Muzieknieuws maart 2018

RADIO COLUMBUS

Cultuurcentrum Brugge en Oxfam wereldwinkel Brugge zijn vorig jaar een samenwerking aangegaan omwille van de aansluiting die er is tussen beide organisaties en waarbij we elkaar promotioneel ondersteunen. Voor CC Brugge is dat het Radio Columbus-luik van hun programmatie waarin een denkbeeldige reis om de wereld wordt gemaakt en dat hoofdzakelijk d.m.v. muziek (maar ook film, dans, theater….). Na elf jaar focust RC op de insteek ‘van over heel de wereld’ en probeert met de naam zo ook de term ‘wereldmuziek’ te vermijden. Inschrijven op de nieuwsbrief van Radio Columbus kan je op www.ccbrugge.be/optin.jsp?menu=7 . Dat luik mondt o.m. uit in het festival Belmundo. Wij van OWW Brugge promoten dan die zelfde soorten muziek via onze winkel en deze nieuwsbrief en verder ook nog via andere wereldwinkels.

luminelli

I MUVRINI – Luminelli

donderdag 15 en vrijdag 16 maart
Stadsschouwburg Brugge
Inkom 32-27-21-15 euro

Deze Corsicaanse vocale groep van wereldformaat is een graag geziene gast in de Brugse stadsschouwburg. Zelf houdt de groep er ook telkens aan om er tijdens hun tournees halt te houden.
Met een bijzondere mix van levenslust, strijdbaarheid, sociale bewogenheid, idealisme en diepgewortelde melancholie groeide de groep rond de broers Alain en Jean-François Bernardini uit tot de beroemdste uit Corsica en allicht, na Napoleon, tot zowat het bekendste exportproduct van dit zuiderse eiland.
De gebroeders Bernardini tekenen voor een typische stijl die traditionele muziek combineert met wereldse invloeden, zonder daarbij de Corsicaanse identiteit te verloochenen.

BELMUNDO FESTIVAL

Belmundo Festival dat nu aan de derde editie toe is groeide uit Flamenco Festival dat vier edities kende. Belmundo brengt je in het voorjaar al in zuiderse sferen. De vuurtoren schijnt volop op de onmetelijke rijkdom van de mediterrane wereld. Op het menu: muziek en dans van het Iberische schiereiland met een flinke vleug flamenco en een nieuwe generatie fadotalent uit Portugal. Alles wordt overgoten met een sausje van fijne, extra activiteiten.

 Federico Garcia Lorca

BOB de MOOR, MYRDDIN, BART MARIS e.a. – Impressies van Spanje: Federico Garcia Lorca

zaterdag 10 maart, 20u
Stadsschouwburg Brugge
inkom 15-15-9 euro

Federico Garcia Lorca (1898-1936) is de meest vertaalde Spaanse auteur en wordt door velen gezien als de grootste dichter die het land heeft voortgebracht. Zijn werk is doordrongen van de rijke Andalusische cultuur van flamenco en zigeuners. Lorca’s muzikale en ritmische taal weerspiegelt dit. Zijn werk is ook een evocatie van de kindertijd en de natuur. De thematiek van liefde en dood loopt als een rode draad doorheen zijn oeuvre.
Zijn debuut ‘Impresiones y Paisajes’ verscheen in 1918. De verhalenbundel neemt je mee naar de mooiste plekken van Spanje en laat je proeven van het zuiderse leven. Om de 100ste verjaardag van het begin van zijn briljante maar veel te korte carrière te vieren wordt er in dit programma teruggegrepen naar zijn eerste publicatie. In ‘Impressies van Spanje: Federico Garcia Lorca’ worden woord, beeld en muziek aan elkaar gekoppeld

GEERT BRABANT – Fado in de Lage Landen

GEERT BRABANT – Fado in de Lage Landen

Lezing, in samenwerking met Vormingplus
woensdag 21 maart, 20u
Foyer Stadsschouwburg Brugge
inkom 3 euro

Portugal ademt fado…. maar ook artiesten in andere landen laten zich inspireren door dit genre. Denk bij ons aan Stef Bos en Paul Van Nevel met het Huelgas Ensemble. Omgekeerd laven Portugese muzikanten zich aan de muziekscene van België en Nederland. Bekende namen in dit verband zijn Madredeus, Cristina Branco tot zelfs Amália Rodrigues. Maar dit is slechts het topje van de ijsberg. Portugalkenner en muziekliefhebber Geert Brabant legt de muzikale banden tussen Portugal en de Lage Landen bloot. Met wat historische duiding en een pak beeld- en geluidsfragmenten reis je heen en weer tussen België, Nederland en Portugal. Hij staat ook wat langer stil bij Helder Moutinho en Rodrigo Leão, de Portugese muzikanten die op deze editie van Belmundo te gast zijn.
Geert Brabant gaat al bijna twintig jaar een aantal keer per jaar naar Portugal. Het land, maar vooral zijn inwoners, hebben hem al die tijd gepassioneerd. Hij maakte enkele jaren terug de brochure voor de stadswandeling ‘Portugal in Brugge’ en was toen al verrast door de vele historische banden die Portugal en de Lage Landen aan elkaar linken.

