Muzieknieuws augustus 2018

CRISTINA BRANCO – Branco

CRISTINA BRANCO – Branco

Vreemd toeval: als Mariza haar nieuwe album ‘Mariza’ titelt dan doet Cristina Branco dat ‘Branco’. Fadogodinnen onder elkaar. Tot daar dit geintje want de albumtitel heeft een ruimere betekenis dan de familienaam: daarover hebben we het verder. Een essentiëlere gelijkenis tussen beide fadistas is dat ze steeds verder wegglijden van fado. Samen met o.m. Mísia, Mariza en recent ook Gisela Joao behoort Cristina Branco tot de coryfeeën van de hedendaagse fado: deze nieuwe generatie ontdekte in de jaren 90 in de fado een nieuwe expressievorm en gaven hieraan een eigen en vaak verrassende interpretatie, met respect voor de traditie maar vooral met een onweerstaanbare drang om die traditie te vernieuwen, te verfijnen en te verrijken. Ze heeft een geweldige live reputatie (auteur deze kan dit bevestigen) en een warme en doorleefde maar ook lichtvoetige stem die fluctueert van breekbaar tot strijdbaar, maar in de studio wou het niet steeds zo best lukken. Fado wordt bijna steevast geassocieerd met melancholie en nostalgie, maar voor Branco betekent fado ook vreugde en blijdschap (getuige haar cd ‘Alegria’), vanuit haar visie dat fado moet evolueren wil het genre niet verdwijnen. Steeds meer treedt ze buiten de platgetreden paden van het genre, getuige o.a. haar uitstekende album ‘fado / tango’ uit 2011. Aanvankelijk bracht Branco een repertoire met andere Portugese muziekstijlen, jazz en bossa nova, maar toen haar grootvader haar in contact bracht met de muziek van Amália Rodrigues maakte ze de switch naar een fadorepertoire, zij het dan wel gewikkeld in een hedendaags kleedje, waarbij ze zoekt naar nieuwe vormen en die ook met verve brengt. Haar muziek is gedrenkt in de fadotraditie maar gaat veel verder dan dat. In Portugal werd ze alras een gevierde ster maar bij ons brak ze pas door met haar cd ‘O Descobridor’ waarop ze o.m. vertaalde gedichten van de Nederlander J. Slauerhoff vertolkte. Cristina Branco is een indrukwekkende zangeres maar toch halen haar nochtans uitmuntende studio-opnames zelden het torenhoge raffinement en niveau van haar concerten, waar de passie veel beter tot uiting komt; op cd maakt ze soms een wat vlakke indruk, maar dit is niet meer dan detailkritiek.

Zoals eerder aangehaald verwijst de albumtitel naar meer dan haar familienaam alleen: branco is het Portugese woord voor wit. Ze ziet haar nieuwe album als een onbeschreven blad waarop ze zich wil bevrijden van elke vooringenomenheid en realiteiten wil samenbrengen die geleidelijk een nieuw normaal worden waar alles mogelijk is en de alternatieven helder en uitgesproken zijn. Voor haar nieuwe werkstuk koos Branco voor jonge muzikanten en songschrijvers uit de Portugese indierockscene. Deze keuze zorgt er mee voor dat fadoklanken steeds verder naar de achtergrond verwezen worden en plaats maken voor chanson en lyrische pop en dat saudade het moet afleggen tegen levensvreugde en vrolijkheid. Als zangeres trok ze de wereld rond en dat bracht haar in contact met muziekjes allerhande. Deze contacten hielpen haar evolutie bepalen en haalden haar beetje bij beetje uit het fadokeurslijf. Wat rest van fado is de diepgang. Wat ons ten zeerste benieuwt is hoe haar verhaal verder zal evolueren en wat haar volgende halte zal zijn. Het minste wat je van Branco kan zeggen is dat ze steeds herkenbaarder wordt in haar eigen ontwikkelde universum. Fadopuristen zullen wellicht gruwel voelen maar wij gaan helemaal mee in het charmerende en fascinerende verhaal van de fadozangeres die geen fado meer zingt.
publieksprijs: 20,40

INVISIBLE SYSTEM – Bamako Sessions

INVISIBLE SYSTEM – Bamako Sessions

Invisible System is het pseudoniem en geesteskind van producer Dan Harper die bekendheid verwierf met zijn Ethiopische fusiealbums. In 2009 debuteerde hij met ‘PUNT - made in Ethiopia’ dat een onderdeel was van de bijzonder boeiende en fascinerende Ethiopische dub / dance / elektronica. Die cd was ook het verhaal van jarenlange ontmoetingen tussen Ethiopische, Malinese en Europese muzikanten en het resultaat klonk als een schoolvoorbeeld van interculturele samenwerking. Twee jaar later verscheen de opvolger ‘Street Clan’. Dan Harper was ooit ontwikkelingshelper in Ethiopië en geraakte er in de ban van de schatkamer die de Ethiopische muziek is. Terug thuis ging hij aan de slag met de veldopnames die hij er gemaakt had en drenkte ze in een donkere triphop- en dubsaus. ‘Street Clan’ klonk nog donkerder, meer bezwerend, intenser en vooral nog verrassender dan ‘PUNT’. Voor de verdere details over ‘Street Clan’ verwijzen we jullie graag naar het cd-nieuws van januari 2012.

