CD-nieuws september 2014



LOS DE ABAJO – Mariachi Beat

LOS DE ABAJO – Mariachi Beat

Deze bonte 10-koppige Mexicaanse fusionband werd destijds ontdekt door David Byrne en won sindsdien vele prijzen, o.m. de BBC World Music Award. LDA heeft steeds gegrossierd in muzikale verscheidenheid waarbij moeiteloos van één genre naar een ander geswitcht wordt: traditionele Mexicaanse stijlen, ska, reggae, rock, salsa, cumbia, balkan, een vleugje jazz, latin, hip-hop, niets is hen blijkbaar vreemd. Zij kunnen wel degelijk tot de pioniers van de vandaag meer dan welig tierende kruisbestuiving gerekend worden. Los De Abajo is een groep met uitgesproken sociale en politieke visies (o.m. aanhangers van het Zapatistaleger). Op ‘Mariachi Beat’ komt LDA met een nieuwe focus: de Mexicaanse tradities. De band ging zich intensief verdiepen in de studie van de Mexicaanse muzikale tradities en stelde zich daarbij de vraag: “wat is Mexicaans?”. Hun antwoord op die vraag is de cd ‘Mariachi Beat’, een vitrine voor inheemse ritmes en melodieën alsook voor traditionele instrumenten zoals de jarana (gitaar) en de ouijada (kaakbeen van een ezel dat gebruikt wordt als percussie-instrument). De aanpak blijft echter in grote lijnen dezelfde, m.a.w. we krijgen de vertrouwde LDA-sound geserveerd met de ritmesectie, de turbo-blazerssectie en zangeres Tania Melo in de hoofdrollen. Spaarzame elektronische samples absorberen de vele traditionele ritmes en melodieën en bepalen mee de huidige groepsklank. Ook meebepalend in die klank is de viool van gastmuzikant Alejandro Flores. ‘Mariachi Beat’ is meer dan een muzikaal statement: hun onderzoek naar Mexicaanse tradities en identiteit is een duidelijke positionering t.a.v. de toenemende culturele globalisatie. Het is tevens een antwoord aan de tendens binnen de Mexicaanse samenleving om het eigen erfgoed te vergeten. Ze verheffen ook hun stemmen tegen de globalistische economisering, de immer groeiende kloof tussen rijk en arm en ander sociaal onrecht. LDA liet nooit enige twijfel bestaan over hun politiek engagement en blijft trouw aan hun naam (te vertalen als “de underdogs”), een weloverwogen keuze geïnspireerd op het gelijknamige boek van Mariano Azuela, een klassieker in de Mexicaanse revolutionaire literatuur. Los De Abajo’s politieke protest is op ‘Mariachi Beat’ verpakt in een opwindende, opgewekte en unieke soundscape van Mexicaanse signatuur.
publieksprijs: 20,55




CUMBIA ALL STARS – Tigres En Fuga

CUMBIA ALL STARS – Tigres En Fuga

Cumbia en zijn derivaat chicha zijn de voorbije jaren helemaal terug van ver weggeweest. Cumbia en chicha ontstonden in de jaren 60 en 70 in de Amazonejungle in Peru alsook in Colombia. Toen het woord wellicht nog niet bestond werd cumbia er een hype: lokale jongeren maakten een brouwsel van traditionele tropische ritmes, Colombiaanse klanken en Amerikaanse psychedelische rock, surf en soul. Recent is er dus een heuse revival met acts als Chicha Libre en Frente Cumbiero. Bij Cumbia All Stars is er geen sprake van revival of van recyclage. Dit is nieuw werk van 8 oudstrijders uit de baanbrekende Peruviaanse cumbia wave van destijds. Ze maakten toen deel uit van groepen als Los Diablos Rojas, Los Hijos Del Sol, Papa Y Su Combo, Los Destellos…. Nu vormen ze het Peruviaanse antwoord op Buena Vista Social Club en brengen ze klassieke, hypnotische cumbia met alles erop en eraan: vraag-en-antwoord-zang en vooral de karakteristieke kletterende percussie en fonkelende gitaren (in de Colombiaanse cumbia primeren dan weer de accordeon en de blazers). Bovendien doen ze dit met zoveel overtuiging, enthousiasme en verve dat het haast onmogelijk is om hiervoor niet voor de bijl te gaan. Amazone psychedelia slaat weer toe en hoe!
publieksprijs: 18,00




DEM ENSEMBLE – Erguvan

DEM ENSEMBLE – Erguvan

DEM Ensemble is de uitgebreide versie van Dem Trio dat in 2008 met hun debuutalbum ‘The Fountain’ tekende voor sublieme klassiek-Turkse, instrumentale muziek. De opvolger ‘Erguvan’ werd opgenomen in een tijdsspanne van liefst 5 jaar. Deze cd is gewijd aan de historische muziekcultuur van Istanbul en reflecteert een interessante mix van zowel de Byzantijnse, de Ottomaanse en de Turkse Republiek-periodes. Het repertoire omvat melodieën uit alle Anatolische en Egeïsche regio’s maar wordt hier verenigd in de vertegenwoordiging van al deze regionale culturen in de kosmopolitische structuur van Istanbul. De veldopnames werden verzameld door musicoloog Ali Fuat Aydin en van nieuwe arrangementen voorzien voor dit ensemble waarvan de klank gebaseerd is op de dialoog tussen het vloeiende, traditionele geluid van de baglama (een luit) in al zijn formaten en de statige resonanties van de tanbur, de prins der snaarinstrumenten aan het Ottomaanse hof. Murat Salim Tokaç bespeelt de tanbur: hij is wellicht de hedendaagse meester bij uitstek op dit instrument. De baglamas worden bespeeld door Erdem Simsek, een opkomend Alevitisch talent. De vocale tonen van de klassieke kemençe, bespeeld door Emre Erdal, en de ney, bespeeld door Tokaç, verrijken het kleuren- en fraseringspalet. Op ‘Erguvan’ horen we een sterke selectie van evocatieve melodieën en dansdeunen (sirto, hasapiko, zeybek), afgewisseld met geïmproviseerde preludes. Sommige melodieën krijgen een korte en wat stroeve behandeling waarbij nauwkeurigheid het haalt ten koste van de levendigheid en ze de allure krijgen van een ongewilde imitatie van verdorde Europese kamermuziek uit een ver verleden. Maar het grootste deel van dit album werkt wel, dankzij de smaakvolle en ongedwongen improvisaties en de subtiele contramelodieën die een zekere polyfonische aanpak suggereren.
publieksprijs: 16,45




RUBÉN BLADES – Tangos

RUBÉN BLADES – Tangos

Can the salsa man play the tango? Yes he can! Blades was natuurlijk al zoveel meer dan een salsa-artiest: acteur, dichter, songschrijver, minister van toerisme in Panama, activist (tegen Sun City en voor Amnesty International), jazzgitarist, maatje van Lou Reed en U2…. Dan kan het ook niet echt verwondering wekken als hij op zijn vijfenzestigste een album met tango’s uitbrengt. De fysieke afstand tussen Manhattan en Buenos Aires bedraagt zowat 8500 km maar daar is hier muzikaal niets van te merken. Blades en zijn trouwe compagnon de route, de Argentijnse arrangeur, dirigent en producer Carlos Franzetti, gingen meteen een grote uitdaging aan: voor de samenstelling van dit album grepen ze niet naar klassiekers uit het genre en werd ook geen nieuwe muziek gecomponeerd: ze zetten bestaand werk van Blades om in tango en milonga. Ze trapten ook niet in de verraderlijke val om de stijlen van de oude meesters te imiteren. Met veel persoonlijke zwier en charme zetten ze hier een eigen interpretatie neer, daarbij voortreffelijk ondersteund door het door en door Argentijnse Leopoldo Federico Orchestra dat voor de duidelijk Argentijnse toets zorgt. Blades lijkt zich als een vis in het water te voelen in het gepassioneerde, gepijnigde en poëtische universum van de tango: het naturel en de geloofwaardigheid waarmee zijn muziek getransformeerd wordt naar dat universum wekt haast de indruk dat dit ooit eens moest gebeuren. De plannen voor ‘Tangos’ dateren al van 2004 maar gingen de koelkast in toen Blades minister werd in Panama maar blijkbaar kriebelde de microbe meer dan genoeg om dit alsnog tot uitvoering te brengen en daar mogen we die microbe zeer dankbaar voor zijn. Tangopuristen zullen hier misschien moeilijk mee weg komen maar wat ons betreft is deze cd een zeer waardevolle bijdrage tot het genre. Dus ja: the salsa man can play the tango.
publieksprijs: 19,25





MAGOS & LIMÓN – Dawn

MAGOS & LIMÓN – Dawn

Daar is hij weer: de veel gelauwerde Spaanse gitarist, componist en producer Javier Limón die al met God en klein Pierke samenwerkte. Dat resulteerde al in vele meesterwerken, waarvan de recentste 2 ‘Traveller’ van Anoushka Shankar en ‘Hevra’ van Aynur zijn. De rol van klein Pierke is deze keer toebedacht aan Magos Herrera, een Amerikaanse jazz-zangeres van Mexicaanse afkomst. ‘Dawn’ is een intieme tocht doorheen een select Noord- en Latijns-Amerikaans repertoire, aangevuld met 2 eigen composities van Magos & Limón. De tocht verloopt ingetogen en creëert een hypnotisch effect. Vaak gaat Limón in zijn werk vurige tekeer: zoniet hier, waar hij zeer getemperd en schaars speelt en zo doeltreffend de bedachtzame, droge, weelderige en muzikale stem van Magos complementeert. De muziek straalt een enorme rust uit maar heeft ook een opmonterend effect. De sfeer is relaxt, meditatief, reflecterend, meanderend en etherisch. Vanuit hun respectieve muzikale invalshoeken en wereld hebben Magos & Limón nieuwe muziek gecreëerd: ‘Dawn’ is een exquis werkstuk van 2 klasbakken.
publieksprijs: 20,25



ROUGH GUIDES


‘PALESTINE’ (compilatie)

‘PALESTINE’ (compilatie)

Deze Rough Guide stelt zich tot doel het diverse en gevarieerde aanbod van muziek dat ontspringt uit tegenspoed en uitdrukking is van de diepe wortels van de Palestijnse identiteit te exploreren. Deze compilatie stelt Palestijnen in het voetlicht die zowel in de bezette gebieden, in Israel als in de diaspora leven. Waar ze ook leven, voor de Palestijnen is muziek een belangrijk middel om hun identiteit te communiceren. Temidden alle heisa en ellende wordt het muzikale talent vaak over het hoofd gezien. World Music Network wil daar iets aan verhelpen en plaats met deze Rough Guide de passie en de diversiteit van de bloeiende hedendaagse Palestijnse muziekscene in de schijnwerpers. De ud is één van de belangrijkste instrumenten in de Arabische muziekwereld en krijgt hier dan ook ruim de aandacht, o.m. met een huisfavoriet van ons, Le Trio Joubran. Andere stijlen die aan bod komen naast de klassieke Arabische zijn folk, folkrock, jazz, afroblues, hip-hop, reggae, pop, heavy metal, de muziek van de grote klassieke divas, m.a.w. een brede waaier die eerder voor een muzikale lappendeken zorgt en ons dan ook een verrassende inkijk biedt in de Palestijnse muziekscene: wij waren tot op heden enkel vertrouwd met de Arabische stijlen en vooral met de instrumentale muziek met de ud in de hoofdrol.
De bonus-cd is ‘Reflections of Palestine’ van Ramzi Aburedwan. Deze cd werd eerder uitgebracht in 2012 op Riverboat Records. In 1987, als 8-jarig jongetje, werd Ramzi Aburedwan wereldberoemd toen hij gefotografeerd werd terwijl hij stenen gooide naar Israelische tanks tijdens de eerste Intifada, waarvan hij een icoon werd. Deze cd krijgt nu dus helaas een zeer actuele dimensie. Posters van Ramzi “de stenengooier” waren een “hit” in de West Bank en de gevierde dichter Nizar Qabbani schreef een gedicht, geïnspireerd door de acties van de piepjonge rebel en zijn kameraadjes. Als tiener volgde Ramzi gratis muzieklessen waarbij hij zijn talent ontdekte en een nieuwe wereld openging. Al snel werd hij professioneel muzikant en werd muziek zijn nieuwe wapen. Heden ten dage is Ramzi een bepleiter voor vrede en begrip via muziek. Hij ging verder studeren aan het Franse Conservatoire National d’Angers. Hij is nu dirigent van het Palestine National Ensemble of Arabic Music en ook een wereldwijd gewaardeerde bouzoukspeler. Hij is ook de stichter van Al Kamandjati, een muziekschool in Palestina. Op dit album vol evocatieve instrumentale muziek wordt hij verder op sobere wijze begeleid op ud, accordeon, klarinet en percussie. Op ‘Reflections of Palestine’ maakten we kennis met een waarachtig, bedachtzaam, subtiel, elegant, bedreven en gedreven muzikaal talent. Wat we hier horen kan eenvoudigweg omschreven als mooie muziek, hoe simpel en cliché dit ook moge klinken, maar so be it. Voor wie deze cd nog niet in huis heeft is dit een buitenkans: voor hetzelfde geld krijg je er een Rough Guide bijgeleverd!
publieksprijs: 13,15 (2 cd)



‘SAHARA 2nd edition’ (compilatie)

‘SAHARA 2nd edition’ (compilatie)

De haast onmetelijke Sahara overspant Afrika van de Atlantische Oceaan tot de Rode Zee. Hoewel het de heetste woestijn op aarde is wordt die toch bevolkt door miljoenen mensen uit diverse culturen en tradities die een levendig cultureel landschap creëren. Deze diverse muzikale culturen en tradities zijn dan ook opgenomen in deze compilatie. Naast de populaire artiesten uit de regio herbergt deze Rough Guide ook goed bewaarde Saharageheimen. Sinds de tijd van het oude Nubische imperium werd de Grote Woestijn ononderbroken bewoond door o.m. Feniciërs, Egyptenaren, Grieken, Berbers, Ottomaanse Turken en Europese kolonialisten. Onder de huidige bewoners vinden we o.a. de nomadische Fulani-, Toubou- en Touaregvolkeren. Beweren dat de regio al tijden een politiek kruidvat is komt neer op een open deur intrappen. De turbulenties laten zich ook vaak in de muziek vertalen: denk daarbij vooral aan Mali, de Bezette Westelijke Sahara, Niger, Egypte en Tunesië. Onze favorieten op deze compilatie zijn Etran Finatawa (Niger), Ali Hassan Kuban (Egypte), Anansy Cissé (Mali - lees ook: cd-nieuws juli), Abdel Gadir Salim & Emmanuel Jal (Soedan) en Salamat (Egypte/Soedan). Deze Rough Guide is in de eerste plaats een boeiende exploratie maar mist voldoende muzikaal evenwicht om ons helemaal te overtuigen. De bonus-cd is van de Nigerese biramspeler Mamane Barka. Deze cd verscheen eerder in 2009 in de Introducing-reeks van WMN. Barka is een nomadische Tuareg en geldt als de enige overgebleven birammaster. Met zijn persoonlijk gestileerde vorm van desert blues brengt hij het bootvormige, vijfsnarige instrument onder de aandacht van de wereld of tenminste toch van dat deel van de wereld dat er oor naar heeft. In de jaren 80 en 90 bespeelde Mamane Barka de ngurumi, eveneens een traditioneel snaarinstrument. Dankzij zijn talent en charisma werd hij al snel een gevierd muzikant in Niger en Nigeria en kon hij ook de wereld rondreizen met zijn muziek. Met dat zelfde talent versierde hij in 2002 een studiebeurs van de UNESCO die hem in staat stelde zijn droom om de biram nieuw leven in te blazen te verwezenlijken. De destijds enige overgebleven birammeester, Boukar Tar, was wat in de wolken, gezien hij dacht dat het instrument samen met zichzelf zijn laatste dagen beleefde. Tar leerde Barka alle kneepjes en geheimen van het heilige instrument alsook de teksten van de mystieke liederen. Toen Barka volleerd was ontving hij van Tar zijn laatste biram als geschenk. Tar vroeg Barka het instrument te promoten over de hele wereld. Barka nam dit album op samen met percussionist Oumarou Adamou: aldus horen we hier niet enkel een lofzang op en een eerbetoon aan de biram maar ook aan de traditionele percussieinstrumenten uit de rijke Nigerese cultuur: de douma, de kalangou en de kalebas. De meeste liederen zijn Boudoumaliederen die handelen over het leven van de voorouders, de geesten en de dieren waarmee de nomaden leven: kamelen, koeien, geiten, vissen en vogels. Vaak beschrijven ze ook de schoonheid van het water in het meer en van de woestijn en de dapperheid van de krijgers. Een aantal van de liederen zijn nieuwe composities van Mamane Barka: deze liederen brengen boodschappen over aan de jeugd en gaan over respect voor de ouderen; ze reflecteren ook de immer veranderende samenleving. Barka zingt in diverse talen die in Niger worden gesproken: Boudouma, Hausa, Toubou en Kanuri. Bij één lied hoort een wel zeer bijzonder verhaal: ‘Bulanga’, een lied boordevol eenzaamheid, is een tragisch en emotioneel verhaal over een oude man die zijn overleden vrienden erg mist. Een vrouw beschikte over een opname van dit lied door de oude meester Boukar Tar en zij gaf die als geschenk aan Mamane Barka. Gedurende verscheidene maanden bestudeerde Barka de tekst en de gesofistikeerde manier van spelen van Tar, met als doel een perfecte compositie te creëren. Bij de opname ervan slaagde producer Paul Borg er wonderwel in om een klank te produceren die heel erg lijkt op die van de oude meester zelf. Wij van onze kant hebben een uur lang bijzonder geboeid zitten luisteren naar dit begeesterende en bezwerende werkstuk. We vonden ‘The Rough Guide to the music of the Sahara’ een kwalitatief ongelijkmatig en dus slechts half geslaagd album maar deze bonus-cd wettigt helemaal de aanschaf ervan: beschouw in dit geval de Rough Guide als de bonus-cd.
publieksprijs: 13,15 (2 cd)



RIVERBOAT RECORDS



CHLOPCY KONTRA BASIA – Oj Tak!

CHLOPCY KONTRA BASIA – Oj Tak!

Chlopcy Kontra Basia is een Pools trio en het materiaal waarmee ze aan de slag gaan is folkgeschiedenis, jazztraditie en de hedendaagse alternatieve scene in Kraków en Warschau. Zangeres Basia Derlak studeerde klassieke piano en klarinet en na 10 jaar hard werken besloot ze om haar instrumenten opzij te leggen. Haar grote zorg was dat ze een zangeres was geworden die enkel werk van anderen vertolkte zonder haar eigen authentieke en originele stem te hebben gevonden. Basia zette toen een moedige stap opzij van de muziek en ging vergelijkende cultuur studeren. Die afstand gaf haar de nodige ruimte om tot het besluit te komen dat het haar roeping was om als een hedendaagse artieste de Poolse folk naar een nieuwe, moderne setting te zingen. Dit licht zag ze op reis in het Piringebergte in Bulgarije: toen ze daar genoot van de vertolkingen van traditionele ballades door de dorpsbewoners werd haar gevraagd om een Poolse folksong te zingen. Ze zag de ironie in van haar positie als een toeriste die hongerig was naar uitheemse muziek maar elke kennis van haar eigen culturele erfgoed en folkrepertoire miste. Ze keerde terug naar Polen, verhuisde naar het culturele mekka Kraków en plaatste een advertentie op zoek naar muzikanten. En aldus ontstond het trio: Basia Derlak (zang, klarinet), Marcin Nenko (contrabas) en Tomasz Waldowski (drums). Basia zelf omschrijft het trio als “een band die in een moderne realiteit leeft maar gefascineerd is door verdwijnende klanken”. Hun inspiratie haalden ze o.m. uit traditionele Poolse stijlen zoals mazurek, oberek en kujawiak. Maar Chlopcy Kontra Basia doet meer dan folkrevisie: ze verpakken de Poolse folk in een flink jazzpak en verzinnen daar beeldrijke, verbeeldingsrijke, eigenzinnige en sprookjesachtige teksten bij die spek voor de bek zijn voor de onnavolgbare, elastische en uiterst lyrische zanglijnen en stembanden van mevrouw Derlak. Het trio kwam onder de aandacht van Riverboat Records toen ze in maart 2012 Battle of the Bands van WMN wonnen en die aandacht resulteerde in dit geweldige, eigenzinnige en zeer originele werkstuk, ‘Oj Tak!’ genaamd. Chlopcy Kontra Basia is een trio met een buitengewoon eigen smoel en haalt werkelijk het maximum uit hun zeer minimale instrumentatie. Dit debuut roept bij ons herinneringen op aan het debuut van de Engelse zangeres Carmel (McCourt) die in 1982 ook enkel gewapend met haar stem, een contrabas en drums ook zo’n heuse krachttoer uithaalde, zij het dat haar muziek dan geworteld was in soul, jazz, blues en gospel. We hebben het laatste en wellicht ook het beste nog niet gehoord van Basia Derlak, al dan niet in triovorm en al dan niet met andere muzikanten. Zoals ze het graag zeggen in Dranouter: dit is ‘new tradition’. En deze nieuwe traditie zou absoluut niet misstaan op het hoofdpodium van Dranouter 2015.
publieksprijs: 13,15



REGGAE



ZIGGI RECADO – Therapeutic

ZIGGI RECADO – Therapeutic

Ziggi Recado (Ricardo Blijden) is een Nederlandse reggaezanger van Antilliaanse afkomst (Sint Eustatius). ‘Therapeutic’ is zijn vijfde album en de productie was in handen van het Zion I Kings-team en dan weet je dat dit een garantie is voor een prima klankpalet. Zijn vroegere werk was vooral geïnspireerd door dancehall en hip-hop maar ondertussen is hij helemaal geëvolueerd naar (heup)wiegende roots reggae. De productie van Zion I Kings volgt het vertrouwde recept: gepolijste riddims, skanking gitaren, aanstekelijke hooks, dubeffecten bij de vleet en een strakke ritmesectie. Op de gastenlijst stonden Lutan Fyah, Midnite, Taranchyla en Earl 16. Zang, spel en composties zijn van prima kwaliteit maar toch blijven wij achter met een eerder onbehaaglijk en vooral dubbel gevoel: de eerder opgesomde pluspunten moeten het wat ons betreft afleggen tegen de te gepolijste, gladde en wat ééndimensionale totaalklank.
publieksprijs: 16,20



GOUD VAN OUD



LAÏS – Laïs

LAÏS – Laïs

Bouwjaar: 1998
Laïs (Keltisch voor ‘stem’) bestaat 20 jaar en dat mag gevierd worden. Zelf zullen de 3 dames dat volgend jaar doen met een ‘best of’-tournee. De grote doorbraak kwam er al in 1996 toen ze de tent deden vollopen op het festival van Dranouter. Emmylou Harris, die toen ook geprogrammeerd was, stond erbij en keek ernaar met open mond en sprak de gevleugelde woorden: “To the three angelvoices. Also enjoyed meeting you and hearing you sing - a lovely surprise. I wish you all the best and hope our path cross again. Stay true to the music in your heart.”. Drie jaar later staan ze opnieuw op het festival van Dranouter, maar dan als hoofdact. Later gaan ook nog Pinkpop en 2 keer Werchter voor de bijl. Ondertussen is in 1998 hun titelloze album verschenen en dat slaat in als een bom. Op dat album zingen ze naast a capella nummers ook liedjes waarop ze begeleid worden door Kadril. In plaats van de verhoopte enkele honderden schuiven er 75.000 ex. over de toonbanken: folk werd van onder het stof gehaald en was plotseling weer helemaal hot en ook in het buitenland slaat het jonge trio aan: ze doen Frankrijk, Spanje, China, Zuid-Afrika en Amerika aan, o.m. in het voorprogramma van Sting, Värttinä, Clannad en I Muvrini. Enkele nummers van dat debuutalbum worden zowaar heuse klassiekers, denk maar aan ‘’T Smidje’, De Wijn’ en ‘Isabelle’. Bijna alle teksten op deze cd zijn traditionals, meestal op muziek gezet door Laïs, maar we horen ook covers van ‘Grand Jacques’ van Jacques Brel en van ‘In This Heart’ van Sinéad O’Connor. Le Mystère Des Voix De Kalmthout was geboren. Ondertussen verschenen er 7 albums; opvolger ‘Dorothea’ trok de lijn van het debuut door maar daarna gaat het trio ook andere wegen en uitdagingen opzoeken: de grenzen worden verkend en verlegd en aanvankelijk heeft hun publiek daar wat moeite mee. In 2007 verschijnt ‘The Ladies’ Second Song’: het Vlaamse liedboek gaat aan de kant en in de plaats daarvan komt naast eigen teksten ook werk van de dichters William Butler Yeats, Paul Verlaine en Pablo Neruda. Ook muzikaal is de koerswijziging zeer markant en dat zal 2 jaar later nog meer het geval zijn op de sublieme en grensverleggende, donkere, filmische cd ‘Laïs Lenski’, een samenwerking met cellist Simon Lenski van DAAU. De meisjes zijn vrouwen geworden: de stemmen klinken rijper en sterker en ook al zingen ze nu wel een toontje lager, hun unieke drieklank en samenzang zijn nog steeds hun handelsmerk. Gelukkige verjaardag, Jorunn, Nathalie en Annelies, en op naar de volgende 20! publieksprijs: 10,95
Meer van deze artiesten: van Laïs is schandalig weinig nog verkrijgbaar.
- ’T Smidje (cd-single) (bouwjaar: 1998; 5,05€)
- Laïs Lenski (2009; 20,40) met Simon Lenski



KOOPJES VAN DE MAAND

- MARIZA - Fado Tradicional

‘Fado Tradicional’ is wellicht het beste werkstuk van de peroxide fadodiva en wordt nu aangeboden aan een zachte prijs.
publieksprijs: 11,15

- “LA MÚSICA DE CUBA The Album” (compilatie)

Dit dubbelalbum bevat originele opnames van Compay Segundo, Pérez Prado en Celia Cruz.
publieksprijs: 7,30 (2 cd)