CD-nieuws januari 2014

KAYHAN KALHOR / ERDAL ERZINCAN – Kula Kulluk Yakisir Mi

KAYHAN KALHOR / ERDAL ERZINCAN – Kula Kulluk Yakisir Mi

De Iraanse kamancheh-speler Kayhan Kalhor wordt beschouwd als één van de grootste muzikanten in leven. De kamancheh is een Perzisch strijkinstrument. Dit instrument alsook Kalhor’s muziek is niet als populair te omschrijven: toch is Kalhor een vitale ambassadeur voor de Perzische muziekcultuur. Twee jaar geleden zorgde hij met de cd ‘I Will Not Stand Alone’ voor één van de meest indringende producties uit de wereldmuziek. Die cd was een samenwerking met Ali Bahrami Fard op bas-santur (hamerdulcimer). Over dit baanbrekend werkstuk kan u desgewenst nog eens nalezen op http://www.oxfambrugge.be/site/cd-nieuws/cd-nieuws-2012/cd-nieuws-maart-... .Voor ‘Kula Kulluk Yakisir Mi’ ging hij aan de slag met de Turkse baglama-speler Erdal Erzincan. De baglama is een Turks snaarinstrument en is bij ons beter bekend onder de naam saz. Beide muzikanten maakten in 2004 al samen de cd ‘The Wind’. Sindsdien gaven ze occasioneel samen concerten en dat bleken steeds opzienbarende evenementen te zijn waarbij ze alsmaar dieper gingen graven en spitten in elkaars werk met links naar de Iraans-Koerdische en Turks-Alevitische muziekcultuur. Hoe het op die concerten aan toe kan gaan hoor je nu dus op deze cd, die live opgenomen werd in Bursa (Turkije). Je kan dit concert nog het best omschrijven als een lange aaneenschakeling van improvisaties waarbij de ene zich vermengt met de volgende: ze rollen a.h.w op natuurlijke wijze in elkaar over en doen er ook toe, m.a.w. de muzikanten weten deksels goed waar ze heen willen. Hierbij blijven ze trouw aan hun eigen motto: de exploratie van een repertoire dat uiterst vrije improvisatie wil versmelten met traditie. De contrasterende textuur van deze 2 zeer uiteenlopende instrumenten doet bijzonder goed zijn werk maar wat nog veel meer werkt is de zeer nauwgezette en organische uitvoering door deze 2 topmuzikanten. Zeer belangrijk is ook de hoge intensiteit in het spel waarbij zowel ruimte gemaakt wordt voor climaxen als voor relaxatie. De fragmenten bestaan uit traditionals, hedendaagse composities en pure improvisaties: wie niet echt vertrouwd is met dit materiaal zal wellicht nauwelijks een onderscheid kunnen maken. Deze muziek vraagt een grote inspanning van de luisteraar alsook tijd om erin door te dringen, maar de return is niet min: ze staat garant voor koude rillingen bij de vleet, extase en pure schoonheid. ‘Kula Kulluk Yakisir Mi’ is meteen de vierentwintigste en laatste titel voor de verplichte leerstof van het muzikale boerejaar 2014.
publieksprijs: 21,05



