Muzieknieuws november 2015

BIXIGA 70 – III

BIXIGA 70 – III

Bixiga 70 is een tienkoppige band uit de gelijknamige bairro (buurt) uit São Paulo en ‘III’ is, jawel, hun derde album. Vorig jaar bliksemden deze tien heren ons van ons paard met hun album ‘Ocupai’ dat verwees naar de straatprotesten die in 2013 op verschillende plaatsen in Brazilië uitbraken en die bekend staan als de Revolta do Vinagre (Azijnopstand) of de Braziliaanse lente. Brazilië is het niet-Afrikaanse land met het grootste aantal zwarte inwoners en toch heeft het erg lang geduurd vooraleer men er zich ging interesseren voor de Afrikaanse cultuur en muziek. Stilaan begint daarin enige verandering te komen en hebben de Brazilianen nu een van Afrika’s populairste muziekgenres ontdekt, met name afrobeat. Ondertussen heeft zowat elke grote Braziliaanse stad minstens een afrobeatorkest. Er kan gesteld worden dat Bixiga 70 een Braziliaanse interpretatie neerzet van de nalatenschap van Fela Kuti. De 70 in de groepsnaam is trouwens een vette knipoog naar Fela Kuti’s Africa 70. Zelf noemt Bixiga 70 haar muziek geen afrobeat maar música negra. De fundamenten zijn alleszins van afrobeat-makelij maar de eigenzinnig en vaak onvoorspelbaar ingebrachte infusen zijn velerlei: Afro-Braziliaanse muziekstijlen, reggae, Braziliaanse funk, Braziliaanse percussie, ethiojazz, big band, highlife, carimbó, cumbia en mandingue blues, om het bij deze te houden. De vele Afrikaanse invloeden mogen heus geen verwondering wekken: vele Braziliaanse ritmes hebben hun wortels deels in West-Afrika en de fusie van funk en jazz was in oorsprong trans-Atlantisch. In tegenstelling tot het uitgesproken gezongen engagement van Fela Kuti wordt er bij Bixiga 70 niet gezongen en zijn er dus ook geen (militante) teksten. De groep zelf zegt daarover dat haar muziek daarom niet minder geëngageerd is en zelfs net universeler want door iedereen verstaanbaar, over alle taalgrenzen heen. Ze zeggen daarover ook nog het volgende: “Wij kunnen ons volledig vinden in Fela’s boodschap over Afrika en de wereld: vooral zijn visie op muziek als de viering van vrijheid. Daar gaat onze show ook om: unie, vrede en vrijheid.” Om de kracht in hun muziek te behouden werd dit nieuwe album live opgenomen in de studio. De muziek van Bixiga 70 is doorgaans zeer dynamisch, opzwepend, gedreven, broeierig, gejaagd en gelaagd maar soms ook wat meer ingetogen maar vooral steeds subtiel. Er wordt ook indrukwekkend, oerkrachtig en vol zelfvertrouwen gemusiceerd met de blazerssectie als uniek verkoopargument en de sterke, fantasierijke en intelligente composities worden uitmuntend opgebouwd. Bixiga 70 is een ware masterclass in de jonge internationale afrobeatschool met een zeer divers aanbod die verder nog bewoond wordt door andere klassen zoals Jungle By Night, The Souljazz Orchestra (zie verder in dit nieuws), Shakara United en Antibalas en waar headmaster Tony Allen vanop de zijlijn tevreden staat te glunderen. Het weze duidelijk dat dit derde album van Bixiga 70 de negentiende titel voor de ultieme playlist van 2015 is en dus ook voor jullie verplichte leerstof.
publieksprijs: 18,75



THE SOULJAZZ ORCHESTRA – Resistance

THE SOULJAZZ ORCHESTRA – Resistance

We blijven in dezelfde school, zij het in een opleiding met enkele andere keuzevakken, met de Canadezen van The Souljazz Orchestra, een orkest met een volstrekt eigen klank en gezicht. Deze vijf heren en een dame hebben ons de voorbije jaren vergast op en verrast met de uitstekende, warmbloedige, stomende, opzwepende en zeer aanstekelijke albums ‘Freedom No Go Die’, ‘Manifesto’, ‘Rising Sun’ en vooral ‘Solidarity’ dat in 2012 een van de absolute topalbums van dat jaar was. De geesten van Fela Kuti, Tito Puente, Mulatu Astatke, Pharoah Sanders en James Brown waren nooit veraf. Het handelsmerk was een fusie van afrobeat, Latijnse stijlen, (afro)jazz en funk die voorzien werd van (schaarse) militante teksten. Hun vorige cd ‘Inner Fire’ was dan weer een tegenvaller, ja zelfs een afknapper: wij misten de inspiratie, het enthousiasme en de spelvreugde van de voorgangers en bij momenten werd er flink aangemodderd. Bovendien was er een lounge-element in hun muziek geslopen en dat zinde ons niet. Wij waren dus erg benieuwd uit welk vat ze getapt hebben voor hun nieuwe ‘Resistance’. Ook nu serveren ze ons weer hun gekende en royale mix, meer nog, het palet wordt nog wat verbreed. Zo horen we nu ook elementen uit Frans-Caraïbische stijlen als zouk, compas en cadence en op een nummer ook Ivoriaanse coupé-décalé: deze nieuwe input doet de muziek ook vrolijker klinken. Een nieuw gegeven is dat dit het eerste album van TSO is waar op elk nummer gezongen wordt en bovendien valt dat bijzonder mee, mede door de grote variëteit aan stemmen (alle zes leden zingen). De grote troefkaart van TSO is nog steeds het geweldige trio saxofonisten dat dan ook de sound grotendeels domineert, zij het minder dan bij de vorige albums omdat nu ook de zang op de voorgrond getreden is. We vermoeden dat het toevoegen van teksten bedoeld is om de muziek een grotere politieke impact te geven; die teksten zijn geschreven met het hart op een goede plaats maar zijn wat ons betreft veel te sloganesk. Op hun allerbeste album ‘Solidarity’ hoorde je minstens evenveel kwaadheid uit de saxen en de drums rollen als er nu uit de teksten en de meer vrolijke muziek klinkt. ‘Resistance’ is een grote stap vooruit na de afknapper ‘Inner Fire’ maar komt ook niet veel hoger dan de hielen van hoger vernoemd kwartet en krijgt van ons het label The Souljazz Orchestra light.
publieksprijs: 17,05