FLAMENCHICA MUNDI – De Olé Olé Koffer

FLAMENCHICA MUNDI – De Olé Olé Koffer

woensdag 21 maart, 15u
Stadsschouwburg Brugge
inkom 7 euro


De Spaanse flamencodanseres en docente Teresa Jaldón heeft in Amsterdam een bloeiende flamencodansschool, ook voor kinderen. Zo legt ze een stevige basis voor de toekomst van de flamenco in Nederland. Samen met het gezelschap Flamenchica Mundi maakte ze een kleurrijke familievoorstelling (vanaf 4 tot 7 jaar) over een vrolijke Spaanse hippie die de wereld afreist met een oude magische koffer vol flamencoverhalen. Wie de koffer opent wordt betoverd door de muziek en kan niets anders dan dansen! Levendige muziek, een percussietrommeltje, een Spaanse waaier, glimmende dansschoenen en een flamencodanspop. Zou ze tot leven komen als je maar hard genoeg Olé Olé roept?

HELDER MOUTINHO – O Manual Do Coraçao

HELDER MOUTINHO – O Manual Do Coraçao

vrijdag 23 maart, 20u
Stadsschouwburg Brugge
inkom 21-18-12-9 euro


Dichter en performer Helder Moutinho is een van de belangrijkste fadostemmen en vertegenwoordigt de sterkste wortels van de fado. Met zijn krachtige stem en emotionele diepgang is Moutinho het bewijs dat ‘saudade’ alleen te min is om fado te omschrijven, want fado is het echte leven. Moutinho neemt dan ook een bevoorrechte plaats in in de wereld van de fado en de Portugese muziek in het algemeen en wordt erkend als een van de belangrijkste fadistas van de 21ste eeuw.
Hij is een van de weinige fadistas die nog gekoppeld zijn aan de sterke roots waar het allemaal begon. Van kindsaf trad hij reeds op in fadohuizen. Helder Moutinho heeft dan ook een bijzonder groot respect voor de bakermat van de fado. Sedert enkele jaren is hij eigenaar van het fadohuis Maria da Mouraria, in het hart van de traditionele wijk Mouraria in Lissabon. Dit is een bijzondere plek in de geschiedenis van de fado. In dit huis leefde Maria de Severa, de eerste bekende ster in de fadogeschiedenis. Ook op internationaal vlak is Moutinho een van de belangrijkste fadoambassadeurs met concerten wereldwijd: nu ook in Brugge dus.

 Bayles de Jitanos

COMPAÑÍA ANTONIO MOLINA ‘EL CHORO’ – Aviso: Bayles de Jitanos

zaterdag 24 maart, 20u
Stadsschouwburg Brugge
inkom 24-21-15-12 euro

“Flamenco als kunstvorm is het resultaat van een traag proces waarin muzikale, culturele en sociale tradities uit Andalusië samensmelten”, aldus Rafael Estévez, die het concept voor deze voorstelling bedacht. Dat Antonio Molina ‘El Choro’ voorbestemd was voor flamenco stond in de spreekwoordelijke sterren geschreven. Hij is geboren en getogen in Andalusië, de bakermat van het genre. Als zoon van de bekende acteur en flamencodanser Antonio Molina zit de dans en de muziek hem in het bloed. Na een intensieve opleiding bij grootmeesters als Javier Latorre, Israel Galván en Rafael Campallo toerde hij de wereld rond in voorstellingen van Manuela Carrasco, Javier Barón en Vicente Amigo. Met ‘Aviso: Bayles de Jitanos’ waagt hij zich aan zijn eerste eigen creatie. Hij duikt daarin in de geschiedenis van de flamenco. Hij exploreert de verschillende invloeden die dit vurige en rijke genre maakten tot wat het vandaag is.

RODRIGO LEÃO & SCOTT MATTHEW – Life Is Long

RODRIGO LEÃO & SCOTT MATTHEW – Life Is Long

vrijdag 30 maart, 20u
Stadsschouwburg Brugge
inkom 21-18-12-9 euro


De Portugese muzikant Rodrigo Leão was een van de drijvende krachten achter het in de jaren 90 zeer geliefde ensemble Madredeus. Scott Matthew is een Australische singer-songwriter die ondertussen al geruime tijd vanuit New York werkt. Wat op het eerste zicht op een onwaarschijnlijke ontmoeting leek was er in feite een die onvermijdelijk was. ‘Life Is Long’ is het langverwachte eerste gezamenlijke album van perfect op elkaar afgestemde meesters van bitterzoete melancholie. Rodrigo Leão tekent voor de prachtige composities en arrangementen die meteen ook de juiste beelden op je netvlies toveren. Die worden aangevuld met de diepe, charismatische en emotionele stem van Scott Matthew.


