CD-nieuws november 2014

ARTISTAlbum
FOFOULAHFofoulah
BATIDADois
AURELIOLãndini
RICHARD GALLIANOau BRÉSIL
SOHRAB POURNAZERINishtiman
YOMLe Silence De L’Exode
ELÉONORErros
Reggae
BLACK ROOTSGhetto Feel
PETER TOSHLive at My Father’s Place 1978
Goud van Oud
KRONOS QUARTETPieces of Africa
Song van de maand
BLACK ROOTSCarnival
Koopjes van de maand
LHASALhasa / Living Road
VIVA! CUBA(The Best Cuban Music Anthology… Ever)
Verwacht
PUTUMAYO presentsCAFÉ del MUNDO
PUTUMAYO presentsYOGA LOUNGE



FOFOULAH – Fofoulah

FOFOULAH – Fofoulah


Fofoulah opereert vanuit London en verenigt 4 Britse muzikanten (actief bij o.m. Red Snapper, Iness Mezel, Robert Plant’s Sensational Shape Shifters, JuJu, Outhouse Ruhabi) en de Senegalees Kaw Secka. Secka bespeelt de tama talking-drum en de sabar, een Wolof-percussie-instrument uit Gambia en Senegal en ook de naam van een drumstijl uit die landen. De muziek van Fofoulah wordt gedomineerd door percussie (drummer en sabarspeler Dave Smith tekende ook voor de productie). De complexe en energieke maar ook zeer vloeiende polyritmes van de sabar vormen het hart en de ziel van Fofoulah maar deze band heeft nog veel meer troeven achter de hand: dub-baslijnen, spacey synths, jazzgetint blaaswerk, hectische beats en nerveuze gitaren vermengen zich naadloos met West-Afrikaanse ritmes en dit alles wordt met klasse opgesmukt met vocalen van gasten Batch Gueye, Ghostpoet, Juldeh Camara en Iness Mezel. De klank van Fofoulah situeert zich duidelijk in het heden, met veel oog voor de roots en dat vertaalt zich in aanstekelijke, vreugdevolle, speelse, intelligente, kosmopolitische, trancey en dansbare muziek, kortom een fascinerende kakofonie van hoog niveau. Fofoulah is zondermeer een verrassing van formaat. En dan willen we graag ook nog een grote pluim op de hoed van Glitterbeat Records steken: dit label is doorheen de jaren een broeinest van (hoofdzakelijk Afrikaans) talent geworden of wat dacht je van o.m. Noura Mint Seymali, Sonido Gallo Negro, Tamikrest, Aziza Brahim, Dirtmusic, Bombino, Lobi Traoré, Samba Touré?
publieksprijs: 18,75


BATIDA – Dois

BATIDA – Dois


Dit jonge geweld uit Angola leerden we 2 jaar geleden kennen middels hun uitstekende gelijknamige debuut, een collectie aanstekelijke en opwindende Afrikaanse dance. Ze opereerden vanuit Lissabon en Luanda en lieten zich inspireren door kuduro, een genre dat hier een jaar eerder geïntroduceerd werd door Buraka Som Sistema. Kuduro is een briljant, zeer experimenteel en bijzonder gedurfd samengaan van Angolese traditie en westerse electronica, beats en synths. Maar op hun debuut ging Batida verder dan kuduro; heel wat andere invloeden werden er nog aan toegevoegd zoals traditionele semba’s, Afrikaanse rap, Braziliaanse Baile funk en nog een streepje rumba en ska, dit alles ondersteund door een ferme laag beats, samples en dubstep. Het geheel leek op een draaikolk in een vlijmscherpe productie. Eens de instrumentals klaar waren stuurde DJ Mpula ze naar rappers in Angola en Lissabon, vergezeld van enige richtlijnen. Batida is geen groep maar een samenwerkingsverband met spilfiguur Pedro Coquenão (DJ Mpula) als lijm. De remix- en sampling-werkwijze van het debuut is op ‘Dois’ grotendeels intact gebleven maar een legertje gastmuzikanten zorgen nu ook voor live-instrumentatie. ‘Dois’ werd grotendeels opgenomen in Coquenão’s garagestudio over een periode van 2 jaar. Helaas, driewerf helaas: van al het goede dat we 2 jaar geleden schreven over het debuut kunnen we nu zo goed als niets bevestigen; ‘Dois’ is een schaamteloze, ongeïnspireerde en slaapverwekkende herhalingsoefening. Dan leggen we nog maar eens onze oren te luisteren bij dat debuut of nog beter bij Buraka Som Sistema.
publieksprijs: 15,40


