Muzieknieuws september 2015

AMADOU BALAKÉ – In Conclusion

AMADOU BALAKÉ – In Conclusion

Zijn naam klinkt wellicht niet zo vertrouwd in de oren maar eigenlijk is Amadou Balaké een monument en tot voor kort een van de laatste levende legendes van de Afrikaanse populaire muziek. Zijn muzikale loopbaan overspande een halve eeuw. Vorig jaar overleed hij op zijn 70ste en op ‘In Conclusion’ zijn zijn laatste opnames te horen. Hij werd geboren als Amadou Traoré in het toenmalige Opper Volta (nu Burkina Faso) maar zijn Guinese fans schonken hem de naam Balaké omdat ze bijzonder hielden van de manier waarop hij de gelijknamige Mande-klassieker zong. In de jaren 60 kwam Balaké aan de kost als rondreizende zanger, gitarist en percussionist doorheen West-Afrika. In 1970 trok hij terug naar zijn thuisland en zong hij bij een hele reeks groepen in Ouagadougou. Hij bouwde een stijl uit die gebaseerd was op populaire Afro-Cubaanse en funkstijlen alsook op het Mande-repertoire zoals gemoderniseerd door bands als Bembeya Jazz en Rail Band en voegde er lokale warba-dansritmes aan toe; hij zong vooral in de Burkinese Mossi-taal. In de tweede helft van de jaren 70 nam hij vier albums op in West-Afrika vooraleer in 1979 in New York zijn klassieke salsa-album ‘Amadou Balaké à New York’ op te nemen, bijgestaan door topmuzikanten uit het New Yorkse salsamilieu. In de jaren 80 werd Parijs zijn uitvalsbasis tot hij zich tenslotte vestigde in Ouagadougou. In 2000 werd hij door Ibrahima Sylla uitgenodigd om toe te treden tot Africando. Met Africando nam Balaké vier albums op en ondernam hij vele tournees. Na zijn Africando-periode trad hij nog wekelijks op in Ouagadougou waar hij ook ‘In Conclusion’ opnam, wat later zijn muzikale testament bleek te zijn. Dit album bevat herwerkingen van zijn favoriete liederen, inclusief het lied dat verwijst naar zijn artiestennaam en dat hij voorheen nooit had opgenomen. De Franse muziekjournalist en Afrikakenner Florent Mazzoleni selecteerde de liedjes en tekende ook voor de productie. De meeste nummers werden in één keer opgenomen en Balaké werd hierbij begeleid door zijn getrouwe compagnon de route, gitarist Michel ‘Haute Tension’ Diansoro, en door jonge lokale muzikanten. Zijn teksten behandelen het voorbijgaan van de tijd, Burkinese politiek en verloren liefde. Een van zijn albums was destijds getiteld ‘Señor Ecléctico’: na het aanhoren van zijn muziek zal duidelijk zijn waarom. Als weinig anderen weet hij traditionele Afrikaanse instrumenten zoals ngoni en balafon en Burkinese ritmes te laten matchen met latin, afrofunk en afrobeat, ook al klinken de meeste van deze herwerkingen heel wat rustiger en traditioneler. Na een halve eeuw klinkt zijn stem weinig aangetast en nog steeds krachtig, vitaal en precies en zijn voordracht heeft nog steeds een grote overtuigingskracht. ‘In Conclusion’ is een waardige -weliswaar onbedoelde- coda aan een rijk gevuld en indrukwekkend muzikaal leven van een Afrikaanse reus.
publieksprijs: 18,10



JUAN MARTÍN y CHAPARRO de MÁLAGA – La Guitarra ~ Mi Vida

JUAN MARTÍN y CHAPARRO de MÁLAGA – La Guitarra ~ Mi Vida

Martín en Chaparro de Málaga putten beiden hun inspiratie uit de Málagaschool en -traditie binnen de flamenco. Juan is een wereldwijd bekende gitarist die bij de drie beste flamencogitaristen ter wereld werd gestemd in het magazine Guitar Player. Hij studeerde bij halfgod Paco de Lucía en speelde samen met o.m. Miles Davis, Herbie Hancock, Rory Gallagher. Zijn vele concerten -solo-als leider van zijn flamencodansgroep-met zijn crossculturele groep Música Alhambra- brachten hem in meer dan 40 landen en in sommige van de belangrijkste concertzalen ter wereld. Hij nam negentien albums op en creëerde zijn eigen, nu beroemde, flamencomethode ‘El Arte Flamenco de la Guitarra’ die voor vele gitaristen een introductie was in de authentieke flamencokunst en die ook te boek gesteld is en nu internationaal aan zijn elfde druk toe is. Daarna volgden nog andere studieboeken met begeleidende dvd’s. Heilig huisje The Guardian schreef over hem: “He is the leading flamenco guitarist of his generation. In Martín’s hands flamenco is not so much a musical style as an entire culture compressed into a quivering box of air”. En The Observer ziet het zo: “Martín spans the centuries with the mixture of the dazzling and the profound”. De veel jongere gitarist José Antonio Conejo Vida, alias Chaparro de Málaga, sprokkelde al een resem prijzen bij elkaar en wordt in Andalusische kringen bijzonder gewaardeerd als een superbe begeleider. Beroemde vocalisten zoals Miguel Poveda en Estrella Morente maakten al gebruik van zijn diensten. Chaparro ontmoette Martín na een concert in het historische kasteel El Gibralfaro in Málaga en het resultaat van deze ontmoeting waren een concerttournee en deze opnames. Naast twee sefardische composities worden we vergast op diverse flamencostijlen en -ritmes. Op ouderwetse wijze horen we Martín in de rechter- en Chaparro in de linkerbox: de aficionados worden dus op hun wenken bediend. Twee gitaren die flamenco spelen kunnen een rijkdom en ritmische vitaliteit bereiken die een gitaar alleen nooit zal kunnen. Beide heren exploreren ook het percussiepotentieel van hun collectieve snaren. Hun muzikale conversatie is volkomen ongekunsteld en instinctief en aldus brengen ze deze onderneming met verve en veel diepte tot een goed einde en worden hierbij geholpen door hun vlekkeloze techniek en fantasierijke interpretatiebekwaamheid. RODRIGO y GABRIELA voor GEVORDERDEN!
publieksprijs: 17,10