CIGDEM ASLAN – Mortissa

CIGDEM ASLAN – Mortissa

We kennen de Turks-Koerdisch-Alevitische Cigdem Aslan als zangeres van She’koyokh, een Balkan- en klezmerband uit Londen. ‘Mortissa’ (“sterke onafhankelijke vrouw”) is haar solodebuut. En wat voor één! Aslan brengt een repertoire dat bestaat uit rebètika en de verwante smyrnèïka (de meer oriëntaalse variant). Zeer summier geschetst kan je deze genres omschrijven als Egeïsche blues; ooit werden ze zowel door de Griekse als de Turkse autoriteiten verboden maar in de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw kenden ze een heropleving. Cigdem Aslan zingt in het Grieks en het Turks (in het tekstboekje zijn de teksten naar het Engels vertaald) en dat gaat haar zo goed af dat het wel lijkt of ze 2 moedertalen heeft. Ze groeide op in de buurt van het ondertussen beruchte Taksimplein in Istanbul en Aslan draagt de cd dan ook op aan alle mortissas die hun “mannetje” stonden tijdens de afgelopen protesten aldaar. Aslan interpreteert rebètika met zeer veel respect voor de traditie maar laat er wel een frisse wind doorheen waaien, in het zog van die andere vernieuwers, Mavrika. Haar vertolking is strak, sensueel en vaak dramatisch. Ze zingt vloeiend gracieus: in de ballads klinkt haar stem donker en wat vlak terwijl ze in de dansnummers klinkt als een dartel mussenjong. Bij dit alles wordt ze begeleid door een stel zeer getalenteerde muzikanten op een groot arsenaal instrumenten. Bovenal klinkt deze cd zeer spontaan en ongekunsteld en zingt Aslan met een onwaarschijnlijk naturel: dit is grote klasse en wordt ongetwijfeld vervolgd. ‘Mortissa’ is niet enkel opgedragen aan de mortissas van Taksim maar is ook een eerbetoon aan Roza Eskenazi (1890-1980), één van de belangrijkste vertolkers van het genre.
publieksprijs: 18,85



 PAUNI TRIO – Melk & Honing

PAUNI TRIO – Melk & Honing

Vier jaar geleden werden we van onze sokken geblazen en in één tijd ook van ons paard gebliksemd door de cd ‘Pauna Devojka’ van Pauni Trio. Die klonk als ‘Le Mystère Des Voix Bulgares’ revisited. Wij dachten meteen dat dit een nieuw Bulgaars trio was, maar niets bleek minder waar: het betrof drie Hollandse meiden die elkaar leerden kennen in een Bulgaars koorproject. Ze brachten Bulgaarse polyfone zang van een ongehoorde schoonheid: vlijmscherp, loepzuiver, puur, passioneel en adembenemend. We hoorden de bekende vrouwendissonanten die hartverscheurende kreten van berg naar berg seinen. Ze beheersten (ze doen dat ook nu nog) de technieken van de unieke Bulgaarse vrouwenzang tot in de details: kracht, scherpte, snelle wisseling van registers, dissonantie. Ook op ‘Melk & Honing’ horen we deze aanpak, maar nu combineren ze de Bulgaarse muziek met oude en nieuwe Nederlandstalige liederen. De inspiratie halen ze uit oude Nederlandse, Vlaamse en Bulgaarse bronnen. Jan Rot hertaalde enkele oudere liederen naar hier en nu. Het tweede grote verschil met hun debuut-cd is dat ze zich nu laten begeleiden door meerdere muzikanten, door de dames hun Orkestar genoemd. Deze 4 muzikanten leerden het métier bij o.a. Amsterdam Klezmer Band, Theodosil Spassov, Shantel.... Pauni Trio staat nog steeds voor vocale acrobatie en voor vernieuwing in de volksmuziek maar ‘Melk & Honing’ beklijft minder dan ‘Pauna Devojka’, misschien ook omdat het verrassingseffect weg is.
publieksprijs: 18,70