LHASA – Live in Reykjavik

LHASA – Live in Reykjavik

Acht jaar na haar dood en twintig jaar na haar debuut krijgen we nog eens een teken van leven van Lhasa de Sela. Van haar ouders kreeg ze Mexicaanse, Panamese, Poolse, Franse, Spaanse, Libanese, Schotse, Russische en Joodse roots mee. Ze zong wereldmuziek en chanson met melancholie en mysterie als dominerende kenmerken. Haar zwoele en hese stemgeluid was haar handelsmerk. Ze zong afwisselend in Spaans, Frans en Engels. In 1998 debuteerde ze met de volledig Spaanstalige cd ‘La Llorona’ waarop ze Latijns-Amerikaanse tradities combineerde met Europese volksmuziek, chanson, tzigane, country, blues en rock. Vijf jaar later verschijnt haar meest succesvolle werk ‘The Living Road’ met daarop o.a. ‘Con Toda Palabra’. Muzikaal ligt deze cd in het verlengde van haar debuut. De teksten gaan over zwerven en reizen: in haar jeugd heeft ze met haar hippieouders in een oude omgebouwde schoolbus door Mexico en de VS gereisd en dat werd een haast onuitputtelijke inspiratiebron voor haar werk. In 2009 verscheen haar derde en tevens laatste cd: ‘Lhasa’. De promotietournee annuleerde ze om gezondheidsredenen: op nieuwjaarsnacht 2010 verloor ze op slechts 37-jarige leeftijd na 21maanden de strijd tegen kanker. Zo zullen we dus nooit weten tot wat haar geplande bewerking van muziek van Victor Jara en Violeta Parra zou geleid hebben (de liefde voor Chileense muziek kreeg ze mee van haar ouders). Ze is ook te horen op cd’s van Tindersticks en Stuart Staples.
De opnames voor ‘Live in Reykjavik’ dateren uit haar laatste levensjaar en werden vastgelegd tijdens twee concerten op Reykjavik Arts Festival, meteen ook haar laatste podiumverschijningen. Ze wordt zeer helder, intuïtief en muzikaal empathisch begeleid op harp, gitaren, bas en drums. Negen van de veertien liedjes komen uit haar laatste studioalbum ‘Lhasa’; verder horen we o.a. nog ‘Con Toda Palabra’, ‘La Confession’ en een duizelingwekkende cover van ‘A Change is Gonna Come’ van Sam Cooke. Na al die jaren blijft het werk van Lhasa tijdloos, onweerstaanbaar, gesofisticeerd, verstillend en solide klinken en het doet heel erg goed om nog eens de emotionele kracht van haar bijzondere en intense, sensuele en fragiele stem in live omstandigheden te mogen aanhoren. Die stem zorgt voor kippenvelmomenten bij de vleet en wij zijn erg dankbaar bij deze postume uitgave van een zeer enigmatische, pure, aangrijpende, aandoenlijke en authentieke artieste. Alles op dit schijfje ademt puurheid, kracht, schoonheid, eenvoud en lust for life en dan weten jullie dat ‘Live in Reykjavik’ de zesde titel is voor onze ultieme playlist van 2018 en dus ook voor jullie verplichte leerstof. Deze kleinood wordt afgesloten met ‘Anyone & Everyone’ dat gezongen wordt vanuit het standpunt van iemand die weet dat de dood op de loer ligt. Voor de liefhebbers van de schone kunsten: op de hoes prijkt een geschilderd zelfportret van Lhasa.
publieksprijs: 20,15
Onlangs verscheen ook haar verzameld werk in de box ‘Intégral’. Deze bevat naast ‘Live In Reykjavik’ haar drie bij leven verschenen studioalbums ‘La Llorona’, ‘The Living Road’ en ‘Lhasa’ en kost 35,10€.

ROSS DALY / KELLY THOMA – Lunar

ROSS DALY / KELLY THOMA – Lunar

Sinds 1995 studeert de Griekse lyraspeelster Kelly Thoma dat instrument bij de van oorsprong Iers / Engelse éminence grise Ross Daly (ondertussen ook haar halve trouwboek) die in zijn lange en rijk gevulde leven al veel strepen verdiend heeft. Drie jaar later begon ze ook te spelen in Daly’s gezelschap Labyrinth waarmee ze de wereld rondtrekt. Daarnaast nam ze ook deel aan vele projecten met muzikanten uit diverse tradities zoals Trio Chemirani, Ballaké Sissoko, Ross Daly Ensemble, Dhruba Ghosh, Erdal Erzincan, Seyir…. Ze stond op sommige van de grootste wereldpodia. Als soloartieste maakte ze twee albums. De muziek die we op ‘Lunar’ horen werd ooit door Daly gedefinieerd als “hedendaagse modale muziek”. De term beschrijft de totaalsom van hedendaagse composities die gecreëerd worden door muzikanten die binnen diverse modale tradities werken. Deze muziek is de voortzetting van het werkproces van modaal componeren d.m.v. een zeer vrij perspectief waarbij het doel helemaal niet het bewaren van tradities is maar wel de hedendaagse expressie van de schoonheid van modaliteit uit de diverse mondiale tradities. Deze tradities worden helemaal omgebogen tot een nieuw en visionair muzikaal universum. Voor de praktijkbeoefening richtte Ross Daly in 1982 de onderwijsinstelling Labyrinth Musical Workshop op, gevestigd in Choudetsi (Kreta).

