Muzieknieuws juli 2015

MBONGWANA STAR – From Kinshasa

MBONGWANA STAR – From Kinshasa

Staff Benda Bilili is niet meer : dit wonderbaarlijke orkest met het hartverwarmende sprookje ging ten onder aan de kwalijke gevolgen van de roem en hiermee gepaarde externe malafide praktijken en dat is vooral heel erg spijtig. Wie het verhaal van SBB nog eens wil nalezen verwijzen we naar het cd-nieuws oktober 2012. Maar uit de ruïnes van SBB is Mbongwana Star opgestaan (‘mbongwana’ is Lingala voor ‘verandering’). Twee stichtende leden van SBB vormen ook de core van Mbongwana Star, een septet dat vorm kreeg nadat de twee in contact kwamen met de Frans-Ierse producer, conceptueel kunstenaar en muzikant Doctor L (Liam Farrell), die ook al tekende voor de productie van 2 albums van Tony Allen en drie jaar geleden zelf op de proppen kwam met ‘The Great Depression’, een boeiend schijfje in de afdeling electro-afrobeat-highlife. Farrell tekent ook hier voor de productie en maakt zelf ook deel uit van de groep als bassist, percussionist en toevoerder van effecten allerlei. Kinshasa is al een tijd een van de belangrijkste muzieksteden in de wereld en dat wordt nog maar eens bevestigd met deze Mbongwana Star die meteen door de grote poort van World Circuit binnenkomt. MS put uit de rijke muzikale tradities van Kinshasa en de regio maar schotelt ons iets voor dat in weinig te vergelijken valt met andere exponenten uit de nieuwe Kinshasa scene (Konono N° 1-hier te horen op 1 track-, Kasai Allstars, Staff Benda Bilili, Jupiter & Okwess International….). De zanglijnen en melodieën bij Mongwana Star lopen nog vrij gelijk met die bij Staff Benda Bilili maar dat mag niet verbazen wanneer je weet dat zanger en componist Coco Yakala Ngambali ook bij SBB de belangrijkste songschrijver was. Het grote verschil ligt hem in de stijl: hier wordt niet meer gechilld maar voeren de grooves het commando. De mosterdpot is gevuld met soukous, afrobeat, highlife, shangaan, kuduro en heel veel dance en electro. Het is wellicht de grote verdienste van Farrell dat de Afrikaanse klanken bijzonder goed matchen met de beats en elektronica. In tegenstelling tot hun collega’s uit de Congotronics-stal kiezen deze muzikanten resoluut voor hedendaagse instrumenten en productionele aanpak om hun roots te interpreteren: afgezien van de bijdrage van Konono N° 1zijn likembes, mbiras en huisgemaakte instrumenten uit de recyclage hier in geen mijlen en velden te bespeuren; appreciatie staat volledig los van deze vaststelling. Het gevolg hiervan is een totaal verschillende klankkleur. Naast deze unieke klankkleur beschikt Mbongwana Star nog over twee andere grote troefkaarten: een groot muzikaal vakmanschap en songs die staan als een huis, noodzakelijke ingrediënten voor een topalbum. Mbongwana Star levert een uiterst puur sonisch experiment af dat met beide voeten voluit in de Europese moderniteit staat zonder ook maar een ogenblik de Congolese identiteit op te offeren. ‘From Kinshasa’ klinkt ook niet als het werk van de zoveelste Europese producer die aan de slag gaat met Congolese muziek maar als dat van een organische band die ten volle op zich staat en een zeer eigen recept in een radicaal nieuwe context op de wereld loslaat. ‘From Kinshasa’ is niets minder dan een meesterwerk en hieruit vloeit ook voort dat het de tiende titel voor de ultieme playlist van 2015 en dus ook voor jullie verplichte leerstof is.
publieksprijs: 19,45
 

SPIRO – Welcome Joy And Welcome Sorrow

SPIRO – Welcome Joy And Welcome Sorrow

Dit Engelse kwartet speelt instrumentale muziek (viool, viola, mandoline, piano, accordeon, akoestische gitaar, cello) die voor het grootste deel gebaseerd is op traditionele Engelse melodieën. Peter Gabriel is een absolute fan en dan is een contract bij Real World bijna een vanzelfsprekendheid. Wij verkeren dus in goed gezelschap want ook wij hebben een grote boon voor dit kwartet. Spiro brengt een fusie van minimalistische klassieke muziek (denk aan Steve Reich, Philip Glass) en traditionele (hoofdzakelijk) Engelse muziek waarbij het eindresultaat ons soms ook onwillekeurig doet denken aan het werk van Yann Tiersen. Exploratie, spankracht, controle, beheersing, gedrevenheid, passie, muzikaliteit en pure schoonheid zijn de elementen die Spiro zo uniek en buitengewoon hebben gemaakt. Met de jaren ontwikkelden deze vier muzikanten het vermogen om alles groter en gelaagder te laten klinken. Complexiteit en subtiliteit gaan bij Spiro perfect hand in hand met opwinding en verrukking. Het viertal creëert doorwrochte en zorgvuldig, ambachtelijk vervaardigde instrumentale muziek die robuuste, op folk geïnspireerde melodieën vermengt met herhaalde riffs uit de systeemmuziek, waarbij er niet geïmproviseerd of gesoleerd wordt. Spiro blijft trouw aan hun zeer persoonlijke benadering en straalt nog meer vertrouwen uit dan voorheen en neemt steeds minder toevlucht tot traditionele thema’s. Tempo- en stemmingenwisselingen worden blijkbaar moeiteloos en uiterst elegant uit de hoge hoed te voorschijn gehaald en de spelvreugde spat er langs alle kanten af. Het lijkt alsof de melodieën eerst volledig uitgekleed en gedemonteerd worden en nadien opnieuw geassembleerd. Dit complex, subtiel, opwindend, wervelend, verbluffend en adembenemend werkstuk is wellicht het beste dat Spiro tot nu op de wereld losliet maar het zou ons allerminst verbazen mocht het viertal in de toekomst met nog zwaarder geschut voor de dag komen. Dus trekken wij nog maar eens onze prijzenkast open: ‘Welcome Joy And Welcome Sorrow’ is de elfde titel voor de ultieme playlist van 2015 en dus ook voor jullie verplichte leerstof. En om af te ronden nog dit: mocht er ooit nog eens een filmregisseur verlegen zitten om een superbe soundtrack dan moet die niet verder lopen dan tot bij Spiro.
publieksprijs: 17,15
 