PARNE GADJE – Po Drom

PARNE GADJE – Po Drom

Ook uit Nederland komt Parne Gadje (“witte niet-zigeuner”); ‘Po Drom’ is hun zesde album. Hun repertoire halen ze uit Oost-Europa en voor ‘Po Drom’ gingen ze het nog verder zoeken, met name in Klein-Azië en het Midden-Oosten. Hun instrumenten komen van dicht en van ver (duduk, bandoneon, tapan, ud) maar ook van zeer dicht, zoals zelfgebouwde instrumenten als de velofoon en de fietsbandbas. Ze gooien moeiteloos Rroma, Griekse ballades, derwish-grooves, Oosterse toonladders, Bosporusblues en nog meer fraais op één hoopje en doen dat dan ook nog als één geheel klinken. De grooves zijn transcendent, de sfeer temperamentvol en levendig, de klank en de arrangementen uiterst verrassend en origineel en de ritmes erg strak (die fietsbandbas verricht wonderen). Parne Gadje brengt warme, intieme, adembenemende muziek van hoog niveau en met een groot hart. Andere sleutelwoorden zijn: gedreven, vernieuwend, spannend, emotioneel, puur, rauw, bezwerend, bevlogen. Tot slot geven we nog een zeer eervolle vermelding voor één van bij ons, trompettist Bart Maris, die op ‘Saltadoros’ de pannen van het dak tot in de hemel speelt: zeer grote klasse.
publieksprijs: 16,20

LILIAN VIEIRA – Lilian Vieira

LILIAN VIEIRA – Lilian Vieira

We blijven nog even in Nederland. Lilian Vieira groeide op in Rio de Janeiro maar woont ondertussen al bijna 25 jaar in Nederland. We kennen haar in de eerste plaats als zangeres van Zuco 103 en nu komt ze op de proppen met haar solodebuut. Met dit album keert ze terug naar de jaren 70, haar jeugd en haar geboortegrond. Of zoals ze het zelf verwoordt: “Ik kwam thuis bij het maken van dit album, de cirkel is rond. Dit album is het muzikale document van mijn leven daar en hier en toen en nu”. Ze schreef zelf alle teksten en muziek en liet zich inspireren door haar persoonlijke helden als Jorge Ben, Trio Mocotó en Tim Maia. Ze wilde vooral een zeer persoonlijk album en dat wordt ook nadrukkelijk vertaald in een geluidsfragment van haar moeder, waar de plaat mee begint, en de zegen van haar vader, waar de plaat mee eindigt. Dat persoonlijke duikt ook op in het cd-boekje dat opgesmukt is met enkele jeugd- en familiekiekjes en zo een nostalgische touch biedt. Maar dan gaan we nu over naar de muziek, want daar is het immers om te doen, beste luistervriendjes. Samba soul, disco samba en heel veel grooves zijn de basisingrediënten voor dit luchtige geheel (ook al zijn de teksten niet steeds even luchtig: stadsjungle, verdwaalde kogels, oorlog tussen politie en criminelen, slavernij....). Voor de liefhebbers van het genre (en daar rekenen wij onszelf niet bij) is dit gesneden koek en wellicht een ideale eindejaarssoundtrack. Wat er ook van zij, dat deze straffe madam kan zingen staat buiten kijf. Op ‘Ta Certo?’ worden we ook nog getrakteerd op een zingende zaag, waar we verder niets mee willen zeggen. Het weze duidelijk dat dit niet onze meug is maar we moeten wel toegeven dat hier uitstekend werk is geleverd. De vlekkeloze maar naar onze smaak ook te gladde productie is van de hand van Wiboud Burkens die ook verantwoordelijk was voor ‘Hidden’ van ons favoriete onovertroffen piepkuikencollectief Jungle By Night, dit even terzijde.
publieksprijs: 19,70

