Fela Kuti heruitgebracht en voor een groot deel ervan is dat een eerste uitgave op cd. Als appetizer is er deze dubbele live-cd met bijhorende dvd voor de prijs van iets meer dan 1 cd. De muziek die hier aan bod komt overspant een groot deel van zijn loopbaan: de vroegste opname dateert van 1971, de laatste van 1992. Dit album is niet zomaar de zoveelste Fela Kuti-compilatie met enkele onuitgegeven tracks, maar een zorgvuldig samengesteld eerbetoon dat zeer hoge toppen scheert en ook aantoont waarom Fela Kuti een muzikaal genie is. Na Orchestra Super Mazembe hebben we dus meteen al een tweede nominatie voor compilatie van het jaar. Op de dvd zien we Kuti en companen aan het werk op het Glastonbury Festival editie 1984, waar ze headliner waren, alsook een interview met Fela Kuti. In het cd-boekje worden de diverse tracks van extra duiding voordien en zoiets is altijd mooi meegenomen.
publieksprijs: 21,40 (2 cd + dvd)



OWINY SIGOMA BAND – Power Punch!!!

OWINY SIGOMA BAND – Power Punch!!!

Muziek uit Kenia bereikt zelden onze oren en krijgt ook nooit de aandacht die ruimschoots toebedeeld wordt aan o.a. Nigeriaanse, Ethiopische en Malinese muziek. Twee jaar geleden verscheen, onder impuls van Gilles Peterson en uitgegeven op zijn label, het debuut van Owiny Sigoma Band. Prominent aanwezig waren de Afrikaanse percussie en het unieke geluid van de niyatiti, een 8-snarige Keniaanse lier. Dat debuut was een erg fraaie collectie hypnotische Afro grooves en vertoonde qua opzet gelijkenissen met DRC Music. Het resultaat was een boeiende culture clash tussen de etnische groep Luo en Londen. Na Gilles Peterson en Damon Albarn werden ook wij fans. Nu twee jaar later is er de opvolger ‘Power Punch!!!’ met grotendeels hetzelfde recept: een boeiende clash tussen traditionele Keniaanse stijlen en Britse electronica. We horen heel veel contrasten op deze plaat en net die maken deze muziek zo rijk en ingenieus: electrobeats gaan in de slag met congas, Afrikaanse gezangen met de harmonieën van de band en gitaren met de niyatiti. En nog dit: ‘Remain In Light’ van Talking Heads is nooit ver uit de buurt. Als referentie kan dit wel tellen.
publieksprijs: 17,80



NYNKE – Alter

NYNKE – Alter

Nynke Laverman is een Friese zangeres die in het Fries zingt. Et alors, zal u misschien vragen? Wel, op vroegere albums wist ze ons al te verrassen met haar muziek waarbij ze haar inspiratie bijeenharkte in ver-van-haar-bed-genres zoals fado en latin, en waarbij ze steeds een eigen stijl en identiteit behield. En dan is er nu ‘Alter’, een samenwerking met de grote flamencogitarist en producer Javier Limón, wiens pad we in een recent verleden al kruisten op werk van Buika, Mariza, Estrella Morente en Yasmin Levy, maar vooral op het baanbrekende ‘Traveller’ van Anoushka Shankar en ook nog op zijn eigen uitstekende cd ‘Mujeres De Agua’ uit 2011. Javier tekent hier voor de productie en speelt ook op flamencogitaar en bouzouki; zijn zus Salomé deed de opnames en de mix in hun studio Casa Limón in Madrid. Tot zover de feiten, maar hoe zit het met het resultaat? We horen hier een mooie mix van Spaanse ritmes en dramatiek. Ze combineert het oeroude instrument Noardske balke met marimba en Spaanse gitaar en dat vinden wij een geslaagde ménage à trois met daar bovenop vooral haar prachtige, heldere stem. Limón zelf was blijkbaar ook direct gewonnen, of zoals hij zelf zegt: “De Friese taal is erg melodieus. In Nynke’s muziek hoor je het landschap terug: de weidsheid, de lange lijnen en de dramatiek van de overweldigende luchten. En dan is er uiteraard die uitzonderlijke stem; wanneer Nynke begint te zingen, gebeurt er iets.” Zo, beter hadden wij het zelf niet kunnen verzinnen. De meeste teksten zijn van haar hand: er staat ook 1 gedicht van Rutger Kopland op dit album en een cover van Lhasa, beide teksten door Nynke in het Fries vertaald. Daarnaast is er ook nog een tekst die ze samen schreef met de Friese dichter Tsjêbbe Hettinga die ook zijn stem laat horen in dit nummer. ‘Alter’ is naar Nynke’s eigen zeggen een lofzang op de lente, de liefde, de cyclus van geboorte en dood; ze bezingt ook de gevoelens die het Franse landschap bij haar oproept. Nynke breekt ook een lans voor bio- en culturele diversiteit en als ambassadeur van het Wereld Natuur Fonds zet zij zich in voor bewustwording voor dit thema en draagt ze ook bij aan het behoud en de ontwikkeling van een van de weinige nog levende Europese minderheidstalen. ‘Alter’ is een zeer fijn plaatje van een grote madam, in een heerlijke en sobere productie van de gigant Javier Limón.
publieksprijs: 18,70