THOMAS MAPFUMO and THE BLACKS UNLIMITED – Danger Zone

THOMAS MAPFUMO and THE BLACKS UNLIMITED – Danger Zone

Het is negen jaar geleden dat we nog iets hoorden van Thomas Mapfumo maar nu krijgen we twee albums in een klap aangeboden. Voor wie zich afvraagt “Thomas wie?” geven we een korte introductie. Thomas Tafirenyika Mapfumo is een Zimbabwaanse zanger / gitarist die dit jaar 70 is geworden. Hij is ook bekend als “the lion of Zimbabwe” en ook onder de Shona-koosnaam ‘Mukanya’ (baviaan) omwille van zijn immense populariteit aldaar maar ook omwille van de politieke invloed die hij uitoefent doorheen zijn muziek met inbegrip van hevige kritiek op het bewind van president Robert Mugabe. Muzikaal staat hij geboekstaafd als de grondlegger van chimurenga en als de man die deze stijl ook populair maakte. Tijdens het blanke bewind in het Rhodesië van weleer werd hij gevangen gezet zonder enige vorm van beschuldiging. Ook met het nieuwe zwarte bewind leefde hij voortdurend in onmin en vice versa en eind vorige eeuw trok hij naar de VS waar hij nu nog steeds in ballingschap leeft. In de Shona taal betekent chimurenga “revolutionaire strijd”. Het gebruik van deze term gaat reeds terug naar het einde van de negentiende eeuw. In de hedendaagse context kan de term verklaard worden als de strijd voor mensenrechten, politieke waardigheid en sociale rechtvaardigheid. De muzikale stijl met dezelfde naam is gebaseerd op de mbiramuziek van het Shonavolk maar dan gespeeld met moderne (elektrische) instrumenten en gezongen met teksten die gekenmerkt worden door sociale en politieke commentaar. Zoals vermeld is er dan na negen jaar eindelijk nog eens nieuw werk van Mapfumo en zijn band The Blacks Unlimited die hem reeds sedert 1978 begeleidt. En die lange stilte heeft er hen blijkbaar toe verleid om een extra lang (76’) album af te scheiden. Veel van de muziek die we hier horen situeert zich in een popreggaesfeer maar is wel meer dan dat. Chimurenga is wel degelijk een popstijl maar dan wel een die gebaseerd is op grooves die de indruk wekken nooit te stoppen en meestal leiden tot lange songs (tot 10’). Deze lengte geeft de pop-georiënteerde songs een extra (hypnotische) dimensie. Maar de grote troefkaart die hier uitgespeeld wordt is de basstem van Mapfumo die na 70 jaar nog geweldig krachtig blijft. Ook de backingvocalisten kwijten zich voorbeeldig van hun taak en dragen hun beste steentjes bij en de interactie met Mapfumo zit op hoog niveau. Er zit veel duisternis verscholen in dit album maar ook in de duistere momenten klinken Mapfumo en zijn band vooral als muzikanten die er door en door van genieten muziek te maken. Het grote minpunt van ‘Danger Zone’ is dat tien van de twaalf tracks te veel uit hetzelfde vaatje tappen en vaak onderling wat inwisselbaar zijn. Mapfumo geeft ons ook de indruk met dit album het Amerikaanse publiek te willen innemen met de wat kabbelende en chillende Jamaicaanse klanken en dat is zijn goede recht maar onze voorkeur op ‘Danger Zone’ gaat toch uit naar de twee verstilde, aangrijpende en evocatieve afsluiters die een verademing zijn en waarin de mbira centraal staat en die ons herinneren waar het hart en de wortels van Mapfumo liggen.
publieksprijs: 18,75



THOMAS MAPFUMO – Lion Songs (Essential Tracks in the Making of Zimbabwe)

THOMAS MAPFUMO – Lion Songs (Essential Tracks in the Making of Zimbabwe)

Tegelijkertijd met ‘Danger Zone’ verschijnt deze compilatie (met de ondertitel ‘Essential Tracks in the Making of Zimbabwe’) die het boek ‘Lion Songs: Thomas Mapfumo and the Music That Made Zimbabwe’ van muziekcriticus en vriend Banning Eyre (die ook deze compilatie samenstelde) begeleidt. ‘Lion Songs’ bevat naast interviewfragmenten (Mapfumo geïnterviewd door Eyre) songs die opgenomen zijn tussen 1973 en 2010, waarvan een aantal onuitgegeven, en hier chronologisch gebundeld. ‘Lion Songs’ is een uitgelezen kans geworden om de essentie te vatten van een ware revolutionair met onwrikbare principes die consequent het gewicht van zijn muziek in de schaal legde om er zijn tegenstanders mee te tarten. De meedogenloze politieke druk die zijn deel werd zou echter een hoge tol eisen in de gedaante van Mapfumo’s Amerikaanse ballingschap. De ingesloten interviewfragmenten (wat een heerlijke lijzige spreekstem heeft de man) zijn significant voor een goed begrip van Mapfumo’s persoonlijkheid en van zijn unieke passie en humor. Deze compilatie is een essentieel overzicht van het werk van een van de grootste muzikanten die ooit uit zuidelijk Afrika gekomen zijn en is tevens ook een levende ode aan het prachtinstrument genaamd mbira.
publieksprijs: 18,75



VIEUX FARKA TOURÉ & JULIA EASTERLIN – Touristes

VIEUX FARKA TOURÉ & JULIA EASTERLIN – Touristes

Twee jaar geleden trad Vieux Farka Touré volledig uit de schaduw van zijn roemruchte vader met zijn album ‘Mon Pays’, muzikaal Mali op zijn allerbest. In de voorbije jaren ondernam hij ook nog een opmerkelijke en gesmaakte samenwerking met de Israëlische singer-songwriter Idan Raichel die resulteerde in twee uitstekende albums waarop ze andere paden betraden. En dan is er nu een samenwerking die misschien nog opmerkelijker is. Julia Easterlin is een Amerikaanse singer-songwriter die haar muziek creëert met behulp van een looping machine, waarmee ze haar stem in diverse lagen opneemt en aldus het effect van een a capella-groep bereikt. Op de kunstschool studeerde ze o.m. wereldmuziek, jazz en opera. Daarna volgde ze aan de universiteit de opleiding muziekwetenschappen. Haar enigszins experimentele muziek bevat elementen van jazz, gospel en folk. Als haar belangrijkste invloeden vermeldt ze Björk en Philip Glass. De twee ontmoetten elkaar vorig jaar in New York en naar verluidt hadden ze in minder dan twee uur vier songs uit de mouwen geschud. ‘Touristes’ bevat zes nieuwe composities van dit gelegenheidsduo, drie covers en een nieuwe song die gebouwd is bovenop ‘Kaira’, een traditionele klassieke Malinese song die Vieux en ook vader Ali eerder opnamen. Op ‘Touristes’ vinden twee ware talenten die een andere taal spreken en uit een ander continent en halfrond komen hun gemeenschappelijke grond. Verschillende muzikale achtergronden en passies versmelten hier zowaar organisch en transformeren in een nieuw en uniek muzikaal gebeuren. Maar ondanks de verschillen tonen ze zich hier als twee verwante geesten met schoonheid, vreugde, melancholie en magie als bindende krachten. Oude en nieuwe composities worden evocatief, emotief, diep, dartel en subtiel aangepakt. Julia Easterlin is voor ons een ware ontdekking en Vieux Farka Touré bevestigt nogmaals dat hij zoveel meer is dan de zoon van een bekende vader maar de smid van een unieke identiteit als zanger, gitarist en componist en bovendien vindt hij zich opnieuw nog wat meer uit en verbreedt hij op indrukwekkende wijze zijn muzikale spectrum.
publieksprijs: 20,40



ARIFA & VOICES FROM THE EAST – Arifa & Voices From The East

ARIFA & VOICES FROM THE EAST – Arifa & Voices From The East

Nog een andere opmerkelijke samenwerking komt uit een totaal andere hoek. Arifa is een “Nederlands” kwartet, samengesteld uit de Turks-Nederlandse percussionist Sjahin During (tevens oprichter en spilfiguur), de Roemeense klarinettist Alex Simu, de Griekse tarhuspeler Michalis Cholevas en de Duitse pianist Franz von Chossy. Arifa was de afgelopen vijf jaar verantwoordelijk voor twee muzikale huzarenstukjes: zowel op ‘Beyond Babylon’ als op ‘Anatolian Alchemy’ wisten ze van zoveel verschillende achtergronden een coherent geheel te maken en dat resulteerde telkens in een wonderlijke muzikale melting pot zoals wij die hier graag hebben. De drie stemmen uit het Oosten zijn Xiaoxu Meng uit China, Niusha Barimani uit Iran en Vanya Valkova uit Bulgarije. De drie dames bespelen ook nog respectievelijk de snaar- en strijkinstrumenten erhu, kamanche en gadulka. Na de prima ontvangst van hun twee albums wilden de muzikanten van Arifa nieuw muzikaal territorium exploreren. Ze volgden de zijderoute van de Balkan over het Midden-Oosten helemaal tot in China op zoek naar muzikanten uit diverse muzikale tradities met op zijn minst één ding gemeen: een gebogen snaarinstrument. De volgende uitdaging was het creëren van een muzikale omgeving die zich kon aanpassen aan de Bulgaarse gadulka, de Perzische kamanche en de Chinese erhu, drie folkinstrumenten met een uitgesproken karakter. Vervolgens zetten Simu en von Chossy zich aan het schrijven van de arrangementen: ze raamden dat dit wellicht enkele weken of misschien wel enkele maanden tijd zou in beslag nemen maar uiteindelijk werd dat bijna een jaar. Het vocale aspect van de onderneming was een nog grotere uitdaging vermits twee van de drie zangeressen geen zangtraining hadden genoten en voor de Iraanse Niusha Barimani was er nog de extra handicap dat het vrouwen in haar land verboden is om in het openbaar te zingen. Dan is de hamvraag: hoe werden al deze technische en culturele obstakels overwonnen en werden ze dat wel? O ja, dan gingen ze ook niet voor de eenvoudigste weg en namen ze de hele zwik live op voor een levend publiek. En het laatste obstakel was het financiële plaatje: om het hele project te kunnen realiseren en de live-opnames te mixen en te masteren moest er beroep gedaan worden op crowdfunding via het platform Voordekunst.nl. Arifa betekent in het Arabisch en het Perzisch ‘vrouwelijke schoonheid, elegantie en wijsheid’. Schoonheid en sierlijkheid is het minste wat je kan zeggen over wat hier bijna steeds ingetogen aan de dag wordt gelegd. Arifa laat zich vooral kenmerken door een complexe mix van stijlen die ze met grote vaardigheid en met veel zin voor harmonie onder de knie hebben: Oosters, Turks, Balkan, modern, klassiek en jazz, dit alles gaat hen blijkbaar moeiteloos af. Compositie, arrangementen en improvisaties zijn van uitstekende makelij en bezorgen het hele gebeuren een universele taal en karakter en plaatsen oude muziek in een nieuw daglicht. De toegevoegde vocale tradities uit China, Iran en Bulgarije vormen een absolute meerwaarde voor de rijke, subtiele en complexe muziek van Arifa en de bijzondere kwaliteit van de drie stemmen draagt daar in grote mate toe bij. De leden van Arifa hebben een duidelijke missie: de traditie in het nu plaatsen en de luisteraar doen beseffen hoe rijk de muziek- en cultuurgeschiedenis is. Bij deze zijn ze daar con brio in geslaagd.
publieksprijs: 18,75



LES CERVEAUX LENTS – heiss und fürchterlich

LES CERVEAUX LENTS – heiss und fürchterlich

Dit Belgische gezelschap bestaat sinds 2002. De zes muzikanten koesteren eenzelfde passie voor zigeunermuziek en klezmer. Over de jaren heen ontwikkelde de band zich eerder als een gelegenheidsgroep die wel regelmatig optrad in cafés en op huwelijksfeesten tot zelfs begrafenissen; de reden van die lagere activiteit was dat enkele groepsleden ook nog bij “grotere” groepen als Absynthe Minded en Va Fan Fahre spelen. Twee jaar geleden sloegen de bandleden de handen in elkaar om Les Cerveaux Lents nieuw leven in te blazen. Er werd een nieuw repertoire samengesteld en een EP opgenomen. En dan verschijnt nu hun eerste full album met een wat bizarre titel. Het muzikale palet is ondertussen uitgebreid want naast zigeunermuziek en klezmer bevat het ook elementen van o.m. jazz manouche, jazz, tango, wals…. Feestelijke en hupse alsook intieme en dromerige momenten wisselen elkaar in snel tempo af en Les Cerveaux Lents voeren de luisteraar op meer dan overtuigende wijze terug naar Oost-Europa aan het begin van de vorige eeuw. Het spelniveau is van hoog niveau en ook de spelvreugde spat van de muziek. ‘heiss und fürchterlich’ is een heerlijke kennismaking met een groep die toch al dertien jaar meedraait.
publieksprijs: 19,55



MARÍA SÍMOGLOU ENSEMBLE – Minóre Manés

MARÍA SÍMOGLOU ENSEMBLE – Minóre Manés

In het land en de tijd van ooit was de Turkse stad Izmir de Griekse stad Smyrna. De albumtitel ‘Minóre Manés’ (‘minóre van de dageraad’) is ontleend aan de gelijknamige vocale improvisatie die ook gekend staat als ‘Smyrnéiko minóre’. De Griekse zangeres María Símoglou groeide op in een milieu waarin zowel kunstmuziek als volksmuziek uit Macedonië, Thracië en Klein-Azië weerklonk. Ze leerde instrumenten bespelen zoals kanun, hobo en allerlei slagwerk vooraleer ze de stap zette tot het zingen en het volgen van muziek en drama in de Hochschule für Musik Hanns Eisler in Berlijn. Ze deelde podia en studio’s met grootheden zoals Ross Daly, Stelios Petrakis en Bijan Chemirani. Voor dit album selecteerde ze rebétikaliederen uit het Smyrna van het begin van de vorige eeuw. Ze groeide op met deze liederen en zong ze reeds als kind. Wat naar voren treedt in deze liederen is de zeer eigen sociale, politieke en culturele aard van Smyrna in die periode. Maar voor Símoglou bevatten deze liederen nog een andere dimensie. Zij vindt het bezielend om te ervaren hoe artiesten uit Smyrna, verdreven uit hun thuisland, liefde, vreugde en pijn verheerlijkten met zoveel levendigheid en passie. Ze zegt bovendien geraakt te zijn door de moed, de kracht en de vrijheid die van deze liederen uitgaan. De gelijkenissen met de muziek uit West-Turkije zijn duidelijk aanwezig en dit zowel in ritmes, tempi, toonzetting en instrumentatie. Een bouzouki horen we hier niet maar wel Arabische instrumenten zoals saz, ney, bendir, darbuka, riq, kanonaki, lafta…. En deze bijzondere instrumentenkeuze brengt de luisteraar in een klankwereld die sterk afwijkt van de rebétika zoals wij die doorgaans kennen. Het spel van dit sextet complementeert op attractieve wijze de zanglijnen van Símoglou die zich met haar lichte en flexibele stem een weg baant doorheen de improvisatie en de overweldigende melodieën, de kernelementen van deze muziek. ‘Minóre Manés’ is een vat vol rauwe, fascinerende klassieke Egeïsche cafémuziek gebracht op zijn rokerigste en smerigste best door zes klasbakken. De verkenning hiervan is ten zeerste aangeraden. Onze laatste pluim gaat naar een zeer ongriekse gewoonte: de teksten zijn in het cd-boekje vertaald naar het Frans en het Engels!
publieksprijs: 18,75



XAOS – Xaos

XAOS – Xaos

Xaos (spreek uit: Chaos) is het geesteskind van Jimi Ahetas, componist van microtonale elektronische muziek, keyboardsspeler en schilder, geboren in Australië en opgegroeid in Griekenland. Hij was in het verleden aan de slag als muzikant en remixer bij Dub Colossus, Temple Of Sound, Syriana en Lucinda Sieger. Nick “Dubulah” Page werkte als muzikant, producer en schrijver voor o.m. Dub Colossus, Syriana, Transglobal Underground, Natacha Atlas, Samuel Yirga en Awale. Samen met enkele van de beste jonge muzikanten uit Griekenland bundelen ze hier de krachten in een ongewone muzikale context. De opnames van dit buitengewone album namen maar liefst tien jaar in beslag. Nu de Grieken het hoofd moeten bieden aan zeer ernstige problemen en roerige tijden lijkt de timing van deze uitgave met een haast benauwelijk toepasselijke titel welhaast perfect. Xaos bezorgt Griekenland een nieuw muzikaal imago met deze mix van oude, nieuwe en experimentele muziek. Oude instrumenten zoals pontic lyra, nay, daouli, gaida, kaval, kanonaki, clarino en zournas worden hier op zeer bedreven en behendige wijze verenigd met keyboards en computers en laten twee werelden, vijfduizend jaar van elkaar verwijderd, samensmelten in één. De hoofdtoon is traag en repetitief en de akkoorden en wat kronkelige melodieën creëren een rustgevende en ontspannende atmosfeer. Gereconstrueerde antieke vocale toonladders en hedendaagse klankclusters worden naadloos, microtonaal en inventief aan elkaar gekoppeld en gaan op in hybride, subtiele, gesofisticeerde en visionaire post-Troika Griekse ambient en trance waarin de essentie van het origineel gecapteerd wordt en mythologie gepaard wordt met MIDI (musical instrument digital interface). Specialleke van de maand!
publieksprijs: 18,75



JORGOS DALARAS – Mikis Theodorakis “Kratisa Ti Zoi Mou”

JORGOS DALARAS – Mikis Theodorakis “Kratisa Ti Zoi Mou”

We sluiten dit rondje Griekenland af met een van de grootsten uit de hedendaagse Griekse muziek die de wellicht allergrootste bloemleest. Jorgos Dalaras selecteerde voor dit concert 40 composities van Mikis Theodorakis. Enkele liederen worden gezongen door Eleonora Zouganeli en door Miltos Paschalidis en op een aantal liederen horen we ook een jeugdkoor. Veel prijsbeesten van grootmeester Theodorakis passeren hier de revue en worden vertolkt door drie topvocalisten wat maakt dat dit een op voorhand gewonnen zaak was. En inderdaad, de rillingen en het kippenvel zijn een bijna constante gewaarwording bij beluistering. ‘Kratisa Ti Zoi Mou’ is een indrukwekkend eerbetoon aan de grootmeester van de Griekse muziek uit de vorige eeuw, voorgeschoteld door een van de grootste Griekse vocalisten uit de voorbije halve eeuw. Dit dubbelalbum is zonder discussie verplichte kost voor alle liefhebbers van Griekse muziek en alle anderen roepen wij met aandrang op om dit werkstuk een beluistering te gunnen waarna u wellicht zal inzien hoe rijk de Griekse muziek in het algemeen en die van Theodorakis in het bijzonder wel is. Aan de slag dus. Rest ons nog mee te geven dat Dalaras en co weglopen met de twintigste nominatie voor de ultieme playlist van 2015 en dus ook behoort tot jullie verplichte leerstof.
publieksprijs: 23,90 (2 cd)



SHANTEL – Viva Diaspora

SHANTEL – Viva Diaspora

De Duitse producer en dj Stefan Hantel is een nazaat van Bucovina-Duitsers, die aan de vooravond van WOII uit de destijdse Roemeense (nu Oekraïense) Bucovina naar Duitsland vluchtten. Hij heeft zich verdiept in de Lautari-muziek uit die regio en gebruikt ze als basis voor zijn muziek die hij verwerkt tot balkan beats. ‘Viva Diaspora’ is ondertussen zijn twaalfde album en deze keer ging hij de mosterd ook in Griekenland halen om ze te mengen met zijn ondertussen indrukwekkende collectie mosterdpotten in verschillende geuren, kleuren en smaken: klezmer, Balkan, reggae, polka, cocek, arabica, musette, dubstep…. you name it, Shantel en zijn Bucovina Club Orkestar play it. En dat steeds met een ongebreideld en aanstekelijk enthousiasme en op brutale en zelfverzekerde wijze; het is meer van hetzelfde maar op de een of andere manier komen Shantel en de zijnen daar toch mee weg. Shantel liet zich inspireren door de Griekse crisis en dat resulteert o.a. in gastrollen voor de zangeres Areti Ketime en de groep Imam Baildi. Helaas staan er op dit album te veel opvullers zodat de kwaliteit zeer ongelijk is. Naar verluidt zijn Shantel en zijn Bucovina Club Orkestar live een ware en uitzinnige belevenis en daar kunnen wij ons wel een en ander bij voorstellen.
publieksprijs: 20,40



SEVVAL SAM – Toprak Kokusu

SEVVAL SAM – Toprak Kokusu

Deze uitstekende Turkse zangeres begon haar artistieke carrière als actrice maar al snel wenkte de muziek haar en trad ze in de voetsporen van haar moeder Leman Sam, een populaire zangeres in de jaren 80 en 90. ‘Toprak Kokusu’ (‘geur van de aarde’) is haar zesde album en van haar eerste vier albums is ons vooral het zeer sterke ‘Karadeniz’ bijgebleven. Ze bracht vooral klassieke Turkse liederen, volksmuziek van de Zwarte Zee-regio en arabesk. Op haar vorige album ‘Tango’ sloeg ze een totaal nieuwe weg in, zoals de titel ook suggereert. Op haar nieuwe album brengt Sevval Sam alle stijlen samen die ze in haar vorig werk interpreteerde. De 18 liederen bestrijken een groot deel van het Turkse landschap, van de Balkan over de Zwarte Zee, Centraal-Anatolië, de Egeïsche regio tot aan de Kaukasus. In die zin gaat ze ook helemaal op in het verhaal van het label Kalan Music dat bekend staat als specialist in releases uit de bredere regio: Armenië, Koerdistan, Turkije, Azerbeidjan…. De meeste liederen bezingen de alom gekende universele thema’s liefde en pijn: de teksten staan helaas niet vertaald in het tekstboekje. Sevval Sam heeft een diepe en heldere stem waarin de karakterisiteke Turkse pathos niet ontbreekt en die prima ondersteund wordt door de bijzonder warme en traditionele orkestratie. ‘Toprak Kokusu’ is het zoveelste warme bad waarin deze topzangeres ons onderdompelt; we hebben zeker nog niet het laatste van Sevval Sam gehoord.
publieksprijs: 20,45



NOVALIMA – Planetario

NOVALIMA – Planetario

Sinds 2001 brengt dit Peruviaanse collectief het verhaal van de Afrikaanse diaspora, en dit op geheel eigen wijze. Novalima combineerde al die tijd Afro-Peruviaanse (en op dit nieuwe album ook Afro-Colombiaanse) rootsmuziek met elektronica, dub, breakbeats, hip-hop en afrobeat. Met hun inventieve en originele sound, aanstekelijke en uitbundige grooves, krachtige backbeat, wellustige maar ook melancholische vocalen en innovatieve productie hebben ze al jaren de internationale dancefloor ingepalmd. Op een uitgekiende manier combineert Novalima traditionele en moderne instrumenten en brengt ze een geslaagde liaison van Peruviaanse traditie en muziek van nu. Zo kroonde de groep zich tot meesters in het mengen en kriskrassen van roots met het beste wat de internationale DJ-cultuur te bieden heeft. Afgezien van twee remixalbums is ‘Planetario’ hun vijfde album. Er wordt verder geborduurd op wat voorafging: verwacht hier dus geen grote sprong voorwaarts maar wat goed was wordt hier geconsolideerd en dat resulteert in hun meest toegankelijke album tot nu. De opnames werden gespreid opgenomen op tournee gedurende twee jaar, op diverse locaties, lokaal en internationaal; op locatie werden ook andere muzikanten betrokken bij de opnames zoals leden van La-33, La Bamba Negra, Ojos de Brujo en Sidestepper. Met dit album heeft Novalima de band tussen Afro-Peruviaanse en Afro-Colombiaanse muziek nauwer aangehaald. ‘Planetario’ is opgedragen aan ex-bandlid Manuel “Mangüé” Vasquez, de zeer getalenteerde percussionist die vorig jaar overleed. ‘Planetario’ staat vol uitstekende dansmuziek die echter ook tot haar recht komt in de living en in een luie strandzetel. De fans moeten al lang niet meer overtuigd worden en zullen ook aan dit album een bevredigend gevoel overhouden; voor wie de groep pas nu leert kennen zal vast en zeker een deur opengaan, ook al lijkt voor ons hun vorige album ‘Karimba’ een betere introductie.
publieksprijs: 17,05



CABRUÊRA – Colors Of Brazil

CABRUÊRA – Colors Of Brazil

Het kwartet Cabruêra werd in 1998 opgericht in Campina Grande, in het noordoosten van Brazilië. ‘Colors Of Brazil’ is hun zesde album. In een recent verleden kende de groep enkele succesvolle passages op gerenommeerde festivals zoals Montreux en Womad. Hun voornaamste kenmerk is het mixen van het populaire noordoostelijke liedboek met hedendaagse stedelijke muzikale stromingen. Op dit dubbelalbum worden de vier heren bijgestaan door maar liefst twintig gastmuzikanten. De groep ontleent zijn naam aan de Portugese term “Cabras” die gebruikt wordt voor een kudde geiten die vaak alles kauwt wat ze kunnen vinden in hun strijd om te overleven in de woestijn in het noordoosten van Brazilië; de term wordt ook gebruikt om te verwijzen naar de bende van “Lampiao”, de Robin Hood van het noordoosten van Brazilië. Cabruêra kruidt de rurale ritmes met diverse stedelijke stijlen en beschouwt zichzelf als de kudde geiten die diverse noordoostelijke stijlen en culturen met Afrikaanse wortels kauwt, als daar zijn coco, ciranda, embolada, candomblé, forró, frevo, maracatú en samba maar ook stedelijke stijlen zoals rock, funk, jazz, psychedelica, rap, reggae, ska, dance en electro. Van deze kruisbestuiving naar de albumtitel is dus maar een zeer kleine stap. De geabsorbeerde invloeden worden na het kauwen weer uitgespuwd in een opwindende, groovy, hybride en eclectische mix. Bij een dergelijke riskante onderneming loeren vele valkuilen om de hoek maar die heeft Cabruêra met succes ontweken met een samenhangende groepsklank. Daarmee hebben we niet gezegd dat ‘Colors Of Brazil’ een essentiële uitgave is; wellicht hadden ze zichzelf ook een grote dienst bewezen door dit dubbelalbum te herleiden tot een enkeling die verteerbaarder was geweest dan deze overload aan teveel van hetzelfde. Wij kunnen zo voor de vuist weg een uitstekende enkeling samenstellen uit deze 22 nummers.
publieksprijs: 23,35 (2 cd)



CÉU – Live

CÉU – Live

Maria do Céu Whitaker Poças is een Braziliaanse singer-songwriter die opgroeide in een muzikaal gezin: haar vader is componist, arrangeur en musicoloog. Hij bracht haar de liefde voor de grote componisten uit de Braziliaanse muziek bij. Al vrij jong ging ze muziektheorie studeren en leerde ze de violão bespelen (Braziliaanse gitaar met nylonsnaren). Haar muziek is beïnvloed door diverse stijlen: samba, valsa, choro, soul, rhythm and blues, hiphop, afrobeat en jazz. Ze deburteerde in 2005 en nam tot op heden drie studioalbums op. Dit concert in São Paulo werd georganiseerd ter ere van haar tienjarige livecarrière. Het werd een reis doorheen haar drie studioalbums. Waar ze haar immense populariteit aan dankt is ons niet duidelijk: dit goedje is te klasseren onder de P van platte pop en de S van slaapverwekkend, weliswaar vakkundig bij elkaar gezongen en gespeeld, inclusief een moord op ‘Concrete Junge’ van Bob Marley.
publieksprijs: 20,40