FREDY MASSAMBA – Makasi

FREDY MASSAMBA – Makasi

Zanger/rapper/percussionist Fredy Massamba uit Congo-Brazzaville maakte al eind vorige eeuw furore als lid en medeoprichter van Les Tambours de Brazza (waarvan hij nog steeds deel uitmaakt). In 1997 ontvluchtte hij zijn geboorteland. Drie jaar geleden debuteerde hij met ‘Ethnophony’, een bijzonder geslaagde mix van Congolese ritmes, polyfonische zang, rap, hiphop, pygmee-fluitjes.... Nu is er de opvolger ‘Makasi’ (Lingala voor ‘de kracht’), opnieuw in een productie van zijn bassist Fred Hirschy. Naast zijn eigen begeleidingsgroep horen we nog een hele rist gastmuzikanten: Tumi Molekane, Muthoni The Drummer Queen, El Djaby, Chip-Fu. De basistracks werden opgenomen in Europa; toen ze toerden in de DR Congo werden lokale muzikanten uitgenodigd om er hun ding aan toe te voegen, en dat ding waren in hoofdzaak de Congolese rumba-gitaren. De fusie van Massamba is nog breder geworden: Nigeriaanse afrobeat, de reeds vermelde Congolese rumba-gitaren en Westerse urban vibes hebben nu ook op voortreffelijke wijze hun plaats gevonden in de totaalklank. De songs en de arrangementen zijn van uitstekende makelij en je kan zo aanvoelen dat er hier veel werk van is gemaakt. Geluid en productie zijn glashelder, licht(voetig) en bijzonder relaxt en zowel de traditionele als de moderne instrumenten gedijen rimpelloos bij elkaar. De klank is zeer hedendaags maar heeft ook een integer respect voor de Afrikaanse traditie. Wat Massamba en zijn kompanen brengen is nieuw noch vernieuwend maar straalt wel vakmanschap en klasse uit.
publieksprijs: 20,00

 PENNY PENNY – Shaka Bundu

PENNY PENNY – Shaka Bundu

Ook Afrikaans, maar dan wel ‘for something completely different’. ‘Shaka Bundu’ is een heruitgave van een spraakmakende plaat uit 1994. Het is een uitgave van Awesome Tapes From Africa dat zich in dit domein specialiseert en waarbij 50% van de opbrengst naar de artiest(en) gaat. Het verhaal van de Zuid-Afrikaanse zanger en danser Penny Penny (echte naam: Giyani Kulani Kobane) lijkt wel een sprookje. Op 34-jarige leeftijd krijgt deze dakloze zonder opleiding een platendeal, hij verkoopt meervoudig platina (de titelsong werd een megahit in Zuid-Afrika met een verkoop van meer dan 250.000 ex.), speelt voor uitverkochte stadions en wordt uiteindelijk politicus voor het ANC. ‘Shaka Bundu’ werd een sensatie en viel vooral op door de sound die gedomineerd werd door computers, synthesizers en technologie allerhande. De muziek wordt onderstut met slow tempo houseritmes die laveren tussen de zang en de steel drum synths en doorkruist meerdere stijlen. ‘Shaka Bundu’ lag aan de oorsprong van de shangaan disco en electro shangaan, die later populaire stijlen werden in Zuid-Afrika. Sinds 2000 lijkt de man verloren voor de muziek en spitst hij zich toe op sociale en politieke actie, al zijn er recent signalen dat hij wil terugkeren naar de muziek; zelf zegt hij hierover: “It’s what I can’t stop doing. The ANC and politics, fighting for the people, is fine. But music is my gift.”. Hoedanook, dit zeer interessante tijdsdocument is een welgekomen heruitgave dat nu ook een internationale release krijgt, waarvoor dank aan het geweldige label Awesome Tapes From Africa. ‘Shaka Bundu’ is een formidabele dansplaat die na 19 jaar niet gedateerd klinkt.
publieksprijs: 17,10