Voor dit nieuwe hoofdstuk in zijn muzikale experimentendrang keerde Harper terug naar de muzikale krachtcentrale genaamd Mali waar hij ook al rond de eeuwwisseling drie jaar werkte als ontwikkelingshelper en waar hij ook zijn vrouw leerde kennen en vader werd. Zijn leven in Mali zaaide het zaad voor dit nieuwe project dat mede mogelijk werd gemaakt door een toelage van Arts Council England. Harper ging opereren vanuit Samé bij Bamako waar zijn vrouw geboren werd en opgroeide. Nadat zij hem introduceerde bij haar jeugdvriend en gitarist Banjougou en ook nog met ngonispeler Ousmane Dagon kwam hij in contact met griotmuzikanten. Hij nodigde verder ook nog Sidi Touré (muzieknieuws juni) uit en hij slaagde er in zijn oude vriend en gitarist Kalifa Koné terug op het spoor te komen. Voor de opnames huurde Dan Harper een maand een huis dat hij voor de akoestische controle behandelde met matrassen. Zoals steeds bij Invisible System draait alles rond improvisatie en gebeurde elke opname in 1 take. Harper speelt op bas, synthesizer en drums en de Malinese muzikanten beroeren gitaar, djun djun (bastrommel), djembe, kalebas, ngoni, tamamin, kora, balafon en drums. Op drie weken tijd werden 48 ontwerpopnames gemaakt die daarna geboetseerd, versneden, bewerkt, gemixt en geproducet werden. In Bamako werden lagen gitaar, synth en bas toegevoegd en terug in Engeland bewerkte Harper alles nog met zijn dub bas stijl. Op een compositie van Dan Harper en Sidi Touré na horen we hier bewerkte traditionals.
De ware essentie van ‘Bamako Sessions’ is wederzijds respect, vriendschap en belangstelling bij de muzikanten die deze opnames zeer tastbaar genot, energie en creativiteit bijbrengen. De combinatie van oude Malinese muzikale tradities en moderne klanken en de productietoverij van Dan Harper betoont groot respect voor traditie en voor de essentie van Malinese muziek en dit in een unieke fusiesetting. Deze sessies putten uit de vele muzikale invloeden van Dan Harper die over de geweldige gave beschikt om terug in de tijd te kijken en simultaan de muziek relevant hedendaags te houden. Alweer leidt Dan Harper -samen met zijn Malinese collega’s- een uitstekend cultureel experiment in goede banen; hij doet dit consistent en to the point en vermijdt alle mogelijke valkuilen die inherent kunnen zijn aan culturele experimenten en kruisbestuiving.
publieksprijs: 13,15

DON KIPPER – Seven Sisters

DON KIPPER – Seven Sisters

Don Kipper is een innovatieve Londense band die zoals ze het zelf verwoorden ‘Traditionele Muziek uit Noord-Oost Londen’ spelen. Ze combineren de vurige virtuositeit van Oost-Europa met gevoelvolle mediterrane klanken, voortgestuwd door een levendige kosmopolitische, urbane energie. Hun inventieve akoestische muziek evoceert de klank van Noord-Oost Londen, meer bepaald de straten rond het culturele knooppunt Seven Sisters Road, waar een breed scala aan culturen en bevolkingsgroepen leeft. Deze buurt bracht ook al o.a. Transglobal Underground, Family Atlantica en She’Koyokh voort. De lijm van Don Kipper heet vriendschap en samen exploreren de zeven muzikanten op eigenzinnige wijze de liefde voor de muziek die hen omringt. Hun instrumentarium bestaat uit contrabas, drums, percussie, viool, klarinet, gitaar, oud en accordeon en dan is er ook nog de krachtige stem van Dunja Botic die Griekse invloeden binnensmokkelt in een groepsgeluid dat constant omschakelt tussen klezmer, romani, het Midden-Oosten, Afrika, Turkije, Macedonië en een sterke Londense rand. Naast zes eigen composities en een krachtige cover van Esma Redzepova’s ‘Hajri Me Ta Dike’ horen we ook nog drie gearrangeerde traditionals.
Dit ensemble put uit vele routes en wortels: klezmer, de Middellandse Zee, mbalax, samba bateria, Oost-Europa. De zeven leden bewandelden uiteenlopende muzikale paden: sommigen zijn opgeleide muzikanten, anderen zijn autodidacten en Dunja Botic leerde liedjes van haar Griekse grootmoeders. ‘Seven Sisters’ is ondergedompeld in vele werelden en haar diversiteit is een grote kracht die Londen op zijn best reflecteert met solidariteit en respect over allerlei grenzen heen. We vatten dit sublieme album samen in vijf adjectieven: uitbundig, hartstochtelijk, opwindend, feestelijk, wulps. Festivals die dit gezelschap niet boeken voor hun editie van 2019 krijgen van ons onverwijld een rode kaart aangesmeerd.
publieksprijs: 13,15