Op ‘Lunar’ worden Daly en Thoma nog begeleid op bendir (een frametrommel) en cimbaal. Naast de lyra bespeelt Daly ook nog rabab (uit de luitfamilie), tarhu (een zeer recent Australisch snaarinstrument), basrabab, bendir, Afghaanse rabab en saz (uit de luitfamilie). Kelly Thoma neemt de sopraanlyra voor haar rekening. Voor ‘Lunar’ haalde Daly inspiratie bij zijn fascinatie voor -jawel- de maan: hij brengt hulde aan Hindugodheden en -mythologie, Perzisch symbolisme en folklore, een pre-Olympische godin en Turkse mythologie. De lyras die hier bespeeld worden zijn hedendaagse uitvoeringen van het instrument die Daly ontwikkelde samen met zijn ondertussen gevierde leerling Stelios Petrakis. Zij voegden aan de oorspronkelijke drie gebogen snaren achttien resonerende snaren toe.
publieksprijs: 23,05 (2 cd)

XYLOURIS WHITE – Mother

XYLOURIS WHITE – Mother

Dan gaan we het nu eens hebben over een op zijn zachtst gezegd merkwaardig duo. Wat gebeurt er als een beroemde Kretenzische baritonzanger en luit-, mandoline- en lyraspeler en cellist een Australische postrockdrummer ontmoet? George (Giorgis) Xylouris, zoon van de iconische zanger en lyraspeler Antonis Xylouris (a.k.a. Psarantonis) en neef van de eveneens iconische Nikos Xylouris (ook zang en lyra), verbleef acht jaar in Melbourne. Voorheen kenden wij Xylouris vooral van zijn samenwerking met Stelios Petrakis. Jim White werkte in het verleden o.m. met Warren Ellis, PJ Harvey, Nick Cave, Marianne Faithfull en Dirty Three. ‘Mother’ is de derde samenwerking tussen beide heren. En die samenwerking heeft bij de eerste gedachte alles weg van een culturele aanrijding maar ze weten dat handig te omzeilen door beiden op inventieve en opwindende wijze buiten hun comfortzone te treden. Hun bijzondere luit-drums-configuratie maakt alle grenzen en geografische kaarten overbodig want hun muziek gaat de wereldwijde toer op. Doorgaans leggen ze de nadruk meer op improvisatie, experiment en exploratie dan op voorspelbare structuren waarbij ze steeds met elkaar in dialoog gaan. Alle mogelijke grenzen tussen wereldmuziek, rock en jazz worden met het grootste gemak en enthousiasme overschreden en neergehaald. Rauwe kracht en razernij en ruige schoonheid zijn sleutelwoorden in hun bevreemdende (een understatement), ronduit avontuurlijke en verbazende werk en daarbij worden de instrumenten brutaal en tot op hun limieten aangewend in een verregaande evenwichtsoefening tussen traditie en vinding. Ze vertolken de traditie met de intensiteit en de opwinding van de beste rock ‘n’ roll. Nieuw aan ‘Mother’ is de aanwezigheid van enkele liederen die wat meer elegantie, bedachtzaamheid en rust uitstralen maar toch nog steeds overduidelijk Xylouris White zijn tot in het diepste van hun vezels. Xylouris en White komen uit twee zeer verschillende muzikale leefwerelden maar zijn tegelijkertijd complementaire muzikanten die voor de derde keer een uniek en bijzonder boeiend werkstuk met een overweldigende en dwingende emotionele impact afleveren.
publieksprijs: 19,70

DIRTMUSIC – Bu Bir Ruya

DIRTMUSIC – Bu Bir Ruya

We blijven nog even in de sector buitenbeentjes. Het is geweten dat rust roest blijkbaar het levensmotto is van Chris Eckman (ex The Walkabouts en al geruime tijd chef van het unieke label Glitterbeat Records) en Hugo Race (ex The Bad Seeds). Ooit gestart als een akoestisch bluestrio hadden ze het voorbije decennium o.m. met Dirtmusic van Mali hun werkterrein en nieuwe habitat gemaakt. Ze werkten er met o.a. Tamikrest, Ben Zabo, Samba Touré, Aminata Wassidjé Traoré, Ibrahim Touré…. Voor hun vijfde album als Dirtmusic, ‘Bu Bir Ruya’ (Turks voor ‘dit is een droom’), hebben ze hun actieterrein verlegd naar Istanbul alwaar ze aan de slag gingen met sazspeler, zanger en percussionist Murat Ertel die we het best kennen van Baba Zula en met Ümit Adakale op diverse Arabische percussie. Dan weet u meteen hoe de toon gezet is. Zelf omschrijven ze ‘Bu Bir Ruya’ als “een album dat vaart op hypnotische ritmes, filmische atmosferen en donkere politieke realiteiten. Dat gaan wij dus even checken. ‘Bu Bir Ruya’ klinkt vooral donkerder, broeieriger, psychedelischer en zwaarder en met meer nagalm dan hun Malinese albums. Het basisrecept voor hun muzikale zoektochten is nog steeds samengesteld uit rockgitaren, donkere gezangen en elektronica (minder spaarzaam dan voorheen) die zich hier vermengen met de saz (uit de luitfamilie) en ondersteund en gestuwd worden door de Arabische percussie waarbij de talrijke geproduceerde klanklagen vaak doen denken aan het productiewerk van Daniel Lanois en soms zelfs aan Talking Heads ten tijde van ‘Remain In Light’. Naar goede gewoonte worden we ook nu weer getrakteerd op zeer gelaagde, atmosferische, ruimtelijke, bevreemdende, avontuurlijke en hypnotiserende klanken die in de beste momenten fascinatie, verrukking en vervoering genereren. Maar als pikdonker tijdsdocument met verhalen over intolerantie, grenzen, muren en een koude wereld heeft ‘Bu Bir Ruya’ ook een angstaanjagende en turbulente kant die de luisteraar ongemakkelijk en gedesoriënteerd kan achterlaten.
publieksprijs: 18,75

SIROM – Lahko Sem Glinena Mesojedka (I Can Be A Clay Snapper)