 MINYESHU – Black Ink

MINYESHU – Black Ink

De in Ethiopië geboren Minyeshu Kifle Tedla heeft in haar moederland een bijzondere reputatie. Als 14-jarige debuteerde ze als zangeres in een band en 2 jaar later maakte ze de overstap naar dans en werd ze opgenomen in het Nationale Theater van Ethiopië, waarbij ze ook choreografe werd en veel binnen-en buitenlandse toernees maakte. Ze acteerde ook in diverse films en werd zangeres bij de band Ambassel. Op toer vroeg ze in 1996 politiek asiel aan in België. Nog eens 2 jaar later verhuisde ze als zangeres bij Africa-Unite naar Nederland, waar ze Chewata oprichtte. Wij leerden Minyeshu 5 jaar geleden kennen via haar vorige album ‘Dire Dawa’, genoemd naar haar geboortestad. Op dat album bracht ze een mix van Ethiopische muziek en pop. Op ‘Black Ink’ kiest ze voor Ethiogroove, een mix van Ethiojazz (lees nog eens na in CD-nieuws december 2013) en (vooral) Westerse grooves die vaak hypnotisch klinken, aangevuld met flarden rock, polyfonie (denk hierbij aan de vroege Zap Mama), reggae, afropop.... Ook electronica wordt niet geschuwd: ‘Black Ink’ werd geschreven en gemaakt met o.m. Stefan Kruger en Stefan Schmid van Zuco 103 en dat is er dan ook aan te horen. Zij zijn ook verantwoordelijk voor de productie. De vierde actor in het ganse gebeuren is Paul Willemsen. Minyeshu zingt in het Amhaars (haar moedertaal) en in het Sidamo, en ze doet dat uitstekend. ‘Black Ink’ is een opgewekt, aanstekelijk werkstuk waarbij van tijd tot tijd de beentjes kunnen gestrekt worden. Wat we hier horen is moderne muziek met respect voor en de voeten in haar wortels. We mochten hier graag naar luisteren, maar verwacht geen verrassend album.
publieksprijs: 19,70

REGGAE

FOCUS op DUB

Dub ontstond in 1968 als bij toeval. Studiotechnicus King Tubby werkte met producer Bunny Lee aan de mastertape van een rocksteadysong van Slim Smith en vergat daarbij het kanaal met de stemmmen open te schuiven. Hij wou opnieuw beginnen maar Bunny Lee kon hem overtuigen de tape te laten lopen en de stemmen in en uit te faden. Enkele dagen later speelde Bunny Lee het aldus verkregen resultaat op zijn soundsystem en het publiek reageerde zeer enthousiast en zong de ontbrekende tekst mee. dub was een feit. Deze vergissing wijzigde voorgoed en radicaal de dansmuziek. De taal van King Tubby was nieuw en hij ging ze toepassen op het merendeel van de tapes waaraan hij werkte. De ruimte die vrij kwam vulde hij op met drums en bas, het kloppende hart van de reggae; hij bracht ze nog meer op de voorgrond en duwde het echogehalte fors de hoogte in. Deze dubtracks -of ‘versions’- belandden standaard op de B-kant van 7 inches en werden zo ideaal voer voor de soundsystems die er naar hartelust over konden toasten (een soort Jamaicaanse versie van rap). Nu nog heeft dub een immense en essentiële invloed op de huidige elektronische muziek. (bron: www.cobra.be ) Ter illustratie stellen we 3 recente uitgaves in het genre voor.
- KING TUBBY – First Prophet Of Dub
publieksprijs: 13,70
- KING TUBBY - Psalm Of The Time Dub
publieksprijs: 17,10
Beide heruitgegeven cd’s zijn infeite composities, opnames en een productie van Roy Anthony Cousins; de opnames dateren uit de jaren 70. King Tubby stond echter in voor de mixing en zoals eerder aangegeven is die bij dub van het allergrootste belang. De opnames vonden o.m. plaats in de gerenommeerde studio’s Randy’s Studio 17, Channel One Recording Studio en King Tubby’s Recording Studio en werden ingespeeld door het kruim van de toenmalige reggaescene; to name but a few: Robbie Shakespeare, Aston Barrett, Leroy Wallace, Sly Dunbar, Earl ‘Chinna’ Smith, Ernest Ranglin, Tommy McCook, Bobby Ellis.... Zij staan mee garant voor een collectie wervelende dub plates: de handen van de meester zelf doen de rest van het werk en de meester doet dat uitstekend en het resultaat is vaak verbluffend en nooit minder dan uitstekend. Beide cd’s zijn dan ook zeer welgekomen heruitgaves voor de dubfan. En als we dan toch moeten kiezen hebben we een lichte voorkeur voor ‘First Prophet Of Dub’.
- LEE PERRY & his UPSETTERS – Roaring Lion
Samen met o.a. King Tubby vormt Lee Perry het uitgangsbord van de dub, al heeft Perry veel meer dan dub alleen op zijn kerfstok. De voorbije jaren werden we door Pressure Sounds om de oren geslagen met rereleases van deze geniale gek en dat waren niet steeds voltreffers. Tussen het koren zat ook vaak werk dat een grotere dienst was bewezen wanneer het in de annalen der vergetelheid was gebleven. Midden jaren 70 was de Black Ark Studio (opgericht in 1973) van Perry een magische plek en een epicentrum van de reggaescene. De studio waar Lee Perry zijn glorieperiode beleefde was een kort leven beschoren (in 1980 stak deze man die zelf in de fik) maar zowat alles wat er werd opgenomen veranderde ter plekke in goud. Op ‘Roaring Lion’ horen we onbekende tracks die op enkele na alle van één teruggevonden mastertape werden gehaald. Het betreft alternate takes, mixes, rarities, dubversies en dubplates die ingespeeld zijn door een groot deel van de fine fleur die we ook al aan het werk hoorden bij de releases van King Tubby. Het gros van deze tracks ziet voor het eerst het levenslicht. Deze release is wel degelijk een voltreffer en misschien wel de beste uit de Pressure Sounds-reeks. Alle ingrediënten uit de beste keuken van Lee Perry zijn hier aanwezig: Black Ark Studio genereerde een unieke sound en visie met als belangrijkste kenmerken de deinende bassen en een zeer atmosferische en getextureerde mix. Perry zat in die periode in overdrive waarbij hij zijn muzikanten mee in die vloed nam en dat wordt hier nog eens ten volle en in overvloed aangetoond. ‘Roaring Lion’ is een blinde aankoop voor elke Lee Perry-fan.
publieksprijs: 17,65