ANANDI BHATTACHARYA – Joys Abound

ANANDI BHATTACHARYA – Joys Abound

‘Joys Abound’ introduceert de zeer bijzondere stem van Anandi Bhattacharya in een hedendaagse exploratie van haar muzikale wortels. Ze wordt hierbij begeleid door haar vader Debashish en een keur aan andere toonaangevende instrumentalisten. In haar woorden gaat haar internationale debuut over het kennen van tomeloos geluk. Dit album draagt dan ook een geheel en al feestelijke en positieve boodschap uit. Als dochter van de grootmeester op de Indiase slide gitaar, Debashish Bhattacharya, was Anandi al van bij haar geboorte omringd door muziek. Ze herinnert zich hoe het een zegen was om in iedere ruimte van het huis muziek in te ademen. Ofschoon ze van kindsbeen af ondergedompeld werd in de Indiase klassieke traditie voelde ze van haar vader en guru nooit aansporing tot purisme, integendeel, er was een grote openheid naar andere genres. Deze filosofie van de open kijk plaveide de weg voor Anandi’s diepste achting voor fusie en derhalve brengt ze op ‘Joys Abound’ een waarlijk moderne benadering van traditie die sterk beïnvloed is door andere muzikale genres. ‘Joys Abound’ klinkt luchtig maar draagt ook de ware essentie en de stemmingen van ragas. Naast folksongs uit Rajasthan en Bengalen en een tekst van Rabindranath Tagore horen we ook composities van haar vader en van de Catalaanse zangeres, klarinetspeelster en componiste Carola Ortiz. Naast de ontegensprekelijke invloed van haar vader en van andere legendarische Indiase muzikanten zoals Ali Akbar Khan, Ravi Shankar en Lata Mangeshkar geeft ze zelf nog invloeden aan van westerse muzikanten zoals Thom Yorke, Ella Fitzgerald en Joni Mitchell. Haar muzikale filosofie is sterk schatplichtig aan de buitengewone ervaring die ze opdeed door wereldwijd op te treden met haar vader en haar oom, de wereldvermaarde tablaspeler Subhasis Bhattacharya. ‘Joys Abound’ is het wonderlijke debuut van een buitengewone zangeres die nog piep is maar toch al een rijk gevuld muzikaal leven achter de kiezen heeft en dat is zeer goed te horen.
publieksprijs: 13,15

LES TAMBOURS DE BRAZZA – KONGO

LES TAMBOURS DE BRAZZA – KONGO

Dan is het nu weer eens tijd voor tromgeroffel, u aangeboden door Les Tambours de Brazza onder aanvoering van Jean-Emile Biayenda. Deze trommelaars bedienen zich van ritmes van het hele Afrikaanse continent met de klemtoon op die uit hun thuisland Congo-Brazzaville ofwel République du Congo. Daarginds leven vele tientallen etnische groepen, elk met hun eigen ritmes. De leden van Les Tambours stammen uit verschillende van die groepen en dat draagt dan ook bij tot de grote diversiteit en de culturele rijkdom in de klank van Les Tambours De Brazza. Dit gezelschap vermengt op geslaagde wijze traditionele ritmes met stedelijke invloeden. Les Tambours zijn actief sinds 1991en toerden uitgebreid doorheen Europa, Noord-Afrika, Japan en Hong Kong. ‘KONGO’ is hun zevende cd. Centraal in het groepsgeluid staan de grote houten ngoma trommels; verder horen we nog drums en percussie allerlei, bas, gitaren en kwam er meer ruimte voor zang, zowel lead als koor. Het orkest werd grondig herschikt en Biayenda noemt de nieuwe formatie zijn “nouvelle génération”. De teksten doen er om maar de eerste boodschap en regel is wel degelijk dansen. Alle muzikale mogelijkheden van de ngoma worden maximaal aangewend en deze zijn uitstekend verweven met de stemmen en de andere instrumenten. ‘KONGO’ is een fijn weerhoren met deze trommelaars maar zal het muzieklandschap niet herschikken. Al is ‘Nzila Bangou’ -waarop we enkel percussie en zang horen- een indrukwekkende en ziedende aanklacht tegen de verwoestende gevolgen van de gewetenloze houtkap.
publieksprijs: 18,95