TITI ROBIN avec MEHDI NASSOULI – Taziri

TITI ROBIN avec MEHDI NASSOULI – Taziri

Titi Robin zullen we maar beschouwen als gekende leerstof. Deze Franse gitarist, bouzouki- en udspeler heeft in de loop 30 jaren een volstrekt uniek en eigen universum uitgebouwd. Op ‘Taziri’ (Berbers voor ‘maanlicht’) gaat Thierry ‘Titi’ Robin scheep met de Marokkaanse gnaouazanger, guembri- en bendirspeler Mehdi Nassouli. Samen gaan ze op pad doorheen muzikaal Noord-West-Afrika. Robin is hiermee niet aan zijn proefstuk toe want al meer dan 30 jaar zijn o.m. de Levant, de Maghreb, Turkije en Indië delen van zijn muzikale reispad en trad hij er in muzikale dialoog met lokale artiesten. Op ‘Taziri’ laten Robin en Nassouli zich nog begeleiden door schoon volk als Zé Luis Nascimento (percussie), Francis Varis (accordeon), Foulane Bouhssine (ribab) en Rumberos Catalans (palmas). De composities variëren van zacht, zoet en melancholisch tot zeer energiek met een grote joie de vivre. Net als in zijn vroegere interculturele samenwerkingen voelt Robin zich ook in Marokko als een vis in het water. Op ‘Taziri’ herleeft de band tussen Europa en Noord-West-Afrika. Robin, Nassouli en co brengen hier hun interpretatie van mediterrane blues waarbij ze tradities uit Andalusië en Noord-Afrika combineren en waarbij alle grenzen verdwijnen in deze multi-etnische onderneming. De muzikanten spelen nooit minder dan briljant en voor we het vergeten: Mehdi Nassouli is een uitzonderlijk zangtalent.
publieksprijs: 18,00
 

 

EFRÉN LÓPEZ – El Fill del Llop

EFRÉN LÓPEZ – El Fill del Llop

Even voorstellen: de Catalaan Efrén López bespeelt een onwaarschijnlijk groot arsenaal vooral mediterrane snaarinstrumenten. Ook zijn inspiratie put hij uit diverse mediterrane en Anatolische tradities alsook uit de oude muziek. ‘El Fill del Llop’ is zijn solodebuut wat niet betekent dat López een groentje is. Al vele jaren is hij actief in velerlei projecten en samenwerkingen; een kleine greep: L’Ham de Foc, Aman Aman, Ross Daly (een van zijn leraars), Stelios Petrakis, Bijan Chemirani, Al Andalus Project, Maria del Mar Bonet, Ana Alcaide. Het moge duidelijk wezen: Efrén López heeft de voorbije twintig jaar niet stilgezeten. Dat heeft o.m. tot gevolg dat hij voor zijn debuut ook een beroep kon doen op een kransje van 14 gastmuzikanten om u tegen te zeggen; zijn o.m. van de partij: Kelly Thoma, Aleix Tobias, Stelios Petrakis, Itzhak Ventura. De elf stukken muziek op dit album, bijna alle neergepend door López zelf, refereren naar Turkije, Spanje, Kreta en Iraans Koerdistan. De muziek is uiterst zorgvuldig gearrangeerd en wordt onberispelijk en duizelingwekkend uitgevoerd. De Iberisch-Anatolische fusie klinkt organisch en het ganse album ademt zwaar kwaliteit en klasse. Ondanks alle voorhanden zijnde kwaliteiten en de ontzaglijke muzikale verbeelding hebben we ook enig voorbehoud. De onderliggende rauwe passie wordt gesmoord in precisie en perfectie waardoor ‘El Fill del Llop’ zowaar meer een album voor muzikanten wordt waarbij volmaakt en netjes afgelijnd ambacht en vakmanschap en het hoge laboratoriumgehalte nog weinig ruimte laten voor artistiek risico en het nastreven van verfijning een doel op zich wordt; hier wordt iets te veel naar navels gestaard.
publieksprijs: 16,95

 

YOLLA KHALIFÉ – Hawak

YOLLA KHALIFÉ – Hawak

De Libanese zangeres Yolla Khalifé (echtgenote van Marcel Khalifé, die hier ook zijn opwachting maakt) is een begrip in de Arabische muziekwereld. Haar repertoire bestrijkt zowel folk en pop als klassiek Arabisch werk. Haar derde solo-album ‘Hawak’ behandelt thema’s zoals liefde, de positie van de vrouw in de samenleving, vrijheid van uitdrukking…. De teksten zijn geschreven door dichters en tekstschrijvers uit Libanon, Egypte, Iran, Afghanistan en Palestina. De muzikanten komen uit verschillende tradities en disciplines: traditioneel oriëntaals, klassiek, hedendaags, latin en jazz en de familie Khalifé is hierbij goed vertegenwoordigd met Marcel, Sary, Rami en Bachar. Yolla Khalifé maakt ook deel uit van het befaamde Al Mayadine Ensemble dat eveneens wat weg heeft van een familiebedrijfje. ‘Hawak’ wordt gekenmerkt door meestal sobere, afgemeten en ingehouden maar ook rijke begeleiding en arrangementen en een voornamelijk gewijde en ingetogen sfeer die haar bijzonder elegante, gevoelige en beheerste stemgeluid alle aandacht en ruimte geven.
publieksprijs: 17,05
 