LILA DOWNS – Balas y Chocolate

LILA DOWNS – Balas y Chocolate

Kogels en chocolade, jawel. Op haar elfde album focust Lila Downs samen met haar muzikale en levenspartner Paul Cohen vierkant op de actuele toestand in Mexico en de hevige beroering die er woedt: het geweld van de drugsoorlog, de verdwijning van studenten, de migratie van kinderen, de ongebreidelde internationale hebzucht en het grenzeloze kapitalisme die zich afspelen op Mexicaanse bodem en er aldus een omvangrijk en gevarieerd ecosysteem en in een klap mee inheemse culturen de vernieling in jagen en nog meer van dat fraais. In een mix van eigen composities en covers (zoals de mariachiklassieker ‘La Farsante’) plaatst Downs met haast bedrieglijk gemak folk en populaire stijlen zoals mariachi en cumbia naast hip-hop, pop, son en ranchera tot zelfs klezmer. Maar Downs predikt niet enkel de revolutie maar ook de liefde. Hoewel ‘Balas y Chocolate’ het akelige heden reflecteert poneert Downs ook dat, zolang men ademt, verandering mogelijk is. Het album is een optimistisch statement van een diep geloof in de toekomst van de mensheid alsook een daad van verzet tegen de duistere machten. De song ‘Balas y Chocolate’ is de sleutel tot het denkproces achter het album. Lila zingt over het ontsnappen uit een gewelddadige wereld waar de kogels rondvliegen door dans, liefde en chocolade te omarmen. In Mexico staat chocolade symbool voor kracht. De Maya’s zagen deze heerlijkheid als een geschenk van de goden en de Azteken beschouwden chocolade als de belichaming van kracht en beschaving en ook als een elixir voor zelfreiniging. Daarnaast is ‘Balas y Chocolate’ ook een zeer persoonlijke aangelegenheid geworden; Lila Downs liet weten dat het album geïnspireerd was door de Mexicaanse traditie van “de Dag van de Dood” die de dood viert als het begin van het hiernamaals. Downs en Cohen maakten dit album nadat Cohen de diagnose van terminale ziekte kreeg. Muzikaal bewandelt Downs verder de weg die ze al jarenlang ingeslagen is: ze werd succesvol met het populariseren van traditionele Mexicaanse muziek zonder die te compromitteren en dat is voorwaar een geweldige verdienste. Op ‘Balas y Chocolate’ doet ze dat bovendien wellicht beter en doorleefder dan ooit. De vaak deprimerende teksten staan bijwijlen in schril contrast met de vrolijke en zwierige energie die de muziek uitstraalt: dit dualisme laat de luisteraar achter met een eerder sinister gevoel, alsof je op een carrousel midden de oorlogszone zit. Dit dualisme maakt volgens Downs deel uit van de metaforische Mexicaanse folklore; we citeren haar: “Those are the reasons we survive, and it makes our case for our connection with the Native World, and the wisdom of that tradition which holds nature in such high esteem. Maybe in times of crisis we connect to that when we express these things.” Maar hoe dan ook: het fascinerende en veelzijdige stemgeluid (met een zeer breed register) van Lila Downs is een ware vreugde voor de mensheid en een lieve lust voor de oren. Ons zou het niet verbazen als ‘Balas y Chocolate’ haar een derde Grammy zou opleveren.
publieksprijs: 17,90



KARDES TÜRKÜLER – Kerwanê (Best Of)

KARDES TÜRKÜLER – Kerwanê (Best Of)