AmorromA – Moment in Time

AmorromA – Moment in Time

AmorromA is in 2000 in aanvang het geesteskind van zanger / componist / fluitist / doedelzakspeler en nog een en ander Jowan Merckx. Jarenlang vormde hij samen met harpiste Sarah Louise Ridy dit duo maar een muzikale gezinsuitbreiding kon niet uitblijven. Ridy maakt niet langer deel uit van het gezelschap en naast Merckx en gitaristen Herman Acke en Pé Reynders geven nog twee figuren die hier al vaker de revue passeerden mee vorm aan wat nu een kwintet geworden is. Vooreerst is er de ravissante, klassiek geschoolde zangeres Elly Aerden die muzikaal ook door het leven gaat als Eléonor (muzieknieuws maart 2017). Aan de contrabas treffen we de uitzonderlijke Vincent Noiret die we o.m. kennen van zijn werk met Nisia, Hijaz, Ghalia Benali en Ialma. Traditionele Europese volks- en dansmuziek is steeds een inspiratiebron geweest aangevuld met zijpaden zoals oude muziek, chanson en folk tot zelfs een vleugje jazz. Met ‘Moment in Time’ stelt AmorromA voor het eerst een programma voor dat draait rond woorden. En dus komt de wonderlijke stem van Elly Aerden centraal te staan. Als basis blijven populaire ritmes als wals, mazurka, andro en schottische heel aanwezig maar er wordt ook ruimte gemaakt voor kleinkunst, chanson, musette, gypsy swing, bossa nova, gospel en blues. De liederen vertellen over de dingen des levens zoals verlangen en afwezigheid, de behoefte aan stilte in het lawaai van de wereld, de draad verliezen en proberen terug op te pikken, afscheid en weerzien, vergankelijkheid, het heilzame van natuur en cultuur, grootmoedigheid in verdriet, geweld in relaties, religie, extremisme, onwetendheid, grijpen en loslaten, de energie van gedachten, einde en nieuw begin, voorbijlopen aan de eenvoudige schoonheid van alledag, eenzaamheid en dies meer. Voorwaar een heel brood. Composities, teksten (op een na) en arrangementen zijn van de handen en van de geest van Jowan Merckx. Op ‘Moment in Time’ brengt AmorromA innemende folk van uitzonderlijk hoog niveau en vindt dit kwintet zichzelf opnieuw uit.
publieksprijs: 19,55

SOKRATIS SINOPOULOS – Under the Rose Tree

SOKRATIS SINOPOULOS – Under the Rose Tree

De Griekse lyraspeler hoorden we voorheen al excelleren op werk van Eleni Karaindrou en Maria Farandouri. Twee jaar geleden verscheen zijn eerste eigen album ‘Eight Winds’. Toen hij veertien was raakte hij in de ban van het instrument toen hij een optreden van de op Kreta wonende Ierse muzikant Ross Daly bijwoonde. Sindsdien onderzocht hij de wereldwijde traditie van de lyra in al zijn lokale en chronologische facetten. Hij vertolkte een sleutelrol in de hernieuwde interesse in de lyra in Griekenland, zowel in de traditionele als in de nieuwe muziek. Hij doceert aan de universiteit in Thessaloniki. Op ‘Under The Rose Tree’ brengt hij samen met Kyriakos Tapakis (oud), Yann Keerim (piano) en Dimitris Emmanouil (drums) interpretaties van traditionele melodieën uit diverse (al dan niet gewezen) Griekse regio’s (Macedonië, Marmara, Smyrna, Thracië, Kalymnos, Dodekanesos, Constantinopel). Deze cd werd acht jaar geleden live opgenomen in het Amsterdamse Tropentheater. De hoofdtonen in de arrangementen en harmonieën zijn zachtheid, reflectie, meditatie, hunkering, schoonheid, landelijkheid en jawel, lyriek. De klank is subtiel en tijdloos. De muziek refereert duidelijk naar de Griekse traditie maar dan herwerkt in een omgeving met invloeden van jazz en hedendaagse muziek.
publieksprijs: 21,25


ROUGH GUIDES

‘WORLD MUSIC’ 25th Anniversary Edition (compilatie)

‘WORLD MUSIC’ 25th Anniversary Edition (compilatie)

Een kwarteeuw geleden verscheen in de Rough Guides boekenreeks voor het eerst een publicatie over wereldmuziek. Deze uitgave werd begeleid door een gelijknamige cd: een muziekreeks en aansluitend ook een muzieklabel (World Music Network) waren geboren.
Deze update cd werd gecompileerd uit artiestencd’s die eerder verschenen op het WMN sublabel Riverboat Records. ‘World Music’ reikt een zeer brede diversiteit aan, zowel muzikaal als geografisch. In overeenstemming met de ethos van het label promoot dit album een dieper begrip van muzikale tradities en mondiale culturen. WMN is een kwarteeuw lang toegewijd aan het uitgeven van minder gekende muziek die het verdient om gehoord te worden Essentieel daarbij is hun tweemaandelijkse Battle Of The Bands waarvan de winnaars opgenomen worden in een WMN release. Onze chouchous op deze uitgave zijn Rafiki Jazz, Kristi Stassinopoulou & Stathis Kalyviotis, Ramzi Aburedwan, Rocqawali, She’Koyokh, Krar Collective en Söndörgö). Maar ook de anderen scoren meer dan ruim voldoende zodat je in 71 minuten en voor 13,15€ een boeiende wereldreis maakt.
publieksprijs: 13,15