AURELIO – Lãndini

AURELIO – Lãndini


Aurelio Martínez komt uit Honduras maar zijn muziek klinkt behoorlijk Afrikaans. Toch mag dit geen verbazing wekken: hij is een van de vaandeldragers van de Garifunacultuur, de Afrikaanse cultuur aan de Atlantische kust van Guatemala, Honduras en Belize. Garifunamuziek wordt gekenmerkt door zijn unieke mix van Afro-Caraïbische en Centraal-Amerikaanse invloeden en combineert complexe drumritmes met een unieke instrumentatie. Garifuna groepeert meerdere stijlen, waarvan punta de bekendste en populairste is. Deze muziek brachten wij al eerder aan bod met het werk van de ondertussen overleden Andy Palacio en zijn begeleidingsgroep The Garifuna Collective die zijn muzikale erfenis verder in leven houdt. Garifuna is een minderheidscultuur: deze gemeenschap komt voort uit gemengde huwelijken tussen Afrikanen die ontsnapten uit hun koloniale gevangenis en Arawak-Indianen. Deze bevolking voerde een lange strijd voor het behoud van hun unieke taal, hun culturele tradities en hun muziek. De Garifunagemeenschap maakt ook deel uit van UNPO (Unrepresented Nations and Peoples Organization): voor een woordje uitleg daarover verwijzen we jullie graag naar het cd-nieuws van vorige maand. In tegenstelling tot zijn vorige cd, die wat internationaler klonk, is ‘Lãndini’ een fundamenteel Garifuna-album dat geworteld is in de punta- en paranda-muziektradities die Andy Palacio ons leerde kennen. ‘Lãndini’ betekent ‘landing’ of ook ‘aanvoer’ en alludeert op de landing (‘what’s in a name’) van het Garifunavolk nadat het door de Britten verbannen werd uit de Caraïben. Deze ‘landing’ is het Garifuna-equivalent van de exodus uit Egypte. De muziek van Aurelio is doordrongen van melancholie, tragedie, pijn en van de gedachtenis aan en de viering van het Garifunaverhaal. De klank is rijk in zijn variëteit: er zijn de dansbare liederen in upbeat punta-ritmes en er zijn de liederen die doordrongen zijn van hypnotiserende melancholie en van een groot gevoel van verlies. Aurelio straalt felheid, vitaliteit, elegantie en hoop uit en ook deze factoren klinken nadrukkelijk door in zijn muziek die nog rijker wordt door zijn hartstochtelijke zang. Dat hij daarbij zingt in zijn voor ons onbegrijpelijke moedertaal is helemaal geen hinderpaal. Na het heengaan van Andy Palacio is Aurelio dé muzikale Garifuna-ambassadeur alsook helaas de enige Garifuna-artiest met een internationale uitstraling: laten we hopen dat daar zeer snel verandering in komt en dat meer artiesten uit die gemeenschap hun stem kunnen uitdragen. De cd is ook nog vergezeld van een infoboekje dat meer inzicht verschaft in de Garifunacultuur.
publieksprijs: 17,15

‘RICHARD GALLIANO au BRÉSIL’


De titel van dit album is wat misleidend: hij speelt wel mee op 14 van de 28 tracks maar
op zich is dit geen album van Galliano zelf. Op een groot deel van de tracks is het wel degelijk zanger/gitarist Chico César die de frontman is. De Franse multi-instrumentalist en zeer bezige bij Richard Galliano zou je kunnen betitelen als de curator van dit ‘project’. Dit album draait rond forró, een prachtig ritme dat wellicht het wildste en meest excentrieke ritme van Brazilië is en het hart vormt van de gelijknamige stijl, een rurale folkvorm. Musicologen trekken een spoor van de vorm tot aan het Portugese hof en zien in de naam een verbastering van het Engelse ‘for all’ in de zin van: iedereen is uitgenodigd/welkom. Wie deze stijl voor het eerst hoort zal misschien onwillekeurig denken aan een stelletje uitgelaten Morrisdansers die de hand legden op een accordeon en enkele vaten mede alvorens in het tropische oerwoud van Paraíba, een staat in het noordoosten van Brazilië, gedropt te worden. Naast Galliano en César maken hier ook nog de dienst uit: de befaamde accordeonist Dominguinhos zaliger, zanger/accordeonist/dichter Pinto Do Acordeon, zanger/accordeonist Aleijadinho De Pombal (de bluesman van de forró), het klassieke forrótrio Os 3 Do Nordeste (accordeon, triangel, zabumba <basdrum>) en het traditionele ‘pé-de-serra’-trio (rondtrekkend van doopfeest en trouwerijen tot lokale feesten in het noordoosten) Trio Tamanduá. Wie van gezellige gekte in combinatie met melancholische zoetigheid houdt zal hier absoluut zijn ding vinden. Wie eens uitgelaten wil schaterlachen ook. En wie van trekzak houdt al helemaal!
publieksprijs: 24,35 (2 cd)

SOHRAB POURNAZERI – Nishtiman


Nishtiman’ (‘thuisland’) is een muzikaal avontuur onder de leiding van en met composities van de Iraanse componist, zanger en muzikant (tanbur, kamanche) Sohrab Pournazeri. Dit unieke avontuur brengt 5 muzikanten van diverse nationaliteiten (Iraans, Iraaks, Turks), aangevuld met een Franse ritmesectie, samen rond de muziek, de taal en de cultuur van het Koerdische volk. Dit baanbrekende en gedurfde avontuur druist lijnrecht in tegen de politieke wetten, de historische gewoontes en de culturele gebruiken die steeds de Koerden gescheiden en afgezonderd hebben. Zoals je op een kaart Koerdistan niet aantreft, zo vind je in de muziekhandel ook geen categorie ‘Koerdisch’ en daarin willen deze 5 heren en 2 dames zeer dringend verandering brengen. Hun ambitie is Koerdische muziek op de muzikale wereldkaart zetten en voor minder willen ze niet gaan. Hun muziek gaat verder dan folklore en nostalgie en combineert uitbundige Koerdische feestmuziek met ragfijne improvisaties en extatische samenzang. Ze verzoenen Koerdische percussie met Afrikaanse, putten uit de mystieke sufitraditie en hebben ook populaire melodieën en liefdesliedjes op hun repertoire. Eén van de redenen voor de brede oriëntatie van dit gezelschap is dat Koerdistan volgens artistiek directeur Hussein Zahawy behoort tot een veel groter gebied met een gemeenschappelijke muziek, dat zich uitstrekt van Zuid-Spanje tot India, via Noord-Afrika, de Balkan, Griekenland, Anatolië, het Midden-Oosten, de Kaukasus en Iran. Zahawy werd in 1980 geboren in een politiek actieve familie. Om aan de etnische zuiveringen in Irak te ontkomen, vluchtte het gezin naar Iran en vandaar naar London. Zahawy was een autodidact en zocht vanuit het Westen de muziek uit zijn vaderland op. Omwille van de diversiteit en om geografische grenzen te overstijgen verzamelde hij samen met Sohrab Pournazeri musici uit verschillende delen van Koerdistan om zich heen. De keuze was beperkt want de oorlog maakte het onmogelijk om musici uit het Syrische deel van Koerdistan bij de groep te betrekken. Met dit project willen deze muzikanten het buitenlandse publiek bewust maken van de Koerdische muziektraditie. Koerdische muziek kon nooit zelfstandig naar buiten treden omdat die altijd als onderdeel van de Perzische, Arabische of Turkse muziek beschouwd werd. Enkel binnen de Koerdische gemeenschappen werd die naar waarde geschat. Dit gezelschap streeft dan ook naar de erkenning van de Koerdische muziektraditie als onafhankelijk nationaal erfgoed en als zelfstandige culturele beweging met een eigen bestaansrecht. Dit fascinerende en intrigerende schijfje is alvast een eerste stap in de goede richting om de nobele doelstellingen te verwezenlijken.
publieksprijs: 20,80