SIROM – Lahko Sem Glinena Mesojedka (I Can Be A Clay Snapper)

Dit is wellicht een primeur want we kunnen ons niet voor de geest halen dat we in deze rubrieken ooit Slovenië hebben aangedaan. Het zeer uitgebreide instrumentarium (een twintigtal) van dit trio bestrijkt zowat alle windhoeken en alsof dat niet volstond maken ze ook nog gebruik van handgemaakte instrumenten en wat zij omschrijven als “various objects”. Er wordt ook geplukt en geput uit diverse tradities uit al die windhoeken wat niet wil zeggen dat je niet hoort dat we hier met muzikanten uit de Balkan te maken hebben. Ruw geschetst brengt Sirom een onconventionele, verbeeldingrijke, epische, mystieke, meditatieve en atmosferische mix van nieuwe -haast hypothetische en denkbeeldige- folktraditie, experiment, improvisatie en minimalisme in klanklandschappen die zo uit een parallel universum lijken te komen en met repetitieve ritmepatronen die reminisceren aan Steve Reich. In combinatie met overlappende texturen en maten, complexe lagen en polyritmiek resulteert dit in een bijzonder verfrissend, verrassend, fascinerend, bevreemdend en desoriënterend werkstuk en in een zeer eigen muzikale wereld. ‘ I Can Be A Clay Snapper’ is een indrukwekkend kosmopolitisch werkje van drie ex-punkers.
publieksprijs: 18,75

MARYAM SALEH, TAMER ABU GHAZALEH, MAURICE LOUCA – Lekhfa

MARYAM SALEH, TAMER ABU GHAZALEH, MAURICE LOUCA – Lekhfa

Maryam Saleh, Tamer Abu Ghazaleh en Maurice Louka zijn drie voortrekkers en trendsetters binnen de Egyptische en bij uitbreiding Arabische alternatieve muziekscene. Het begin van hun samenwerking dateert van 2014. Zangeres en componiste Saleh liet zich in 2015 opmerken met het album ‘Halawella’ waarop ze samen met de Libanees Zeid Hamdan een unieke combinatie van electropop en straatpoëzie neerzette. Multi-instrumentalist, zanger en songschrijver Ghazaleh was co-producer op Saleh’s debuut ‘Mesh Baghanny’ uit 2015. Hij is tevens oprichter van Eka3, een muziekorganisatie die ook het label Mostakell runt waarop ‘Lekhfa’ verschenen is. Samen met multi-instrumentalist en componist Louca maakte Ghazaleh ook deel uit van het vernieuwende en eigenzinnige Arabische collectief Alif dat in 2015 het indrukwekkende album ‘Aynama-Rtama’ afleverde (muzieknieuws december 2015). Bij Alif speelde ook de Iraakse udvirtuoos Khyam Allami en laat die nu net ook verantwoordelijk zijn voor de opname en de mix van ‘Lekhfa’ en de cirkel is zowat rond. Dit trio is eigenlijk een kwartet want er is nog een vierde niet zichtbaar en niet hoorbaar lid, de Egyptische dichter Mido Zoheir die alle (vaak dystopische) teksten schreef en dat ook al deed voor o.a. Dina El Wedidi (muzieknieuws september 2015). De muziek op ‘Lekhfa’ is een intrigerend, avontuurlijk, vernieuwend en van een zeer eigen en scherp smoelwerk voorzien samengaan van Egyptische chaabi, electrochaabi, sufi, pop en psychedelica en wordt gespeeld op een zeer divers instrumentarium gaande van o.m. ud, buzuq, mizmar en harmonium over klarinet en piano tot slidegitaar, beat loops, drums, electronica…. Ook sferisch is dit een divers werkstuk met zowel excentrieke danspassages als bezwerende, smachtende maar ook contemplatieve en dromerige bijdragen.
publieksprijs: 14,75

GET UP, STAND UP! MUZIEK, VERZET EN REVOLUTIE

47SOUL – Balfron Promise

47SOUL – Balfron Promise

Dit Palestijns / Jordaanse kwartet zag vijf jaar geleden het licht in Jordanië en opereert vandaag vanuit Londen. Voor hun stijl bedachten ze de naam shamstep, een zeer energieke en opgewekte breedbeeld mix van electronica, hiphop, dabke -traditionele dansmuziek uit het Midden-Oosten (zie ook: Omar Souleyman)- en een scheut reggae en funk. De robuuste en microtonale Arabische melodieën worden veelal reciterend gezongen in Arabisch en Engels, soms smachtend, soms razend. Het instrumentarium bestaat uit analoge synthesizers, drummachines, gitaren, mijwiz (een Arabische dubbelfluit) en Arabische percussie. Naar verluidt hebben ze een indrukwekkende live reputatie. Zoals bij veel muziek uit Palestina is er ook bij 47SOUL een duidelijke link naar verzet. ‘Balfron Promise’ reflecteert over problemen in de UK en het Midden-Oosten. De cd-titel refereert naar de omstreden en schandelijke Balfour Declaration uit 1917 en ook naar de Balfron Tower in Tower Hamlets, een Londens stadsdeel waar de groep voorheen woonde en waar veel uitzettingen voor renovatie plaatsvonden. Naast furie en razernij is er ook ruimte voor vertrouwen en geloof in de toekomst en voor goed humeur en satire in de boodschap en de teksten, of wat dacht u van “getting a haircut before the riot starts”? Wie dacht dat dansen en politiek niet kunnen samengaan is er bij deze wel aan voor de moeite.
publieksprijs: 16,20