HOURIA AÏCHI – Renayate

HOURIA AÏCHI – Renayate

Houria Aïchi is een zangeres uit de Aurès-regio in Algerije. Ze legt zich toe op traditionele en sacrale gezangen uit haar land; ze laat zich hierbij voornamelijk begeleiden op traditionele instrumenten. In 1990 was ze ook te horen in de film ‘The Sheltering Sky’ van Bernardo Bertolucci. ‘Renayate’ is haar vijfde worp en is een eerbetoon aan de grote Algerijnse zangeressen zoals o.m. Chérifa, Cheikha Rimitti, Djura, Beggar Hadda.... Met haar uitzonderlijk stemgeluid onderneemt Aïchi hier een reis doorheen de ruimte en de tijd. Met haar krachtige, unieke en authentieke stem voegt ze zichzelf hier toe aan deze galerij van grote Algerijnse stemmen en dat is geen kleine verdienste. Aïchi zelf zegt dat ze tijdens de research en de opnames bijzonder ontroerd is geweest door de moed van deze vrouwen in een tegelijkertijd vijandige en bewonderende omgeving. De rode draad doorheen ‘Renayate’ is dan ook bewondering. Aïchi is er hier wonderwel in geslaagd om niet in de val te trappen om stemmen te gaan copiëren en imiteren: haar versies zijn zeer persoonlijke interpretaties met heel veel respect voor de originelen. Tot slot geven we ook nog een dikke pluim aan de muzikanten en het mannenkoortje. Wij waren helaas nog niet bekend met deze zangeres, dus kunnen we spreken van een ware ontdekking.
publieksprijs: 20,80



MAVRIKA – Mavrika

MAVRIKA – Mavrika

Can the Greeks play the blues? Reken maar van yes. Mavrika is een jonge -in Londen residerende- Griekse band die 14 rembetikaliederen uit de periode 1910-1951 in een nieuw kleedje stopt en ze vooral nieuw leven inblaast. Daarmee treden ze in het voetspoor vanKristi Stassinopoulou & Stathis Kalyviotis die vorig jaar op het schitterende ‘Greekadelia’ traditionele demotikaliederen a.h.w. opnieuw uitvonden. ‘Greekadelia’ was wel avontuurlijker dan ‘Mavrika’ maar ook dit album is zeker jullie aandacht waard. Ook Mavrika is een exponent van de nieuwe Griekse folk die een ware verrijking is voor de hedendaagse volksmuziek. Rembetika behandelt vooral de zelfkant van de maatschappij; het is een goede zaak dat deze rijke muzikale traditie niet in de vergetelheid geraakt en door een troep jonge wolven terug in de aandacht gebracht wordt in een eigentijdse vorm en met de nodige woede, verontwaardiging en broeierige intensiteit. Zangeres Katina Kangaris heeft toekomst en potentie en de mix van traditionele en moderne instrumenten werkt bijzonder goed. ‘Mavrika’ is een geslaagd debuut van een veelbelovende jonge groep.
publieksprijs: 17,05