DUB CLASSICS

Ter afronding plaatsen we hier nog een hoogst subjectieve en uiteraard onvolledige selectie van klassiekers in het genre. BOB ANDY & MAD PROFESSOR – Bob Andy’s Dub Book As Revealed To Mad Professor
BURNING SPEAR – Garvey’s Ghost
BUSH CHEMISTS – Raw Raw Dub
DUB SPECIALIST – Dub
LINTON KWESI JOHNSON – LKJ In Dub
KING TUBBY / ROOTS RADICS – Dangerous Dub
KING TUBBY – King Dub
BILL LASWELL – ROIR Dub Sessions
MASSIVE ATTACK v MAD PROFESSOR – No Protection
AUGUSTUS PABLO – King Tubbys meets Rockers Uptown (naar onze zeer onbescheiden mening hét STANDAARDWERK in dub)
PRINCE FAR I – Dubwise
ADRIAN SHERWOOD – Never Trust A Hippy
THE DUB REVOLUTIONARIES (Sly & Robbie meet The Mad Professor) – The Dub Revolutionaries
LINVAL THOMPSON – Phoenix Dub
THE UPSETTERS – Super Ape
WIDEAWAKE – The Dub Tribute To U2
YABBY YOU – Deliver Me From My Enemies
‘The Rough Guide to Dub’ (compilatie)
‘Run It Red’ (compilatie)
‘Studio One Dub’ (compilatie)