GILI YALO – Gili Yalo

GILI YALO – Gili Yalo

In 1984 ten tijde van de hongersnood in Ethiopië werd de jonge Gili Yalo (die we kennen van Zvuloon Dub System) samen met zijn ouders en duizenden andere Ethiopische joden vanuit een Soedanees vluchtelingenkamp geëvacueerd naar Israël middels de weinig verkwikkelijke Operation Moses, inclusief een hachelijke en voor bij benadering vierduizend lotgenoten dodelijke woestijntocht (knoop het in jullie oren, Theo en consorten). Wat dat met een mens doet en nog andere in Engels en Amhaars gezongen verhalen (over racisme, culturele intolerantie, schaamte, heraansluiten met zijn Ethiopische roots etc.) krijgen hun neerslag op het debuut van Gili Yalo waarop Ethiopische ritmes in dialoog gaan met ethiojazz, afrobeat, pop, rock, blues, soul, funk, en jazz, in een uitstekende mix en productie van Uri Brauner Kinrot die we kennen van zijn werk bij o.a. Boom Pam en Balkan Beat Box. De muziek, een levendig en kleurrijk lappendeken, mag dan veelal een vrolijke noot produceren, de verhalen doen dat veel minder, ook al klinkt er een boodschap van hoop door. De bekoorlijke karakterstem van Gili Yalo krijgt versterking van gitaar, bas, keyboards, drums, percussie, krar, sax en trompet. Gili Yalo heeft ons vergast op een fijn en subtiel swingend schijfje: niet meer maar zeker ook niet minder.
publieksprijs: 16,20

‘VOUDOU’ (compilatie)

‘VOUDOU’ (compilatie)

Deze budgetvriendelijke compilatie (met bovendien een speelduur van 73’) begeleidt het boek ‘Voudou (Van New Orleans Naar Cotonou Op Het Ritme Van De Goden)’ van de hand van de Nederlandse freelance journalist en muziekrecensent Leendert van der Valk (www.leendertvandervalk.nl) . Hij is de hele wereld afgereisd op zoek naar de roots van voudou. We kennen met zijn allen de populaire misvattingen over de Haïtiaanse Vodoureligie: zombies, poppen met spelden, sprekende geesten…. Wellicht is Vo(u)dou de meest verkeerd begrepen religie ter wereld. Generaties kolonisten alsook filmmakers maakten er een exotisch potje van en spelden bovendien de naam verkeerd als voodoo. De Haïtiaanse Vodou en de West-Afrikaanse Vodun refereren naar de vele culturen uit de diaspora. Vodou ontstond in Dahomey (nu Benin) en werd samen met de slaven gedeporteerd naar Haïti. Hetzelfde verhaal geldt voor Santería en Candomblé: van Yoruba (nu Nigeria) naar respectievelijk Cuba en Brazilië. Tijdens de kolonisatie werden de Vodougelovigen tot het katholicisme gedwongen: hun tempels werden met de grond gelijk gemaakt, de priesters werden gearresteerd en de religie ging ondergronds. Deze onderdrukking leidde echter tot een fusie van de twee godsdiensten: Vodou werd privaat gepraktiseerd, het katholicisme publiek. Muziek speelde steeds een hoofdrol in de religie en dat is ook vandaag nog zo. In de Haïtiaanse, Braziliaanse en Cubaanse varianten is er zowel een materiële als een spirituele wereld. Voodoo, de variant uit New Orleans, heeft een complexe ontstaansgeschiedenis. Bij hun aankomst in Louisiana werden de slaven gescheiden. Aldus wilden de autoriteiten de kans op revolte doen afnemen, achterdochtig als ze waren voor een opstand naar het voorbeeld van de succesvolle Haïtiaanse rebellie (1791-1804), de eerste en meteen ook enige succesvolle slavenrebellie. Het scheiden van de slaven was ook een gedwongen assimilatie om te voorkomen dat ze nog konden communiceren in hun moedertaal en een maatregel bedoeld om de beleving van hun eigen cultuur in de kiem te smoren. Deze harde omstandigheden konden echter niet verhinderen dat in New Orleans Voodoo nadrukkelijk zijn opwachting maakte. Vandaag is er een duidelijke tweedeling tussen de huidige religieuze praktijk en de exotische benadering door Hollywood en de toeristenindustrie die de stereotiepen bestendigen en er een lucratief slaatje uit slaan. Bepaalde Amerikaanse politieke en religieuze leiders blijven zich denigrerend opstellen t.a.v. deze religie. Zo was er o.m. televangelist Pat Robertson die het wel zeer bruin bakte door te verkondigen dat de orkaan Katrina en de verwoestende aardbeving in Haïti in 2010 wraaknemingen van God waren tegen de aanbidders van Voodoo en Vodou. Tot daar de geschiedenis en de moraal en dan nu over naar de muziek. Die is geplukt uit vele windstreken en uit de Afrikaanse diaspora. Ze is het tastbare bewijs dat deze religies en hun muziekuitingen zeer veerkrachtig zijn en blijven gedijen, ondanks alle onderdrukking. Op ‘Voudou’ krijgen we een zeer breed spectrum geserveerd dat een boeiende, doordachte en samenhangende reis oplevert doorheen genres die nog vaak te weinig onder de aandacht komen. De speellijst leest als een nominatielijst voor een prestigieuze muziekprijs. Een greep: Koko Taylor, Gil Scott-Heron, Louis Armstrong, Dr. John, Ibeyi, Gilles Peterson’s Havana Cultura Band, Togo All Stars, Vaudou Game, Gangbé Brass Band ft. Femi Kuti, Orchestre Poly-Rythmo…. En zoals die lijst leest klinkt ze ook. Aldus is deze cd een prima en verhelderende aanvulling bij wat naar verluidt een zeer gedegen boek is. ‘Voudou’ is een fascinerende en gevarieerde ontdekkingsreis doorheen de muziekgeschiedenis en toont nog maar eens aan hoezeer de Afrikaanse muziek en ook voudou een grote invloed hebben op velerlei muziekgenres (funk, soul, hiphop, jazz, blues, afrobeat….). Op Spotify vind je nog een veel ruimere selectie voudoumuziek (geselecteerd door de auteur) die het boek begeleidt.
publieksprijs: 11,30