Kardes Türküler (“liederen van broederschap”) ontstond in 1993 aan de Bosporus Universiteit in Istanbul als een project dat gericht was op de Anatolische volksliederen, met als basis de eigen culturele structuur en gezongen in de oorspronkelijke taal: Turks, Koerdisch, Arabisch, Assyrisch, Azerbeidjaans en Armeens. Het project dat gedreven was door het ideaal van samenleven in broederschap nam ook stelling tegen de polarisatie en de spanningen (politiek, etnisch, religieus) die er waren tussen de verschillende volkeren in een multicultureel land. Later verbreedde Kardes Türküler hun repertoire met uitvoering van muziek uit nog andere culturen zoals Laz, Georgië, Circassië, Roma, Macedonië en het Alevitisme. De live-bezetting kan uitgroeien tot 25 leden (muziek, zang en dans) die alle hoeken en culturen uit Anatolië vertegenwoordigen. Tegenwoordig zet de groep zich ook in voor meer groen en vrijheid in Istanbul in de nasleep van de demonstraties tegen de stedelijke ontwikkeling van het Gezi Park in de wijk Taksim in Istanbul, die zich ontwikkelden tot een breed gedragen protest tegen het autoritaire regime van president Erdogan. Het gezelschap geniet reeds lange tijd een cultstatus in Turkije. Kenmerkend zijn de adembenemende emoties en de explosieve spankracht die KT uitstraalt, vertaald in solisten met een enorm stembereik, verbluffende percussiesessies en virtuoze intermezzo’s op timbur, ud en ney die je doen verdwalen in een mystieke oriëntaalse wereld. Hun muzikale aanpak genereert een effect waarbij het klinkt alsof ze de originele Anatolische muzikale structuren opbreken en van daaruit een nieuwe dynamiek creëren. Hierbij gebruiken ze, zoals de traditie het wil, enkel akoestische instrumenten. De doelstelling van KT is niets minder dan een grondige vernieuwing van de folksong binnen zijn traditie om aldus een breder en vooral jonger publiek voor die traditie te winnen. Deze trend zien we de voorbije jaren steeds meer opduiken en dat willen we alleen maar toejuichen. Hierbij verwijzen we o.m. naar Monsieur Doumani, Pascuala Ilabaca, Spiro, Chlopcy Kontra Basia, She’Koyokh, Kristi Stassinopoulou & Stathis Kalyviotis…. Dranouter new tradition en andere Sfinksen mixed, waarop wachten jullie? ‘Kerwanê’ van Kardes Türküler is essentieel spul voor elke muziekliefhebber.
publieksprijs: 13,25

DINA EL WEDIDI – Turning Back

DINA EL WEDIDI – Turning Back

De Egyptische Dina El Wedidi is een podiumartieste die zich bekwaamd heeft in het vertellen van verhalen, acteren en muziek (compositie, zang, gitaar, daf). Ten tijde van de Arabische lente, waar ze actief bij betrokken was, had ze een hit met een lied uit de musical ‘Khalina Nehlam’ (‘laat ons dromen’). In 2012 werd ze in een wedstrijd “ontdekt” door Gilberto Gil en dat leverde haar een jaar officieel mentorschap van Gil op; hij is trouwens op haar debuutalbum ook te horen op een lied. El Wedidi heeft een missie: ze wil de muzikale opvoeringstradities van de Egyptische vrouwen bewaren voor het nageslacht. Deze ambitie bracht haar in contact met de groep Mazaher uit de zãrcultus, ook te horen op twee liederen. Zãr is een oude rituele muziekvorm die hoofdzakelijk door vrouwen uitgevoerd wordt. Alle composities, op een traditional na, zijn van de hand van El Wedidi. De teksten (in het tekstboekje vertaald naar het Engels) werden geschreven door diverse hedendaagse tekstschrijvers en handelen over de geur van liefde, het verleden en de verdwenen toekomst in een land dat gebukt gaat onder tragedies maar waar de hoop overeind blijft. De titel van het album lijkt zowaar symbolisch voor datgene wat Egypte momenteel doormaakt. Muzikaal combineert ze hedendaagse klanken maar vooral Arabische orkestratie stijl jaren 50 met haar wortels in de Egyptische vocale muziek. Haar stemgeluid doet ons denken aan dat van Souad Massi. Dina El Wedidi lijkt ons een zangeres met nog veel groeipotentie en dus iemand om te blijven volgen.
publieksprijs: 18,35



HINDI ZAHRA – Homeland

HINDI ZAHRA – Homeland

Vijf jaar geleden was deze Marokkaanse Berber-zangeres met Toeareg-roots heel even ‘the next big thing’. Haar debuutalbum ‘Handmade’ werd door de media de lucht in geprezen. Ze werd gehyped als een Maghrebversie van Janis Joplin en er volgde een wereldtournee met 400 concerten. En plots was er niets meer. Wij vonden weinig aan dat debuut en vonden het vooral zwaar over het paard getild. En uit dat blijkbare niets komt nu plots haar tweede album te voorschijn, opgenomen in Marrakech, Essaouira, Córdoba en Parijs. En die verschillende opnameplaatsen laten zich ook horen: diverse sferen worden opgeslorpt in dit auditieve dag- en plakboek. Het ene moment waan je je in Marokko, dan weer in Mali, Cuba, Spanje, Frankrijk of Brazilië en nog hier en daar. Muzikaal zweeft het van levensliederen over desert blues, flamenco, jazz, triphop tot bossa en nog een en ander. En wij, wij vinden er weer weinig aan. Toegegeven, Hindi Zahra kan zingen (een honingzoet, fluwelig, loom maar soms ook katachtig stemgeluid) maar haar liedjes neigen te vaak naar inspiratieloze easy listening (wat eigenlijk een pleonasme is) en wat voor smachten moet doorgaan wordt bij ons slaapverwekkend.
publieksprijs: 19,70



TOTÓ LA MOMPOSINA y SUS TAMBORES – Tambolero

TOTÓ LA MOMPOSINA y SUS TAMBORES – Tambolero

Colombiaanse muziek kent een lange geschiedenis met vele invloeden. Het is een rijke culturele mix van inheemse Indiaanse, Afrikaanse (via de slaven) en Spaanse (via de kolonisators) invloeden. De basis van Totó’s muziek is die van de oude Cantadoras: Indiaanse vrouwen die het land bewerkten en daarbij zongen. Als jong meisje kreeg de nu 75-jarige Totó les van de Cantadora Ramona Ruiz. De hoofdmoot in de begeleiding is een uitgebreid arsenaal percussieinstrumenten (Sus Tambores) en TLM bedient zich van ritmes uit Colombia (cumbia, bullerenge, chalupa, garabato, mapale) maar ook uit andere Caraïbische regionen (son, guaracha, rumba, bolero) die Colombia bereikten via San Basilio de Palenque. In 1993 brak ze internationaal door met het op Real World Records uitgebrachte album ‘La Candela Viva’. Het “nieuwe” album ‘Tambolero’ is een opgepoetste versie van ‘La Candela Viva’. Bij Real World “vonden” ze alternatieve opnames en onuitgegeven demo’s die ze polijstten en voorzagen van nieuwe backing vocals en huppekee klaar was kees: een nieuw album was geboren. We stellen het nu wel wat negatief voor maar hier zijn ook voordelen aan verbonden, zeker voor de luisteraar die niet vertrouwd is met het werk van TLM, ook al blijven wij vraagtekens stellen bij deze truc. Wij deden een vergelijkende studie van oud en nieuw en kwamen vooral tot de conclusie dat op de nieuwe opnames de percussie veel krachtiger klinkt en de kwaliteit van de backing vocals er fel is op vooruitgegaan terwijl ook Totó’s stem veel warmer klinkt. De ganse cd klinkt alsof die volledig opnieuw opgenomen is en dat is een verdienste. Zoals bij haar ander werk straalt ook dit album vrolijkheid en levenslust uit. Aanvankelijk waren wij zeer sceptisch maar na beluistering hebben wij onze opinie flink bijgesteld. Deze remastering is een vindingrijke reïnterpretatie van een vergeten en verloren stukje muzikaal erfgoed dat op deze wijze een nieuw leven krijgt. We vonden hier nog een extra pluim en geven die aan het zeer fraai uitgegeven en bijzonder goed gedocumenteerd infoboekje.
publieksprijs: 17,15

AMARA TOURÉ – 1973 - 1980

AMARA TOURÉ – 1973 - 1980

De Guinese zanger en percussionist Amara Touré zwierf zowat drie decennia lang doorheen West-Afrika om daarna te verdwijnen. In 1958 vertoefde hij in Senegal en werd er lid van Le Star Band de Dakar. Hij bleef er tien jaar om dan naar Kameroen te trekken waar hij het ensemble Amara’s Black and White oprichtte waarmee hij immens succes oogstte. In 1980 ging het richting Gabon waar hij ging samenwerken met L’Orchestre Massako. Van dan af is ieder spoor bijster; er wordt aangenomen dat hij teruggegaan is naar Kameroen maar het valt zelfs niet te achterhalen of hij nog in leven is. Amara Touré liet tien opnames na: zes daarvan nam hij op met Black and White en verschenen op single (je weet nog wel, zo’n rond schijfje met een doorsnede van 17,5 cm en met een gaatje in het midden) en de andere vier zijn lange lp-tracks, verschenen in 1980 en opgenomen met L’Orchestre Massako. Dit volledig oeuvre staat nu chronologisch verenigd op deze cd, waarvoor dank aan het immer kwaliteitsvolle label Analog Africa, waarvan het excellente pioniers- en opgravingswerk niet genoeg in de verf kan worden gezet. Met Black and White slingert zijn soepele en unieke stem zich doorheen lome, sensuele Afro-Cubaanse ritmes en begeeft hij zich in het zog van Orchestre Baobab. De opnamekwaliteit is basaal, zelfs na de digitale remastering, maar de atmosfeer is sprankelend en ongehoord opgewekt. De opnamekwaliteit van de lp ‘Amara Touré Et L’Orchestre Massako’ is lichtjes beter en daar vaart vooral de bijzonder vet klinkende blazerssectie wel bij. Ook deze tracks baden in dezelfde lome, wuivende Afro-Cubaanse ritmes met weliswaar wat meer ruimte voor elementen uit de Mande-traditie en bovenal dwingender uitgevoerd. Vibrante muziek reflecteert vibrante tijden en dan is het jammer dat het grootste deel van het verhaal van deze pionier van de Afro-Cubaanse muziek, temidden van een zeer belangrijke muzikale overgangsperiode, verloren is gegaan voor de geschiedenis. M.a.w: deze heruitgave is een waarlijk geschenk, waarvoor dank aan het onvolprezen Analog Africa. De laatste pluim die hier nog lag gaat naar de uitgebreide en gedetailleerde informatie in het hoesboekje.
publieksprijs: 18,75



ROUGH GUIDES

‘PSYCHEDELIC CUMBIA’ (compilatie)

‘PSYCHEDELIC CUMBIA’ (compilatie)

‘Psychedelisch’ is een modewoord dat vandaag de dag veel gebruikt wordt, voornamelijk om obscure schatten te verkopen die opgegraven zijn uit ooit verloren maar nu herontdekte internationale muziekarchieven. Soms wordt de term ook misbruikt -het is niet omdat de muziek bizar klinkt dat ze psychedelisch is- om een trend te verzilveren. Dat misbruik zien we veel minder als het om cumbia gaat. Dit aloude Colombiaanse muziekgenre met een internationaal bereik ging waarlijk door een psychedelische periode. Dat was en is vooral het geval in Peru waar een ware revival en belangstelling aan de gang zijn bij hedendaagse muzikanten en publiek. Psychedelische rock (vooral de latijns-getinte zoals bv. Santana) werden samen volwassen in de tweede helft van de jaren 60 in overeenkomstige omstandigheden. Vooral in Peru waren de elektrische gitaar en het elektrische orgel toen al vrij populair bij de jeugd en aldus geschiedde dat deze van oorsprong akoestische Afro-Colombiaanse dansmuziek herboren werd onder invloed van de toenmalige psychedelische cultuur en zijn ingang vond bij een jongere generatie. Voeg daarbij de sterk aanwezige surfcultuur langs de kusten van Peru en Mexico en de tijd was rijp voor experiment. Rock and roll en “geïmporteerde” hippiecultuur waren een doorn in het oog en een ware bedreiging voor de orde en het fatsoen bij dictaturen van Brazilië en Cuba. Er volgde dan ook in vele Latijns-Amerikaanse landen een repressie tegen die rockrebellie en psychedelische jeugdcultuur maar de jeugd ging die vibe en energie sublimeren door ze in te enten in meer “aanvaardbare” tropische muziekvormen zoals samba, cumbia en salsa. Het aantal elektrische gitaristen in Peru dat cumbia onder handen nam is niet bij te houden alsook de vele varianten van cumbia peruana (ascumbia andina, cumbia selvática en meer recent chicha). Opvallend is ook de wederzijdse beïnvloeding tussen deze generatie gitaristen en Carlos Santana; infeite bevond de mosterdpot van Carlos Santana zich in de psychedelische cumbia. Deze compilatie biedt plaats aan zowel de pioniers als aan de huidige generatie. Pablo E Yglesias (alias DJ Bongohead) mocht weer eens instaan voor de samenstelling en dan weet een mens dat het goed zit. Met al ons diep respect voor de pioniers vallen wij toch veel meer voor de nieuwe generatie. Van de oudjes kon enkel het Colombiaanse gezelschap Grupo Rosado ons bekoren. Zoals reeds aangestipt vonden wij meer onze gading bij de nieuwe lichting, meer bepaald en vooral bij Sonido Gallo Negro uit Mexico City, Money Chicha uit de VS, de Peruviaanse oudstrijders van Cumbia All Stars die vandaag een tweede jeugd beleven, het eigenzinnige en zeer prettig gestoorde New Yorkse Chicha Libre met een bizarre cover van ‘Alone Again Or’ van Love, M.A.K.U. Soundsystem uit New York met het lang uitgesponnen maar vooral slepende en broeierige ‘Canto Negro’ en tot slot het inventieve Colombiaanse kwartet Frente Cumbiero in een strakke dubmix van Mad Professor.
publieksprijs: 13,15

‘LATIN DISCO’ (compilatie)

‘LATIN DISCO’ (compilatie)

Vanuit de underground roots in de nachtclubs van New York in de jaren 70 had disco sterke banden met de latino gemeenschap. Deze gemeenschap telde vele muzikanten, producers en labels die actief waren in het genre en vooral een groot publiek dat er op danste. Latino percussie vormde het hart van de disco sound en de sterke invloed van salsa was ontegensprekelijk. Salsoul Records, een latino muziekbedrijf, wordt beschouwd als het grootste discolabel ooit en toen disco de wereld veroverde raakten vele latino muzikanten danig geïnspireerd en meegesleept dat ze hun eigen variaties gingen creëren. Disco nam gedurende meer dan een decennium een hoge vlucht maar in de vroege jaren 80 verdween het genre van de voorgrond toen het plaats moest maken voor nieuwere stijlen zoals new wave, rap, hiphop en elektronische muziek. Maar disco werd ook de inspiratie voor en het fundament van een nieuwe globale dansbeweging, met name house. Begin deze eeuw ontstond groeiende interesse in de 70’s underground disco roots van house en een nieuwe generatie muzikanten ging aan de slag met muziek die sterk beïnvloed was door de vroege releases van Salsoul Records. Deze Rough Guide presenteert legendarische artiesten uit het gouden tijdperk van disco maar ook hedendaagse latino artiesten die geïnspireerd zijn door disco. Uit de jaren 70 horen we vijf tracks uit de catalogus van Salsoul Records: tweemaal soulzanger en discopionier Joe Bataan, tweemaal het huisorkest Salsoul Orchestra en dan nog een bijdrage van de sublieme Cubaanse percussionist Candido. Ook uit de jaren 70 maar uit andere stallen komen Yambu (geeeeeeeeeeeeeuw), de Cubaanse fluitist Jose Fajardo en de Colombiaan Wganda Kenya (nog meer geeuw). De laatste vier tracks voeren ons naar deze eeuw en naar een ander geluid, hoewel nog steeds gebaseerd op de karakteristieken van de seventies latin disco sound. Van deze nieuwe generatie konden Grupo X en Jungle Fire (vorig jaar nog verantwoordelijk voor de overheerlijke cd ‘Tropicoso’, een bijzonder ontvlambaar goedje) ons behoorlijk bekoren. Liefhebbers van het genre zullen met deze compilatie best wel een aardig feestje kunnen bouwen: voor ons niet gelaten maar bij World Music Network moeten ze nu ook niet té ruimdenkend worden.
publieksprijs: 13,15

‘THE BEST ARABIC MUSIC YOU’VE NEVER HEARD’ (compilatie)

‘THE BEST ARABIC MUSIC YOU’VE NEVER HEARD’ (compilatie)

Deze verzameling met origineel en fris talent uit de Arabische muziekwereld is exclusief geselecteerd uit werk van artiesten die deelnamen aan ‘Battle of the Bands’ van World Music Network. Drie van hen kregen voorheen een release op een sublabel van Rough Guides: Dozan, Groupe Mazagan en Simo Lagnawi. Daarnaast is enkel Hijaz ons bekend, een Tunesisch/Belgisch/Grieks/Portugees kwartet. De Arabische wereld omvat 22 landen en strekt zich uit dwars door het Midden-Oosten en Noord-Afrika. De muzikale productie in dit zeer uitgestrekte gebied is zeer groot. Het grootste deel van de muziek op deze verzameling is bestemd voor lokale consumptie en werd gecreëerd door artiesten zonder contract. Veelal brengen ze ook nieuwe klanken die het resultaat zijn van het vermengen van diverse culturele invloeden en laat dat nu net niet een aantrekkingskracht zijn voor de mainstream muziekindustrie. Wij zetten voor jullie onze favoriete tracks op een rijtje. De Israëlische zangeres Limor Oved, van Syrisch-Libische afkomst, zingt in het Hebreeuws een oproep tot de bescherming van de vrouwenrechten in de joodse wereld. De muziek van het zevenkoppige Jordaans/Palestijns/Syrische gezelschap Dozan maakt deel uit van het Levantijnse erfgoed. Hun muziek is geïnspireerd door Sufimystiek en -spiritualiteit en straalt een behoorlijke dosis tristesse en melancholie uit. Een van de hoogtepunten van deze compilatie wordt gebracht door Al Andalus Ensemble met ud en viool in de hoofdrollen en met muzikale verwijzingen naar de oude islamitische cultuur zoals die destijds aanwezig was in Spanje en Portugal. Daramad weeft een intrigerend klanktapijt met blaas- en snaarinstrumenten en met ruimte voor improvisatie. Simo Lagnawi kennen we reeds van zijn uitstekende albums ‘Gnawa London’ en ‘The Gnawa Berber’. Lagnawi creëert een hoogst persoonlijk klanktapijt met een intense live-spirit en slaagt er in de focus zeer strak te houden: hij bespeelt de guembri op een zeer bluesy en gevoelvolle manier. De muzikale zoektocht van het multiculturele Belgische kwartet Hijaz gaat verder dan hun gemeenschappelijke geschiedenis: deze muzikanten gaan op zoek naar nieuwe toonladders (hijaz is een Arabische toonladder) en nieuwe klanken. Hun muziek is een uitgepuurde, coherente en transparante dialoog tussen Arabische muziek en jazz met ruimte voor uiteenlopende sferen en structuren.
publieksprijs: 13,15

‘PSYCHEDELIC SAMBA’ (compilatie)

‘PSYCHEDELIC SAMBA’ (compilatie)

De psychedelische invloeden en aspecten bij Latijns-Amerikaanse muziek brachten we hoger al aan bod bij de bespreking van ‘Psychedelic Cumbia’. Samba absorbeerde deze invloeden vanaf de jaren 60. Samba infiltreerde doorheen de jaren in allerlei genres, van funk over jazz, soul, hip-hop, indie rock, folk tot psychedelische rock. Deze samba-rock beleefde zijn hoogdagen in de jaren 70 en 80 maar ook de nieuwe generatie komt aan bod op deze compilatie. ‘The Rough Guide to Psychedelic Samba’ beloofde een moeilijke luisterbeurt te worden want zoals jullie onderhand wel weten is samba niet onze cup of tea en al helemaal niet onze piece of cake. Eerder een Tough Guide dus. Maar zoals steeds zetten we onze oren en vooral onze geest wijd open. Maar ook met een psychedelische saus blijft dit genre ons niet smaken maar dat zal wel geheel aan ons toe te schrijven zijn: millions of Brazilians can’t be wrong. Staat hier dan niets dat ons kan boeien? Jawel, te beginnen met het trio Metá Metá dat ons vorig jaar nog overweldigde met hun album ‘MetaL MetaL’ waarop we een haast perfecte balans hoorden tussen grensaftastende avant-garde en een natuurlijk talent voor merkwaardige hooks en dansbare grooves, met oog voor de eigen traditie (wie het verhaal nog eens wil nalezen verwijzen we naar het cd-nieuws augustus 2014). Ook bij Sexy Fi kregen we weer de smaak te pakken al zouden wij hun aanpak eerder als funkadelisch dan als psychedelisch omschrijven. Binario kon ons dan best weer bekoren met zijn gelaagde grooves al konden wij in hun bijdrage het element samba niet terugvinden. Ook nog te smaken was de zwoele samba van Luciano Salvador Bahia & Ava Rocha. Maar op de volgende track deed oude rot Marcos Valle dan weer onze magen keren. De maagpijn werd daarna gelukkig een beetje verzacht door de pompende afsluiter van Poeta De Aço. Vijf op vijftien: op school heet dat gebuisd.
publieksprijs: 13,15

‘CALYPSO GOLD’ (compilatie/re-issue)

‘CALYPSO GOLD’ (compilatie/re-issue)

Deze Rough Guide is een heruitgave van deze titel uit 2008. Die brengt een bloemlezing van calypso uit Trinidad vanaf de zeldzame vroege opnames uit het begin van de vorige eeuw tot de hoogtepunten uit de jaren 50 toen het genre furore maakte. We horen de legendarische snaarorkesten uit de jaren 20, de opkomst van King Radio in de jaren 40, de wereldwijde erkenning van calypso in de jaren 50 met o.m. Lord Pretender en vooral de legendes Lord Kitchener en The Mighty Bomber.
publieksprijs: 13,15

REGGAE

 THE DREADS ENTER BABYLON 1955-83’ (compilatie)

‘RASTAFARI: THE DREADS ENTER BABYLON 1955-83’ (compilatie)

Het Rastafarigeloof dook op tijdens een periode van sterke politieke en sociale veranderingen in Jamaica in de jaren 30. Antikolonialisme en opkomst voor arbeidersrechten staken voorzichtig de kop op. Maar de belangrijkste katalysator voor de geboorte van dat geloof was de kroning van Haile Selassie I. Wat volgt in het verhaal is een hoop religieuze onzin en daar willen we jullie van besparen. Een van de vroegste vermeldingen van Ethiopia in Jamaicaanse muziek kwam van mentozanger Lord Lebby in ‘Ethiopia’ (uit 1955) waarin het Ethiopianisme ter sprake komt, de politieke beweging die opriep tot een terugkeer naar Afrika. Het concept van het Ethiopianisme is ouder dan zowel Rastafari als de Back-to-Africa beweging van Marcus Garvey, dat wel door beide gepromoot zou worden. Maar verder zullen wij hier ons vooral beperken tot de muziek. De vroegste specifieke referenties naar Rastafari in de populaire Jamaicaanse muziek dateren van de vroege jaren 60. Count Ossie, die deze compilatie opent en te horen is op een vierde van de tracks, is de sleutel tot de link tussen Rastafari en Jamaicaanse populaire muziek. Een tweede sleutel was de figuur van zanger Laurel Aitken. Maar het was vooral de opkomst van roots reggae aan het begin van de jaren 70 die leidde tot de escalatie van de populariteit van Rastafari. Een nieuwe generatie muzikanten werd daarbij geïnspireerd door het tumultueuze bezoek van Haile Selassie I aan Kingston in 1966. Toen Bob Marley een iconische rockster werd was het hek helemaal van de dam en werd de Rastafariaanse roots reggae wereldwijd een rebelse muziekvorm waarbij werd aangevoerd dat Rastafari in essentie een daad van rebellie is, een verwerping van de moderne westerse kapitalistische maatschappij (benoemd als Babylon), gebaseerd op materialistische hebzucht en economische en raciale onderdrukking. Op deze compilatie wordt duidelijk aangetoond dat Rastafari zijn weg vond in de meeste vormen van Jamaicaanse muziek, te beginnen bij de oeroude nyabinghi -waarvan de gezangen en de percussie die teruggaan naar Afrika mee aan de basis liggen van reggae- over calypso, mento en ska tot reggae; ook de zeer belangrijke rol van de percussie komt tot uiting. Hierbij is het jammer dat er op deze compilatie chronologisch wat van de hak op de tak wordt gesprongen wat een visie op de evolutie in de weg staat. Maar verder bijna vooral niets dan lof over de gemaakte selectie waarbij ook duidelijk wordt dat Jamaicaanse muziek zoveel meer dan enkel reggae is en aldus ook een historische waarde meegeeft aan dit document. Om af te sluiten geven we nog een greep uit de artiestenlijst mee: Count Ossie, Johnny Clarke, Laurel Aitken, Ras Michael & The Sons Of Negus, Mutabaruka, Bongo Herman, Ashanti Roy, Winston & Ansell.
publieksprijs: 19,05


VINYLRELEASES

- RITA MARLEY – Who Feels It Knows It
Heruitgave van het uitstekende solodebuut van Rita Marley uit 1981.
publieksprijs: 20,95
- AMARA TOURÉ – 1973 - 1980
publieksprijs: 28,70 (2 lp)
- ‘RASTAFARI: THE DREADS ENTER BABYLON 1955-83’ (compilatie)
publieksprijs: 20, 85
- HINDI ZAHRA – Homeland
publieksprijs: 19,50 (2 lp)