GOUD VAN OUD

YULDUZ – The Selection Album oriental ethno pop - treasures from the silkroad

YULDUZ – The Selection Album oriental ethno pop - treasures from the >silkroad<

Yulduz, of voluit Yulduz Usmanova, is een Oezbeekse zangeres, actrice en sociaal activiste die vorige maand 50 kaarsjes mocht uitblazen (= nutteloos weetje). Wij zullen hier vanzelfsprekend in de eerste plaats de zangeres belichten. Ze werd geboren en groeide op in de Ferganavallei (= een nuttig weetje want belangrijk voor een verder onderdeel van het verhaal). Als jong meisje verdiende ze de kost als arbeidster in een zijdefabriek en als zangeres op huwelijksfeesten. Ze studeerde muziek aan het pedagogisch instituut van haar geboortestad Margilan (eertijds een belangrijke halte op de zijderoute) en werd in 1984 ontdekt door de Oezbeekse sterzanger Gavharxonim Rahimova die er ook voor zorgde dat ze een opleiding als maqam-zangeres kon volgen aan het Oriental Music Conservatory in Tashkent (waar ook Mokhira opgeleid werd). Al snel brachten haar concerten grote massa’s op de been, tot 100.000 voor een optreden in Tashkent. Haar grote doorbraak kwam er in 1991 bij haar optreden op het eerste Voice of Asia festival in Alma Mata (Kazakhstan). In eigen land is ze een superster met miljoenenverkoop maar ook ver daarbuiten is ze een graag geziene gaste: ze toerde doorheen Turkije, Zuid-Oost-Azië, Australië en in Europa stond ze op grote festivals zoals WOMAD en Roskilde. Voor de jonge generatie in haar land is ze een rolmodel: ze staat voor de onafhankelijke vrouw die gebroken heeft met de traditionele vrouwelijke rol in de samenleving. Voor de oudere generatie vertegenwoordigt ze een fiere culturele traditie die decennialang onderdrukt was geworden door de Sovjet-kolonisatie. Bijna in haar ééntje maakte ze een update van de Oezbeekse volksmuziek en maakte die zo toegankelijk voor het Westerse publiek. Ze is ook bekend om haar strijd tegen de vocale playback-cultuur bij “live”-concerten die welig tiert in Oezbekistan. Yulduz zelf is nog één van de weinige Oezbeekse vocalisten die steeds live zingt. Yulduz is ook altijd sociaal en politiek actief geweest en was ook oppositie-parlementslid. Ze kon zich steeds moeilijker verzoenen met de gang van zaken in haar land en vluchtte een tijdje naar Rusland en naar de VS om tenslotte in 2008 definitief te emigereren naar Turkije. Ze was de politieke obstructie tegen haar persoon meer dan beu maar wat er voor haar absoluut te veel aan was waren de incidenten in 2005 in Fergana, ook gekend als “de Bloody Friday in de Ferganavallei”. Tot zover het verhaal achter deze artieste. Haar vele bezoeken aan West-Europa leverden haar een platencontract op bij een onafhankelijk Duits label, waarvoor ze tussen 1993 en 1996 drie albums opnam, ‘Alma Alma’, ‘Jannona’ en ‘Binafscha’. ‘The Selection Album’ is een compilatie uit die cd’s, aangevuld met 3 onuitgegeven bonustracks. Het liefst hadden wij in deze rubriek haar album ‘Yulduz’ (uit 1999) opgenomen maar dat is niet meer verkrijgbaar. Het is haar meest ambitieuze plaat waar haar unieke mix van maqam en pop het best tot uiting en tot haar recht komt; ‘The Selection Album’ is echter een volwaardig alternatief. Maqam is de traditionele hofmuziek in Oezbekistan en onderscheidt zich van Westerse muziek door het gebruik van andere toonschalen; ze zijn gebaseerd op 24 kwartnoten in tegenstelling tot de 12 halve tonen uit de Westerse muziek. Iedere toonaard heeft een eigen stemming en is vaak geassocieerd met een specifieke stemming, seizoen.... In de negende eeuw kwam het zelfs voor dat er een was voor ieder uur van de dag. Vandaag de dag worden er zowat 40 gebruikt in Egypte en zowat 20 andere elders. Deze brede waaier aan toonaarden vergt heelwat van de vocalisten maar het is dan ook dit breed spectrum aan muzikale kleuren dat de Oosterse muziek zo fascinerend maakt. De muziek van Yulduz evoceert een Oosterse poppy atmosfeer door het gemengd gebruik van electronische en traditionele instrumenten zoals de tanbur (de Oezbeekse versie van de saz, een Turks snaarinstrument) en de doira (een Oezbeeks percussie-instrument). De sterke songs zijn eigen composities die gebaseerd zijn op oude volksliederen en worden uitstekend gedragen door de krachtige en van veel emoties voorziene stem van Yulduz. Yulduz heeft steeds een wijde blik op de wereld tentoongespreid en zo trok ze in 2003 en 2004 nog naar Jamaica waar ze met niemand minder dan Ernest Ranglin en Jah Wobble de albums ‘Bilmadim’ en ‘Simply Yulduz’ opnam.
Bouwjaar: 1997
Hoogtepunten: deze uitstekende en evenwichtige compilatie is één langgerekt hoogtepunt maar we willen toch graag nog een selectie uit de selectie maken: opener ‘Schoch Va Gado’ is een pakkende en emotionele ballade van véél karaat. Verder zijn we bijzonder gecharmeerd door het smachtende ‘I Wish You Were Here’, het springerige en hupse ‘Kizil Alma’; ook ‘Jeli Jeli’ situeert zich in diezelfde stemming. ‘Onajon’ verdrinkt bijna in weemoed en het uiterst strakke en veerkrachtige ‘Binafscha’, voorzien van een bijzonder sterk refrein, is voor ons hét hoogtepunt op dit album. Zoals vaak het geval is bij bonustracks halen die ook hier een veel minder niveau en bieden ze dus geen meerwaarde.
publieksprijs: 8,60
Meer van deze artieste:
- Alma Alma (bouwjaar: 1993; 17,00€)
- Bilmadim (2003; 15,15) (in 2012 geremixed door Bill Laswell)
- Binafscha (1996; 10,10)
- Jannona (1995; 7,75)
- The best of Yulduz (2000; 10,10)