VINYLRELEASES

- DIRTMUSIC – Bu Bir Ruya
publieksprijs: 21,35
- MARYAM SALEH / TAMER ABU GHAZALEH / MAURICE LOUCA – Lekhfa
publieksprijs: 18,30
- SIROM – Lahko Sem Glinena Mesojedka (I Can Be A Clay Snapper)
publieksprijs: 21,35
- XYLOURIS WHITE – Mother
publieksprijs: 23,30 (2 lp)
- GILI YALO –Gili Yalo
publieksprijs: 25,65
- G.T. MOORE – The Harry J Sessions
publieksprijs: 17,40

GOUD VAN OUD

‘The Rough Guide to DELTA BLUES (Reborn and Remastered)’ (compilatie)

‘The Rough Guide to DELTA BLUES (Reborn and Remastered)’ (compilatie)

Bouwjaren: 1928-1942 (cd-uitgave: 2017) Het zal jullie wellicht al opgevallen zijn -zeker in deze rubriek- dat de blues weliger dan ooit tiert in Mali. Er is ontegensprekelijk een spirituele en erfelijke connectie tussen de traditionele muziek van Mali en omstreken en de muziek van de delta blues(wo)men, waarvan de afstamming kan getraceerd worden tot de muziek die door de slaven overgebracht werd op de Middenpassage. Ook de blues(wo)men uit Mali hebben deze twee takken herenigd. Het zette destijds Martin Scorsese aan tot volgende uitspraak: “Ali Farka Touré behelst het DNA van de blues”. Touré zelf poneerde ooit de gedurfde stelling dat het geliefde Amerikaanse genre niets dan Afrikaans is. Zoals in vele kwesties zijn er ook in deze believers en non believers. Een zeer aanbevelenswaardig boek over dit onderwerp is ‘Africa and the Blues: Connections and Reconnections’ (met bijhorende cd) van de hand van Gerhard Kubik, professor culturele antropologie aan de universiteit van Wenen.

Delta blues wordt gezien als de meest invloedrijke bluesvorm en stond aan de wieg van rock and roll. Deze stijl ontstond in rauwe omstandigheden in de door zware armoede getroffen Mississippi delta. Deze Rough Guide speurt naar de vroege oorsprong met klassieke tracks van legendes maar ook met veel minder bekende artiesten die vaak gehuld zijn in mysterie. Deze bluesvorm ontwikkelde zich uit slavenliederen en niet loslatende werkliederen. Delta blues ontwikkelde zich aan het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw in de vruchtbare agrarische driehoek tussen Vicksburg, Memphis, de Mississippi en de Yazoo-stroom. Daar bewerkten de zwarte deelpachters de katoenvelden in een van de meest beestachtige slavernijsystemen ooit. Armoede was schering en inslag en in deze kastijdende omgeving kreeg de blues gestalte. Aanvankelijk waren bluessongs een orale overlevering waarbij de tekst vaak veranderd werd. De gitaar werd het belangrijkste instrument omdat die gemakkelijk mee te nemen was. Al snel wemelde het van de gitaarvirtuozen zoals Charley Patton, ‘de vader van de delta blues’ en belangrijkste invloed voor andere legendes zoals Robert Johnson, Son House en Howlin’ Wolf. Nog zo’n virtuoos was Patton’s tijdgenoot Tommy Johnson die slechts zestien songs opnam. Veel van de eerste delta blues(wo)men stierven jong of gleden af in de obscuriteit. Enkelen onder hen die wel een lang leven beschoren waren kenden later een tweede carrière, o.m. onder impuls van de folkrevival uit de jaren 60.
Memphis was de meest dichtgelegen stad bij de delta en werd een magneet voor blueszangers die desperaat ontsnapten aan de ontberingen van het platteland in de delta. Hun epicentrum in Memphis was de wetteloze en luidruchtige Beale Street waar ook de meeste opnames plaatsvonden. Rond vele pioniers hangt een waas van mysterie en vaak is de info over hen zeer karig: velen onder hen gingen ook plots in rook op. De Grote Migratie (ong. vanaf 1915) bracht meer dan zes miljoen Afrikaanse Amerikanen van het zuiden naar het ‘beloofde land’ van Chicago en andere grootsteden. Vast staat dat de grootste delegatie uit de staat Mississippi kwam. Samen met de migranten kwam ook de delta blues mee: die werd het fundament van de klassieke naoorlogse Chicago blues en nog later van de ontwikkeling van populaire muziek wereldwijd. Once again: eat your heart out, Donald.
‘The Rough Guide to Delta Blues’ verscheen al eens in 2004 maar werd digitaal nog eens opgepoetst, vandaar de ondertitel ‘Reborn and Remastered’. De 25 opnames dateren uit de periode 1928-1942 en worden gebracht door bekende namen maar ook door zeer nobele onbekenden en hebben een eigenschap gemeen: authenticiteit. Klassiekers en obscuriteit gaan hier hand in hand. Het is een gemis dat Robert Johnson hier niet te horen is maar dat kan de pret niet deren gezien de uitmuntende kwaliteit van het gebodene. De volledige playlist kan geconsulteerd worden op www.worldmusic.net/store/item/RGNET1353/ . deze songs verhalen over pijn, sex, geloof, de duivel, angst, harde tijden, verraad, gevangenschap en meer van dat fraais en doen dienst als een goed gedocumenteerde informatiebron over het leven van zovelen in die tijd. Deze verhalen en de bijhorende gevoelens worden vaak geaccentueerd door krachtige en emotioneel geladen stemmen. Voor liefhebbers van het genre is deze compilatie orgiastisch smulwerk en voor adepten van West-Afrikaanse muziek is die een bron van exquise ontdekkingen en van historisch onderzoek. Voor alle anderen is ‘The Rough Guide to Delta Blues’ de ideale ‘delta blues voor beginners’.
publieksprijs: 13,15
Tot slot nog een greep uit de andere bluestitels van Rough Guides (alle titels aan 13,15):
Muddy Waters: Country Blues
Robert Johnson (essentiële stuff)
Leadbelly
Bessie Smith
John Lee Hooker: Birth Of A Legend
Charley Patton
Howlin’ Wolf
Blind Willie Johnson
Bottleneck Blues
Gospel Blues
Blues Women