LOS PIRAÑAS – Toma Tu Jabón Kapax

LOS PIRAÑAS – Toma Tu Jabón Kapax

Dit kakelvers Colombiaans instrumentaal trio is een nevenproject van muzikanten die ook betrokken zijn bij andere exponenten van de Colombiaanse nieuwe golf: Ondatrópica, Frente Cumbiero, Meridian Brothers, Sidestepper. Het moge duidelijk zijn: vandaag is Bogotá één van de meest broeierige muzikale locaties op deze aardkloot. Los Pirañas gooien ongegeneerd champeta, salsa en cumbia op een hoopje en enkel gewapend met gitaar, bas, drums en analoge klankeffecten gaan ze die te lijf en genereren ze een heuse wervelwind van klanken en ritmes, psychedelische patronen en harde grooves. Konono No 1 lijkt ons een referentie, maar dan geschoeid op Latijns-Amerikaanse ritmes. Je zou dit oneerbiedig kunnen omschrijven als tropical noise maar deze inventieve muziek is zoveel meer dan dat: tot spijt van wie het benijdt zijn de Colombiaanse muzikanten in groten getale een vernieuwende, experimentele en revolutionaire weg ingeslagen. Wij vinden deze nieuwe stroming in elk geval de moeite waard om, zij het kritisch, te blijven volgen.
publieksprijs: 18,10



BOMBINO – Nomad

BOMBINO – Nomad

Zanger/gitarist Omara Moctar, alias Bombino, is een Tuareg uit Niger. Hij staat geboekstaafd als een pionier van de desert blues. In 2004 debuteerde hij met het akoestische ‘Agamgam’ en twee jaar geleden presenteerde hij het electrische en redelijk ruige ‘Agadez’, een miskleun van formaat. Voor zijn nieuwe album trok hij voor de productie niemand minder dan Grammy Award-winnaar Dan Auerbach (Black Keys) aan. Blijkbaar was er een bepaalde magie aanwezig tussen deze 2 heren want de samenwerking werkt echt: van bij de opener ‘Amidinine’ worden we hier getracteerd op dampende, overrompelende en meeslepende desert blues met heerlijke echo op de stemmen en op de harde gitaren. De productie getuigt van veel respect van Auerbach voor Bombino. ‘Nomad’ werd grotendeels live in de studio opgenomen: dat is er (in positieve zin) aan te horen en komt de plaat enkel ten goede. Bombino groeide op in vluchtelingenkampen en voor de man is zijn muziek dan ook een statement voor het behoud van de Tuareg-cultuur en -erfgoed. Zoals bij de meeste desert blues is er een mix van traditionele en rock- en bluesinstrumenten. Hier horen we ook keyboards en pedal steel gitaar: dit stoort niet maar voegt ook niets wezenlijks toe. Al bij al is ‘Nomad’ een zeer fijn schijfje dat bijzonder lekker in de oren ligt.
publieksprijs: 16,60



‘TERANGA!  SENEGAL’ (compilatie)

‘TERANGA! SENEGAL’ (compilatie)