MARIACHI LOS CAMPEROS de NATI CANO – Tradición, Arte Y Pasión

MARIACHI LOS CAMPEROS de NATI CANO – Tradición, Arte Y Pasión

Deze Grammy Award-winnaar is zoals de naam al doet vermoeden een mariachi ensemble, gevestigd in Los Angeles en vroeger geleid door Nati Cano die de groep ook zijn huidige naam gaf. In 1950 vervoegde Cano in Mexicali (Baja California) als arrangeur een mariachiband. Later verkaste de groep naar Los Angeles en Cano werd bandleader na de dood van de vorige chef en herdoopte de band tot Mariachi Los Camperos. In het begin van deze eeuw verliet hij de groep wegens gezondheidsproblemen. Nati Cano stamt uit een Mexicaanse familie van dagloners die in hun vrije tijd mariachi speelden. Van zijn grootvader leerde hij de Mexicaanse vihuela bespelen, een belangrijk instrument in de mariachi. Later studeerde hij zes jaar aan de Academia de Musica in Guadalajara. Nog later studeerde en doceerde hij etnomusicologie aan de University of California in Los Angeles. Vorig jaar overleed hij thuis in Fillmore. Mariachi is meer dan entertainment: het is ook een viering van de Mexicaanse identiteit, kunstenaarstalenten en rituelen. Op dit album exploreren Los Camperos de multi-dimensionale klanken van het verleden en het heden van Mexico. Het album is tevens een eerbetoon aan Nati Cano die overleed tijdens de productie ervan. Het weerspiegelt ook het volledige palet van mariachi, gaande van het manische aspect over het melancholische tot het melodramatische. We worden vergast op mijlpalen uit het genre, filmmuziek, regionale variaties, militaire thema’s en romantische tradities. Dit alles wordt geserveerd met een buitengewone energie en joie de vivre. Van deze muziek kan een mens enkel vrolijk worden. ’Tradición, Arte Y Pasión’ is een zinderende energieopstoot die de kwaliteit van het leven gevoelig verbetert ook al duurt die opstoot nog geen 40 minuten. In onze oren klinkt het tevens als een ondubbelzinnige ode aan de hilariteit.
publieksprijs: 16,95



INSINGIZI – Siyabonga (We Thank You)

INSINGIZI – Siyabonga (We Thank You)

‘Siyabonga’ is de derde internationale release van dit a capella trio uit Zimbabwe. Het trio is al actief van in hun schooltijd in 1987. Insingizi brengt vooral traditionele muziek uit Zimbabwe maar werkte ook al mee aan internationale projecten zoals Mozuluart met de Australische pianist Roland Guggenbichler. Hun samenzang is indrukwekkend en voor liefhebbers van het genre is dit een absolute musthave en een uitgelezen soundtrack voor lange, koude winteravonden bij het haardvuur. Mensen met een afkeer van het genre, en zo zijn er ook velen, zullen ook nu niet overtuigd worden.
publieksprijs: 16,10




REGGAE

REVOLUTIONARIES – Musical Dub Attack

REVOLUTIONARIES – Musical Dub Attack

Re-issue van de vinyluitgave uit 1978. ‘Musical Dub Attack’ is feitelijk het begeleidende dubalbum bij ‘Musical Shark Attack’ van I Roy en wat je hoort zijn eigenlijk de mixes waarover I Roy zijn toasts (een soort voorloper van raps) uitstrooide. Dit gebruik was destijds erg in zwang. En Revolutionaries, de huisband van Channel One Studios met veel schoon volk in de rangen waarvan ’s werelds beste ritmetandem Sly and Robbie de bekendsten zijn, doen hier wel degelijk een attack. In tegenstelling tot vele andere dubalbums die soms wat verzinken en wegdrijven in lijzigheid wordt hier scherp en krachtig geacteerd en wordt de studio uitvoerig en met grote kennis van zaken aangewend als een bijkomend instrument. Alle mogelijkheden van die studio worden optimaal ingezet en benut en focussen op de karige instrumentatie. ‘Musical Dub Attack’ is een klassieker in het genre en de fans zullen hierbij likkebaarden. Mensen die niet van het genre houden zullen wellicht ook niet door deze uitgave overtuigd worden maar kunnen zich misschien toch eens de moeite getroosten ‘Musical Dub Attack’ een luisterend oor te bieden: na nauwelijks 35 minuten is de klus geklaard, zo ging dat destijds.
publieksprijs: 18,60

VINYLRELEASES

-BIXIGA 70 – III
publieksprijs: 21,35
-THE SOULJAZZ ORCHESTRA – Resistance
publieksprijs: 17,65 (lp + cd)
-SECKOU KEITA – 22 Strings
publieksprijs: 21,30
-REVOLUTIONARIES – Musical Dub Attack
publieksprijs: 21,15
-SINGERS & PLAYERS – Revenge Of The Underdog
publieksprijs: 17,05
-DENNIS BOVELL – Dub 4 Daze
publieksprijs: 22,85
-MERIDIAN BROTHERS – Los Suicidas
Eerste deel van een trilogie geïnspireerd door de Colombiaanse muzikale legende Jaime Llano González. Enkel verkrijgbaar op vinyl.
publieksprijs: 16,50
-TERAKAFT – Alone
publieksprijs: 21,30
-SHANTEL –Viva Diaspora
publieksprijs: 20,85
-NOVALIMA – Planetario
publieksprijs: 20,70