YOM – Le Silence De L’Exode


Yom (Guillaume Humery) is een Franse klezmerklarinettist. In 1985, hij was toen 5, hoorde hij ‘Peter en de wolf’ en gaf hij zijn ouders te kennen dat hij klarinet wilde spelen. Eerst gaat hij naar de wijkmuziekschool en later naar het conservatorium. In 1997 behaalt hij aan dat conservatorium (CRR) de eerste prijs voor klarinet. Daarna smijt Yom zich op zijn andere passie: klezmer. Voor Yom is deze muziek de link tussen zijn joodse moeder en de instrumentale erfenis van zijn grootvader, die ook klarinettist was. In 2004 debuteert hij als solo-artiest met het album ‘The Golem On The Moon’ en ondertussen is hij aan zijn zevende album toegekomen. ‘Le Silence De L’Exode’ ontstond op het podium tijdens het Festival d’Île de France in 2012, als een 1 uur lange improvisatie op een compositie van Yom. De medemuzikanten van dienst waren Claude Tchamitchian op contrabas, Farid D. op violoncello en de grote Bijan Chemirani op oriëntaalse percussie (zarb, daf, bendir). Nooit klonk Yom zo introspectief als op dit album. Hij brengt een muzikale vertolking van de joodse exodus uit Egypte. Deze uittocht werd niet alleen gekenmerkt door chaos, dood en opstanden maar ook door de stilte van de woestijn en van hun religie. De 4 muzikanten brengen een ingetogen, intieme en introspectieve mix van muziek uit het Oosten, het Midden-Oosten, de Maghreb, Armenië en de joodse cultuur met hedendaagse westerse invloeden. Yom maakt gebruik van zowel minimalistische als van oosterse toonaarden. Hij bespeelt diverse klarinetten maar geeft vooral de voorkeur aan de Turkse variant die lager en warmer klinkt. Hij geeft ook veel ruimte aan zijn muzikale partners om te improviseren. De nestor in het gezelschap is jazzmuzikant en contrabassist Claude Tchamitchian wiens lyrische improvisatietechniek geworteld is in zijn Armeense afkomst. Farid D. is een virtuoze violoncellist en een meester in het vertolken van oosterse muziek. Percussionist Bijan Chemirani komt uit het befaamde muzikale Chemirani-geslacht: zo hoort Chemirani Trio (met vader Djamchid en broer Keyvan) tot de absolute top in de Perzische klassieke muziek. Samen zijn deze 4 klasbakken hier verantwoordelijk voor een verbluffend, verkillend, meeslepend en indrukwekkend werkstuk dat naar de keel grijpt. Le Silence De L’Exode is dan ook de vijftiende titel voor de ultieme playlist van 2014 en dus ook voor jullie verplichte leerstof.
publieksprijs: 18,75

ELÉONOR – Erros


Eléonor is een project van de ravissante, klassiek geschoolde zangeres Elly Aerden die we o.m. kennen van haar werk met Amorroma en Moralia. Voor dit album zette ze Latijnse poëzie op muziek en liet ze zich begeleiden door een indrukwekkende keur aan gastmuzikanten zoals o.m. Vincent Noiret, Wouter Vandenabeele, Karim Baggili…. De muziek situeert zich in een brede waaier aan stijlen, gaande van kamerfolk over chanson, jazz, moorse muziek en fado tot tango. Ze trapt nooit in de val om haar uitzonderlijke, loepzuivere en angelieke stemgeluid uitgebreid te etaleren maar overtuigt en imponeert daarentegen door eerder ingehouden te vertolken. Datzelfde geldt ook voor de begeleiding. De sublieme en subtiele vertolkingen hebben als resultaat dat het Latijn niet klinkt als een oude, dode taal maar eerder als een vertrouwde, eigentijdse, klankenrijke en tijdloze. Bovendien vind je bijgevoegd de Nederlandse, Engelse en Franse vertalingen. Op dit album vol van zuiderse schoonheid doet Elly Aerden ons denken aan het beste van Mariza en Dulce Pontes en dit is niet bedoeld als een goedkope vergelijking maar vooral als een zeer groot compliment.
publieksprijs: 19,55


REGGAE


BLACK ROOTS – Ghetto Feel


Deze reggae(t)rots uit Bristol (UK) draait ondertussen al 35 jaar mee en bewees met hun vorige album ‘On The Ground’ dat ze nog steeds tot de top van de rootsreggae mag gerekend worden. ‘Ghetto Feel’ is niet besteed aan wie aan de zonnige zijde van het leven vertoeft maar wil een stem verlenen aan wie hopeloos en stemloos achtergelaten moet vechten en deze mensen motiveren om de noodzakelijke strijd aan te gaan en ondanks alles het hoofd rechtop te houden. Helaas is dit nog steeds dezelfde thematiek als bij hun debuut in 1979 en blijven deze heren noodgedwongen de muzikale advocaten van de mensenrechten. En hoe vertaalt dit alles zich in de muziek? ‘Ghetto Feel’ ademt decennia ervaring en klassieke grandeur met alles erop en eraan: van de monumentale blazerssectie tot de indrukwekkende vocale harmonieën die je zo in de seventies doen wanen en dit alles gegoten in uitstekende songs, waartoe veel van hun generatiegenoten nu niet meer in staat blijken. ‘Ghetto Feel’ is een perfecte soundtrack voor deze crisistijden met muziek bij uitstek om te bekomen en te bekoelen van je dagelijkse strijd. Bovendien is het ook de zestiende titel voor de ultieme playlist van 2014 en dus ook voor jullie verplichte leerstof.
publieksprijs: 15,75

PETER TOSH – Live at My Father’s Place 1978


Drie ego’s van hier tot in Tokyo in één bandje was van het goede veel te veel en dus trokken Peter Tosh en Bunny Wailer in 1974 de deur van The Wailers achter zich dicht om elk voor eigen rekening te gaan, met wisselend succes. Deze cd is de weergave van het concert dat Tosh en de zijnen ten beste gaven in de muziekclub My Father’s Place in Roslyn, New York. Dit concert was een organisatie van en werd uitgezonden door 92.7 WLIR, een legendarische progressieve radiozender. Tosh klinkt hier bijzonder weinig geïnspireerd en serveert slappe vertolkingen waarbij hij ook een aantal van zijn klassiekers vakkundig de nek omwringt. Als klap op de vuurpijl vergrijpt hij zich aan ‘Get Up Stand Up’.
publieksprijs: 14,55