RAVI SHANKAR

RAVI SHANKAR

Wij willen graag een open deur intrappen: Ravi Shankar was een creatieve geest zonder weerga met onnoemelijke verdiensten. Hij ontwikkelde de sitar, bouwde de rechniek van het instrument uit, perfectioneerde de ‘zingende’ gayaki speelstijl en was als uitvoerder nooit minder dan briljant. In samenspel met tablaspelers creëerde hij een vraag-en-antwoord-stijl die mettertijd de standaard is geworden voor het merendeel van de uitvoeringen van klassieke Indiase instrumentale muziek. En bovenal ging hij samenwerken met uitvoerders uit andere muziekvormen en was hij aldus een van de architecten van de fundamenten van veel hedendaagse fusiemuziek. Maar toch komen zijn verdiensten niet volledig tot hun recht in zijn nochtans immense discografie. Een raga in zijn volle lengte kan uren in beslag nemen en is daarom minder geschikt voor geluidsdragers. Om die reden bestaat het fysieke oeuvre van Shankar dan ook grotendeels uit behendig gecondenseerde ragabewerkingen: deze zijn in zijn handen een handelsmerk en een kunstvorm op zich geworden.
Ravi Shankar werd in de jaren 60 en 70 wereldberoemd door zijn samenwerking met The Beatles en The Rolling Stones. Hij werd in 1920 geboren in de heilige stad Benares en kwam uit een familie van brahmanen, de hoogste kaste in de hindoegemeenschap. In de jaren 30 verhuisde hij met zijn moeder naar Parijs, waar hij zeven jaar in de leer ging bij de Indiase muziekvirtuoos Ustad Allaudin Khan. Shankar componeerde filmmuziek en gaf concerten toen hij in de jaren 60 ontdekt werd door George Harrison. The Beatles gingen nauw samenwerken met Shankar en al snel volgden The Rolling Stones en tal van andere westerse muzikanten. Hij speelde ook op Woodstock en was samen met George Harrison de bezieler van ‘The concert for Bangladesh’ in 1971. Harrison noemde Shankar ‘de peetvader van de wereldmuziek’. Twee van zijn drie kinderen zijn ondertussen ook wereldberoemde artiesten. Anoushka Shankar verdiepte zich in de sitar en trad meermaals op met haar vader. Haar (voorlopige) muzikale hoogtepunten zijn te horen op de albums ‘Traveller’ en ‘Home’ (resp. muzieknieuws december 2011 en augustus 2015). Die andere dochter, Norah Jones, bouwde een internationale popcarrière uit. Shankar leefde en werkte al vele jaren in de VS waar hij ook stierf. Bij zijn overlijden liet de eerste minister van India volgende reactie optekenen: “Het overlijden van Ravi Shankar betekent een verlies van een nationale rijkdom en van een wereldambassadeur van het cultureel erfgoed van India.” Wij tekenden op: “Ravi Shankar, merci voor alles wat je ons naliet, al was die Norah Jones niet echt nodig geweest (sorry voor dit flauwe grapje).”
Deze compilatie werd samengesteld door de Engelse muziekcriticus / journalist / omroeper / vertaler Ken Hunt die gespecialiseerd is in wereldmuziek, folk en geïmproviseerde muziek. Hij is een autoriteit als het om Indiase klassieke muziek gaat en bovendien is hij een aanbevolen biograaf van Ravi Shankar. Die zei ooit het volgende over Hunt: “Hij is ongeëvenaard in het begrijpen van de muziek van het Indiase subcontinent.” Deze Rough Guide is dan ook een ideale opstap naar het werk van deze grootmeester. Lieden die vertrouwd zijn met zijn werk zullen hieraan wellicht geen boodschap hebben.
publieksprijs: 13,15

ZAKIR HUSSAIN

ZAKIR HUSSAIN

Ook deze compilatie werd samengesteld door Ken Hunt. Hij koos voor uitvoeringen die de uiteenlopende facetten van Zakir Hussain’s muziek, persoonlijkheid en virtuositeit onthullen. Deze Indiase meestermuzikant, misschien wel de beste tablaspeler op deze aardkloot, revitaliseerde en vernieuwde de kunst van de ritmebegeleiding in de rollen van solist, duo- en ensemblespeler. Op deze anthologie die vijf lange stukken omvat horen we Zakir Hussain in groots gezelschap. Zo horen we o.m. Pandit Shivkumar Sharma die de santoor optilde naar een ongeziene status, de outstanding sitarmeester Ustad Vilayat Khan, zijn vader Alla Rakha en de visionaire sarangispeler Ustad Sultan Khan. Voor Zakir Hussain was de tabla in oorsprong een taal die hij wou leren en zich meester maken. We citeren de man: “When I’m playing tabla and teaching tabla and talking to the students, I’m trying to tell them to think of it as a language. To think of it the same as Hindi or English, Punjabi or Urdu or Farsi. And to try to imagine that, when you’re playing, you’re not playing rhythms and not just playing patterns. You’re composing a sentence. You are writing an essay or forming a paragraph. You’re telling a story in that language and speaking in that way. Or singing a song in that story or reciting a poem in that story in that language.” Dit is de man ten voeten uit. Zakir Hussain was zowel in studio’s als op de planken te horen aan de zijde van vele groten der aarde van uiteenlopend pluimage: John McLaughlin, George Harrison, Ali Akbar Khan, Shivkumar Sharma, Ravi Shankar, Joe Henderson, Van Morrison, Jack Bruce, Tito Puente, Pharoah Sanders, Billy Cobham, Jan Garbarek, Earth Wind and Fire, Kronos Quartet, diverse symfonieorkesten, god en klein pierke en vooral die vele anderen die we nu even over de hoofden zien. Bij deze compilatie geldt dezelfde slotopmerking zoals bij die van Ravi Shankar: ze is een ideale opstap naar het werk van deze grootmeester maar lieden die vertrouwd zijn met zijn werk zullen hieraan wellicht geen boodschap hebben.
publieksprijs: 13,15