GOUD VAN OUD

MARIEM HASSAN – Shouka

MARIEM HASSAN – Shouka

Bouwjaar: 2010
Deze cd is niet bepaald een oudje maar wel de oudste nog verkrijgbare van Mariem Hassan, ‘Stem van de Sahara’, die in augustus op haar 57ste in een Sahraoui-vluchtelingenkamp in Algerije overleed. Vandaar en bij deze dit eerbetoon. Haar muziek was een hymne aan de trots en de sterkte van het Sahraouivolk alsook aan hun lijden sinds de Marokkaanse invasie in 1975, maar ook een metaforische doorn in het geweten van Marokko en in de amnesie van de rest van de wereld én een striemende aanklacht tegen politici die hun beloften gebroken hebben. Mariem Hassan heeft een groot deel van haar leven in vluchtelingenkampen doorgebracht: veel van haar liederen behandelen dan ook de vluchtelingenproblematiek. Vijfendertig jaar zong ze en met haar opmerkelijke, zeer intense, aangrijpende, krachtige en opwindende stem switchte ze in haar repertoire moeiteloos van klaaglied naar upbeat desert blues, die ze keurig integreerde in de percussieve en repetitieve Sahraouimuziek en de traditionele Haulritmes. Ze zong al haar liederen in het Hassãniya (een Arabisch dialect dat gesproken wordt in de Westelijke Sahara en Mauritanië). Voor haar professionele muziekcarrière werkte ze als verpleegster in vluchtelingenkampen in Algerije. Ze startte haar muziekcarrière bij de groep El Uali waarmee ze langs de kampen trok om de strijders van Polisario en het verzet tegen de Marokkaanse bezetting van de Westelijke Sahara aan te moedigen. Met El Uali bracht ze de zaak van het Sahraouivolk meer onder de aandacht door haar boodschap mee te nemen op tour door Europa. In 1982 bracht El Uali ‘Polisario Vencera’ uit, dat een tweede verschijning kende in 1998. Aan het begin van deze eeuw was Hassan actief bij de groep Mujeres Sahrauis waarmee ze een collectie oude spirituele liederen opnam. Maar om haar sterk politieke stem in muziek in stand te houden begon ze geleidelijk op te treden als soloartieste. Ze maakte drie soloalbums en nog twee in samenwerkingsverband. In 2002 bracht ze een album uit met de Sahraouigroep Leyoad waarnaar zo goed als geen sporen meer te vinden zijn. Haar solodebuut ‘Deseos’ (‘wensen’) verscheen in 2005 maar de verhoogde appreciatie die dit meebracht ging helaas ook gepaard met de diagnose van kanker die het begin van een lange persoonlijke lijdensweg inluidde. In 2007 verscheen de documentaire film ‘Mariem Hassan: La Voz Del Sahara’, gemaakt door haar Spaanse producer en manager Manuel Domínguez die haar omschreef als “een van de meest charismatische en gerespecteerde figuren in de wereldmuziekscene”. In 2010 verscheen ‘Shouka’, ons feitelijke onderwerp in deze rubriek, waarover verder meer. Twee jaar later verscheen haar derde soloalbum ‘El Aaiún Egdat’, dat een bestseller werd in de European world Music charts. Voor dat album vond Hassan twee nieuwe inspiratiebronnen: de Arabische lente en op muzikaal vlak de jazz. Eerder dit jaar verscheen haar muzikaal testament ‘Baila Sahara Baila’, dat ze opnam met haar jarenlange trouwe metgezel Vadiya Mint el Hanevi (backingzangeres / percussioniste / danseres). In augustus van vorig jaar gaf ze haar afscheidsconcert in de woestijnkampen op het FiSahara filmfestival, ook gekend als “het Cannes van de woestijn”. Ze dankte er de vluchtelingen omdat ze haar al die jaren hadden toegestaan om hun stem te zijn. We keren dan nu nog even terug naar het album ‘Shouka’. Naast de stem van Hassan wordt de muziek vooral gedomineerd door die befaamde Sahraoui-gitaarstijl, die diep verankerd zit in de klassieke, rauwe Chess-label blues. Hassan zingt niet over deze dichte , repetitieve en huilende gitaarriffs heen, ze berijdt ze. Daarnaast worden we ook nog overvloedig getrakteerd op die lekkere, typische Noord-Afrikaanse gutturale koorgilletjes. Ondersteund door een klein leger elektrische gitaren die éénsnarige dreunende riffs afleveren spint Hassan verhalen over onrecht(vaardigheid) en vrouwelijke kracht. Wellicht klinkt geen enkele Sahraoui-act zo rauw en intens als Mariem Hassan en soms lijken groepen zoals Tinariwen, Etran Finatawa, Terakaft en tutti quanti wel watjes en doetjes vergeleken met Hassan. Het uiterst complexe en getroebleerde leven dat ze geleefd heeft is hier wellicht mede debet aan. Deze meestal langzame muziek is subtiel, verleidelijk, eindeloos en trance-opwekkend. Het hoogtepunt op ‘Shouka’ is het twaalf minuten durende epische titelnummer: daarin zitten ook fragmenten verweven van een speech die de toenmalige Spaanse premier Felipe González in 1976 hield in de Sahraoui-vluchtelingenkampen in Algerije. Dit lied is bij uitstek een striemende aanklacht tegen politici die hun beloften gebroken hebben.
publieksprijs: 18,50
Verder nog verkrijgbaar van deze artieste:
- El Aaiún Egdat (19,80€)
- Baila Sahara Baila (18,50€).


COVER VAN DE MAAND

VIEUX FARKA TOURÉ & JULIA EASTERLIN – In The Pines (Where Did You Sleep Last Night)


KOOPJE VAN DE MAAND

CRISTINA BRANCO – Abril

publieksprijs: 8,55

VERWACHT

  • FAT FREDDY’S DROP – Bays
  • MARIZA - Mundo
  • BUIKA – Vivir Sin Miedo