 

 

TERAKAFT – Alone

TERAKAFT – Alone

Het duo Terakaft komt uit de loot van Tinariwen, meer zelfs, dit tweetal waren ooit stichtende leden van Tinariwen. Toch valt de sound van Terakaft duidelijk te onderscheiden van die van Tinariwen. Tussen 2007 en 2011 bracht de groep drie studio-albums en een mini-live-album uit op het Franse label Tapsit. Vorig jaar verscheen er een compilatie en het verbaasde ons dat dit al zo snel gebeurde. Was er gebrek aan inspiratie? Feit was dat hun laatste studio-album ‘Aratan N Azawad’ ook al niet echt uitblonk in inspiratie maar vooral in herhaling. Of zou de groep een overstap maken naar een ander label? En ja, het is van dat. Op ‘Alone’ lieten de twee zangers, gitaristen en percussionisten Diara en Sanou zich bijstaan door Richard Emery (bas) en Justin Adams (percussie en gitaar). Mede dankzij de prima productie van Justin Adams -hij alweer- heeft Terakaft nieuwe sonische sferen opgezocht. De vertrouwde elementen zijn nog steeds aanwezig: handgeklap, drones en kronkelende gitaarlijnen (dat laatste is zowat het handelsmerk van Diara). Maar ‘Alone’ rockt meer en de toon is bozer geworden. Als reactie op het huidige klimaat in Mali wil Terakaft een boodschap van hoop brengen tussen de leugens en de versplinterde dromen van hun verscheurde thuisland en aldus een krachtig signaal uit het hart van de woestijn geven. Het album gaat van start met ‘Anabayou’, een indrukwekkende lel voortgedreven door Burundi drums. Meteen is de toon gezet want vanaf dan valt het niet meer stil met het ene opwindende nummer na het andere, volgestouwd met opwindend, overvloedig en vaak euforisch gitaarwerk, niet aflatende en beukende percussie en vaak bezwerende gezangen (in vraag-en-antwoord-stijl) wat resulteert in een bijwijlen overdonderende groepsklank. Maar aan het einde van de rit is er nog plaats voor twee rustpunten, o.m. een akoestische versie van opener ‘Anabayou’, die a.h.w. de ademruimte brengt om alle voorafgaande geweld te absorberen. En toch is er een kleine kanttekening die onze enorme feestvreugde wat tempert: de klank van Terakaft blijft na vijf albums nog steeds aan de ééndimensionele kant. Werk aan de winkel dus maar verder geen kwaad woord.
publieksprijs: 18,35
 

CHEIKH LÔ – Balbalou

CHEIKH LÔ – Balbalou

Van overproductie kan de Senegalese sufi-troubadour Cheikh Lô met de uitmuntende, hese en sensuele falsetstem zeker niet beschuldigd worden: dit is nauwelijks zijn vijfde worp in 19 jaar; zijn vorige, het intimistische album ‘Jamm’, dateert al van vijf jaar terug. Voor wie niet vertrouwd is met de naam geven we even een korte introductie. Lô werd in 1955 in Burkina Faso geboren uit Senegalese ouders. Al vroeg begon hij te drummen en te zingen en vervoegde hij Orchestre Volta Jazz, een variétéorkest dat Cubaanse en Congolese pop speelde alsook traditionele Burkinabémuziek. In 1978 verhuisde hij naar Senegal en daar speelde hij bij verscheidene mbalaxbands. Vanaf 1987 verbleef hij in Parijs om er te werken als sessiemuzikant en ondertussen ontwikkelde hij zijn eigen geluid dat omschreven wordt als een mix van mbalax, reggae en soukous. In 1995 tekende Youssou N’Dour voor de productie van Lô’s debuut, ‘Ne La Thiass’ dat wereldwijd een succes werd. Cheikh Lô is lid van Baye Fall, een beweging binnen de Mouride Sufi-orde in de Islam. Dat verklaart ook waarom hij dreadlocks heeft. Deze dreadlocks en de reggae-invloed in zijn muziek leidden vaak tot de misvatting dat hij een Rastafari zou zijn. Cheikh Lô werd in het verleden vaak ten onrechte in de weegschaal gelegd met Youssou N’Dour en Baaba Maal waarbij hij het ook moest afleggen bij deze beiden. We schrijven ten onrechte want dat is een verhaal van appelen met peren vergelijken. Opvallend is dat Cheikh Lô het huis van vertrouwen World Circuit en de daaraan gelieerde producer Nick Gold achter zich heeft gelaten (moeten laten?). Nick Gold zette een belangrijke stempel op de 4 vorige albums en het was dan ook de vraag of Lô die (stijl)breuk zonder kleerscheuren zou verteren. Het antwoord is een volmondig ja. Lô pakt overtuigend uit met zijn vertrouwde ingrediënten: zijn dansende stem (soms falset, soms schor) blijft een liefelijke streling voor de oren en zijn muziek behoudt dat slingerende en kronkelende funkaccent in de mbalax grooves met een mix van funky blazerriffs en talking drums. Daarnaast krijgen we ook enkele subtiele, intimistische passages te horen, zoals het prachtige wiegelied ‘Gemou Ma Ko’ met de kora in de hoofdrol. Er zijn ook nog opgemerkte en gesmaakte gastvertolkingen van Ibrahim Maalouf, Oumou Sangaré en Flavia Coelho & Fixi. Cheikh Lô blijft tien nummers lang zijn relaxte zelf, ook als hij in ‘Doyal Naniou’ samen met Oumou Sangaré fel tekeer gaat tegen de vele staatsgrepen in Afrika en ver daarbuiten. Welkom terug Cheikh, en tot over nog eens vijf jaar wellicht?
publieksprijs: 20,40
 

PAT THOMAS & KWASHIBU AREA BAND – Pat Thomas & Kwashibu Area Band

PAT THOMAS & KWASHIBU AREA BAND – Pat Thomas & Kwashibu Area Band

‘I’m an afrobeat drummer but Pat Thomas is highlife. That is what he does so well.” Aldus sprak Tony Allen, die trouwens ook van de partij is op dit album. Pat Thomas is een van de allergrootste vocalisten ooit uit Ghana: zijn bijnaam is dan ook “The Golden Voice Of Africa”. Zijn begeleidingsband staat onder aanvoering van multi-instrumentalist Kwame Yeboah (Cat Stevens, Patrice) en saxofonist Ben Abarbanel-Wolff (Ebo Taylor, Tony Allen, The Poets Of Rhythm). Door zijn regelmatige samenwerkingen met Ebo Taylor was hij in de jaren 70 en 80 een steunpilaar van de Ghanese highlife, afrobeat (de wieg van dit genre stond wel degelijk in Ghana) en afropop en bereikte hij met Sweet Beans Band een sterrenstatus. Zijn nieuwe album overschouwt meer dan 50 jaar muziek maken en herenigt hem met oude vrienden waarvan Ebo Taylor (schreef de blazersarrangementen) en Tony Allen (mept er op drie tracks lustig op los) de bekendste zijn. En die hereniging heeft gensters gegenereerd. Van bij de eerste tonen klinkt dit album als een verwarmende weldaad en stellen we vast dat highlife nog steeds springlevend en up to date is en vooral dat de tijd hoorbaar geen vat heeft gehad op de stembanden van Pat Thomas. Het is heel lang stil geweest rond Thomas maar hier klinkt hij weer helemaal zoals in zijn hoogdagen in de jaren 80. Met dit album wilden Thomas en de zijnen de traditie en de roots van highlife terugbrengen en daar zijn ze helemaal en con brio in geslaagd. De klank en de sfeer werken opwekkend en verslavend. Het spelplezier is overdonderend en brutaal. Pat Thomas &Kwashibu Area Band leveren met dit album een tijdloze en perfecte synthese van en introductie in Ghanese muziek af: dit album klinkt enerzijds als een okselfris debuut van een stel brutale jonge wolven maar tegelijkertijd als het resultaat van tonnen bij elkaar gelegde ervaring. Lang mogen ze leven!
publieksprijs: 17,05
 

KHAIRA ARBY – Gossip

KHAIRA ARBY – Gossip

Hoe hard de terroristen er ook tekeer gaan, Mali blijft zingen en hoe. Dat ze daar niet monddood te krijgen zijn hebben we de voorbije maanden (en bij uitbreiding de voorbije jaren) overvloedig kunnen vaststellen. De volgende in de rij is Khaira Arby (nicht van Ali Farka Touré), de legendarische bluesdiva uit Timbuktu, die komt aandraven met haar vijfde album. Zij was een van de eerste vrouwen die kon doorbreken in de Malinese muziekscene, eind jaren 70, en dat had ze vooral te danken aan haar krachtige stem en dynamische podiumprésence. Al die jaren bleef Arby de grenzen van het genre opzoeken en verleggen. Ze kon zich niet vergenoegen om opgesloten te blijven binnen de griottraditie. Mali herbergt verscheidene etniciteiten (Arby behoort tot de Songhai) en die hebben elk hun eigen tradities. Etnomusicologen hebben vastgesteld dat de oorsprong van de Amerikaanse deltablues teruggaat naar de muziek van de Nigerdelta. Khaira Arby is de zangeres die het nauwst bij deze traditie aanleunt. Ze put hierbij uit traditionele liederen en melodieën die ze vrijelijk bewerkt met invloeden uit andere culturen. Gedurende de opnames van ‘Gossip’ destabiliseerde de politieke en sociale toestand in Mali. Rebellie, staatsgreep, corruptie, invasie en fundamentalisme dwongen haar thuis in Timbuktu te verlaten en te vluchten naar de hoofdstad Bamako. Sinds 2012 werkt ze met diverse muzikanten aan vredesliederen waarvan er twee opgenomen zijn in dit album. Naast deze twee songs bevat het album traditionele huwelijksliederen, lofzangen en adaptaties van traditionele liederen. ‘Gossip’ is een muzikale krachtpatserij; in tegenstelling tot haar beroemde neef die de blues uitkleedde met gitaar en kalebas voert Arby een frontale aanval uit met een harde, rockende en volledig elektrisch versterkte groep waarbij vooral gitarist Dramane Toure gensters slaat, aangevuld met de blazerssectie van Debo Band; wat dan nog rechtop is gebleven zingt ze aan flarden met haar schelle, zwellende en gevoelvolle stem. Haar stemgeluid is te kaderen in de schreeuwende en razende zangtraditie van de Malinese jelimusow, de vrouwelijke griots. De sterke composities, de complexe en rijke interactie tussen de muzikanten en het bijzondere stemgeluid van Khaira Arby maken van ‘Gossip’ een uitermate boeiend werkstuk met opwindende traditionele muziek in een doortastend hedendaagse aanpak die bruggen slaat tussen generaties en culturen. Het pronkstuk op ‘Gossip’ is het titelnummer met stotterende ritmes, wervelende vraag-en-antwoord-gezangen en een verbluffende gitaarsolo van Toure die doet denken aan het beste werk van Marc Ribot.
publieksprijs: 20,70
 

NOZINJA – Nozinja Lodge

NOZINJA – Nozinja Lodge

Vijf jaar geleden liet het kwaliteitslabel Honest Jon’s de compilatie ‘Shangaan Electro’ los op de wereld: we maakten kennis met razendsnelle (tot 189 BPM), extatische, halsbrekende, radicale, explosieve en feestelijke afro-dance gebaseerd op traditionele Shangaanliederen en geboren uit een dans afkomstig uit de provincie Limpopo. Shangaan electro is een volstrekt unieke subcultuur uit de Zuid-Afrikaanse townships: marimba’s, synths en drumcomputers alsook al dan niet verklede dansers worden de vrije loop gelaten; de zang is diep geënt in de traditie. DJ en producer Nozinja is de architect en de spilfiguur van het gebeuren en zijn computer is de hofleverancier van de beats. Na nog een tweede compilatie met remixes is ‘Nozinja Lodge’ nu zijn officiële debuut dat meteen onderdak vond bij het electrolabel bij uitstek, Warp Records. ‘Nozinja Lodge’ verenigt in een caleidoscopische mishmash de rauwe ingrediënten die Shangaan electro gedefinieerd hebben: traditionele muziek, tsonga disco en kwaito house. De aanpak van Nozinja baadt in passie en persoonlijkheid. Naast de overdonderende ritmiek blijven ook de melodieën en de zanglijnen stevig hangen en dat is een meer dan overtuigend pluspunt. Nozinja heeft een authentiek, uniek, compromisloos, onversneden, wervelend en verrukkelijk universum uitgebouwd: de ongeziene en ongehoorde levendige herinterpretatie van Afrikaanse pop die we hier geserveerd krijgen is onweerlegbaar Afrika nieuwe stijl en één van de grootste vernieuwingen in de wereldmuziek in deze eeuw. Kniesoren zullen wellicht opperen dat dit nog weinig van doen heeft met wereldmuziek maar wij zeggen met François Mittérand: et alors? De koortsachtige en fluorescente razernij genaamd ‘Nozinja Lodge’ is de twaalfde titel voor de ultieme playlist van 2015 en dus ook voor jullie verplichte leerstof.
publieksprijs: 17,05
 

MAITE HONTELÉ –Te Voy A Querer

MAITE HONTELÉ –Te Voy A Querer

De Nederlandse Maite Hontelé leerde als kind van negen trompet spelen in een harmonieorkest en studeerde later aan het Conservatorium van Rotterdam waar ze jazz, flamenco, Braziliaanse muziek en salsa studeerde. Thuis kreeg ze salsa met de paplepel ingegoten. Na diverse tournees waaronder succesvolle in Colombia brengt ze haar debuut-cd uit in eigen beheer, en dit speciaal voor de Colombiaanse markt. Dat Colombiaanse succes en naar verluidt ook wel de liefde doen haar in 2009 emigreren naar Medellin waar ze ondertussen een beroemdheid is geworden en in 2013 tot ‘Artist of the Year’ werd verkozen. Zelf omschrijft ze haar werk als “the new sound of old school salsa”. Vrouwen in het salsa-mannenbastion, het is niet zo vanzelfsprekend. ‘Te Voy A Querer’ is haar vierde cd en negen van de elf composities werden alweer gepend door haar huiscomponist Juancho Valencia, tevens producer, arrangeur, pianist, orgelist en accordeonist. Na de nominatie van haar vorige album ‘Déjame Así’ voor een Latin Grammy in de categorie “Best Salsa Album” waren de verwachtingen hoog gespannen voor dit nieuwe album. Ook dit album werd opgenomen in Colombia en ook nu weer wordt Hontelé bijgestaan door een grote schare gastmuzikanten en vocalisten (32 in totaal). Salsa is de hoofdmoot bij Hontelé maar invloeden uit vele andere genres komen ook aan bod in haar muziek: traditionele merengue, son, bolero, Colombiaanse folk, danzón en descarga tot zelfs een Mexicaanse klassieker (‘La Bikina’) toe, hier opgenomen met een strijkkwartet. Ondanks de vele stijlinvloeden maakt dit album een consistente indruk. Het trompetspel van Hontelé is warm, gedecideerd en zeer beheerst en heeft ook een wat lome timing en timbre die vaak voor een hartelijk contrast met de opzwepende en strakke ritme- en blazerssectie zorgen. Er wordt bijzonder geestdriftig, aanstekelijk en uitmuntend gemusiceerd op dit album waarbij je heen en weer geslingerd wordt tussen diverse stijlen en sferen. Maar weerom is het minpunt de kwaliteit van de composities: die is nogal onevenwichtig waardoor er te weinig blijft hangen na beluistering.
publieksprijs: 17,05
 

SERENATA GUAYANESA – Canta con Venezuela

SERENATA GUAYANESA – Canta con Venezuela

Serenata Guayanesa is een Venezolaans muziekensemble maar eigenlijk veel meer dan dat. Het is een levende schat van het Venezolaanse muzikale en culturele erfgoed en een cultureel instituut in het thuisland. Het ensemble werd in 1971 door vier universiteitsstudenten opgericht in Guayana, de zuidoostelijke regio langs de Orinocorivier. De vier wilden serenades brengen voor familie en vrienden. De groep oogstte al snel nationale bijval met hun baanbrekende interpretaties van zeer uiteenlopende stijlen binnen de Venezolaanse volksmuziek. De teksten bezingen -vaak op bitterzoete wijze- het leven van alledag, zowel in de steden, de vlaktes als de bergen. Deze compilatie overspant de ganse loopbaan van de groep waarvan de samenstelling in de loop der jaren gewijzigd is. De muziek valt op door zijn haast kinderlijke blijheid, argeloosheid en hartelijkheid en het is dus niet moeilijk om te begrijpen dat ze een balsem en een troost was voor het lijdende volk in het roerige Venezuela. ‘Canta con Venezuela geeft een mooie muzikale inkijk in de ziel van een volk.
publieksprijs: 16,95
 

 

 

 

PUTUMAYO

‘AFRO-CARIBBEAN PARTY (compilatie)

‘AFRO-CARIBBEAN PARTY (compilatie)

De Caraïben zijn lange tijd de bron geweest van muziek met zeer veel impact en de diverse Caraïbische stijlen zijn het resultaat van 500 jaar vermengen van Afrikaanse, Europese en inheemse culturen. We stellen alvast onze favoriete tracks aan jullie voor. Ex-The Gladiators Clinton Fearon laat ons nog eens van zijn uitzonderlijke stem genieten op het catchy en heupwiegende ‘Come By Yah’ waar de positive vibrations en de essentie van reggae van afspatten. Dan volgen de hilarische en prettig gestoorde feestneuzen van onze favoriete Cubaanse skagroep (we kennen ook maar deze) Ska Cubano met hun unieke mix van de stuwende backbeat van ska en Afro-Cubaanse son. Nieuw voor ons maar een geweldige verrassing is de Haitiaanse zanger Wesli die hier met zijn geweldige stem uitpakt in het op reggae geënte ‘Bèl Ti Fanm Kreyol’. En dan is het tijd voor onze favoriete Cubaanse jonge wolven van Asere die oude stijlen aanpakken met een vernieuwde energie: hier gooien ze alvast son, comparsa, mento en cumbia samen in de blender. De Zwitserse reggaezanger Famara overtuigt met zijn Alpha Blondy-pastiche ‘Famasound’. Verder zijn er op deze evenwichtige compilatie nog bijdragen te horen van Kali (Martinique), Michel Blaise (Haiti), Jan Sebon and Kazak International (Haiti), Chispa Labori (Cuba) en Fred Ferguson & Graffiti (Bahamas). En voor de cocktailliefhebbers bevat het infoboekje nog een recept voor een rum punch. Waar Abraham de mosterd haalde weten we onderhand wel; waar jullie de rum voor die punch kunnen halen is wellicht ook meer dan geweten.
publieksprijs: 13,75
 

ROUGH GUIDES

CARLOS GARDEL – Reborn and Remastered

CARLOS GARDEL – Reborn and Remastered

‘Elke dag wordt zijn zang beter’ wordt er in een opwelling van nostalgie wel eens gezegd in Argentinië. Hij werd in 1890 geboren in Toulouse als Charles Romuald Gardes. Drie jaar later migreerde moeder Berthe samen met de kleine Charles naar Argentinië om daar haar geluk te beproeven. De kleine jongen werd omgedoopt tot Carlos Gardel; hij zong op privéfeestjes en vormde een folkduo met José Razzano. In 1912 nam hij als solist vijftien folksongs op. De sleuteljaren situeren zich tussen 1917 en 1935; in 1917 verscheen zijn tangodebuut ‘Mi Noche Triste’ dat een genre lanceerde dat bekend werd onder de naam tango cancion. In 1935 overleed hij op 44-jarige leeftijd in een vliegtuigongeval in Colombia. In dat tijdsbestek van 18 jaar liet hij maar liefst 750 liederen los op de wereld, vaak zelf geschreven. Hij maakte ook elf films die alle een vehikel waren voor zijn smakelijke glimlach en zijn trillende bariton. Hij werkte nauw samen met briljante tekstschrijvers, in het bijzonder met Alfredo Le Pera, met wie hij een aantal magistrale tangoliederen schreef waarvan enkele in deze compilatie opgenomen zijn. Gardel was een veelzijdig talent en is nu nog steeds een legende: soms klonk ‘de Creoolse lijster’ als een romantische held, dan weer als een oude vriend, een bloedverwant of een brutale kerel uit de barrio. Dit verhaal van een blitzcarrière schetst ook de Belle Époque van Buenos Aires en het gouden tijdperk van de tango. Deze geremasterde compilatie is een essentiële aanschaf voor al wie zich wil verdiepen in tango.
publieksprijs: 13,15
 

RIVERBOAT RECORDS

MONOSWEZI – Monoswezi Yanga

MONOSWEZI – Monoswezi Yanga

Het bedenken van een groepsnaam is wellicht een discipline op zich. Deze vijf muzikanten kwamen uit op Monoswezi want afkomstig uit respectievelijk MOzambique, NOorwegen, ZWEden en ZImbabwe. Twee jaar geleden debuteerden ze met het opmerkelijke album ‘The Village’ waarop ze een verzameling Zimbabwaanse traditionals samen met een infuus frisse Scandinavische jazz door de blender haalden. Ook nu worden oude liederen uit de Shonacultuur (en ook in die taal gezongen) herwerkt en vertolkt zangeres Hope Masike met haar bijzonder stemgeluid de rol van verteller. Ze is opgeleid in traditionele muziek, jazz en dans en is ook een van de zeldzame vrouwen die mbira spelen, het centrale instrument bij Monoswezi. Aangezien ze verspreid over de aardbol wonen zijn ontmoetingen schaarse en gekoesterde gelegenheden en is studiotijd een kostbaar goed: vaak worden tracks in 1 take opgenomen. ‘Monoswezi Yanga’ borduurt verder op de klank van ‘The Village’ wat niet betekent dat we een herhalingsoefening geserveerd krijgen. De structuur van hun vloeiende, organische, veelgelaagde en vrije muziek is ook nu weer gebaseerd op cyclische loops en riffs en op solide maar zachte ritmepatronen. De invloed van minimalisten Philip Glass en Steve Reich is bijwijlen nadrukkelijk aanwezig. Het spelniveau is opmerkelijk en constant hoog en resulteert in een grootse wijdsheid en esthetiek. ‘Monoswezi Yanga’ is een ware beauty en een verkwikkende luisterervaring; deze groep wacht een grote toekomst.
publieksprijs: 13,15
 

REGGAE

SCIENTIST - … The Dub Album They Didn’t Want You To Hear!

SCIENTIST - … The Dub Album They Didn’t Want You To Hear!

Deze leerling en protégé van King Tubby verliet eind jaren 70 de studio van de King om de belangrijkste klanktechnicus te worden in de evenzeer vermaarde Channel 1 Recording Studio. Daar beleefde hij zijn glorieperiode in de jaren 80. Recent kregen we helaas enkele overbodige heruitgaven in de maag gesplitst die de man helemaal geen dienst bewezen. Het was dan toch met gemengde gevoelens uitkijken naar deze nieuwe uitgave waarbij we hoopten dat de albumtitel niet betekenisvol zou zijn, temeer dat het om “pas ontdekt” oud werk gaat; wanneer een nieuwe uitgave aldus aangekondigd wordt kan het nooit kwaad om extra alert te zijn. Maar zoals steeds zetten we onze oren en vooral onze geest wijd open. Deze 10 tracks werden in 1980 opgenomen in Channel 1 en door de toen 20-jarige Scientist zelf gemixt bij King Tubby’s. De begeleidingsband is de legendarische Roots Radics Band. Dit album is infeite de begeleidende dubversie van de lp ‘School Days’ van Flick Wilson. Scientist nam destijds zeer veel dubversies op van lp’s maar meestal bleven die ook onuitgegeven. De toen nieuwe klank van Channel 1 werd gekenmerkt door zware riddims die krachtiger, sneller en harder waren dan wat voorheen in zwang was. Hopeton Overton Brown werd door muzikanten en producer “Scientist” genoemd vanuit hun appreciatie voor zijn zeer gedetailleerde kennis van klankstudioaccomodatie, zijn gecontroleerde agressie achter de mixtafel en zijn intrinsieke neiging om een ruwe track binnenstebuiten en ondersteboven te keren en die een klank mee te geven die zijn tijd vooruit was. Scientist was in die zin veel meer dan een klanktechnicus: hij was als het ware de muzikant die met zijn unieke signatuur de finale bijdrage leverde. Deze uitgave die veel te lang in de kast bleef liggen zit duidelijk niet in de categorie ‘overbodig’ en wel degelijk in de categorie ‘essentieel’. De ritmische sensibiliteit is rauw en vrij zwaar en wordt uitstekend in balans gebracht door de licht repetitieve gitaren, keyboardklanken die variëren van soul tot spacey en een atmosfeer die baadt in echo. Dit album bevat als toemaatje ook rijke composities en de algemene sfeer is als speels te omschrijven. Voor de liefhebbers van het genre is dit na 35 jaar een zeer welgekomen uitgave die er als zoete broodjes zal in gaan. En verder blijft het raden naar de betekenis van de albumtitel.
publieksprijs: 17,05
 

BARRINGTON LEVY – Acousticalevy

BARRINGTON LEVY – Acousticalevy

Deze reggae- en dancehall-legende brengt op zijn 48ste album (compilaties inbegrepen) -zijn eerste studioalbum sinds 1998- een verzameling akoestische herinterpretaties van 13 van zijn hits en klassiekers, aangevuld met twee nieuwe songs. De voorbije jaren verbouwden wel meer oudstrijders uit Jamaica ouder werk akoestisch om en dat leidde bij sommigen tot een uitmuntend resultaat: we denken hierbij dan in de eerste plaats aan Earl “Chinna” Smith, Clinton Fearon en Jimmy Cliff. Ooit werd Levy de bijnaam “de man met de kanariestem” toebedeeld. En de man kan dan ook vlekkeloos zingen en is niet voor niets een van de meest getalenteerde en productieve reggaezangers. Een onderneming als deze is de ultieme lakmoesproef voor een zanger. Op een “normaal” studioalbum kan de stem in de mix nog gemaskeerd worden door de instrumentatie maar op ‘Acousticalevy’ vereist de aanpak een vlekkeloze vocale prestatie want iedere song is uitsluitend opgebouwd rond de stem van Levy, ongemoduleerd en (op enkele kleine uitzonderingen na) enkel begeleid door het briljante akoestische gitaarwerk van Lamont “Monty” Savory. Levy geeft zijn oudjes een nieuw leven door ze eerst uit te kleden en ze daarna opnieuw uit te vinden: de manier waarop hij dat doet is weergaloos. Ook de twee nieuwe songs zijn uit zeer goed hout gesneden, blijven onmiddellijk hangen en hebben hitpotentie. ‘Acousticalevy’ is een heuse krachttoer van een uitzonderlijk zangtalent.
publieksprijs: 16,20
 

THE EXPANDERS – Hustling Culture

THE EXPANDERS – Hustling Culture

Californië lijkt wel de nieuwe bakermat van reggae te worden en daarvan zijn The Expanders de zoveelste exponent. Heel wat Amerikaanse reggaebands voorzien hun songs van rock- en jazzinvloeden en hiphop, zoniet The Expanders. Zij gaan de mosterd halen bij vintage reggae uit de jaren 70 en de vroege jaren 80, meer bepaald bij vocale trio’s zoals The Ethiopians, Culture, Mighty Diamonds, The Wailing Souls en The Gladiators. Oude Jamaicaanse rotten in het vak zoals Alton Ellis, The Maytones, The Ethiopians en The Wailing Souls werden ook al gecharmeerd door hun klank en hun vocale harmonieën en engageerden The Expanders als backing band tijdens tournees in Californië. Na een wat weifelend debuutalbum, opgenomen met wat vrienden, en een coveralbum komen The Expanders nu voor het eerst met samenhangend werk op de proppen met eigen liedjesschrijfsels en muzikaliteit. Hustling (jachtig) is hun muziek helemaal niet maar eerder drijvend en vlottend en voorzien van heerlijke driedelige melodieën en harmonieën en van dancehallmotieven. Het resultaat is een klassieke Kingston rocksteady sound met een zeer zomerse impact. Wellicht is dit een uitstekende band voor concerten, festivals en andere feestjes maar op cd en vinyl blijft er te weinig hangen om ook buiten die live-context voldoende te blijven boeien. M.a.w: ‘Hustling Culture’ is, hoewel zeer prettig in het oor liggend, slechts half geslaagd.
publieksprijs: 16,95

 

 

VINYLRELEASES

- MBONGWANA STAR – From Kinshasa
publieksprijs: 18,05 (+ download code)
- FAT FREDDY’s DROP – Live At The Matterhorn
publieksprijs: 23,85 (2 lp)
- TAMIKREST – Taksera
publieksprijs: 22,85 (+ download)
- CHEIKH LÔ – Balbalou
publieksprijs: 17,25
- PAT THOMAS & KWASHIBU AREA BAND – Pat Thomas & Kwashibu Area Band
publieksprijs: 25,80 (2 lp + cd)
- THE EXPANDERS – Hustling Culture
publieksprijs: 21,60
- SCIENTIST - … The Dub Album They Didn’t Want you To Hear!
publieksprijs: 23,10
- NOZINJA – Nozinja Lodge
publieksprijs: 20,40 (2 lp + download code)
- MAITE HONTELÉ – Te Voy A Querer
publieksprijs: 17,70 (+ cd)

 

 

GOUD VAN OUD

MAJID BEKKAS – African Gnaoua Blues

MAJID BEKKAS – African Gnaoua Blues

Bouwjaar: 2001
De Marokkaanse zanger/componist/arrangeur/gitarist en ud-, kalimba (duimpiano)- en guembri(driesnarige basluit bedekt met kamelenhuid)speler Majid Bekkas is een Gnaoua maâlem (meester); de Gnaouas (spreek uit: Gnawas) zijn de nazaten van de slaven die dwars door de Sahara naar Noord-Afrika werden gedeporteerd. Traditioneel wordt deze repetitieve en hypnotische muziek -samen met rituele gezangen, poëzie, genezing en dans- gespeeld op Lilas (nachtelijke vieringen waarbij aloude geesten worden opgeroepen. De vertolkers staan in hoog aanzien in Marokko. De maâlem leidt zijn groep in vraag-en-antwoord-gezangen met zijn guembri. De metalen krakebs zorgen samen met bellen, trommels en handgeklap voor de ritmische ondersteuning. De muziek wordt geleidelijk opzwepender tot de dansers en de toehoorders in trance raken en aldus in contact komen met het hogere. Hun sacrale, spirituele en polyritmische trancemuziek heeft ook een zeer grote invloed gehad op vele jazz-, blues- en rockmuzikanten (Pharoah Sanders, Don Cherry, Bill Laswell, Led Zeppelin, Jimi Hendrix, Santana….). Veertig jaar geleden schafte Bekkas zijn eerste guembri aan; hij werd opgeleid door de maâlem Ba Houmane. Het was Bekkas’ droom om gnaoua internationaal op de kaart te zetten. Ondertussen heeft gnaoua blues, waarvan Bekkas toch wel de ambassadeur kan genoemd worden, wereldwijde bekendheid vergaard. Bekkas haalt zijn inspiratie niet enkel uit Afro-islamitische trancemuziek maar ook uit jazz, blues, Indiase en Arabo-Andalusische muziek. Bekkas is een bruggenbouwer tussen diverse culturen. Marokko is steeds een kruispunt en een bruggenhoofd van tradities en culturen geweest en Bekkas toont met zijn muziek de wederzijdse beïnvloeding tussen Afrika, het Midden-Oosten en het Westen aan. Zijn muziek is een coherent en compromisloos schoolvoorbeeld van de magie, de universaliteit en de authenticiteit die crossculturele ontmoetingen kunnen voortbrengen. Zo speelde Majid Bekkas o.a. met Archie Shepp, Louis Sclavis, Minino Garay, Aly Keïta, Joachim Kuhn, Klaus Doldinger…. Deze vele ontmoetingen hebben de muziek van Bekkas ingrijpend gevoed en verrijkt. ‘African Gnaoua Blues’ was Bekkas’ eerste album en dat was meteen een schot in de roos. Alle reeds vermelde ingrediënten en kwaliteiten waren ruimschoots aanwezig. Wat Fela Kuti heeft betekend voor afrobeat betekent Majid Bekkas nu al 25 jaar voor gnaoua blues: schepper van en ambassadeur voor een muziekgenre.
publieksprijs: 19,50
Meer van deze artiest: van Majid Bekkas is helaas enkel nog het vorig jaar verschenen album ‘Al qantara’ verkrijgbaar, een album met pittige, levendige en ook zeer subtiele fijnproeversmuziek.

 

SONG VAN DE MAAND

BARRINGTON LEVY – Times Hard

 

KOOPJES VAN DE MAAND

- SEZEN AKSU – Öptùm
publieksprijs: 6,20
- BIXIGA 70 – Ocupai
publieksprijs: 8,55
- METÁ METÁ – MetaL MetaL
publieksprijs: 8,55
- LUCAS SANTTANA – Sem Nostalgia
publieksprijs: 8,55
- RODRIGO AMARANTE – Cavalo
publieksprijs: 8,55