EN VERDER NOG

-‘FROM ANOTHER WORLD a tribute to Bob Dylan’ (compilatie)

Muzikanten -en niet van de minste- uit zeer diverse muzikale culturen brengen op deze cd een eerbetoon aan Bob Dylan en doen dit op geheel eigen en vaak onherkenbare wijze. Onze favorieten hierbij zijn de Iraanse zanger Salah Aghili die een gedicht van Rumi op de melodie van ‘Every Grain Of Sand’ zet en Kocani Orkestar met een briljante en zeer eigenzinnige versie van ‘Rainy Day Woman # 12 & 35’: deze song wordt hier a.h.w. opnieuw uitgevonden. Verder horen we vooral weinig geïnspireerde en inspirerende covers: dit is een gemiste kans, jammer van het vergooide talent en geld. Aan wie op zoek is naar een uiterst boeiende tribute-plaat adviseren we graag ‘In The Name Of Love: Africa Celebrates U2’.
publieksprijs: 18,75

-‘CANVÃS Do Brasil’ (compilatie)

Aan Brazilië zullen we de komende zomer niet ontsnappen en bij Canvas willen ze blijkbaar graag een graantje meepikken. En om nog eens met een open deur in huis te vallen: Brazilië is gekend om zijn grote culturele diversiteit, maar die vertaalt zich niet op deze box. Ook wordt hier de indruk gewekt dat de geschiedenis van de hedendaagse Braziliaanse muziek begint in de jaren 60 en eindigt in de jaren 70. Over de keuzes bij de samenstelling van compilaties kan men ellenlang discussiëren en nakaarten. Wij gaan het hier kort houden maar stellen ons wel de vraag: waarom staan hier niet o.m. Lucas Santtana, DJ Tudo, Marisa Monte, Tigana Santana….? En alsof het nog niet volstaat: wat heeft de grote Tom Zé mispeuterd om hier te ontbreken? En ook nog dit (en daarna gaan we stoppen met zagen): het cd-boekje blinkt uit in gebrek aan voldoende extra-info. Slotsom: ‘CANVÃS Do Brasil’ is een gemiste kans van formaat.
publieksprijs: 27,00 (4 cd)