VINYLRELEASES

- HARLEM RIVER DRIVE – Harlem River Drive (re-release: lees Gou Van Oud muzieknieuws januari 2018)
publieksprijs: 23,10
- LEE “SCRATCH” PERRY & THE UPSETTERS – Cloak And Dagger (re-release)
publieksprijs: 23,10
- AFRO-CUBAN ALL STARS – A Toda Cuba le Gusta (voor het eerst op vinyl)
publieksprijs: 25,20 (2 lp)
- PRINCE FAR I – Voice Of Thunder (re-release)
publieksprijs: 24,45
- ‘The ROUGH GUIDE to CAMBODIAN PSYCHEDELIA’ (compilatie)
publieksprijs: 13,15


GOUD VAN OUD

THE BULGARIAN VOICES ANGELITE – Passion . Mysticism & Delight

THE BULGARIAN VOICES ANGELITE – Passion . Mysticism & Delight

Bouwjaren: 1987-2011 (cd-uitgave: 2017)
Deze dames behoren tot de absolute top in de polyfone Bulgaarse samenzang en bij uitstek eigenlijk ook ver daarbuiten. We kennen dit koor, dat in afgeleide vorm zijn oorsprong kent in 1952 in de gedaante van Bulgarian State Television Female Vocal Choir, het best gekend als de vertolksters van de twee baanbrekende cd’s onder de naam ‘Le Mystère Des Voix Bulgares. Het spreekt vanzelf dat de huidige samenstelling van het koor niets meer van doen heeft met de originele bezetting. Maar het opzet en de aanpak zijn nog steeds dezelfde. Er wordt overal te lande geprospecteerd naar bijzondere stemmen en die krijgen dan een extensieve training in de unieke en eeuwenoude Bulgaarse zangstijlen. De Bulgaarse muziek is historisch ook beïnvloed door Thracische, Ottomaanse en Byzantijnse elementen. Bijzonder kenmerkend aan deze muziek zijn de diafonische zang, het timbre, de modale toonschaal, de asymmetrische maten en de dissonante harmonieën. Het koor werd dus wereldbekend in 1986 met de internationale release (oorspronkelijk uitgegeven op een klein Frans label in 1975) van ‘Le Mystère Des Voix Bulgares’ maar nam al op sinds 1957. De negentien zangeressen trekken alle registers open en scheren daarbij zeer hoge toppen. Solozang wordt afgewisseld met koorzang en nu en dan is er ook spaarzame instrumentale begeleiding, vooral op kaval (een herdersfluit). Traditionele liederen worden afgewisseld met werk van hedendaagse Bulgaarse componisten. The Bulgarian Voices Angelite brengen vocale muziek van het allerhoogste wereldniveau: betoverend, indrukwekkend, rillingen veroorzakend, naar de keel grijpend met een haast onwezenlijke en onwaarschijnlijke schoonheid. Deze muziek etaleert de kracht van de Bulgaarse volkskunst en de band tussen generaties en de eeuwenoude Bulgaarse muziekgeschiedenis.
‘Passion . Mysticism & Delight’ is een compilatie die een geweldige opstap voor de geïnteresseerde leek betekent. Voor de liefhebbers met lange(re) dienststaat biedt cd 2 dan weer een grote meerwaarde. Die staat volgestouwd met een overzicht van de vele samenwerkingen die dit koor aanging waarbij de meest in het oog (en oren) springende namen Bobby Mc Ferrin, Enrique Morente (met een overdosis rillingen verwekkende versie van ‘Kyrie Eleson’), Moscow Art Trio & Huun-Huur-Tu, Eddie Jobson, Dona Rosa, Fanfare Ciocarlia, Sarband en Sezen Aksu zijn. En passant raden wij uit het recentere werk van het koor graag nog eens de cd’s ‘Angelina’ en het experimentele ‘Legend’ (met Huun-Huur-Tu en Moscow Art Trio) aan. ‘Passion . Mysticism & Delight’ is een hebbeding van gigantisch veel karaat waaraan u nog zeer veel plezier en luistervreugde zal beleven. Deze fabeltastische kleinood is gepresenteerd in een stijlvolle longbox en voorzien van een goed gedocumenteerd infoboekje (52 pp.).
publieksprijs: 34,10 (2 cd)
Nog meer verkrijgbaar werk van deze artiesten:
Angelina (bouwjaar: 2013; 19,55€)
Angels Christmas (2003; 10,65)
From Bulgaria With Love (1995; 19,55)
Legend (2 cd) (2010; 30,60)
Le Mystère Des Voix Bulgares (1975; 14,40)
Le Mystère Des Voix Bulgares Volume 2 (1988; 17,50)
Mercy For The Living (1998; 19,55)
Mountain Tale (1998; 19,55)
Mystèries (1991; 19,55)
Passions & Tales dvd (2007; 26,30).