GOUD VAN HELEMAAL NIET OUD / GET UP, STAND UP!

Elke maand zetten we nog eens een klassieker van het voorbije jaar in de etalage. Deze maand 2 rubrieken voor de prijs van 1.

RHIANNON GIDDENS – Freedom Highway

RHIANNON GIDDENS – Freedom Highway

Rhiannon Giddens lijkt op het eerste gezicht hier een vreemde eend in de bijt maar toch kadert haar album ‘Freedom Highway’ helemaal in het verhaal dat wij willen brengen. We kennen haar vooral als leadzangeres, violiste, banjospeelster en een stichtend lid van Carolina Chocolate Drops. De songs op haar tweede soloalbum zijn gebaseerd op slavenverhalen uit de negentiende eeuw, Afro-Amerikaanse ervaringen, de Civil Rights beweging uit de jaren zestig: deze elementen linkt ze dan weer aan Black Lives Matter. Ze schetst de kracht van het Afrikaans-Amerikaanse lied van de voorbije 200 jaar op negen eigen composities en drie relevante covers (Mississippi John Hurt, Richard Fariña, Roebuck “Pops” Staples). ‘Freedom Highway’ is zowel een krachtig politiek als een diepgaand persoonlijk album met een brandende actualiteitswaarde. De meeste onderwerpen blijven aan de ribben hangen: seksueel, politie- en staatsgeweld, bomaanslagen op kerken, slavernij, Ku Klux Klan en meer van dat fraais. Fundamenteel vertelt ‘Freedom Highway’ het verhaal van zwarte moeders en hun kinderen en traceert het eeuwige labeur van zwarte vrouwen waarbij ze zich opofferen voor hun gezin en familie. Muzikaal is Giddens te situeren binnen de folkrevival: ze gelooft dat oude verhalen nog steeds krachtig (en ook pijnlijk) relevant kunnen zijn. Ze lardeert haar folk met blues, country en jazz en hier en daar een scheut gospel, funk en rap. Ze brengt rootsmuziek in een hedendaagse context met respect voor de traditie maar met de oren open naar het nu. Haar krachtige, klankrijke en rauwe stem is een zeer geschikt wapen om haar boodschappen tot hun recht te laten komen. Al deze kwaliteiten maken in combinatie met de ijzersterke songs van ‘Freedom Highway’ een uiterst relevant liedboek alsook, ondanks de rauwe thema’s, een uitbundig statement. Wat Odetta en Joan Baez betekenden in de tweede helft van de vorige eeuw doet Giddens nu in de aanvang van deze eeuw. Dit album wordt afgesloten met een kolkende versie van het ziedende ‘Freedom Highway’ van Roebuck “Pops” Staples, met een gastbijdrage van Bhi Bhiman.
publieksprijs: 20,00

SONG VAN DE MAAND

LHASA - A Change is Gonna Come

COVER VAN DE MAAND

LHASA - A Change is Gonna Come (Sam Cooke)

GIGAKOOPJE VAN DE MAAND

WANNES VAN de VELDE – Live
Voor meer info over deze uitgave: www.oxfambrugge.be/site/cd-nieuws/cd-nieuws-2011/cd-nieuws-september-2011
publieksprijs: 16,95 (4 cd + 1 dvd)

Categorie: