Muzieknieuws april 2015

ANTWERP GIPSYSKA ORKESTRA – Kilo Gipsyska

ANTWERP GIPSY SKA ORKESTRA – Kilo Gipsyska

Dit wel zeer prettig gestoorde Antwerps-multiculturele gezelschap debuteerde in 2007 met het toepasselijk getitelde ‘Tuttilegal’: alle leden van het orkest hadden eindelijk legale papieren. Sindsdien hebben ze daar ook gebruik van gemaakt om hun unieke en aanstekelijke gipsy-ska-mix voor te stellen aan de rest van de wereld. Vier jaar geleden brachten ze een tweede album uit, ‘I Lumia Mo Kher’ (‘de wereld is mijn huis’) waarop ze hun Roma gipsy en ska doorspekten met drum ‘n’ bass, samba, salsa, reggae, hiphop en dubstep. Hun muziek is ondertussen bijzonder gegeerd in Midden- en Oost-Europa maar ook in de Kaukasus, Rusland, Japan en Zuid-Amerika zijn ze al lang geen onbekenden meer. Ook op ‘Kilo Gipsyska’ wordt de gipsy-ska-mix weer flink doorspekt met ingrediënten allerhande en dit album zou wel eens de grote doorbraak kunnen betekenen, vooral door de grotere toegankelijkheid van de muziek (denk hierbij aan Shantel en ook aan Balkan Beat Box). Opvallend is dat er in de eigen nummers niet meer in het Romani maar in het Engels (en in 1 nummer in het Frans) gezongen wordt en dat blijkt een bewuste keuze: aangezien het grootste deel van hun publiek geen Romani begrijpt ging er, aldus het orkest, veel van de emotie in de liederen verloren. Naast 8 eigen composities prijken hier ook nog 2 covers: vooreerst is er ‘Misirlou’, een rebetikolied uit 1927 maar sinds 1962 wereldbekend geworden in de surfversie van Dick Dale & The Del Tones en nadien nog gecoverd door god en klein pierke. En dan is er ook nog ‘Zvonija, Zvonija’ van The Mother Of Gypsy Soul, Ljiljana Buttler; deze versie krijgt ook de ondertitel ‘Tribute To L.B.’ mee. Helaas wordt met die 2 liederen weinig aangevangen en betekenen ze niet echt een meerwaarde. Bij de gastmuzikanten treffen we opnieuw Marko Markovic. We schreven al dat de muziek van dit Antwerpse feestorkest toegankelijker geworden is: wat ons betreft te toegankelijk en ook te lichtvoetig, met een lichte neiging naar de mainstream, en ook de meeste composities vallen ons te licht uit (‘Opa Opa’ en ‘Kilo Slivovica’ zijn de zeer geslaagde uitzonderingen). Wat ons betreft mag het in de toekomst liefst weer wat avontuurlijker, pittiger en rauwer want voor ons klinkt ‘Kilo Gipsyska’ vooral als een gemiste kans.
publieksprijs: 16,95