GOUD VAN OUD


KRONOS QUARTET – Pieces Of Africa


Bouwjaar: 1992
Dit Amerikaanse strijkkwartet met wereldfaam is van vele markten thuis, zo ook van de wereldmuziekmarkt. Gedurende 40 jaar hebben ze hun strijkkwartetrepertoire uitgebreid met werk uit diverse bronnen en stijlen uit alle windhoeken. Eerder dit jaar was ‘A Thousand Thoughts’ hun presentje aan de wereld ter gelegenheid van hun veertigste verjaardag: dat album omvatte 15 composities uit 14 landen uit 5 continenten en was een distillatie uit de ook dit jaar verschenen ‘Kronos Explorer Series’-box, die de 5 albums verzamelt die verschenen tussen 1992 en 2009 en waarin dit global-aspect van Kronos Quartet duidelijk tot uiting komt. Elk album was gewijd aan muziek uit een verschillend geografisch gebied in de wereld. Deze ‘Pieces Of Africa’ is daar een van. Wat Kronos Quartet onderscheidt van vele andere gezelschappen die geschoold zijn in de westerse klassieke traditie is hun vindingrijkheid, hun experimenteren met microtonaliteit en hun vermogen om de mogelijkheden van hun instrumenten te her-denken. De grote verdienste van dit album was dat Kronos Quartet Afrikaanse muziek introduceerde bij een klassieke muziek-publiek. Voor zover we weten was het ook de eerste fusie tussen klassieke en Afrikaanse muziek (wie andere info heeft mag ons gerust verbeteren). ‘Pieces Of Africa’ was de eerste Kronos-exploratie van Afrikaanse muziek, ontwikkeld tussen 1984 en 1992 en opgenomen tussen 1989 en 1991. Acht jaar na de release was dit album hun best verkochte (250.000 ex.). De Afrikanen van dienst zijn de Zimbabwaan Dumisani Maraire (ngoma, hosho, zang, mbira), de Marokkaan Hassan Hakmoun (zang, sintir), de Gambiaan Foday Musa Suso ((kora), de Soedanees Hamza el Din (tar) en de Ghanees Obo Addy (donno, brekete, pretia, aketse, gidi, zang). Verder zijn er nog gastbijdragen van Radouane Laktib (ud, zang), Said Hakmoun (zang), Dan Pauli (hosho) en Oakland Interfaith Gospel Choir. De composities zijn van de handen van Dumisani Maraire, Hassan Hakmoun, Foday Musa Suso, Justinian Tamusuza (Uganda), Hamza el Din, Obo Addy en Kevin Volans (Zuid-Afrika). Buiten (de blanke) Kevin Volans groeiden deze componisten op zonder westerse klassieke muziek, alhoewel enkelen al samenwerkten met westerse muzikanten (bv. Hamza el Din met The Grateful Dead). Op de meeste composities spelen de componisten zelf ook mee. Het meest vertrouwde fragment voor Kronos Quartet was het 22’ durende ‘White Man Sleeps’ van Kevin Volans, omdat het kwartet dit reeds uitvoerde in 1985 alsook omwille van de moderne stijl ervan. Volans is een blanke Zuid-Afrikaanse banneling, wiens werk zowel muziek van Europese componisten als Afrikaanse ritmes en structuren reflecteert. Het eindresultaat is een uiterst fascinerende muzikale trip die een zeer stevige brug legt tussen westerse klassieke traditie en Afrikaanse ritmes, klanken, verhalen en emoties. De samenwerking klinkt zeer naturel en is vanuit het perspectief van Kronos Quartet allesbehalve een case van cultureel imperialisme: het is een zeer respectvolle exploratie van de rijkdom van Afrikaanse muziek. ‘Pieces Of Africa’ brengt afwisselend werk dat gekenmerkt wordt door strijkkwartetten met pentatonische toonschalen die verweven worden met percussie (Afrika’s geschenk aan de rock and roll) en werk dat de nadruk legt op traditionele instrumenten. Kronos Quartet maakt zich op zeer behendige wijze de toonkleuren en de ritmische stijlen van een grote diversiteit aan Afrikaanse instrumenten eigen. Aldus verzoent het Afrikaanse cultuur met Europese noties van formele muziek op hoogst onderhoudende wijze, maar dat is vanzelfsprekend eveneens en evenzeer de verdienste van de Afrikaanse muzikanten van dienst.
publieksprijs: 20,00
Meer van deze artiesten: het oeuvre van Kronos Quartet is haast onmetelijk groot en we zullen ons hier beperken tot de 5 titels die thuishoren in het wereldmuziekkraam:
  • Caravan (bouwjaar: 2000; helaas niet meer verkrijgbaar)
  • Floodplain (2009; publieksprijs: 20,80)
  • Night Prayers (1994; publieksprijs: 21,30)
  • Nuevo (2002; publieksprijs: 20,80)
  • Pieces Of Africa 1992; publieksprijs: 20,00).
Zoals reeds aangegeven zijn deze 5 albums ook gebundeld in de ‘Kronos Explorer Series’-box. Het infoboekje bij die box is bijna volledig gewijd aan een zeer uitgebreid en diepgaand interview met David Harrington, stichter van Kronos Quartet, en werd afgenomen door Jonathan Cott, freelance-redacteur voor The New York Times en The New Yorker. Hij is ook auteur van interviewboeken met Stockhausen, Leonard Bernstein, John Lennon en Yoko Ono. De aanschaf van deze box is financieel een interessantere optie (51,35Ђ) en heeft nog het bijkomende voordeel dat het niet meer verkrijgbare album ‘Caravan’ mee opgenomen is. Deze box is een waarachtige oase van pure en verrukkelijke schoonheid.

SONG VAN DE MAAND


BLACK ROOTS - Carnival





KOOPJES VAN DE MAAND


LHASA – Lhasa / Living Road


2 voor de prijs van 1!
publieksprijs: 17,15 (2 cd)

‘VIVA! CUBA’ (The Best Cuban Music Anthology… Ever) (compilatie)


Deze spotgoedkope box met de alvast weinig bescheiden ondertitel is thematisch ingedeeld.

  • Cd1: ‘Baila Mi Son’; met bijdragen van o.m. Elíades Ochoa, Compay Segundo, Celia Cruz, Afro-Cuban All Stars, Buena Vista Social Club.
  • Cd2: ‘Silbando Mambo’; met bijdragen van o.m. Los Van Van, Chucho Valdés & Buika, Omara Portuondo, Rubén González, Orquesta Aragón.
  • Cd3: ‘Ritmo En La Habana’; met bijdragen van o.m. Pérez Prado, Omara Portuondo, Compay Segundo, Bola De Nieve, Orquestra Aragón.
publieksprijs: 13,70 (3 cd)

VERWACHT


PUTUMAYO presents CAFÉ del MUNDO’


PUTUMAYO presents YOGA LOUNGE’