GOUD VAN HELEMAAL NIET OUD

Elke maand zetten we nog eens een klassieker van het voorbije jaar in de etalage.

TRIO DA KALI and KRONOS QUARTET – Ladilikan

TRIO DA KALI and KRONOS QUARTET – Ladilikan

Trio Da Kali is samengesteld uit drie buitengewone muzikanten uit de Zuid-Malinese Mandecultuur, geboren in griotfamilies met een zeer lange traditie en veel aanzien. Het trio betracht een hedendaagse draai te geven aan oude en verwaarloosde repertoires. Zangeres Hawa Kassé Mady Diabaté is de dochter van de legendarische griotzanger Kassé Mady Diabaté en omwille van haar (vibrato)stem werd ze al vaak vergeleken met Mahalia Jackson (de traditionele gospel ‘God Shall Wipe All Tears Away’ werd ook opgenomen voor dit album). Balafonspeler Lassana Diabaté is al lange tijd een legende in Mali en speelde o.m. bij AfroCubism en Symmetric Orchestra. Een stuk jonger dan die twee is Mamadou Kouyaté die basngoni speelt en de zoon is van de gigant Bassekou Kouyaté, een van onze huisfavorieten. Het trio werd opgericht voor een samenwerkingsverband met Kronos Quartet: samen traden ze op in en op de meest prestigieuze concertzalen en festivals. Het Amerikaanse strijkkwartet Kronos Quartet met wereldfaam is van vele markten thuis, zo ook van de wereldmuziekmarkt. Gedurende 43 jaar hebben ze hun strijkkwartetrepertoire uitgebreid met werk uit diverse bronnen en stijlen uit alle windhoeken en aldus veel pionierswerk verricht. Tussen 1992 en 2009 verschenen vijf albums waarop hun mondiale aspect duidelijk tot uiting komt. Elk album was gewijd aan muziek uit een verschillend geografisch gebied in de wereld. Wat Kronos Quartet onderscheidt van vele andere gezelschappen die geschoold zijn in de westerse klassieke traditie is hun vindingrijkheid, hun experimenteren met microtonaliteit en hun vermogen om de mogelijkheden van hun instrumenten te herdenken. Voor meer info over dit weergaloze kwartet verwijzen we jullie graag naar ons muzieknieuws van juni 2014, juli 2014 en november 2014.

We steken van wal met de slotsom: ‘Ladilikan’ is ronduit betoverend, sprookjesachtig, koude rillingen verwekkend en verbijsterend en de winnende combinatie Da Kali Trio -Kronos Quartet is een “match made in heaven”. Het (samen)spel van de zeven muzikanten is een indrukwekkende en fabeltastische viering van subtiliteit, betovering, enthousiasme, genot, veelzijdigheid, harmonie, vitaliteit en virtuositeit. ‘Ladilikan’ is een superbe demonstratie van de stelling die zegt dat muziek alle grenzen doorkruist en alle mensen verbindt. Violist David Harrington -ook stichter van Kronos Quartet- noemt ‘Ladilikan’ een van de allerbeste albums uit 43 jaar Kronos Quartet. Klappen op de vuurpijl en hoogtepunten onder de hoogtepunten zijn de betoverende opener ‘Tita’, de verkillende coverversie van het reeds aangehaalde ‘God Shall Wipe All Tears Away’ (waarbij de strijkers de klank van een kerkorgel opwekken) maar vooral de verpletterende schoonheid van de titelsong die gebaseerd is op ‘I’m Going To Live The Life I Sing About In The Song’ van Mahalia Jackson en zich uitspreekt tegen de gruwelijke politieke en religieuze omstandigheden in het noorden van Mali. Op dit lied brengt Hawa Kassé Mady Diabaté haar meest exuberante vertolking en een ware demonstratie van haar onwaarschijnlijke stembereik. Dit meesterwerk werd in nauwelijks vier dagen opgenomen. Verder betoog lijkt wat ons betreft overbodig om duidelijk te maken dat ‘Ladilikan’ nu al deel uitmaakt van de ultieme playlist van de 21ste eeuw.
publieksprijs: 19,45


GET UP, STAND UP! MUZIEK, VERZET en REVOLUTIE

‘The ROUGH GUIDE to ARABIC REVOLUTION’ (compilatie)

‘The ROUGH GUIDE to ARABIC REVOLUTION’ (compilatie)