MYRDDIN – Rosa De Papel

MYRDDIN – Rosa De Papel

En we blijven nog even in eigen land. Myrddin De Cauter is de jongste zoon van Koen De Cauter. Onder de vleugels van zijn vader leerde hij op jonge leeftijd klarinet te spelen in jazz en zigeunerswing. Op zijn 14de ontdekte hij de rijkdom en originaliteit van de flamencogitaar. Nadat hij de basis van zijn vader geleerd had trok hij naar Spanje waar hij stages liep bij enkele grote namen uit de flamenco: Gerardo Nuñez, Manolo Sanlucar, Enrique De Melchor en Rafaël Riqueni. Hij studeerde ook nog klassieke gitaar in België en gaandeweg ontwikkelt hij een grote technische virtuositeit. Naast klarinettist en gitarist leren we Myrddin ook nog kennen als drummer. Zijn werkveld beperkt zich niet tot jazz en flamenco: hij is ook actief in de hedendaagse klassieke muziek, zowel als componist als arrangeur. In 2000 debuteert hij als solo-artiest met het album ‘Imre’. ‘Rosa De Papel’ is zijn vierde worp waarop deze begenadigde gitarist zich laat bijstaan door veel schoon volk: Jef Neve, Alain Pérez (speelde vele jaren aan de zijde van Paco de Lucía), Koen De Cauter, La Susi (zong vele jaren aan de zijde van Camarón en Tomatito), Niño De Pura…. Er is ook ruimte voor poëzie: naast een cover van ‘Les trompettes de la renommée’ van Georges Brassens zet Myrddin nog 1 gedicht van Guido Gezelle en 3 van Federico García Lorca op muziek. Myrddin verwerkt in zijn muziek invloeden uit diverse genres en stijlen. De basis van zijn hedendaagse composities wordt gevormd door traditionele flamenco die hij verrijkt met jazz, latin en met klassieke elementen. Naast intieme en introverte passages is er ook ruim plaats voor explosiever, opwindend en gepassioneerd werk. Wij hebben alvast met volle teugen genoten van deze brok pure schoonheid en hopen dat jullie er ook zo over denken.
publieksprijs: 19,55



SONGHOY BLUES – Music In Exile

SONGHOY BLUES – Music In Exile

Mali en blues, het lijkt wel een onuitputtelijk verhaal. Terwijl we dit neerschrijven bereiken ons helaas voor de tweede dag op rij weer gruwelberichten over terreur in datzelfde land en dat is nefast voor ons enthousiasme. Maar dit is een muziekrubriek -met weliswaar voldoende aandacht voor nevenfacetten- en dus keren we terug naar ons onderwerp, Mali en blues, hoofdstuk ikweetniethoeveel. Wie Maliblues zegt laat vaak ook de naam Touré vallen en ook hier is het niet anders: 3 van de 4 muzikanten heten Touré maar hebben geen familiale banden. Tot daar de anekdotiek en dan nu over naar het echte verhaal. Deze 3 Touré’s zijn vanuit het noorden gevlucht naar Bamako: dit verhaal is dus onlosmakelijk van het terreurverhaal. Daar ontstaat Songhoy Blues (genoemd naar de etnische wortels van het ontheemde trio) en het trio krijgt er versterking van drummer Nathanaël Dembelé. Met hun muziek hebben ze een duidelijke visie, met name het aanbieden van een tegengif voor het virus dat onverdraagzaamheid en angst predikt. En wie lopen ze nog meer tegen het lijf in Bamako? Marc-Antoine Moreau die er op prospectie is voor Damon Albarn en zijn rondreizende workshop Africa Express; het is Albarn die hen Nick Zinner (Yeah Yeah Yeahs) aan de hand doet als producer en als vijfde muzikant. De gitaarriffs en -melodieën die de 11 songs vooruitstuwen zijn van uitzonderlijk hoog niveau en doen dit kwartet niet als debutanten maar als doorwinterde muzikanten klinken. Zoals de meeste van hun desertblues-collega’s versmelten ze traditionele Afrikaanse muziek met klassieke Westerse gitaarrock en -blues, stijl John Lee Hooker, Jimi Hendrix…. De ritmes zijn vrij complex en bezwerend en sturen aan op handgeklap; de complexiteit van de ritmes communiceert zeer vloeiend met de aanstekelijke zanglijnen. Naar het einde van het album horen we ook de meer ingehouden kant van deze band waarbij ook de akoestische gitaren te voorschijn komen. Deze muziek is wel degelijk een tegengif voor alle ellende die er heerst in het thuisland, je zou er haast vrolijk van worden. ‘Music In Exile’ wordt afgesloten met ‘Mali’, bedachtzame akoestische blues met een oprechte en directe tekst over geloof in één natie, het cynisme en de haat voorbij. Het jaar is nog jong maar ‘Music In Exile’ is een geduchte kandidaat voor de ontdekking en het debuut van het jaar. Wat nu al vaststaat is dat dit album de derde titel is voor de ultieme playlist van 2015 en dus ook voor jullie verplichte leerstof.
publieksprijs: 19,70



FELA KUTI – Finding Fela (original motion picture soundtrack)

FELA KUTI – Finding Fela (original motion picture soundtrack)

Begin februari zond Canvas de documentaire ‘Finding Fela’ uit. Helaas is de dvd-versie hier (nog?) niet verkrijgbaar en moeten we het (voorlopig?) stellen met deze geluidsdrager. Wat voorafging: in 2011 trok de Broadwaymusical ‘FELA!’ over de Nigeriaanse muzikant en sociaal en politiek activist Fela Anikulapo Kuti naar Lagos. Het was de eerste Broadwaymusical ooit die werd opgevoerd in Nigeria. Stephen Hendel, de drijvende kracht achter dit spektakel, vroeg filmregisseur en Oscarwinnaar Alex Gibney om mee te gaan om deze onderneming te documenteren. Al snel werd duidelijk dat het verhaal groter zou worden dan een verslag van de musicalonderneming. Dit verhaal kon niet verteld worden zonder een grondige zoektocht ter plaatse naar het leven en het werk en meer specifiek ook naar de branie van het hoofdpersonage. ‘Finding Fela’ onderzoekt zowel de uitzonderlijke moed die hij toonde tegenover de onverbiddelijke tegenkantingen waarmee hij geconfronteerd werd als zijn buitengewone muzikale talent, dit alles verteld door muzikanten, vrienden en familieleden. Over Fela Kuti hebben we in deze rubrieken al in geuren en kleuren verteld en dat hij een van onze torenhoge huisfavorieten is zal jullie wellicht al eerder opgevallen zijn. Een ander belangrijk facet in het leven van Kuti was zijn veelwijverij en dat komt ook aan bod in deze docu. De film heeft een open einde: het laat aan de kijker over of je hem heilig verklaart als vrijheidsstrijder of afwijst omwille van zijn soms extreme eigendunk. Het is een dubbel gevoel dat ons bijzonder goed bekend is maar wij zullen hem, ondanks veel, blijven herinneren als het muzikale genie dat de mensen deed dansen op politiek en deed denken op muziek: voor Kuti was muziek een wapen. De cd voegt, ondanks het superbe niveau, niets toe aan het immense en indrukwekkende oeuvre van Kuti: 14 van de 16 tracks werden voorheen al uitgegeven (meestal in een nog veel langere versie) en worden hier aangevuld met een fragment uit de musical en een niet eerder uitgegeven versie van ‘Colonial Mentality’ met de toen nog piepjonge Femi Kuti in een hoofd- en glansrol. De uitgave van de dvd in onze Lage Landen zou dan weer wel een essentiële aanvulling betekenen.
publieksprijs: 22,25 (2 cd)



MARIEM HASSAN y VADIYA MINT el HANEVI – Baila Sahara Baila

MARIEM HASSAN y VADIYA MINT el HANEVI – Baila Sahara Baila

Een van de meest beklijvende albums uit 2010 was ‘Shouka’ van Mariem Hassan, een zangeres uit de Westelijke Sahara en één van de allergrootsten in Noord-Afrika. Het was een hymne aan de trots en de sterkte van het Sahraouivolk alsook aan hun lijden sinds de Marokkaanse invasie in 1975, maar ook een metaforische doorn in het geweten van Marokko en in de amnesie van de rest van de wereld én een striemende aanklacht tegen politici die hun beloften gebroken hebben. Mariem Hassan, die nu in Spanje leeft, heeft een groot deel van haar leven in vluchtelingenkampen verbleven: veel van haar liederen behandelen dan ook de vluchtelingenproblematiek. Ze zingt al zowat 35 jaar en met haar opmerkelijke, zeer intense en aangrijpende stem switcht ze in haar repertoire moeiteloos van klaaglied naar upbeat desert blues. Ze zingt al haar liederen in het Hassãniya (een Arabisch dialect dat gesproken wordt in de Westelijke Sahara en Mauretania). In 2012 was de Arabische lente een nieuwe inspiratiebron op haar album ‘El Aaiún Egdat’; er was ook een nieuwe muzikale inspiratiebron, met name jazz, die samen met blues keurig geïntegreerd werd in de Sahraouimuziek en de traditionele Haulritmes. Al vele jaren was backingzangeres/percussioniste/danseres Vadiya Mint el Hanevi een trouwe metgezel in Hassans muzikale leven en nu krijgt ze ook haar naam als muzikale partner op de hoes. Samen graven ze verder in het culturele erfgoed van de Sahraouis en ze brengen ook enkele nieuwe mixes van eerder uitgebracht werk. Muzikaal grijpen ze terug naar het concept van ‘Shouka’ en ook nu komen we onder de indruk van haar aangrijpende, krachtige, intense en opwindende stemgeluid en zijn we bijzonder gecharmeerd door die lekkere gutturale backing vocals. We horen ook nog een opvallende inbreng van de dichter Lamin Allal die 2 van zijn gedichten zingt. In vele westerse oortjes zal deze bij uitstek percussieve en repetitieve muziek wellicht te monotoon klinken; wij vinden dit echter een boeiende release die wel nooit het torenhoge niveau van ‘Shouka’ haalt.
publieksprijs: 18,50



FRANCOISE ATLAN & ENSEMBLE EN CHORDAIS – Aman! Serafad… (Kantigas de Selanika a Estambol)

FRANCOISE ATLAN & ENSEMBLE EN CHORDAIS – Aman! Serafad… (Kantigas de Selanika a Estambol)

Op haar nieuwe album exploreert de Franse Sefardische zangeres Françoise Atlan het Sefardisch-joodse repertoire uit het Ottomaanse Rijk, meer bepaald uit Thessaloniki, Istanbul en de Balkan. De belangrijkste stijlen uit dat repertoire komen aan bod: romances (middeleeuwse ballades), coplas (Hebreeuwse religieuze liederen), piyyutim (liturgische gedichten), kantigas (liederen uit het dagelijkse leven). Voor dit historische repertoire liet ze zich begeleiden door het kwartet Ensemble En Chordais (ud, viool, qanun, percussie) uit Thessaloniki. Dit ensemble had Françoise Atlan uitgenodigd voor een concert in Thessaloniki waar meerdere ensembles met een Middellandse Zeerepertoire optraden. Het gevolg van deze ontmoeting is nu te horen op dit album. Françoise Atlan is een van de belangrijkste vertolksters van het Joods- en Arabo-Andalusische repertoire. De Arabo-Andalusische muziek ontstond uit de drievoudige erfenis van de Judeo-Christelijke muziek van het Iberische schiereiland, de Berberse muziek van Noord-Afrika en de Arabische muziek die sinds de 9de eeuw werd doorgegeven vanuit Baghdad richting Cordoba en Granada. Haar Joods-Berberse oorsprong zet Atlan ertoe aan om zich te verdiepen in de muziek van het Middellandse Zeegebied. De term aman verwijst zowel in het Grieks als in het Turks naar nostalgie en verdriet. In deze nieuwe creatie bevestigt Atlan nog maar eens haar meesterschap in het domein van de Ottomaanse en Griekse makams, haar immense expressiviteit, haar buitengewone vocale techniek en haar Sefardische gevoeligheid. Ze laat dit rijke patrimonium heropleven in al zijn nostalgie en schoonheid en wordt daarin bijgestaan door de waarlijke virtuozen van Ensemble En Chordais. Het Sefardische repertoire wordt in het Ladino gezongen, maar heb geen vrees, beste oorbuisvriendjes, in het tekstboekje zijn de teksten vertaald naar het Frans en het Engels. Françoise Atlan & Ensemble En Chordais krijgen voor deze glansprestatie 12 points from ze Bruges jury.
publieksprijs: 18,75