Deze compilatie werd samengesteld door de gerenommeerde producer Ibrahima Sylla, o.a. bekend van zijn werk met Etoile De Dakar, Sam Mangwana, Baaba Maal, Ismael Lo, Oumou Sangare, Bembeya Jazz, Alpha Blondy, Africando, Miriam Makeba en zoals steeds vooral die vele anderen. Senegal heeft naast de traditionele scene ook een bloeiende akoestische singer-songwriter-scene. Het is echter wel de vraag of dit een kleine niche is die als speeltje voor westerse labels dient dan wel of het een authentiek en betekenisvol Senegalees fenomeen betreft. Na beluistering van deze compilatie kunnen we vooral hoopvol zijn en dus kiezen we voor de tweede optie. Allassane Seck Guèye, die het cd-boekje vol pende, beweert dat deze tendens al zeer lang leeft en ook een alternatief biedt voor de Senegalese pop mainstream die we vooral kennen van Youssou N’Dour, en laten we wel wezen, ondanks zijn immens talent is deze man natuurlijk wel het ultieme speeltje van de westerse muziekindustrie. Begrijp ons niet verkeerd, wij zijn absolute fans van Youssou. Op deze compilatie horen we niet de “grote namen”: naast enkele oldtimers horen we vooral vertolkers uit de nieuwe generatie. Deze compilatie bulkt van heerlijke stemmen en prachtige melodieën die het midden houden tussen traditie en moderniteit. We horen hier ook ware ontdekkingen, vooral vrouwelijke; deze compilatie biedt ons een nieuwe en andere kijk op de Senegalese muziekcultuur en alleen dat al verantwoordt ten volle deze uitgave en vooral de aandacht ervoor.
publieksprijs: 23,55 (2 cd)




REGGAE

 ‘REBEL ROCK - THE THIRD WORLD ALL STARS’
(compilatie)

‘REBEL ROCK - THE THIRD WORLD ALL STARS’ (compilatie)

Toen de eerste golf immigranten uit West-Indië zich in de jaren 60 in Londen kwam vestigen werd die vergezeld van een schokgolf aan soundsystems en indoor parties. Vanaf dan zouden reggae en aanverwante Caraïbische genres nooit meer uit het Londense straatbeeld weg te denken zijn. In dat broeinest was Count Shelly een sleutelfiguur en was er vooral het Third World label met een huisorkest om U tegen te zeggen, of wat dacht je van fijne lieden zoals o.m. Michael Rose, Tyrone Downie, Rico Rodriguez, Lester Sterling.... Op deze compilatie worden 10 superbe instrumentals uit de vergetelheid gehaald. Deze instrumentals zijn voor het overgrote deel gebaseerd op het al evenzeer vergeten album ‘Sit And Cry Over You’ van reggaelegende Errol Dunkley. Wanneer Jamaicaanse sessiemuzikanten samenkomen om oude deuntjes te recycleren dan zijn ze vaak geneigd om daar ook flarden jazz in te verstoppen, zo ook hier dus. Je kan deze uitgave bezwaarlijk essentieel noemen maar ze is wel een hartverwarmende en sprankelende verrijking van het geweldige archief van Pressure Sounds.
publieksprijs: 18,00


MAHALA RAI BANDA – Balkan Reggae

MAHALA RAI BANDA – Balkan Reggae

Euh...pardon? Wat doet een Roemeens zigeunerorkest in de reggaerubriek? Op hun vorige en uitstekende cd ‘Ghetto Blasters’ stond het nummer ‘Balkan Reggae’. Dat trok blijkbaar wereldwijd de aandacht van reggae-dj’s. Zo vreemd is dat nu ook weer niet want balkanritmes zitten soms aardig dicht in de buurt van ska en reggae. Op dit album staan 9 remixes van ‘Balkan Reggae’, de ene al interessanter dan de andere. Maar 9 keer hetzelfde nummer na elkaar horen is niet echt boeiend en dus ontgaat ons de zin van dit project: de dj’s zullen zich best wel ferm geamuseerd hebben, wij daarentegen minder. En waarom ook niet het origineel toegevoegd hebben aan deze compilatie? Dj’s all over the world zullen hier best wel hun ding kunnen mee doen, maar voor de modale consument is dit een totaal overbodige uitgave.
publieksprijs: 12,00


GOUD VAN OUD

 ERKAN OGUR & DJIVAN GASPARYAN – Fuad

ERKAN OGUR & DJIVAN GASPARYAN – Fuad

De Turkse muzikant ERKAN OGUR is vooral bekend als een pionier op het gebied van de fretless gitaar: hij is ook de uitvinder van de fretless klassieke gitaar, in 1976. Op zich is fretless geen uitvinding, want de gitaar stamt af van de ud, die steeds fretloos geweest is. Later introduceerde hij die fretless gitaar ook bij bluesmuzikanten in de VS. Zijn belang en invloed als componist ligt in het combineren van Turkse volksmuziek, klassieke en oude traditionele muziek. Hij bespeelt een arsenaal instrumenten en wordt beschouwd als een meester op de kopuz en de baglama, die we gemakshalve familie van de luit zullen noemen. Na zijn wetenschappelijke studies ging hij muziek studeren en dat bleek de ware roeping te zijn. DJIVAN GASPARYAN heeft wellicht veel minder introductie nodig. Hij is de beroemdste speler op de duduk, hét instrument van zijn vaderland Armenië. De duduk (verwant aan de hobo) is een dubbelriet blaasinstrument gemaakt uit Armeens abrikozenhout, en is zo’n drieduizend jaar oud. Voor meer uitgebreide info over Gasparyan en de duduk verwijzen we jullie graag naar http://www.oxfambrugge.be/site/winkel/cultuur-27 , meer bepaald naar de rubriek Goud Van Oud. In 2001 blikten deze 2 muzikale grootheden de cd ‘Fuad’ in: een klassieker was geboren. Op deze buitengewone cd horen we in hoofdzaak traditionele Armeense en Turkse liederen, naast eigen werk van Ogur. Ze worden begeleid door één kemençe- en twee dudukspelers en een percussiekwartet o.l.v. Ferruh Yarkin. Deze cd zuigt moeiteloos de aandacht op en iedere beluistering onthult weer nieuwe elementen. We horen hier rijpe en rijke persoonlijke interpretaties door muzikanten die diep geworteld zijn in hun eigen tradities. De eigen timbres en nuances van de snaar- en blaasinstrumenten komen uitstekend tot hun recht en behouden hun dynamiek in de mixing, mede dankzij de respectvolle productie. De meeste tracks hebben een geïmproviseerde intro die al snel plaats maakt voor opvallend mooie melodieën die op hun beurt inspirerend werken voor briljante solo’s en een wisselwerking tussen de vocale timbres van de kemençe en de duduk met de delicate kopuz- en gitaarklanken. De manier waarop Ogur zijn stem aanwendt is zeer effectief: soms spaarzaam op de achtergrond, dan weer brutaal in het middelpunt.
Bouwjaar: 2001
Hoogtepunten: ‘Fuad’ is een aaneenschakeling van hoogtepunten, anders hadden we die niet opgenomen in deze eregalerij. We weten niet of er zoiets als de klank van de woestijn bestaat, maar wat ons betreft komt opener ‘Yemen’ zeer dicht in de buurt van de ideale soundtrack voor de woestijn. Deze sfeer blijft voelbaar in grote stukken van deze cd. Verder staan nog helemaal bovenaan ons lijstje: het dromerige ‘Perde Kalkti’, het magistrale en haast smachtend gezongen ‘Mayrig’ en de ingetogen afsluiter ‘Dönüs Yolu’.
publieksprijs: 19,55
Meer van deze artiesten:
ERKAN OGUR
Van het omvangrijke oeuvre van Erkan Ogur is nog bitter weinig verkrijgbaar:
Donmez Yol (bouwjaar: 2012; 20,40€)
Derman Hic: met Okan Murat Ozturk (2002; 20,30)
DJIVAN GASPARYAN
Ook van het nog omvangrijker oeuvre van Djivan Gasparyan is niet zo veel meer verkrijgbaar:
Apricots From Eden (1996; 17,75)
Armenian Fantasies (2000; 13,25)
Ask Me No Questions (1996; 17,75)
Black Rock (met Michael Brook: één van de allerbeste crossover-cd’s ooit) (1998; 19,75)
Endless Vision (met Hossein Alizadeh; dit album kreeg een nominatie voor de Grammy Award (2006; 20,30)
Heavenly Duduk (1999; 13,25)
Moon Shines At Night (2000; 17,80)
The Soul Of Armenia (2 cd-compilatie) (2007; 21,05)
The World of the Duduk (2 cd-compilatie) (2009; 34,10)