Bouwjaar: 2013
Muziek heeft een belangrijke rol gespeeld bij de Arabische Lente. Overal ter wereld kan je vandaag een pc, ja zelfs een smartphone, ombouwen tot een opnamestudio. Diezelfde tools kunnen ook nieuwe anthems rondsturen naar miljoenen en dat is wat gebeurde tijdens de Arabische Lente. Going underground en dus slechts een handvol bekende namen op deze compilatie, maar dat zal, gezien het thema en het opzet, wellicht ook de bedoeling geweest zijn. De namen die bij ons een belletje doen rinkelen zijn Emel Mathlouthi, The Palestine National Ensemble Of Arabic Music en Ramzi Aburedwan (het kind dat tijdens de eerste Intifada bekend werd door de foto waarop te zien was hoe hij met stenen gooide naar Israëlische tanks), die in 2012 de sublieme cd ‘Reflections of Palestine’ op de wereld losliet. Deze Rough Guide wordt geopend door Ramy Essam. Vóór 2011 was deze jongeman helemaal niet bekend. Hij was een anonieme student met een gitaar en een opmerkelijk talent: liedjes schrijven. Hij begon te zingen op Tahrir Square tijdens de prille dagen van de revolutie, toen er nog geen formele podia waren. Hij was de man die via zijn muziek Mubarak opriep om te vertrekken en zo de soundtrack van deze revolutie mee hielp schrijven. Hij betaalde er ook een prijs voor, met name foltering door het leger. Ook zeer belangrijke Tahrir-artiesten zijn El Tanbura, een collectief van ‘master musicians’, filosofen en conservators van Egypte’s oudste folkmelodieën. En dan is er Hamada Ben Amor, in Tunesië bekend als El General. Tijdens de begindagen van de Tunesische revolutie nam deze jonge rapper songs op als ‘State Of The Nation’ (te horen op deze cd) en ‘Head Of State’. Deze nummers werden instant online hits maar werden door het oude regime als verraad beschouwd en El General werd gevangen genomen. Sindsdien wordt hij aanzien als “de stem van het volk”, ook buiten Tunesië: zijn songs werden vaak gespeeld op Tahrir Square. Sami Yusuf werd in Time omschreven als ‘Islam’s biggest rock star’. Naast al dit jonge geweld staat hier ook meer traditioneel werk te prijken van o.m. Emel Mathlouthi, Ramzi Aburedwan, The Palestine National Ensemble Of Arabic Music, Mustafa Said. De muzikale kwaliteit van deze Rough Guide is wat ongelijk en onevenwichtig, maar deze compilatie is ontegensprekelijk een belangrijk en bijzonder historisch document.
De bonus cd is ‘Revolution Erupts’ van Ramy Essam, over wie we het in deze bespreking reeds hadden. Op deze cd horen we een collectie doorleefde, bezielde en vurige liedjes, waarmee de man ook na de gebeurtenissen in 2011 blijft campagne voeren voor democratie. In 2011 won Ramy Essam de belangrijke Freemuse Award in Stockholm. Deze prijs wordt uitgereikt door de Björn Afzelius International Culture Foundation. Afzelius (overleden in 1999) was een Zweedse rockzanger die een gepassioneerde woordvoerder werd voor onderdrukten wereldwijd en zijn muzikale carrière combineerde met politiek activisme.
publieksprijs: 13,15 (2 cd)


IN MEMORIAM

GEOFFREY ORYEMA

Zijn overlijden op 22 juni ging haast onopgemerkt voorbij. Oryema was een schoolvoorbeeld van de artiest die in het buitenland een veel grotere reputatie heeft dan thuis. En dat is niet verwonderlijk: in 1977 moest hij vluchten uit Uganda nadat zijn vader -die toen minister was- werd vermoord door het regime van Idi Amin. Dit moment dat zijn leven op zijn kop zette werd het centrale thema op zijn debuutalbum ‘Exile’ uit 1990. Hij vond toevlucht in Frankrijk dat zijn thuis werd. Met zijn muziek vertelde hij zijn verhaal aan de wereld en was hij een gepassioneerde voorvechter voor mensenrechten. Met o.a. Sting, Tracey Chapman, Bruce Springsteen en Peter Gabriel stond hij op vele podia van Amnesty International tours. Hij werd bevriend met Peter Gabriel en bleef met hem samenwerken, zowel artistiek als op vlak van mensenrechten. De voorbije jaren nam hij de uitdaging op om te werken rond de problematiek van kindsoldaten en werkte hij ook hard aan het vredesproces in het noorden van Uganda. Vorig jaar keerde Oryema terug naar Uganda voor een triomfantelijke en cathartische tour van 40 concerten. Hij was een ster in zijn geliefde Frankrijk en ligt er nu begraven in Plomeur. Uit het werk van Oryema, waarvan nog zeer weinig beschikbaar is, onthouden we vooral ‘Exile’ en ‘Spirit’. Op ‘Exile’ was de productie in handen van Brian Eno, die zich wellicht aangetrokken voelde tot de repetitieve patronen van Oryema’s muziek.


SONGS VAN DE MAAND

ANANDI BHATTACHARYA – Maya’s Dream
INVISIBLE STREET - Bamako


KOOPJE VAN DE MAAND

MARIZA – Terra Em Concerto (dvd)
publieksprijs: 5,05