NNEKA – My Fairy Tales

NNEKA – My Fairy Tales

De Nigeriaans-Duitse zangeres Nneka is hier vooral bekend door haar hits ‘Heartbeat’ (2008) en ‘Shining Star’ (2012), haar MOBO-Award voor Best African Act (2009) en haar samenwerking met artiesten als Massive Attack, Lenny Kravitz, Tricky, Ziggy Marley, Nas, Damian Marley. Op ‘My Fairy Tales’ tapt ze uit een geheel ander vaatje en focust ze op haar wortels en op het afrobeataspect dat daarmee gepaard gaat. Ze is verder ook erg gekend omwille van het hart dat op haar tong ligt en de daarmee verbonden uitgesproken meningen en zeer persoonlijke statements; daarnaast is ze ook nog actief in sociale bewegingen in Sierra Leone en Ghana. Haar teksten gaan steeds ergens over: de toestand in West-Afrika en meer bepaald de politiek in haar geboorteregio (de Nigerdelta) en de slachtingen door Boko Haram, de helende kracht van vergevingsgezindheid, het belang van cultuur en educatie, haar innerlijke ontdekkingsreis, de Afrikaanse diaspora, gerechtigheid, het moederschap, de toekomst van onze kinderen…. Op muzikaal vlak maakt Nneka hier een fikse move; tot op heden ging ze vooral door het leven als een gevierde hip-hopzangeres maar op ‘My Fairy Tales’ vergast ze ons op een mix van afro-groove highlife en afrobeat met vooral veel roots reggae, afgewerkt met een royale portie funk. Haar zeer expressieve en karakterisiteke vocalen vormen de grote aantrekkingskracht van Nneka op dit okselfrisse schijfje waar een mens helemaal vrolijk van wordt, ook al stemmen de teksten niet steeds tot diezelfde vreugde.
publieksprijs: 10,30



RIVERBOAT RECORDS

DEBASHISH BHATTACHARYA – Slide Guitar Ragas From Dusk Till Dawn

DEBASHISH BHATTACHARYA – Slide Guitar Ragas From Dusk Till Dawn

Debashish Bhattacharya -die we verder in deze bespreking DB zullen noemen, kwestie van te besparen op onze letters- is een graag geziene gast bij Riverboat Records, in zoverre dat hij er blijkbaar een abonnement heeft, want ‘Slide Guitar Ragas From Dusk Till Dawn’ is zijn zesde release op dit label waar de meeste artiesten maar eenmaal aan bod komen. DB is een meester op wat we maar gemakshalve als de Indiase slide guitar zullen omschrijven, kwestie van onze tong niet te breken op woorden als chaturangui, anandi en gandharvi, 3 gitaren die hij zelf uitvond en bedacht met de naam “Trinity of Guitars”. Deze gitaren vertegenwoordigen ook 3 generaties instrumenten alsook een duizendjarige muziektraditie. Het was zijn doel om met deze ontwerpen de complexiteiten binnen de Indiase klassieke muziek te matchen: aldus was hij verantwoordelijk voor een belangrijke transformatie van de Indiase muziek. DB staat synoniem voor levenslange intensieve studie, uitvoering en innovatie. Er lopen weinig gitaristen rond die er aanspraak kunnen op maken een dermate individuele stijl te hebben gecreëerd als DB, deels gebaseerd op zijn unieke three fingerpicking-techniek. Net als een sitarspeler wordt DB ook geruggesteund door een tabla- en een tambouraspeler (op dit album enkel tabla), maar daar houdt elke vergelijking op. Zijn instrumentals omvatten zowel trage als op drift geslagen ragas en zijn gebaseerd op zijn éénsnarige improvisatie. Een van de bijzondere kenmerken van de Indiase muziek is dat er ragas zijn voor verschillende momenten in de dag zoals de titel van dit album suggereert. Hier horen wij er voor de avond, middernacht, ’s avonds laat, het krieken van de dag en de dageraad. Er wordt in India aangenomen (zeg maar: geloofd) dat de melodie en de modaliteit van elke raga het best tot hun recht komen wanneer die gespeeld wordt op het toegewezen uur. Het gitaarspel van DB zit diep verankerd in de Indiase muzikale tradities maar is tegelijkertijd ook grondig innovatief. Zijn muzikale voorbeelden zijn sarangispeler Ustad Bade Ghulum Ali Khan, sitarspeler Ustad Vilayat Khan en gitarist Pandit Brij Bhushan Kabra; DB beschouwt Kabra als zijn muzikale goeroe. Deze muzikale meditaties vragen wel een zeer grote inspanning van de luisteraar maar je krijgt bakken exquise, sublieme, virtuoze en vreugdevolle muziek in retour die bovendien nog een verkwikkende invloed op de gemoedsrust heeft. Al kunnen we ons wel voorstellen dat sommige (vele?) mensen het van deze muziek op de heupen krijgen.
publieksprijs: 13,15


REGGAE

GROUNDATION – A Miracle

GROUNDATION – A Miracle

Deze Amerikaanse band liet zich de afgelopen 15 jaar opmerken als één van de allerbeste, meest invloedrijke en meest vernieuwende reggae-acts. Deze 9-koppige band creëerde doorheen de jaren een nieuwe reggaesound met injecties van jazzfunk brass, Latino- en Afrikaanse poly-ritmes en soulvocalen. Ze werkten ook samen met heel wat reggae-iconen zoals Pablo Moses, Don Carlos, Cedric “Congo” Myton, Ijahman Levi…. Dat leidde vaak tot roots reggae prima de luxe om duimen en vingers bij af te likken. Ook markant is dat Groundation steeds trouw gebleven is aan analoge opnametechnieken, wat zeer bepalend is voor hun unieke sound die dicht in de buurt van The Wailers en Burning Spear komt. Op ‘A Miracle’, hun achtste studioalbum, blijft Groundation trouw aan hun succesrecept zonder daarom in klakkeloze herhaling te vervallen: de geabsorbeerde invloeden staan mee garant voor veel variatie in de songs. Toch klinkt dit album minder jazzy, meer rootsy en nog meer catchy dan voorgaand werk en zoals meestal bij Groundation staan hier geen vullers maar vooral winners en enkele echte killers met een hoog meezinggehalte. Rootsreggae is de ruggegraat en het jazzelement komt hier vooral te voorschijn bij de solo’s. En alsof ze nog niet voldoende vocaal talent in huis hebben met Harrison Stafford (aka Professor), Kim Pommell en Sherida Sharpe mogen Marcia Griffiths en Judy Mowatt elk nog op 1 song de lead vocal kwelen. We hebben het hier al tot vervelens toe geschreven: de beste reggae komt al tijden niet meer uit Jamaica en dat is bij deze weer eens bewezen; acts als Groundation, Tiken Jah Fakoly, Fat Freddy’s Drop…. zorgen er voor dat de rootsreggaefan niet steeds toevlucht moet nemen tot iconisch werk uit de jaren 70. Maar ook wie niet zo vertrouwd is met reggae adviseren we met aandrang dit schijfje eens grondig te beluisteren en aldus een muzikale ontdekking te doen.
publieksprijs: 17,55

 Jump-Up Jamaican R&B, Jazz & Early Ska’ (compilatie)

‘STUDIO ONE JUMP-UP The Birth Of A Sound: Jump-Up Jamaican R&B, Jazz & Early Ska’ (compilatie)

Sinds 2004 is Soul Jazz Records bezig met het archiveren en inventariseren van de opnames uit de schatkamers van de iconische Jamaicaanse opnamestudio Studio One. Deze studio kan gerust omschreven worden als de wieg van de reggae. In 1963 opende sound system-operator Clement “Coxsone” Seymour Dodd zijn eigen studio in Kingston, Jamaica. Samen met het nu legendarische huisorkest The Skatalites giet hij er de funderingen van de reggae. De reggae-artiesten die destijds niet op Studio One zijn geweest zijn bij wijze van spreken op de vingers van één hand te tellen. Bob Marley blikte er het prototype van ‘One Love’ in; Lee Perry begon er als buitenwipper en werd vervolgens auditieleider. Wat nog volgde is geschiedenis. Clement Dodd overleed op 80-jarige leeftijd en Brentford Road, waar Studio One gevestigd was, werd omgedoopt tot Clement Dodd Boulevard. In Studio One werden meer dan 250 albums en meer dan 6000 singles opgenomen. Sinds jaar en dag beheert en koestert Soul Jazz Records deze muzikale erfenis en schatkamers, o.m. met deze thematische compilatiereeks. Op deze uitgave wordt teruggeblikt op de allervroegste opnames. In de late jaren 50 en de vroege jaren 60 smeedden Jamaicaanse muzikanten een unieke sound uit Jamaicaanse folkmuziek en uit elementen van Amerikaanse rhythm and blues en jazz. Zo krijgen we hier zeer vroege opnames te horen van o.a. Derrick Morgan, Rico Rodriguez, Don Drummond, Roland Alphonso, Owen Gray, The Maytals en…. Bob Marley & The Wailers. Deze uitgave is in die zin essentieel dat ze wat later kwam kadert en leert begrijpen. Deze ontstaansgeschiedenis van reggae kwam tot nog toe veel te weinig in het daglicht en bij deze is een en ander goedgemaakt. Naar goede gewoonte hoor je ook nu een goed doordachte en uitgebalanceerde selectie met als resultaat een uiterst boeiende en leerrijke geschiedenisles (met bijzonder goed gedocumenteerd infoboekje) en de zoveelste parel in deze uitstekende en vaak essentiële compilatiereeks. Maar wij zouden wij niet zijn indien wij niet nog een kanttekening te plaatsen hadden: de vraagprijs is toch wel hoog voor wat tenslotte nog steeds een recyclagereeks blijft, hoe belangrijk die ook moge zijn voor de inventarisatie van de schatkamers van een baanbrekende studio. En alsof die vraagprijs nog niet hoog genoeg was hebben ze er nu nog een halve neuro bijgelapt.
publieksprijs: 20,65


SCIENTIST – Jah Life In Dub

SCIENTIST – Jah Life In Dub

Deze leerling en protégé van King Tubby verliet eind jaren 70 de studio van de King om de belangrijkste klanktechnicus te worden in de evenzeer vermaarde Channel 1 Recording Studio. Daar beleefde hij zijn glorieperiode in de jaren 80. De opnames op deze cd waren bedoeld voor release in 1980 maar om jah weet welke reden ging dat niet door, ook al waren de hoezen al gedrukt. Die hoezen werden dan later gebruikt voor een ander album. Wat nog restte van die hoezen werd nu gerecupereerd voor de vinylversie van deze uitgave. De muziek op dit dubalbum werd ingespeeld door de legendarische Roots Radics Band en dat is dan zowat de enige info die op de cd-hoes te bespeuren valt. Een verdere zoektocht vertelt ons dat het om werk van Barrington Levy gaat. Sterke tracks worden afgewisseld met stuurloze medicriteit; misschien is dat wel de reden waarom de release in 1980 niet doorging. De op papier veelbelovende combinatie Scientist / Roots Radics Band / Barrington Levy was helaas geen garantie voor veel opwinding: bij de beluistering hebben wij heel wat geeuwen moeten onderdrukken. Wij ruiken hier vooral een kwalijke geur van geldklopperij en deze uitgave heeft hooguit archiefwaarde. Met deze uitgave wordt Scientist geen dienst bewezen: een veel grotere dienst aan dit grote talent waren de annalen der vergetelheid voor dit album geweest. We verwachten hier eerstdaags nog een uitgave van “pas ontdekt” oud werk van Scientist met de misschien wel betekenisvolle titel ‘The Dub Album They Didn’t Want You To Hear!’. We zijn benieuwd.
publieksprijs: 17,05


VINYLRELEASES

- ANTWERP GIPSY-SKA ORKESTRA – Kilo Gipsyska
publieksprijs: 18,20
- SONGHOY BLUES – Music In Exile
publieksprijs: 22,50
- GROUNDATION – A Miracle
publieksprijs: 21,90 (2 lp)
- ‘STUDIO ONE JUMP-UP The Birth Of A Sound’ (compilatie)
publieksprijs: 20,80 (2 lp)

GOUD VAN OUD

CHARLES “CHICK” GANIMIAN & HIS ORIENTALS – Come With Me To The Casbah

CHARLES “CHICK” GANIMIAN & HIS ORIENTALS – Come With Me To The Casbah

Bouwjaar: 1959 (cd-uitgave: 2011)
Dit moet zowat de oudste titel zijn die opduikt in dit archief, meer bepaald 56 jaar. Charles “Chick” Ganimian was een Amerikaanse muzikant, geboren uit Armeense ouders. Hij staat geboekstaafd als een udvirtuoos en een zeer getalenteerde zanger. Ondanks deze erkenning en zijn prima reputatie is zijn productie vrij beperkt gebleven. Zijn bekendste werk zijn zijn 2 elpees die hij samen met fluitist Herbie Mann opnam. ‘Come With Me To The Casbah’ is zijn enige productie als bandleader. Charles Ganimian integreerde Armeense, Perzische en Turkse muziek en instrumenten in de jazz. De klank kan je nog het best omschrijven als exotische swing: een zeer originele, sprankelende en unieke mix van swingjazz, rhythm & blues, Armeense folk en Midden-Oosten-spirit. We vinden hier ook zijn hitsingle ‘Daddy Lolo’ terug alsook grootse interpretaties van standards als ‘Over The Rainbow’ en ‘My Funny Valentine’. Vier jaar geleden werd dit album heruitgebracht en samen met ‘East Meets West’ van Ahmed Abdul-Malik samengeperst op 1 cd onder de titel ‘Oud Vibrations’. Ook dat album dateert uit de late jaren 50. Deze in 1993 overleden Amerikaanse contrabassist en udspeler van Soedanese afkomst is vooral bekend bij het jazzpubliek. De man speelde o.m. bij Thelonious Monk, Coleman Hawkins, Randy Weston, Art Blakey…. Hij was een van de eerste muzikanten die niet-westerse muzikale elementen integreerde in jazz, met name Midden-Oosterse en Noord-Afrikaanse stijlen en instrumenten. Naast muzikant was hij ook muziek- en taalleraar. Iedere track op ‘East Meets West’ pakt uit met een andere instrumentale bezetting, gaande van ud, tenorsax, trompet, kanun, bas, viool, trombone tot fluit…. Wij vinden ‘East Meets West geen essentiële heruitgave maar toch is het een fascinerend album: deze fusie van zeer uiteenlopende muziekstijlen is zeer genietbaar en we horen er zo het spelplezier van afdruipen. Daarentegen vinden we de heruitgave van ‘Come With Me To The Casbah’ wel essentieel, wat betekent dat de aanschaf van deze duo-rerelase zeer aanbevolen is (beschouw ‘East Meets West’ dan maar als een prima toemaatje). Zowel Abdul-Malik als Ganimian zijn baanbrekende voorlopers geweest van later fusiewerk van muzikanten als Yusef Lateef, Alice Coltrane, Pharoah Sanders, Terry Riley….
publieksprijs: 12,35
Meer van deze artiest: van Charles Ganimian is verder niets meer verkrijgbaar; wel is ‘Our Man Flute’ nog beschikbaar, 1 van de 2 albums die hij in de jaren 60 met Herbie Mann opnam. Van Ahmed Abdul-Malik zijn nog 3 titels op vinyl en 1 op cd verkrijgbaar.


KOOPJE VAN DE MAAND

GORAN BREGOVIC – Underground

Een wereldklassieker aan een bespottelijke prijs.
publieksprijs: 6,45