GOUD VAN OUD

BOB MARLEY and THE WAILERS – Legend

BOB MARLEY and THE WAILERS – Legend

Bouwjaar: 1984
Bij wijze van zeer grote uitzondering nemen wij in deze rubriek een compilatie op, maar deze kan er heus wel in. We sluiten de zomer af met de man die wij beschouwen als de allergrootste in de wereldmuziek en ook een van de allergrootsten ver daarbuiten. In tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen is niet Buena Vista Social Club met zijn negen miljoen exemplaren het meest verkochte album in de wereldmuziek maar wel degelijk deze ‘Legend’, met vijfentwintig miljoen op de teller. Dit hardnekkige misverstand dankt zijn bestaan aan de misvatting dat reggae niet tot de “wereldmuziek” zou behoren. Maar soit, de trofee blijft binnen de Caraïben. Indien wij het voor het zeggen hadden bij de Unesco dan waren Bob Marley en zijn indrukwekkende oeuvre al lang cultureel werelderfgoed geweest. Maar voor wie het wat meer mag zijn dan deze ultieme kleinschalige compilatie met 16 prijsbeesten is er nog het neusje van de zalm en al meer dan twee decennia lang hét onbetwiste reggae-standaardwerk (tot vervelens toe rammen wij dit zowat halfjaarlijks in uw hersens tot u met zijn allen overstag gaan), ‘Songs of Freedom’. Deze box (4 cd’s + 1 dvd + 1 boek) is één van de mooiste verzamelingen die ooit op de mensheid is losgelaten. De 40,50€ die u daarvoor moet ophoesten zijn een levenslange investering. In ruil ontvangt u de monumentale erfenis van een onovertroffen zanger, componist en performer.
Hoogtepunten: wat gedacht van de volledige tracklijst? Even opsommen:
Is This Love
No Woman, No Cry
Could You Be Loved
Three Little Birds
Buffalo Soldier
Get Up, Stand Up
Stir It Up
Easy Skanking
One Love / People Get Ready
I Shot The Sheriff
Waiting In Vain
Redemption Song
Satisfy My Soul
Exodus
Jamming
Punky Reggae Party

Meer moet dat toch niet zijn?
publieksprijs: 19,20
Meer van deze artiest: in een periode van nauwelijks 18 jaar was Bob Marley overproductief. Van al dat materiaal is ook nog zeer veel verkrijgbaar, te veel om hier in dit bestek op te nemen. Daarom beperken we ons tot de essentie.
- Babylon By Bus (bouwjaar: 1978; 9,20€)
- Burnin’ (1973; 9,20)
- Catch A Fire (1973; 6,45)
- Exodus (1977; 6,80)
- Kaya (1978; 9,20)
- Lee Perry Sessions (1970-1971; 10,30) (2 cd)
- Live! (1975; 1975; 9,20)
- Marley (uitstekende documentaire van Oscarwinnaar Kevin Macdonald)(2012; 15,25) (dvd)
- Marley (original soundtrack) (2012; 17,05) (2 cd)
- Natty Dread (1974; 6,45)
- Rastaman Vibration (1976; 9,20)
- Survival (1979; 9,20)
- Uprising (1980; 9,20)
- Uprising Live! (2014-opnames uit 1980; 27,90) (2 cd + dvd).

SONG VAN DE MAAND

LILA DOWNS - La Promesa

Deze verkillende sleper grijpt onverbiddelijk naar de keel.

VERWACHT

  • ‘PUTUMAYO presents VINTAGE LATINO’ (compilatie)
  • BALLAKÉ SISSOKO & VINCENT SEGAL – Musique De Nuit
  • THE SOULJAZZ ORCHESTRA – Resistance
  • JYOTSNA SRIKANTH – Bangalore Dreams
  • DABY TOURÉ – Amonafi
  • VIEUX FARKA TOURÉ & JULIA EASTERLIN – Touristes
  • La-33 – La Ruta de la Pantera

EN VERDER NOG:

APTIJT

APTIJT – Boeke En Andere Poku’s

De groep Aptijt is een van de belangrijkste uithangborden van de populaire muziek uit Suriname. Versmelting van muziekstijlen geldt als hét kenmerk van Surinaamse poku, waarbij de puur traditionele muziek nooit helemaal overstemd raakt. Aptijt sluit aan op kaseko zoals die al jaren de dansvloeren teistert. Bandleider Michael Deira houdt het zelf op kaskawi als hij het genre van Aptijt omschrijft. Aptijt brengt een hedendaagse adaptatie van de kawino- en kaseko-artiesten van de vorige generaties. In hun muziek sluipen ook nog andere Caraïbische stijlen als zouk, calypso, reggae en dancehall binnen maar ook hiphop, R&B en house. De groep bestaat dit jaar 20 jaar, maakte vijftien cd’s en in het kader van dit jubileum wordt deze “greatest hits” uitgebracht: de titel verwijst naar hun grootste hit, ‘Boeke’. Aptijt brengt opzwepende en dynamische dansmuziek pur sang en dit zal zeker spek voor de bek zijn voor wie op de dansvloer Caraïbische vibes prefereert.
publieksprijs: 16,95